ਉषੋ ਯਦਦ੍ਯ ਭਾਨੁਨਾ ਵਿ ਦ੍ਵਾਰਾਵृਣਵੋ ਦਿਵਃ । ਪ੍ਰ ਨੋ ਯਚ੍ਛਤਾਦਵृਕਂ ਪृਥੁ ਚ੍ਛਰ੍ਦਿਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵਿ ਗੋਮਤੀਰਿषਃ
ਉਸ਼ਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਦੇ।
ਸਂ ਨੋ ਰਾਯਾ ਬृਹਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪੇਸ਼ਸਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਸਮਿਲ਼ਾਭਿਰਾ । ਸਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਤੁਰੋषੋ ਮਹਿ ਸਂ ਵਾਜੈਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ
ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਦੌਲਤ, ਇਕੱਠਿਆਂ, ਮਾਣ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੋੜ।
ਉषੋ ਭਦ੍ਰੇਭਿਰਾ ਗਹਿ ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰੋਚਨਾਦਧਿ । ਵਹਨ੍ਤ੍ਵਰੁਣਪ੍ਸਵ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਸੋਮਿਨੋ ਗृਹਮ੍
ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਪੇਸ਼ਸਂ ਸੁਖਂ ਰਥਂ ਯਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਉषਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਤੇਨਾ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸਂ ਜਨਂ ਪ੍ਰਾਵਾਦ੍ਯ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ
ਉਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰਥ 'ਚ ਤੂੰ ਖੜੀ ਹੈਂ, ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ।
ਵਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣੋ ਦ੍ਵਿਪਚ੍ਚਤੁष੍ਪਦਰ੍ਜੁਨਿ । ਉषਃ ਪ੍ਰਾਰਨ੍ਨृਤੂਁਰਨੁ ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ
ਉਸ਼ਾ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੰਛੀ, ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉਠ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਹਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਭਾਸਿ ਰੋਚਨਮ੍ । ਤਾਂ ਤ੍ਵਾਮੁषਰ੍ਵਸੂਯਵੋ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਕਣ੍ਵਾ ਅਹੂषਤ
ਉਸ਼ਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਕਣਵ ਲੋਕ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੱਦੇ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦੇਵਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ । ਦृਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਕਿਰਣਾਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪ ਤ੍ਯੇ ਤਾਯਵੋ ਯਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਭਿਃ । ਸੂਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਿਰਣਾਂ ਰਾਤ ਨਾਲ ਤਾਰੇ ਬਣ ਕੇ ਦੂਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦृਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯ ਕੇਤਵੋ ਵਿ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਜਨਾਁ ਅਨੁ । ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਰਣਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਦਸਿ ਸੂਰ੍ਯ । ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਭਾਸਿ ਰੋਚਨਮ੍
ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਙੁਦੇषਿ ਮਾਨੁषਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵੱਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵੱਲ, ਤੇ ਸਭ ਵੱਲ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੁੜਦਾ ਹੈਂ।
ਯੇਨਾ ਪਾਵਕ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੁਰਣ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਨਾਁ ਅਨੁ । ਤ੍ਵਂ ਵਰੁਣ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ, ਵਰੁਣ, ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿ ਦ੍ਯਾਮੇषਿ ਰਜਸ੍ਪृਥ੍ਵਹਾ ਮਿਮਾਨੋ ਅਕ੍ਤੁਭਿਃ । ਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈਂ, ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ।
ਸਪ੍ਤ ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਤੋ ਰਥੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਸੂਰ੍ਯ । ਸ਼ੋਚਿष੍ਕੇਸ਼ਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ
ਸੱਤ ਸੁਨਹਰੀ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਥ 'ਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਯੁਕ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਵਃ ਸੂਰੋ ਰਥਸ੍ਯ ਨਪ੍ਤ੍ਯਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਯੁਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਯਂ ਤਮਸਸ੍ਪਰਿ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯਮਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਯਨ੍ਨਦ੍ਯ ਮਿਤ੍ਰਮਹ ਆਰੋਹਨ੍ਨੁਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਵਮ੍ । ਹृਦ੍ਰੋਗਂ ਮਮ ਸੂਰ੍ਯ ਹਰਿਮਾਣਂ ਚ ਨਾਸ਼ਯ
ਅੱਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਸਭ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਪੀਲਾਪਨ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼ੁਕੇषੁ ਮੇ ਹਰਿਮਾਣਂ ਰੋਪਣਾਕਾਸੁ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਅਥੋ ਹਾਰਿਦ੍ਰਵੇषੁ ਮੇ ਹਰਿਮਾਣਂ ਨਿ ਦਧ੍ਮਸਿ
ਸਫੈਦ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪੀਲਾਪਨ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਹਲਦੀ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਪੀਲਾਪਨ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਉਦਗਾਦਯਮਾਦਿਤ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਨ ਸਹਸਾ ਸਹ । ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਮਹ੍ਯਂ ਰਨ੍ਧਯਨ੍ਮੋ ਅਹਂ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਰਧਮ੍
ਇਹ ਸੂਰਜ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵਾਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਮੇषਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮृਗ੍ਮਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਮਦਤਾ ਵਸ੍ਵੋ ਅਰ੍ਣਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਯਾਵੋ ਨ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਮਾਨੁषਾ ਭੁਜੇ ਮਂਹਿष੍ਠਮਭਿ ਵਿਪ੍ਰਮਰ੍ਚਤ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ; ਉਹ ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਨੁੱਖ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ—ਪੰਡਿਤੋ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।
ਅਭੀਮਵਨ੍ਵਨ੍ਸ੍ਵਭਿष੍ਟਿਮੂਤਯੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਂ ਤਵਿषੀਭਿਰਾਵृਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਸ ऋਭਵੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਜਵਨੀ ਸੂਨृਤਾਰੁਹਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰਦੀ ਹੈ; ਚਤੁਰ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਗੋਤ੍ਰਮਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯੋऽਵृਣੋਰਪੋਤਾਤ੍ਰਯੇ ਸ਼ਤਦੁਰੇषੁ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ । ਸਸੇਨ ਚਿਦ੍ਵਿਮਦਾਯਾਵਹੋ ਵਸ੍ਵਾਜਾਵਦ੍ਰਿਂ ਵਾਵਸਾਨਸ੍ਯ ਨਰ੍ਤਯਨ੍
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਚੁਣੀਆਂ, ਦੂਰ ਵੱਸਦੇ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵੀ ਤੂੰ ਵਿਮਦਾ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਇਆ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਨਚਾਇਆ।
ਤ੍ਵਮਪਾਮਪਿਧਾਨਾਵृਣੋਰਪਾਧਾਰਯਃ ਪਰ੍ਵਤੇ ਦਾਨੁਮਦ੍ਵਸੁ । ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਵਸਾਵਧੀਰਹਿਮਾਦਿਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਾਰੋਹਯੋ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਢੱਕਣ ਹਟਾ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਧਾਰਾ ਚਲਾਈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਤ੍ਵਂ ਮਾਯਾਭਿਰਪ ਮਾਯਿਨੋऽਧਮਃ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਯੇ ਅਧਿ ਸ਼ੁਪ੍ਤਾਵਜੁਹ੍ਵਤ । ਤ੍ਵਂ ਪਿਪ੍ਰੋਰ੍ਨृਮਣਃ ਪ੍ਰਾਰੁਜਃ ਪੁਰਃ ਪ੍ਰ ऋਜਿਸ਼੍ਵਾਨਂ ਦਸ੍ਯੁਹਤ੍ਯੇष੍ਵਾਵਿਥ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਸਮੇਤ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਫਿਤਰਤ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸੀ; ਤੂੰ ਪਿਪਰੂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਤੋੜੇ, ਹੇ ਮਰਦਾਨਾ, ਅਤੇ ਰਿਜ਼ਵਨ ਦੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਕੁਤ੍ਸਂ ਸ਼ੁष੍ਣਹਤ੍ਯੇष੍ਵਾਵਿਥਾਰਨ੍ਧਯੋऽਤਿਥਿਗ੍ਵਾਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮ੍ । ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਚਿਦਰ੍ਬੁਦਂ ਨਿ ਕ੍ਰਮੀਃ ਪਦਾ ਸਨਾਦੇਵ ਦਸ੍ਯੁਹਤ੍ਯਾਯ ਜਜ੍ਞਿषੇ
ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ; ਵੱਡਾ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ—ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਹੀ ਜਨਮਿਆ।
ਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਵਿषੀ ਸਧ੍ਰ੍ਯਗ੍ਘਿਤਾ ਤਵ ਰਾਧਃ ਸੋਮਪੀਥਾਯ ਹਰ੍षਤੇ । ਤਵ ਵਜ੍ਰਸ਼੍ਚਿਕਿਤੇ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਹਿਤੋ ਵृਸ਼੍ਚਾ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ
ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ; ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਸੋਮਾ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਹੈ—ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਜਾਨੀਹ੍ਯਾਰ੍ਯਾਨ੍ਯੇ ਚ ਦਸ੍ਯਵੋ ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਤੇ ਰਨ੍ਧਯਾ ਸ਼ਾਸਦਵ੍ਰਤਾਨ੍ । ਸ਼ਾਕੀ ਭਵ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਤਾ ਤੇ ਸਧਮਾਦੇषੁ ਚਾਕਨ
ਆਰਿਆਂ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ, ਕਾਨੂੰਨ-ਰਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਘਾਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਬਣ—ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਭ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ।
ਅਨੁਵ੍ਰਤਾਯ ਰਨ੍ਧਯਨ੍ਨਪਵ੍ਰਤਾਨਾਭੂਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਨਨਾਭੁਵਃ । ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਰ੍ਧਤੋ ਦ੍ਯਾਮਿਨਕ੍ਸ਼ਤ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਵਮ੍ਰੋ ਵਿ ਜਘਾਨ ਸਂਦਿਹਃ
ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਨਾਫਰਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ; ਵੱਡੇ, ਜਦੋਂ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ—ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਨਿਮਰ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯਤ੍ਤ ਉਸ਼ਨਾ ਸਹਸਾ ਸਹੋ ਵਿ ਰੋਦਸੀ ਮਜ੍ਮਨਾ ਬਾਧਤੇ ਸ਼ਵਃ । ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਸ੍ਯ ਨृਮਣੋ ਮਨੋਯੁਜ ਆ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਮਵਹਨ੍ਨਭਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਜਦ ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਤਾਕਤ ਬਣਾਈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ; ਵਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦਿष੍ਟ ਯਦੁਸ਼ਨੇ ਕਾਵ੍ਯੇ ਸਚਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਙ੍ਕੂ ਵਙ੍ਕੁਤਰਾਧਿ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਉਗ੍ਰੋ ਯਯਿਂ ਨਿਰਪਃ ਸ੍ਰੋਤਸਾਸृਜਦ੍ਵਿ ਸ਼ੁष੍ਣਸ੍ਯ ਦृਂਹਿਤਾ ਐਰਯਤ੍ਪੁਰਃ
ਉਸ਼ਨਾਸ ਦੀ ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਝੁਕਦਾ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਨੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀਆਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਤੋੜੇ।