ਮਾ ਭੇਮ ਮਾ ਸ਼੍ਰਮਿष੍ਮੋਗ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯੇ ਤਵ । ਮਹਤ੍ਤੇ ਵृष੍ਣੋ ਅਭਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕृਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੀਖੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡਰਈਏ, ਨਾ ਥੱਕੀਏ। ਵੱਡੇ ਵਿਰਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵੇਖੀਏ, ਜੋ ਤੂੰ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੂ ਲਈ ਕੀਤੇ।
ਸਵ੍ਯਾਮਨੁ ਸ੍ਫਿਗ੍ਯਂ ਵਾਵਸੇ ਵृषਾ ਨ ਦਾਨੋ ਅਸ੍ਯ ਰੋषਤਿ । ਮਧ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪृਕ੍ਤਾਃ ਸਾਰਘੇਣ ਧੇਨਵਸ੍ਤੂਯਮੇਹਿ ਦ੍ਰਵਾ ਪਿਬ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਾਸਲੀ ਫੁਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਬਲਦ, ਉਸਦੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਗਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਤੂੰ ਆ, ਵਹਿ, ਤੇ ਪੀ।
ਅਸ਼੍ਵੀ ਰਥੀ ਸੁਰੂਪ ਇਦ੍ਗੋਮਾਁ ਇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸਖਾ । ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਭਾਜਾ ਵਯਸਾ ਸਚਤੇ ਸਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਾਤਿ ਸਭਾਮੁਪ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਸੋਹਣੀ ਆਕਰਤੀ ਤੇ ਗਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਪਾਉਂਦਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ऋਸ਼੍ਯੋ ਨ ਤृष੍ਯਨ੍ਨਵਪਾਨਮਾ ਗਹਿ ਪਿਬਾ ਸੋਮਂ ਵਸ਼ਾਁ ਅਨੁ । ਨਿਮੇਘਮਾਨੋ ਮਘਵਨ੍ਦਿਵੇਦਿਵ ਓਜਿष੍ਠਂ ਦਧਿषੇ ਸਹਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਦਾਨਸ਼ੀਲ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰਾਵਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਪਾਸਤਿ । ਉਪ ਨੂਨਂ ਯੁਯੁਜੇ ਵृषਣਾ ਹਰੀ ਆ ਚ ਜਗਾਮ ਵृਤ੍ਰਹਾ
ਅਧਵਰਯੁ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਵਹਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੋ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚਿਤ੍ਸ ਮਨ੍ਯਤੇ ਦਾਸ਼ੁਰਿਰ੍ਜਨੋ ਯਤ੍ਰਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤृਮ੍ਪਸਿ । ਇਦਂ ਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਯੁਜ੍ਯਂ ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਸ੍ਯੇਹਿ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵਾ ਪਿਬ
ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸੋਮ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਭਗਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯੋਗ ਆਹਾਰ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ—ਇਸ ਵੱਲ ਆ, ਵਹਿ, ਤੇ ਪੀ।
ਰਥੇष੍ਠਾਯਾਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਤਨ । ਅਧਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯਾਦ੍ਰਯੋ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਦਾਸ਼੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਅਧਵਰਯੁ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਥ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਪੀੜੋ। ਪੀੜਨ ਵਾਲੀ ਪਥਰ ਤੇ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸੋਮ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਬ੍ਰਧ੍ਨਂ ਵਾਵਾਤਾ ਵृषਣਾ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਪਸੁ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਯੋऽਧ੍ਵਰਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸਵਨੇਦੁਪ
ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲਿਆਉਣ।
ਪ੍ਰ ਪੂषਣਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਯੁਜ੍ਯਾਯ ਪੁਰੂਵਸੁਮ੍ । ਸ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ ਪੁਰੁਹੂਤ ਨੋ ਧਿਯਾ ਤੁਜੇ ਰਾਯੇ ਵਿਮੋਚਨ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ਕਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ।
ਸਂ ਨਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਭੁਰਿਜੋਰਿਵ ਕ੍ਸ਼ੁਰਂ ਰਾਸ੍ਵ ਰਾਯੋ ਵਿਮੋਚਨ । ਤ੍ਵੇ ਤਨ੍ਨਃ ਸੁਵੇਦਮੁਸ੍ਰਿਯਂ ਵਸੁ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿਨੋषਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਕੁਰਹਾ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਧਨ ਜਾਣੀਏ, ਜੋ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਮਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਨ੍ਨृਞ੍ਜਸੇ ਵੇਮਿ ਸ੍ਤੋਤਵ ਆਘृਣੇ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਵੇਮ੍ਯਰਣਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਸੋ ਸ੍ਤੁषੇ ਪਜ੍ਰਾਯ ਸਾਮ੍ਨੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਾ ਗਾਵੋ ਯਵਸਂ ਕਚ੍ਚਿਦਾਘृਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰੇਕ੍ਣੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂषਨ੍ਨਵਿਤਾ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਪੂਸ਼ਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਈਆਂ, ਅਮਰ। ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ, ਪੂਸ਼ਣ, ਚੰਗਾ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ੍ਥੂਰਂ ਰਾਧਃ ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਂ ਕੁਰੁਙ੍ਗਸ੍ਯ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵੇषਸ੍ਯ ਸੁਭਗਸ੍ਯ ਰਾਤਿषੁ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇष੍ਵਮਨ੍ਮਹਿ
ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ, ਸੌ ਘੋੜੇ, ਤੇਜ਼ ਰਾਜੇ, ਸੁਭਾਗੇ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ। ਤੁਰਵਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਆਈਏ।
ਧੀਭਿਃ ਸਾਤਾਨਿ ਕਾਣ੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਃ । षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਨੁ ਨਿਰ੍ਮਜਾਮਜੇ ਨਿਰ੍ਯੂਥਾਨਿ ਗਵਾਮृषਿਃ
ਕਣਵ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਕੱਢ ਲਏ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੇ ਅਭਿਪਿਤ੍ਵੇ ਅਰਾਰਣੁਃ । ਗਾਂ ਭਜਨ੍ਤ ਮੇਹਨਾਸ਼੍ਵਂ ਭਜਨ੍ਤ ਮੇਹਨਾ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਢਹਿ ਗਏ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਘੋੜੇ ਵੀ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਦੂਰਾਦਿਹੇਵ ਯਤ੍ਸਤ੍ਯਰੁਣਪ੍ਸੁਰਸ਼ਿਸ਼੍ਵਿਤਤ੍ । ਵਿ ਭਾਨੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਤਨਤ੍
ਦੂਰੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਨਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨृਵਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਮਨੋਯੁਜਾ ਰਥੇਨ ਪृਥੁਪਾਜਸਾ । ਸਚੇਥੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋषਸਮ੍
ਮਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸਚਰਜ ਜੋੜੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਦृਕ੍ਸ਼ਤ । ਵਾਚਂ ਦੂਤੋ ਯਥੋਹਿषੇ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਤ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ ਣ ਊਤਯੇ ਪੁਰੁਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਪੁਰੂਵਸੂ । ਸ੍ਤੁषੇ ਕਣ੍ਵਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਦਇਆਲੂ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਕਣਵ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਵਾਜਸਾਤਮੇषਯਨ੍ਤਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ । ਗਨ੍ਤਾਰਾ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਜੇਤੂ, ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਓ।
ਤਾ ਸੁਦੇਵਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸੁਮੇਧਾਮਵਿਤਾਰਿਣੀਮ੍ । ਘृਤੈਰ੍ਗਵ੍ਯੂਤਿਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਚੰਗੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਓ; ਘੀ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾਓ।
ਆ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮੁਪ ਦ੍ਰਵਤ੍ਤੂਯਂ ਸ਼੍ਯੇਨੇਭਿਰਾਸ਼ੁਭਿਃ । ਯਾਤਮਸ਼੍ਵੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਆਪਣੇ ਬਾਜਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ; ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ।
ਯੇਭਿਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਰਾਵਤੋ ਦਿਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਰੋਚਨਾ । ਤ੍ਰੀਁਰਕ੍ਤੂਨ੍ਪਰਿਦੀਯਥਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਰ ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਏ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤੀਰਿष ਉਤ ਸਾਤੀਰਹਰ੍ਵਿਦਾ । ਵਿ ਪਥਃ ਸਾਤਯੇ ਸਿਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਫ਼ਾ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿਓ, ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੋ; ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹੋ।
ਆ ਨੋ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਵੀਰਂ ਸੁਰਥਂ ਰਯਿਮ੍ । ਵੋਲ਼੍ਹਮਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰਿषਃ
ਸਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਸੋਹਣੇ ਰਥ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵਾਫ਼ਾ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉ।
ਵਾਵृਧਾਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ । ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ, ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸਚਰਜ ਜੋੜੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਰਥਃ । ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਨ੍ਤਮਦਾਭ੍ਯਮ੍
ਸਾਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਨਿ षੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਨਾਨਾਂ ਯਾਵਿष੍ਟਂ ਤੂਯਮਾ ਗਤਮ੍ । ਮੋ ष੍ਵਨ੍ਯਾਁ ਉਪਾਰਤਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਆਓ, ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆਓ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਓ।
ਅਸ੍ਯ ਪਿਬਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਮਦਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣਃ । ਮਧ੍ਵੋ ਰਾਤਸ੍ਯ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ
ਇਸ ਮਿੱਠੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਨ ਕਰੋ, ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿੱਠੀ ਦਾਤ ਦਾ।
ਅਸ੍ਮੇ ਆ ਵਹਤਂ ਰਯਿਂ ਸ਼ਤਵਨ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ, ਸੌ ਗੁਣਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ, ਵਾਫ਼ਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।