ਉਲੂਕਯਾਤੁਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਲੂਕਯਾਤੁਂ ਜਹਿ ਸ਼੍ਵਯਾਤੁਮੁਤ ਕੋਕਯਾਤੁਮ੍ । ਸੁਪਰ੍ਣਯਾਤੁਮੁਤ ਗृਧ੍ਰਯਾਤੁਂ ਦृषਦੇਵ ਪ੍ਰ ਮृਣ ਰਕ੍ਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰ
ਉਲੂਕ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ, ਚੀਕਣ ਉਲੂਕ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ, ਕੁੱਤੇ ਵਾਲੇ ਜਬੜੇ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ, ਤੇ ਕੋਕ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਚੀਲ ਤੇ ਗਿੱਧ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਮਾ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਅਭਿ ਨਡ੍ਯਾਤੁਮਾਵਤਾਮਪੋਚ੍ਛਤੁ ਮਿਥੁਨਾ ਯਾ ਕਿਮੀਦਿਨਾ । ਪृਥਿਵੀ ਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍
ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਕੋਈ ਜਾਦੂਗਰ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਜੋੜਾ ਜਾਂ ਕੀੜੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ, ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਮਾਰੇ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁਖੋਂ ਬਚਾਏ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਪਰਲੇ ਦੁਖੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਹਿ ਪੁਮਾਂਸਂ ਯਾਤੁਧਾਨਮੁਤ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਮਾਯਯਾ ਸ਼ਾਸ਼ਦਾਨਾਮ੍ । ਵਿਗ੍ਰੀਵਾਸੋ ਮੂਰਦੇਵਾ ऋਦਨ੍ਤੁ ਮਾ ਤੇ ਦृਸ਼ਨ੍ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰਦ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜੋ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਦੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਰ। ਜਿਹੜੇ ਗਲ ਘੁੰਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਨਾ ਵੇਖਣ।
ਪ੍ਰਤਿ ਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਜਾਗृਤਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋ ਵਧਮਸ੍ਯਤਮਸ਼ਨਿਂ ਯਾਤੁਮਦ੍ਭ੍ਯਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਵੇਖੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾਸ ਪਾ ਦੇਓ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵੱਜਾ ਦੇਓ।
ਮਾ ਚਿਦਨ੍ਯਦ੍ਵਿ ਸ਼ਂਸਤ ਸਖਾਯੋ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਸ੍ਤੋਤਾ ਵृषਣਂ ਸਚਾ ਸੁਤੇ ਮੁਹੁਰੁਕ੍ਥਾ ਚ ਸ਼ਂਸਤ
ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਨਾ ਡਗਮਗਾਓ। ਸਿਰਫ਼ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵੇਲੇ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਭਜਨ ਗਾਓ।
ਅਵਕ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵृषਭਂ ਯਥਾਜੁਰਂ ਗਾਂ ਨ ਚਰ੍षਣੀਸਹਮ੍ । ਵਿਦ੍ਵੇषਣਂ ਸਂਵਨਨੋਭਯਂਕਰਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮੁਭਯਾਵਿਨਮ੍
ਉਹ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅਟਕਲ-ਮਟਕਲ ਹੈ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾ ਇਮੇ ਨਾਨਾ ਹਵਨ੍ਤ ਊਤਯੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਤੁ ਤੇऽਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।
ਵਿ ਤਰ੍ਤੂਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਘਵਨ੍ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋऽਰ੍ਯੋ ਵਿਪੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਉਪ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ਪੁਰੁਰੂਪਮਾ ਭਰ ਵਾਜਂ ਨੇਦਿष੍ਠਮੂਤਯੇ
ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਦਾਨੀ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ ਇਨਾਮ ਲਿਆ।
ਮਹੇ ਚਨ ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਰਿਵਃ ਪਰਾ ਸ਼ੁਲ੍ਕਾਯ ਦੇਯਾਮ੍ । ਨ ਸਹਸ੍ਰਾਯ ਨਾਯੁਤਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵੋ ਨ ਸ਼ਤਾਯ ਸ਼ਤਾਮਘ
ਹੇ ਪੱਥਰ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ, ਨਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਸੌ ਲਈ, ਨਾ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ।
ਵਸ੍ਯਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਮੇ ਪਿਤੁਰੁਤ ਭ੍ਰਾਤੁਰਭੁਞ੍ਜਤਃ । ਮਾਤਾ ਚ ਮੇ ਛਦਯਥਃ ਸਮਾ ਵਸੋ ਵਸੁਤ੍ਵਨਾਯ ਰਾਧਸੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਦਾਨੀ ਹੈਂ। ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਕ੍ਵੇਯਥ ਕ੍ਵੇਦਸਿ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਧਿ ਤੇ ਮਨਃ । ਅਲਰ੍षਿ ਯੁਧ੍ਮ ਖਜਕृਤ੍ਪੁਰਂਦਰ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ੍ਰਾ ਅਗਾਸਿषੁਃ
ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ, ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ? ਤੇਰਾ ਮਨ ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ। ਤੂੰ ਲੜਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਮੈ ਗਾਯਤ੍ਰਮਰ੍ਚਤ ਵਾਵਾਤੁਰ੍ਯਃ ਪੁਰਂਦਰਃ । ਯਾਭਿਃ ਕਾਣ੍ਵਸ੍ਯੋਪ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦਂ ਯਾਸਦ੍ਵਜ੍ਰੀ ਭਿਨਤ੍ਪੁਰਃ
ਉਸ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਗਾਓ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਣਵਾ ਦਾ ਆਸਨ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਯੇ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦਸ਼ਗ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ਤਿਨੋ ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਿਣਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਸੋ ਯੇ ਤੇ ਵृषਣੋ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਸ੍ਤੇਭਿਰ੍ਨਸ੍ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ
ਤੇਰੇ ਦਸ-ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ, ਸੌ-ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ-ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ ਕੇ।
ਆ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਂ ਹੁਵੇ ਗਾਯਤ੍ਰਵੇਪਸਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧੇਨੁਂ ਸੁਦੁਘਾਮਨ੍ਯਾਮਿषਮੁਰੁਧਾਰਾਮਰਂਕृਤਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਲਈ, ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮ ਲਈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਧੂ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਦੌਲਤ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੁਦਤ੍ਸੂਰ ਏਤਸ਼ਂ ਵਙ੍ਕੂ ਵਾਤਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਿਨਾ । ਵਹਤ੍ਕੁਤ੍ਸਮਾਰ੍ਜੁਨੇਯਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ਤ੍ਸਰਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਸ੍ਤृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੂਰਜ, ਏਤਸ਼ਾ, ਜਾਂ ਵਕਰੀ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ, ਕੁਤਸਾ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਇੰਦਰ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ।
ਯ ऋਤੇ ਚਿਦਭਿਸ਼੍ਰਿषਃ ਪੁਰਾ ਜਤ੍ਰੁਭ੍ਯ ਆਤृਦਃ । ਸਂਧਾਤਾ ਸਂਧਿਂ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਰਿष੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਬਿਨਾ ਮਦਦ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਾਂ ਉੱਤੇ ਆਈ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਦਾਨੀ, ਬਹੁਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਫਿਰ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਇਕ ਕਰੇਗਾ।
ਮਾ ਭੂਮ ਨਿष੍ਟ੍ਯਾ ਇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਦਰਣਾ ਇਵ । ਵਨਾਨਿ ਨ ਪ੍ਰਜਹਿਤਾਨ੍ਯਦ੍ਰਿਵੋ ਦੁਰੋषਾਸੋ ਅਮਨ੍ਮਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਠਿਕਾਣੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦਾ, ਜਾਂ ਸਵੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ।
ਅਮਨ੍ਮਹੀਦਨਾਸ਼ਵੋऽਨੁਗ੍ਰਾਸਸ਼੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਸਕृਤ੍ਸੁ ਤੇ ਮਹਤਾ ਸ਼ੂਰ ਰਾਧਸਾ ਅਨੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮੁਦੀਮਹਿ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਾਰੇ, ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਘਾਟ ਜਾਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਯਦਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਮ ਸ਼੍ਰਵਦਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਃ । ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਸृਵਾਂਸ ਆਸ਼ਵੋ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਾਵृਧਃ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਛਣਣ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਆ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸਧਸ੍ਤੁਤਿਂ ਵਾਵਾਤੁਃ ਸਖ੍ਯੁਰਾ ਗਹਿ । ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਰ੍ਮਘੋਨਾਂ ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾਵਤ੍ਵਧਾ ਤੇ ਵਸ਼੍ਮਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਅੱਜ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੋਸਤ, ਇਸ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆ। ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤਕ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੋਤਾ ਹਿ ਸੋਮਮਦ੍ਰਿਭਿਰੇਮੇਨਮਪ੍ਸੁ ਧਾਵਤ । ਗਵ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਵ ਵਾਸਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਨਰੋ ਨਿਰ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਭ੍ਯਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਗੇ। ਜਿਵੇਂ ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ ਕਪੜਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਛਣ ਕੇ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਧ ਜ੍ਮੋ ਅਧ ਵਾ ਦਿਵੋ ਬृਹਤੋ ਰੋਚਨਾਦਧਿ । ਅਯਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਾ ਗਿਰਾ ਮਮਾ ਜਾਤਾ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਪृਣ
ਚਾਹੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰ। ਹੇ ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁ ਮਦਿਨ੍ਤਮਂ ਸੋਮਂ ਸੋਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ । ਸ਼ਕ੍ਰ ਏਣਂ ਪੀਪਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਯਾ ਧਿਯਾ ਹਿਨ੍ਵਾਨਂ ਨ ਵਾਜਯੁਮ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੋ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪੀਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਗਲ੍ਦਯਾ ਸਦਾ ਯਾਚਨ੍ਨਹਂ ਗਿਰਾ । ਭੂਰ੍ਣਿਂ ਮृਗਂ ਨ ਸਵਨੇषੁ ਚੁਕ੍ਰੁਧਂ ਕ ਈਸ਼ਾਨਂ ਨ ਯਾਚਿषਤ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਗਦਿਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਲਈ ਥੱਕਾਵਾਂ ਨਾ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਕੌਣ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਮੰਗੇ?
ਮਦੇਨੇषਿਤਂ ਮਦਮੁਗ੍ਰਮੁਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ਵਸਾ । ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਮਦੇ ਹਿ ष੍ਮਾ ਦਦਾਤਿ ਨਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਦ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਦ ਵਾਲਾ ਰਸ ਵਗਾ ਕੇ; ਮਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇਵਾਰੇ ਵਾਰ੍ਯਾ ਪੁਰੁ ਦੇਵੋ ਮਰ੍ਤਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਸ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਚ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਚ ਰਾਸਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤੋ ਅਰਿष੍ਟੁਤਃ
ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਮਰਤ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਚੋੜਦਾ ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ, ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹਿ ਮਤ੍ਸ੍ਵ ਚਿਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵ ਰਾਧਸਾ । ਸਰੋ ਨ ਪ੍ਰਾਸ੍ਯੁਦਰਂ ਸਪੀਤਿਭਿਰਾ ਸੋਮੇਭਿਰੁਰੁ ਸ੍ਫਿਰਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆ, ਸੋਹਣੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਮਾ ਸ਼ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜੋ ਹਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੌ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਪੀਲੇ ਕੇਸ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਹਰੀ ਮਯੂਰਸ਼ੇਪ੍ਯਾ । ਸ਼ਿਤਿਪृष੍ਠਾ ਵਹਤਾਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸੋ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਮਯੂਰ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਪਿਬਾ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਪਾ ਇਵ । ਪਰਿष੍ਕृਤਸ੍ਯ ਰਸਿਨ ਇਯਮਾਸੁਤਿਸ਼੍ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯ ਪਤ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਵਗਦਾ ਰਸ ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਸੋਹਣੀ ਭੇਟ ਹੈ।