ਸ਼ਗ੍ਧੀ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਯਿਂ ਯਾਮਿ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਵਾਜਾਯ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਿषਾਸਤੇ ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਸ੍ਤੋਮਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸ਼ਗ੍ਧੀ ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਯਦ੍ਧ ਪੌਰਮਾਵਿਥ ਧਿਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿषਾਸਤਃ । ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਯਥਾ ਰੁਸ਼ਮਂ ਸ਼੍ਯਾਵਕਂ ਕृਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਰੁਸ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਆਵਕਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕਨ੍ਨਵ੍ਯੋ ਅਤਸੀਨਾਂ ਤੁਰੋ ਗृਣੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਨਹੀ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗृਣਨ੍ਤ ਆਨਸ਼ੁਃ
ਕੰਨਵਾਂ, ਅਤਸੀਨਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੇ ਮਨੁੱਖ। ਪਰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਦੁ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ ऋਤਯਨ੍ਤ ਦੇਵਤ ऋषਿਃ ਕੋ ਵਿਪ੍ਰ ਓਹਤੇ । ਕਦਾ ਹਵਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਨ੍ਵਤਃ ਕਦੁ ਸ੍ਤੁਵਤ ਆ ਗਮਃ
ਕੌਣ, ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ, ਕੌਣ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਕੌਣ ਦੇਵਤਾ, ਕੌਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੌਣ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ? ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇਗਾ?
ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾ ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਸ ਈਰਤੇ । ਸਤ੍ਰਾਜਿਤੋ ਧਨਸਾ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਯੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਰਥਾ ਇਵ
ਇਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ, ਇਹ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਉੱਪਰ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ।
ਕਣ੍ਵਾ ਇਵ ਭृਗਵਃ ਸੂਰ੍ਯਾ ਇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦ੍ਧੀਤਮਾਨਸ਼ੁਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਮਹਯਨ੍ਤ ਆਯਵਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾਸੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍
ਕੰਨਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਪਿਆਰੇ ਮੈਧਾਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾਵਤਃ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨੋ ਮਘਵਨ੍ਸੋਮਪੀਤਯ ਉਗ੍ਰ ऋष੍ਵੇਭਿਰਾ ਗਹਿ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧੀਰੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਆ। ਦਾਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ।
ਇਮੇ ਹਿ ਤੇ ਕਾਰਵੋ ਵਾਵਸ਼ੁਰ੍ਧਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮੇਧਸਾਤਯੇ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਵੇਨੋ ਨ ਸ਼ृਣੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਇਹ ਕਵੀ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬृਹਤੀਭ੍ਯੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਧਨੁਭ੍ਯੋ ਅਸ੍ਫੁਰਃ । ਨਿਰਰ੍ਬੁਦਸ੍ਯ ਮृਗਯਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨੋ ਨਿਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਗਾ ਆਜਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਆਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੂੰ ਅਰਬੁਦਾ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੀ। ਤੂੰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀਆਂ।
ਨਿਰਗ੍ਨਯੋ ਰੁਰੁਚੁਰ੍ਨਿਰੁ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਿਃ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਰਸਃ । ਨਿਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਧਮੋ ਮਹਾਮਹਿਂ ਕृषੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਅੱਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੋਮ ਦਾ ਜੀਵਨ ਰਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰਾ। ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ—ਇਹ ਤੇਰਾ ਮਰਦਾਨਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਯਂ ਮੇ ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤਃ ਪਾਕਸ੍ਥਾਮਾ ਕੌਰਯਾਣਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ੋਭਿष੍ਠਮੁਪੇਵ ਦਿਵਿ ਧਾਵਮਾਨਮ੍
ਮੈਰੇ ਲਈ, ਮਰੁਤੋ, ਉਹ ਔਖਾ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਪਾਕਸਥਾਮਾ, ਕੌਰਯਾਣਾ, ਸਭ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਰੋਹਿਤਂ ਮੇ ਪਾਕਸ੍ਥਾਮਾ ਸੁਧੁਰਂ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਾਮ੍ । ਅਦਾਦ੍ਰਾਯੋ ਵਿਬੋਧਨਮ੍
ਮੈਰੇ ਲਈ, ਲਾਲ ਪਾਕਸਥਾਮਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌੜੀ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਗਣ ਵਾਲਾ।
ਯਸ੍ਮਾ ਅਨ੍ਯੇ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਤਿ ਧੁਰਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਯਃ । ਅਸ੍ਤਂ ਵਯੋ ਨ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੋਰ, ਦਸ ਗਿਣਤੀ, ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੀ ਲਿਆ, ਜੂਆ। ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਾ ਪਿਤੁਸ੍ਤਨੂਰ੍ਵਾਸ ਓਜੋਦਾ ਅਭ੍ਯਞ੍ਜਨਮ੍ । ਤੁਰੀਯਮਿਦ੍ਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਪਾਕਸ੍ਥਾਮਾਨਂ ਭੋਜਂ ਦਾਤਾਰਮਬ੍ਰਵਮ੍
ਆਤਮਾ ਪਿਤਾ ਤੋਂ, ਸਰੀਰ ਕਪੜਾ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਚੌਥਾ, ਲਾਲ ਪਾਕਸਥਾਮਾ, ਦਾਨੀ, ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਙ੍ਨ੍ਯਗ੍ਵਾ ਹੂਯਸੇ ਨृਭਿਃ । ਸਿਮਾ ਪੁਰੂ ਨृषੂਤੋ ਅਸ੍ਯਾਨਵੇऽਸਿ ਪ੍ਰਸ਼ਰ੍ਧ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਯਦ੍ਵਾ ਰੁਮੇ ਰੁਸ਼ਮੇ ਸ਼੍ਯਾਵਕੇ ਕृਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਦਯਸੇ ਸਚਾ । ਕਣ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਹਿ
ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਰੁਮਾ, ਰੁਸ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਆਵਕਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਤਾਂ ਕੰਨਵਾ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆ।
ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ । ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਬਲਦ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਓ-ਦਾਦਿਆਂ ਕੋਲ ਆ, ਇੰਦਰ, ਕਣਵਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦਵੋ ਰਾਧੋਦੇਯਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਆਮੁष੍ਯਾ ਸੋਮਮਪਿਬਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਦ੍ਦਧਿषੇ ਸਹਃ
ਇੰਦਰ, ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਦੇ ਬੂੰਦੇਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ, ਦਾਨੀ ਜਿਹੜਾ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ। ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਸਹਸਾ ਸਹੋ ਬਭਞ੍ਜ ਮਨ੍ਯੁਮੋਜਸਾ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਤਨਾਯਵੋ ਯਹੋ ਨਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਇਵ ਯੇਮਿਰੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਕੱਟੇ ਗਏ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣੇਵ ਸਚਤੇ ਯਵੀਯੁਧਾ ਯਸ੍ਤ ਆਨਲ਼ੁਪਸ੍ਤੁਤਿਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਗਂ ਕृਣੁਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯੇ ਦਾਸ਼੍ਨੋਤਿ ਨਮਉਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਭੇਮ ਮਾ ਸ਼੍ਰਮਿष੍ਮੋਗ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯੇ ਤਵ । ਮਹਤ੍ਤੇ ਵृष੍ਣੋ ਅਭਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕृਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੀਖੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡਰਈਏ, ਨਾ ਥੱਕੀਏ। ਵੱਡੇ ਵਿਰਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵੇਖੀਏ, ਜੋ ਤੂੰ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੂ ਲਈ ਕੀਤੇ।
ਸਵ੍ਯਾਮਨੁ ਸ੍ਫਿਗ੍ਯਂ ਵਾਵਸੇ ਵृषਾ ਨ ਦਾਨੋ ਅਸ੍ਯ ਰੋषਤਿ । ਮਧ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪृਕ੍ਤਾਃ ਸਾਰਘੇਣ ਧੇਨਵਸ੍ਤੂਯਮੇਹਿ ਦ੍ਰਵਾ ਪਿਬ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਾਸਲੀ ਫੁਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਬਲਦ, ਉਸਦੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਗਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਤੂੰ ਆ, ਵਹਿ, ਤੇ ਪੀ।
ਅਸ਼੍ਵੀ ਰਥੀ ਸੁਰੂਪ ਇਦ੍ਗੋਮਾਁ ਇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸਖਾ । ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਭਾਜਾ ਵਯਸਾ ਸਚਤੇ ਸਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਾਤਿ ਸਭਾਮੁਪ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਸੋਹਣੀ ਆਕਰਤੀ ਤੇ ਗਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਪਾਉਂਦਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ऋਸ਼੍ਯੋ ਨ ਤृष੍ਯਨ੍ਨਵਪਾਨਮਾ ਗਹਿ ਪਿਬਾ ਸੋਮਂ ਵਸ਼ਾਁ ਅਨੁ । ਨਿਮੇਘਮਾਨੋ ਮਘਵਨ੍ਦਿਵੇਦਿਵ ਓਜਿष੍ਠਂ ਦਧਿषੇ ਸਹਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਦਾਨਸ਼ੀਲ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰਾਵਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਪਾਸਤਿ । ਉਪ ਨੂਨਂ ਯੁਯੁਜੇ ਵृषਣਾ ਹਰੀ ਆ ਚ ਜਗਾਮ ਵृਤ੍ਰਹਾ
ਅਧਵਰਯੁ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਵਹਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੋ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚਿਤ੍ਸ ਮਨ੍ਯਤੇ ਦਾਸ਼ੁਰਿਰ੍ਜਨੋ ਯਤ੍ਰਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤृਮ੍ਪਸਿ । ਇਦਂ ਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਯੁਜ੍ਯਂ ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਸ੍ਯੇਹਿ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵਾ ਪਿਬ
ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸੋਮ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਭਗਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯੋਗ ਆਹਾਰ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ—ਇਸ ਵੱਲ ਆ, ਵਹਿ, ਤੇ ਪੀ।
ਰਥੇष੍ਠਾਯਾਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਤਨ । ਅਧਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯਾਦ੍ਰਯੋ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਦਾਸ਼੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਅਧਵਰਯੁ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਥ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਪੀੜੋ। ਪੀੜਨ ਵਾਲੀ ਪਥਰ ਤੇ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸੋਮ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਬ੍ਰਧ੍ਨਂ ਵਾਵਾਤਾ ਵृषਣਾ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਪਸੁ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਯੋऽਧ੍ਵਰਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸਵਨੇਦੁਪ
ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲਿਆਉਣ।
ਪ੍ਰ ਪੂषਣਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਯੁਜ੍ਯਾਯ ਪੁਰੂਵਸੁਮ੍ । ਸ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ ਪੁਰੁਹੂਤ ਨੋ ਧਿਯਾ ਤੁਜੇ ਰਾਯੇ ਵਿਮੋਚਨ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ਕਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ।
ਸਂ ਨਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਭੁਰਿਜੋਰਿਵ ਕ੍ਸ਼ੁਰਂ ਰਾਸ੍ਵ ਰਾਯੋ ਵਿਮੋਚਨ । ਤ੍ਵੇ ਤਨ੍ਨਃ ਸੁਵੇਦਮੁਸ੍ਰਿਯਂ ਵਸੁ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿਨੋषਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਕੁਰਹਾ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਧਨ ਜਾਣੀਏ, ਜੋ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।