ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇਭਿਰ੍ਭਾਨੁਭਿਰ੍ਵਿ ਭਾਹ੍ਯੁषੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਤੀ ਨ ਆਯੁਃ । ਇषਂ ਚ ਨੋ ਦਧਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਗੋਮਦਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ਰਥਵਚ੍ਚ ਰਾਧਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕੋ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ। ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤ੍ਯੁषਃ ਸੁਜਾਤੇ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਾਃ । ਸਾਸ੍ਮਾਸੁ ਧਾ ਰਯਿਮृष੍ਵਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਤੇ ਵਧੀਕ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤਿ ਕੇਤਵਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨੂਰ੍ਧ੍ਵਾ ਅਸ੍ਯਾ ਅਞ੍ਜਯੋ ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ । ਉषੋ ਅਰ੍ਵਾਚਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤਾ ਵਾਮਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼ਿ
ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਪਰ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ।
ਪ੍ਰਤਿ षੀਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜਰਤੇ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮਤਿਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਃ । ਉषਾ ਯਾਤਿ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਬਾਧਮਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਮਾਂਸਿ ਦੁਰਿਤਾਪ ਦੇਵੀ
ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆ, ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ।
ਏਤਾ ਉ ਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਪੁਰਸ੍ਤਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੀਰੁषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਃ । ਅਜੀਜਨਨ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮਗ੍ਨਿਮਪਾਚੀਨਂ ਤਮੋ ਅਗਾਦਜੁष੍ਟਮ੍
ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਯਜਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਹਨੇਰਾ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਚੇਤਿ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਾ ਮਘੋਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੁषਸਂ ਵਿਭਾਤੀਮ੍ । ਆਸ੍ਥਾਦ੍ਰਥਂ ਸ੍ਵਧਯਾ ਯੁਜ੍ਯਮਾਨਮਾ ਯਮਸ਼੍ਵਾਸਃ ਸੁਯੁਜੋ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦਾਤੀ ਉਸ਼ਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਸਭ ਲੋਕ ਚਮਕਦੀ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸੁਮਨਸੋ ਬੁਧਨ੍ਤਾਸ੍ਮਾਕਾਸੋ ਮਘਵਾਨੋ ਵਯਂ ਚ । ਤਿਲ੍ਵਿਲਾਯਧ੍ਵਮੁषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਰ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਅੱਜ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਦਾਤਾ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ। ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵ੍ਯੁषਾ ਆਵਃ ਪਥ੍ਯਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਰ੍ਮਾਨੁषੀਰ੍ਬੋਧਯਨ੍ਤੀ । ਸੁਸਂਦृਗ੍ਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਭਿਰ੍ਭਾਨੁਮਸ਼੍ਰੇਦ੍ਵਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰੋਦਸੀ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾਵਃ
ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਤੇष੍ਵਕ੍ਤੂਨ੍ਵਿਸ਼ੋ ਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਉषਸੋ ਯਤਨ੍ਤੇ । ਸਂ ਤੇ ਗਾਵਸ੍ਤਮ ਆ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਵਿਤੇਵ ਬਾਹੂ
ਉਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਗਾਂ ਹਨੇਰਾ ਵਾਪਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭੂਦੁषਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਮਾ ਮਘੋਨ੍ਯਜੀਜਨਤ੍ਸੁਵਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਵਿ ਦਿਵੋ ਦੇਵੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਧਾਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਾ ਸੁਕृਤੇ ਵਸੂਨਿ
ਉਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਤਾਵਦੁषੋ ਰਾਧੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰਾਸ੍ਵ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਅਰਦੋ ਗृਣਾਨਾ । ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਜਜ੍ਞੁਰ੍ਵृषਭਸ੍ਯਾ ਰਵੇਣ ਵਿ ਦृਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਦੁਰੋ ਅਦ੍ਰੇਰੌਰ੍ਣੋਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਤਨੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿੰਨੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਲਦ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹੇ।
ਦੇਵਂਦੇਵਂ ਰਾਧਸੇ ਚੋਦਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸੂਨृਤਾ ਈਰਯਨ੍ਤੀ । ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਃ ਸਨਯੇ ਧਿਯੋ ਧਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਉਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਚਾਈ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਬੁਧੀ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰੁषਸਂ ਵਸਿष੍ਠਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਬੁਧ੍ਰਨ੍ । ਵਿਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੀਂ ਰਜਸੀ ਸਮਨ੍ਤੇ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਤੀਂ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਸ੍ਯਾ ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾ ਗੂਢ੍ਵੀ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿषੋषਾ ਅਬੋਧਿ । ਅਗ੍ਰ ਏਤਿ ਯੁਵਤਿਰਹ੍ਰਯਾਣਾ ਪ੍ਰਾਚਿਕਿਤਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮਗ੍ਨਿਮ੍
ਉਸ਼ਾ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਜਾਗੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਲੱਜ ਕੁੜੀ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ, ਯਜਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰ੍ਗੋਮਤੀਰ੍ਨ ਉषਾਸੋ ਵੀਰਵਤੀਃ ਸਦਮੁਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਃ । ਘृਤਂ ਦੁਹਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਪੀਤਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ ਤੇ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਵੰਡਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਯਤ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵਃ । ਅਪੋ ਮਹਿ ਵ੍ਯਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਸੂਨਰੀ
ਉਸ਼ਾ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਮਕਦੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਉਦੁਸ੍ਰਿਯਾਃ ਸृਜਤੇ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਚਾਁ ਉਦ੍ਯਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਰ੍ਚਿਵਤ੍ । ਤਵੇਦੁषੋ ਵ੍ਯੁषਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂ ਭਕ੍ਤੇਨ ਗਮੇਮਹਿ
ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੀਏ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵ ਉषੋ ਜੀਰਾ ਅਭੁਤ੍ਸ੍ਮਹਿ । ਯਾ ਵਹਸਿ ਪੁਰੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਵਨਨ੍ਵਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਨ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਯਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਅਜੋਬੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਯਾ ਕृਣੋषਿ ਮਂਹਨਾ ਮਹਿ ਪ੍ਰਖ੍ਯੈ ਦੇਵਿ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਭਾਜ ਈਮਹੇ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਮਾਤੁਰ੍ਨ ਸੂਨਵਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜੋ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸ ਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਹੋ ਜਾਈਏ।
ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਾਧ ਆ ਭਰੋषੋ ਯਦ੍ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਮਰ੍ਤਭੋਜਨਂ ਤਦ੍ਰਾਸ੍ਵ ਭੁਨਜਾਮਹੈ
ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦਾਤ ਅਸੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਦਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕੀਏ।
ਸ਼੍ਰਵਃ ਸੂਰਿਭ੍ਯੋ ਅਮृਤਂ ਵਸੁਤ੍ਵਨਂ ਵਾਜਾਁ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਗੋਮਤਃ । ਚੋਦਯਿਤ੍ਰੀ ਮਘੋਨਃ ਸੂਨृਤਾਵਤ੍ਯੁषਾ ਉਚ੍ਛਦਪ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਸੁਝਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਅਮਰ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਦੇ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਉਠ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯੁਵਮਧ੍ਵਰਾਯ ਨੋ ਵਿਸ਼ੇ ਜਨਾਯ ਮਹਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਯਜ੍ਯੁਮਤਿ ਯੋ ਵਨੁष੍ਯਤਿ ਵਯਂ ਜਯੇਮ ਪृਤਨਾਸੁ ਦੂਢ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੋ।
ਸਮ੍ਰਾਲ਼ਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਾਲ਼ਨ੍ਯ ਉਚ੍ਯਤੇ ਵਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਮਹਾਵਸੂ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨਿ ਸਂ ਵਾਮੋਜੋ ਵृषਣਾ ਸਂ ਬਲਂ ਦਧੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਰਤਾਜ ਹੋ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵੱਡੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਵਪਾਂ ਖਾਨ੍ਯਤृਨ੍ਤਮੋਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਮੈਰਯਤਂ ਦਿਵਿ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਮਦੇ ਅਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨੋऽਪਿਨ੍ਵਤਮਪਿਤਃ ਪਿਨ੍ਵਤਂ ਧਿਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਸ ਅਚੰਭੇ ਕੰਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਭਰ ਦਿੱਤੀ।
ਯੁਵਾਮਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੁ ਪृਤਨਾਸੁ ਵਹ੍ਨਯੋ ਯੁਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਿਤਜ੍ਞਵਃ । ਈਸ਼ਾਨਾ ਵਸ੍ਵ ਉਭਯਸ੍ਯ ਕਾਰਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਹਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ। ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯਦਿਮਾਨਿ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨਿ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤਿ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰਃ ਸ਼ੁਭਮਨ੍ਯ ਈਯਤੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇ ਸ਼ੁਲ੍ਕਾਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨੁ ਤ੍ਵਿष ਓਜੋ ਮਿਮਾਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮਸ੍ਯ ਯਤ੍ਸ੍ਵਮ੍ । ਅਜਾਮਿਮਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤਮਾਤਿਰਦ੍ਦਭ੍ਰੇਭਿਰਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਵृਣੋਤਿ ਭੂਯਸਃ
ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਅਨਿਆਇਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਮਂਹੋ ਨ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨ ਤਪਃ ਕੁਤਸ਼੍ਚਨ । ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਗਚ੍ਛਥੋ ਵੀਥੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨ ਤਂ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼ਤੇ ਪਰਿਹ੍ਵृਤਿਃ
ਕੋਈ ਹਾਨੀ, ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭੁੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਨਰਾ ਦੈਵ੍ਯੇਨਾਵਸਾ ਗਤਂ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਹਵਂ ਯਦਿ ਮੇ ਜੁਜੋषਥਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਹਿ ਸਖ੍ਯਮੁਤ ਵਾ ਯਦਾਪ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਡੀਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਰੱਬੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਓ, ਇਹ ਸੱਦਾ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਹ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦਿਓ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਰੇਭਰੇ ਪੁਰੋਯੋਧਾ ਭਵਤਂ ਕृष੍ਟ੍ਯੋਜਸਾ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਹਵਨ੍ਤ ਉਭਯੇ ਅਧ ਸ੍ਪृਧਿ ਨਰਸ੍ਤੋਕਸ੍ਯ ਤਨਯਸ੍ਯ ਸਾਤਿषੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਆਗੂ ਬਣੋ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਤਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ।