ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਰਸਿਨੋ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਮਤਃ । ਆਪਿਰ੍ਨੋ ਬੋਧਿ ਸਧਮਾਦ੍ਯੋ ਵृਧੇऽਸ੍ਮਾਁ ਅਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਧਿਯਃ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈ; ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀ, ਸਾਡੀ ਵਾਧ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਭੂਯਾਮ ਤੇ ਸੁਮਤੌ ਵਾਜਿਨੋ ਵਯਂ ਮਾ ਨ ਸ੍ਤਰਭਿਮਾਤਯੇ । ਅਸ੍ਮਾਞ੍ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰਵਤਾਦਭਿष੍ਟਿਭਿਰਾ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨੇषੁ ਯਾਮਯ
ਹੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ; ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਡਿੱਗੀਏ; ਤੂੰ ਅਜੋਕੇ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚਲ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੂਵਸੋ ਗਿਰੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਯਾ ਮਮ । ਪਾਵਕਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰਨੂषਤ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਸੁਰਾਂ, ਹੇ ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸਹਸ੍ਰਮृषਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਕृਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਪ੍ਰਥੇ । ਸਤ੍ਯਃ ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਗृਣੇ ਸ਼ਵੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਰਾਜ੍ਯੇ
ਇਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਦੇਵਤਾਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮੀਕੇ ਵਨਿਨੋ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ
ਸਿਰਫ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹ੍ਨਾ ਰੋਦਸੀ ਪਪ੍ਰਥਚ੍ਛਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਤ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਯੇਮਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਫੈਲਾਏ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਾਇਆ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਬੇ ਸੋਮ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ । ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਆਯੂ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਿਭੂ, ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਰੁਦ੍ਰ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ਵੋ ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣਵਿ । ਅਦ੍ਯਾ ਤਮਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮਾਯਵੋऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਵਧਾਈ ਹੈ; ਅੱਜ ਆਯੂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਮਿ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ । ਯੇਨਾ ਯਤਿਭ੍ਯੋ ਭृਗਵੇ ਧਨੇ ਹਿਤੇ ਯੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਮਾਵਿਥ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਕਤ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਕਣਵ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਯੇਨਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਸृਜੋ ਮਹੀਰਪਸ੍ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृष੍ਣਿ ਤੇ ਸ਼ਵਃ । ਸਦ੍ਯਃ ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਨ ਸਂਨਸ਼ੇ ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਰਨੁਚਕ੍ਰਦੇ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਦੇ ਝੁਕਾਇਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਗ੍ਧੀ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਯਿਂ ਯਾਮਿ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਵਾਜਾਯ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਿषਾਸਤੇ ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਸ੍ਤੋਮਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸ਼ਗ੍ਧੀ ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਯਦ੍ਧ ਪੌਰਮਾਵਿਥ ਧਿਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿषਾਸਤਃ । ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਯਥਾ ਰੁਸ਼ਮਂ ਸ਼੍ਯਾਵਕਂ ਕृਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਰੁਸ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਆਵਕਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕਨ੍ਨਵ੍ਯੋ ਅਤਸੀਨਾਂ ਤੁਰੋ ਗृਣੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਨਹੀ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗृਣਨ੍ਤ ਆਨਸ਼ੁਃ
ਕੰਨਵਾਂ, ਅਤਸੀਨਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੇ ਮਨੁੱਖ। ਪਰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਦੁ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ ऋਤਯਨ੍ਤ ਦੇਵਤ ऋषਿਃ ਕੋ ਵਿਪ੍ਰ ਓਹਤੇ । ਕਦਾ ਹਵਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਨ੍ਵਤਃ ਕਦੁ ਸ੍ਤੁਵਤ ਆ ਗਮਃ
ਕੌਣ, ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ, ਕੌਣ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਕੌਣ ਦੇਵਤਾ, ਕੌਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੌਣ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ? ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇਗਾ?
ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾ ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਸ ਈਰਤੇ । ਸਤ੍ਰਾਜਿਤੋ ਧਨਸਾ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਯੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਰਥਾ ਇਵ
ਇਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ, ਇਹ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਉੱਪਰ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ।
ਕਣ੍ਵਾ ਇਵ ਭृਗਵਃ ਸੂਰ੍ਯਾ ਇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦ੍ਧੀਤਮਾਨਸ਼ੁਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਮਹਯਨ੍ਤ ਆਯਵਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾਸੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍
ਕੰਨਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਪਿਆਰੇ ਮੈਧਾਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾਵਤਃ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨੋ ਮਘਵਨ੍ਸੋਮਪੀਤਯ ਉਗ੍ਰ ऋष੍ਵੇਭਿਰਾ ਗਹਿ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧੀਰੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਆ। ਦਾਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ।
ਇਮੇ ਹਿ ਤੇ ਕਾਰਵੋ ਵਾਵਸ਼ੁਰ੍ਧਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮੇਧਸਾਤਯੇ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਵੇਨੋ ਨ ਸ਼ृਣੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਇਹ ਕਵੀ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬृਹਤੀਭ੍ਯੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਧਨੁਭ੍ਯੋ ਅਸ੍ਫੁਰਃ । ਨਿਰਰ੍ਬੁਦਸ੍ਯ ਮृਗਯਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨੋ ਨਿਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਗਾ ਆਜਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਆਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੂੰ ਅਰਬੁਦਾ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੀ। ਤੂੰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀਆਂ।
ਨਿਰਗ੍ਨਯੋ ਰੁਰੁਚੁਰ੍ਨਿਰੁ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਿਃ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਰਸਃ । ਨਿਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਧਮੋ ਮਹਾਮਹਿਂ ਕृषੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਅੱਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੋਮ ਦਾ ਜੀਵਨ ਰਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰਾ। ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ—ਇਹ ਤੇਰਾ ਮਰਦਾਨਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਯਂ ਮੇ ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤਃ ਪਾਕਸ੍ਥਾਮਾ ਕੌਰਯਾਣਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ੋਭਿष੍ਠਮੁਪੇਵ ਦਿਵਿ ਧਾਵਮਾਨਮ੍
ਮੈਰੇ ਲਈ, ਮਰੁਤੋ, ਉਹ ਔਖਾ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਪਾਕਸਥਾਮਾ, ਕੌਰਯਾਣਾ, ਸਭ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਰੋਹਿਤਂ ਮੇ ਪਾਕਸ੍ਥਾਮਾ ਸੁਧੁਰਂ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਾਮ੍ । ਅਦਾਦ੍ਰਾਯੋ ਵਿਬੋਧਨਮ੍
ਮੈਰੇ ਲਈ, ਲਾਲ ਪਾਕਸਥਾਮਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌੜੀ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਗਣ ਵਾਲਾ।
ਯਸ੍ਮਾ ਅਨ੍ਯੇ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਤਿ ਧੁਰਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਯਃ । ਅਸ੍ਤਂ ਵਯੋ ਨ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੋਰ, ਦਸ ਗਿਣਤੀ, ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੀ ਲਿਆ, ਜੂਆ। ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਾ ਪਿਤੁਸ੍ਤਨੂਰ੍ਵਾਸ ਓਜੋਦਾ ਅਭ੍ਯਞ੍ਜਨਮ੍ । ਤੁਰੀਯਮਿਦ੍ਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਪਾਕਸ੍ਥਾਮਾਨਂ ਭੋਜਂ ਦਾਤਾਰਮਬ੍ਰਵਮ੍
ਆਤਮਾ ਪਿਤਾ ਤੋਂ, ਸਰੀਰ ਕਪੜਾ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਚੌਥਾ, ਲਾਲ ਪਾਕਸਥਾਮਾ, ਦਾਨੀ, ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਙ੍ਨ੍ਯਗ੍ਵਾ ਹੂਯਸੇ ਨृਭਿਃ । ਸਿਮਾ ਪੁਰੂ ਨृषੂਤੋ ਅਸ੍ਯਾਨਵੇऽਸਿ ਪ੍ਰਸ਼ਰ੍ਧ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਯਦ੍ਵਾ ਰੁਮੇ ਰੁਸ਼ਮੇ ਸ਼੍ਯਾਵਕੇ ਕृਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਦਯਸੇ ਸਚਾ । ਕਣ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਹਿ
ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਰੁਮਾ, ਰੁਸ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਆਵਕਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਤਾਂ ਕੰਨਵਾ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆ।
ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ । ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਬਲਦ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਓ-ਦਾਦਿਆਂ ਕੋਲ ਆ, ਇੰਦਰ, ਕਣਵਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦਵੋ ਰਾਧੋਦੇਯਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਆਮੁष੍ਯਾ ਸੋਮਮਪਿਬਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਦ੍ਦਧਿषੇ ਸਹਃ
ਇੰਦਰ, ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਦੇ ਬੂੰਦੇਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ, ਦਾਨੀ ਜਿਹੜਾ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ। ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਸਹਸਾ ਸਹੋ ਬਭਞ੍ਜ ਮਨ੍ਯੁਮੋਜਸਾ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਤਨਾਯਵੋ ਯਹੋ ਨਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਇਵ ਯੇਮਿਰੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਕੱਟੇ ਗਏ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣੇਵ ਸਚਤੇ ਯਵੀਯੁਧਾ ਯਸ੍ਤ ਆਨਲ਼ੁਪਸ੍ਤੁਤਿਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਗਂ ਕृਣੁਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯੇ ਦਾਸ਼੍ਨੋਤਿ ਨਮਉਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।