ਆ ਦੈਵ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇऽਵਾਂਸਿ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨੋ ਮਹ ਆ ਸਖਾਯਃ । ਯਥਾ ਭਵੇਮ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੇ ਅਨਾਗਾ ਯੋ ਨੋ ਦਾਤਾ ਪਰਾਵਤਃ ਪਿਤੇਵ
ਅਸੀਂ ਦਿਵਿਆ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਬਣਾਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਰੋਂ ਦਿੰਦਾ ਪਿਤਾ।
ਤਮੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨਮਸਾ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ ਸੁਸ਼ੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਂ ਗृਣੀषੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਮਹਿ ਦੈਵ੍ਯਃ ਸਿषਕ੍ਤੁ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦੇਵਕृਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸ਼ੁਭ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦਿਵਿਆ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ, ਜੋ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ ਆ ਨੋ ਯੋਨਿਂ ਸਦਤੁ ਪ੍ਰੇष੍ਠੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੋ ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ । ਕਾਮੋ ਰਾਯਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਦਾਤ੍ਪਰ੍षਨ੍ਨੋ ਅਤਿ ਸਸ਼੍ਚਤੋ ਅਰਿष੍ਟਾਨ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰੇ; ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ।
ਤਮਾ ਨੋ ਅਰ੍ਕਮਮृਤਾਯ ਜੁष੍ਟਮਿਮੇ ਧਾਸੁਰਮृਤਾਸਃ ਪੁਰਾਜਾਃ । ਸ਼ੁਚਿਕ੍ਰਨ੍ਦਂ ਯਜਤਂ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਨਰ੍ਵਾਣਂ ਹੁਵੇਮ
ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਮਰ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਤਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ, ਅਜੈਯ।
ਤਂ ਸ਼ਗ੍ਮਾਸੋ ਅਰੁषਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਸਹਵਾਹੋ ਵਹਨ੍ਤਿ । ਸਹਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਨੀਲਵਤ੍ਸਧਸ੍ਥਂ ਨਭੋ ਨ ਰੂਪਮਰੁषਂ ਵਸਾਨਾਃ
ਤੇਜ਼ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ-ਕਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਃ ਸ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸ਼ੀਰਿषਿਰਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ ਸ੍ਵਾਵੇਸ਼ ऋष੍ਵਃ ਪੁਰੂ ਸਖਿਭ੍ਯ ਆਸੁਤਿਂ ਕਰਿष੍ਠਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਕਈ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵੀ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਵਾਵृਧਤੁਰ੍ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ੍ਯਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਤਾ ਸਖਾਯਃ ਕਰਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸੁਤਰਾ ਸੁਗਾਧਾ
ਦਿਵੀ-ਧਰਤੀ, ਦਿਵਿਆ ਜੋੜੀ, ਰਚਨਹਾਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕੀਤਾ; ਹੁਨਰ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ, ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਇਯਂ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਅਕਾਰਿ । ਅਵਿष੍ਟਂ ਧਿਯੋ ਜਿਗृਤਂ ਪੁਰਂਧੀਰ੍ਜਜਸ੍ਤਮਰ੍ਯੋ ਵਨੁषਾਮਰਾਤੀਃ
ਇਹ ਭਜਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਯੁਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਵੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼ਾਥੇ ਉਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ । ਧਤ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕੀਰਯੇ ਚਿਦ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਉ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋऽਰੁਣਂ ਦੁਗ੍ਧਮਂਸ਼ੁਂ ਜੁਹੋਤਨ ਵृषਭਾਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍ । ਗੌਰਾਦ੍ਵੇਦੀਯਾਁ ਅਵਪਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹੇਦ੍ਯਾਤਿ ਸੁਤਸੋਮਮਿਚ੍ਛਨ੍
ਹੇ ਯਜਕ, ਲਾਲ ਦੁੱਧ ਵਿਰਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਂਡ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਗਾਂ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਪਾ ਦਿਉ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਨੋਚੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਧਿषੇ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਚਾਰ੍ਵਨ੍ਨਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਪੀਤਿਮਿਦਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਿ । ਉਤ ਹृਦੋਤ ਮਨਸਾ ਜੁषਾਣ ਉਸ਼ਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਾਹਿ ਸੋਮਾਨ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮਾ ਪੀ।
ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸੋਮਂ ਸਹਸੇ ਪਪਾਥ ਪ੍ਰ ਤੇ ਮਾਤਾ ਮਹਿਮਾਨਮੁਵਾਚ । ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਪਪ੍ਰਾਥੋਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਯੁਧਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਰ੍ਥ
ਸੋਮਾ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਨੋਚਿਆ ਗਿਆ; ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸੀ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ।
ਯਦ੍ਯੋਧਯਾ ਮਹਤੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਮ ਤਾਨ੍ਬਾਹੁਭਿਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦਾਨਾਨ੍ । ਯਦ੍ਵਾ ਨृਭਿਰ੍ਵृਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਯੁਧ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾਜਿਂ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸਂ ਜਯੇਮ
ਜਦ ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵੋਚਂ ਪ੍ਰਥਮਾ ਕृਤਾਨਿ ਪ੍ਰ ਨੂਤਨਾ ਮਘਵਾ ਯਾ ਚਕਾਰ । ਯਦੇਦਦੇਵੀਰਸਹਿष੍ਟ ਮਾਯਾ ਅਥਾਭਵਤ੍ਕੇਵਲਃ ਸੋਮੋ ਅਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਜੋ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਕੀਤੇ; ਜਦ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀਆਂ, ਤਦ ਸੋਮਾ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਵੇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭਿਤਃ ਪਸ਼ਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਗਵਾਮਸਿ ਗੋਪਤਿਰੇਕ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਤੇ ਪ੍ਰਯਤਸ੍ਯ ਵਸ੍ਵਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰਾ ਚਰਾਗਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਪਾਈਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਯੁਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਵੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼ਾਥੇ ਉਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ । ਧਤ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕੀਰਯੇ ਚਿਦ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਜੋ ਤਿਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਾਇਕ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪਰੋ ਮਾਤ੍ਰਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਵृਧਾਨ ਨ ਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵਮਨ੍ਵਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ । ਉਭੇ ਤੇ ਵਿਦ੍ਮ ਰਜਸੀ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੋ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਸੇ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਜਾਯਮਾਨੋ ਨ ਜਾਤੋ ਦੇਵ ਮਹਿਮ੍ਨਃ ਪਰਮਨ੍ਤਮਾਪ । ਉਦਸ੍ਤਭ੍ਨਾ ਨਾਕਮृष੍ਵਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਦਾਧਰ੍ਥ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਕਕੁਭਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਤੇ ਨਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਪਾਈ। ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ।
ਇਰਾਵਤੀ ਧੇਨੁਮਤੀ ਹਿ ਭੂਤਂ ਸੂਯਵਸਿਨੀ ਮਨੁषੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਾ । ਵ੍ਯਸ੍ਤਭ੍ਨਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿष੍ਣਵੇਤੇ ਦਾਧਰ੍ਥ ਪृਥਿਵੀਮਭਿਤੋ ਮਯੂਖੈਃ
ਧਰਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਟਿਕਾਇਆ।
ਉਰੁਂ ਯਜ੍ਞਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਰੁ ਲੋਕਂ ਜਨਯਨ੍ਤਾ ਸੂਰ੍ਯਮੁषਾਸਮਗ੍ਨਿਮ੍ । ਦਾਸਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵृषਸ਼ਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਯਾ ਜਘ੍ਨਥੁਰ੍ਨਰਾ ਪृਤਨਾਜ੍ਯੇषੁ
ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਸੂਰਜ, ਭੋਰੇ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਵੀਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ ਦਾਸ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਿष੍ਣੂ ਦृਂਹਿਤਾਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਨਵ ਪੁਰੋ ਨਵਤਿਂ ਚ ਸ਼੍ਨਥਿष੍ਟਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍ਚਿਨਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਾਕਂ ਹਥੋ ਅਪ੍ਰਤ੍ਯਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾਨ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਨਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜੇ। ਤੁਸੀਂ ਵਰਚਿਨ ਦੇ ਸੌ ਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਯਂ ਮਨੀषਾ ਬृਹਤੀ ਬृਹਨ੍ਤੋਰੁਕ੍ਰਮਾ ਤਵਸਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀ । ਰਰੇ ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਵਿਦਥੇषੁ ਵਿष੍ਣੋ ਪਿਨ੍ਵਤਮਿषੋ ਵृਜਨੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਉੱਚੀ ਸਤਕ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਾਨ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਤਕਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ।
ਵषਟ੍ ਤੇ ਵਿष੍ਣਵਾਸ ਆ ਕृਣੋਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਟੁਤਯੋ ਗਿਰੋ ਮੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਵਸ਼ਟ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੇਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਕਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਰਹੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਨੂ ਮਰ੍ਤੋ ਦਯਤੇ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣਵ ਉਰੁਗਾਯਾਯ ਦਾਸ਼ਤ੍ । ਪ੍ਰ ਯਃ ਸਤ੍ਰਾਚਾ ਮਨਸਾ ਯਜਾਤ ਏਤਾਵਨ੍ਤਂ ਨਰ੍ਯਮਾਵਿਵਾਸਾਤ੍
ਹੁਣ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋ ਸੁਮਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾਮਪ੍ਰਯੁਤਾਮੇਵਯਾਵੋ ਮਤਿਂ ਦਾਃ । ਪਰ੍ਚੋ ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਭੂਰੇਰਸ਼੍ਵਾਵਤਃ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਯਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਤੇ ਚਲਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅਕਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜ਼।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਦੇਵਃ ਪृਥਿਵੀਮੇष ਏਤਾਂ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਸ਼ਤਰ੍ਚਸਂ ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਰਸ੍ਤੁ ਤਵਸਸ੍ਤਵੀਯਾਨ੍ਤ੍ਵੇषਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥਵਿਰਸ੍ਯ ਨਾਮ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੌ ਸਤਕਾਂ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਪृਥਿਵੀਮੇष ਏਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਨੁषੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ । ਧ੍ਰੁਵਾਸੋ ਅਸ੍ਯ ਕੀਰਯੋ ਜਨਾਸ ਉਰੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਸੁਜਨਿਮਾ ਚਕਾਰ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਖੇਤ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਲੋਕ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਉਸ ਨੇ ਚੌੜਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰ ਤਤ੍ਤੇ ਅਦ੍ਯ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟ ਨਾਮਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਂਸਾਮਿ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗृਣਾਮਿ ਤਵਸਮਤਵ੍ਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਰਜਸਃ ਪਰਾਕੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣ ਕੇ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇਸ ਜਗਤ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਮਿਤ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੂਤ੍ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟੋ ਅਸ੍ਮਿ । ਮਾ ਵਰ੍ਪੋ ਅਸ੍ਮਦਪ ਗੂਹ ਏਤਦ੍ਯਦਨ੍ਯਰੂਪਃ ਸਮਿਥੇ ਬਭੂਥ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੈਥੋਂ ਕੀ ਲੁਕਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ? ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਲੁਕਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਵषਟ੍ ਤੇ ਵਿष੍ਣਵਾਸ ਆ ਕृਣੋਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਟੁਤਯੋ ਗਿਰੋ ਮੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਵਸ਼ਟ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੇਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਕਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਰਹੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।