ਪ੍ਰ ਮੇ ਪਨ੍ਥਾ ਦੇਵਯਾਨਾ ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨਮਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਵਸੁਭਿਰਿष੍ਕृਤਾਸਃ । ਅਭੂਦੁ ਕੇਤੁਰੁषਸਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਗਾਦਧਿ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇਭ੍ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ; ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅੱਗੇ ਆਇਆ, ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਤਾਨੀਦਹਾਨਿ ਬਹੁਲਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮੁਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਯਤਃ ਪਰਿ ਜਾਰ ਇਵਾਚਰਨ੍ਤ੍ਯੁषੋ ਦਦृਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਪੁਨਰ੍ਯਤੀਵ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਉਗਦੇ ਹੋਏ; ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਮੁੜ ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ।
ਤ ਇਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਧਮਾਦ ਆਸਨ੍ਨृਤਾਵਾਨਃ ਕਵਯਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਸਃ । ਗੂਲ਼੍ਹਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪਿਤਰੋ ਅਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ਸਤ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਅਜਨਯਨ੍ਨੁषਾਸਮ੍
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠੇ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਚਾਨਣ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਨ ਊਰ੍ਵੇ ਅਧਿ ਸਂਗਤਾਸਃ ਸਂ ਜਾਨਤੇ ਨ ਯਤਨ੍ਤੇ ਮਿਥਸ੍ਤੇ । ਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਮਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਵਸੁਭਿਰ੍ਯਾਦਮਾਨਾਃ
ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਮੈਰੀਲ਼ਤੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ ਸੁਭਗੇ ਤੁष੍ਟੁਵਾਂਸਃ । ਗਵਾਂ ਨੇਤ੍ਰੀ ਵਾਜਪਤ੍ਨੀ ਨ ਉਚ੍ਛੋषਃ ਸੁਜਾਤੇ ਪ੍ਰਥਮਾ ਜਰਸ੍ਵ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਜਾਗੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਵਧੂ, ਉਗ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਪਹਿਲੀ ਵਧੀ ਹੋਈ।
ਏषਾ ਨੇਤ੍ਰੀ ਰਾਧਸਃ ਸੂਨृਤਾਨਾਮੁषਾ ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਰਿਭ੍ਯਤੇ ਵਸਿष੍ਠੈਃ । ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਯਿਮਸ੍ਮੇ ਦਧਾਨਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇਹ ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਸ਼ਾ ਉਗਦੀ ਹੋਈ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਉਪੋ ਰੁਰੁਚੇ ਯੁਵਤਿਰ੍ਨ ਯੋषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜੀਵਂ ਪ੍ਰਸੁਵਨ੍ਤੀ ਚਰਾਯੈ । ਅਭੂਦਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧੇ ਮਾਨੁषਾਣਾਮਕਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬਾਧਮਾਨਾ ਤਮਾਂਸਿ
ਉਸ਼ਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕ ਉਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸਪ੍ਰਥਾ ਉਦਸ੍ਥਾਦ੍ਰੁਸ਼ਦ੍ਵਾਸੋ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮਸ਼੍ਵੈਤ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾ ਸੁਦृਸ਼ੀਕਸਂਦृਗ੍ਗਵਾਂ ਮਾਤਾ ਨੇਤ੍ਰ੍ਯਹ੍ਨਾਮਰੋਚਿ
ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਲੈ ਕੇ; ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚਮਕ ਉਠੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸੁਭਗਾ ਵਹਨ੍ਤੀ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਨਯਨ੍ਤੀ ਸੁਦृਸ਼ੀਕਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਉषਾ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਚਿਤ੍ਰਾਮਘਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਪ੍ਰਭੂਤਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਘੋੜਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਅਨ੍ਤਿਵਾਮਾ ਦੂਰੇ ਅਮਿਤ੍ਰਮੁਚ੍ਛੋਰ੍ਵੀਂ ਗਵ੍ਯੂਤਿਮਭਯਂ ਕृਧੀ ਨਃ । ਯਾਵਯ ਦ੍ਵੇष ਆ ਭਰਾ ਵਸੂਨਿ ਚੋਦਯ ਰਾਧੋ ਗृਣਤੇ ਮਘੋਨਿ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਦੂਰੋਂ ਨੇੜੇ ਆ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਚਰਾਗਾਹ ਨਿਰਭੈ ਬਣਾਓ; ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਤੇ ਦਾਨੀ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇਭਿਰ੍ਭਾਨੁਭਿਰ੍ਵਿ ਭਾਹ੍ਯੁषੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਤੀ ਨ ਆਯੁਃ । ਇषਂ ਚ ਨੋ ਦਧਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਗੋਮਦਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ਰਥਵਚ੍ਚ ਰਾਧਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕੋ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ। ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤ੍ਯੁषਃ ਸੁਜਾਤੇ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਾਃ । ਸਾਸ੍ਮਾਸੁ ਧਾ ਰਯਿਮृष੍ਵਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਤੇ ਵਧੀਕ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤਿ ਕੇਤਵਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨੂਰ੍ਧ੍ਵਾ ਅਸ੍ਯਾ ਅਞ੍ਜਯੋ ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ । ਉषੋ ਅਰ੍ਵਾਚਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤਾ ਵਾਮਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼ਿ
ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਪਰ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ।
ਪ੍ਰਤਿ षੀਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜਰਤੇ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮਤਿਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਃ । ਉषਾ ਯਾਤਿ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਬਾਧਮਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਮਾਂਸਿ ਦੁਰਿਤਾਪ ਦੇਵੀ
ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆ, ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ।
ਏਤਾ ਉ ਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਪੁਰਸ੍ਤਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੀਰੁषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਃ । ਅਜੀਜਨਨ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮਗ੍ਨਿਮਪਾਚੀਨਂ ਤਮੋ ਅਗਾਦਜੁष੍ਟਮ੍
ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਯਜਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਹਨੇਰਾ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਚੇਤਿ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਾ ਮਘੋਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੁषਸਂ ਵਿਭਾਤੀਮ੍ । ਆਸ੍ਥਾਦ੍ਰਥਂ ਸ੍ਵਧਯਾ ਯੁਜ੍ਯਮਾਨਮਾ ਯਮਸ਼੍ਵਾਸਃ ਸੁਯੁਜੋ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦਾਤੀ ਉਸ਼ਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਸਭ ਲੋਕ ਚਮਕਦੀ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸੁਮਨਸੋ ਬੁਧਨ੍ਤਾਸ੍ਮਾਕਾਸੋ ਮਘਵਾਨੋ ਵਯਂ ਚ । ਤਿਲ੍ਵਿਲਾਯਧ੍ਵਮੁषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਰ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਅੱਜ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਦਾਤਾ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ। ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵ੍ਯੁषਾ ਆਵਃ ਪਥ੍ਯਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਰ੍ਮਾਨੁषੀਰ੍ਬੋਧਯਨ੍ਤੀ । ਸੁਸਂਦृਗ੍ਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਭਿਰ੍ਭਾਨੁਮਸ਼੍ਰੇਦ੍ਵਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰੋਦਸੀ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾਵਃ
ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਤੇष੍ਵਕ੍ਤੂਨ੍ਵਿਸ਼ੋ ਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਉषਸੋ ਯਤਨ੍ਤੇ । ਸਂ ਤੇ ਗਾਵਸ੍ਤਮ ਆ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਵਿਤੇਵ ਬਾਹੂ
ਉਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਗਾਂ ਹਨੇਰਾ ਵਾਪਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭੂਦੁषਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਮਾ ਮਘੋਨ੍ਯਜੀਜਨਤ੍ਸੁਵਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਵਿ ਦਿਵੋ ਦੇਵੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਧਾਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਾ ਸੁਕृਤੇ ਵਸੂਨਿ
ਉਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਤਾਵਦੁषੋ ਰਾਧੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰਾਸ੍ਵ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਅਰਦੋ ਗृਣਾਨਾ । ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਜਜ੍ਞੁਰ੍ਵृषਭਸ੍ਯਾ ਰਵੇਣ ਵਿ ਦृਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਦੁਰੋ ਅਦ੍ਰੇਰੌਰ੍ਣੋਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਤਨੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿੰਨੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਲਦ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹੇ।
ਦੇਵਂਦੇਵਂ ਰਾਧਸੇ ਚੋਦਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸੂਨृਤਾ ਈਰਯਨ੍ਤੀ । ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਃ ਸਨਯੇ ਧਿਯੋ ਧਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਉਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਚਾਈ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਬੁਧੀ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰੁषਸਂ ਵਸਿष੍ਠਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਬੁਧ੍ਰਨ੍ । ਵਿਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੀਂ ਰਜਸੀ ਸਮਨ੍ਤੇ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਤੀਂ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਸ੍ਯਾ ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾ ਗੂਢ੍ਵੀ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿषੋषਾ ਅਬੋਧਿ । ਅਗ੍ਰ ਏਤਿ ਯੁਵਤਿਰਹ੍ਰਯਾਣਾ ਪ੍ਰਾਚਿਕਿਤਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮਗ੍ਨਿਮ੍
ਉਸ਼ਾ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਜਾਗੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਲੱਜ ਕੁੜੀ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ, ਯਜਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰ੍ਗੋਮਤੀਰ੍ਨ ਉषਾਸੋ ਵੀਰਵਤੀਃ ਸਦਮੁਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਃ । ਘृਤਂ ਦੁਹਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਪੀਤਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ ਤੇ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਵੰਡਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਯਤ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵਃ । ਅਪੋ ਮਹਿ ਵ੍ਯਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਸੂਨਰੀ
ਉਸ਼ਾ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਮਕਦੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਉਦੁਸ੍ਰਿਯਾਃ ਸृਜਤੇ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਚਾਁ ਉਦ੍ਯਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਰ੍ਚਿਵਤ੍ । ਤਵੇਦੁषੋ ਵ੍ਯੁषਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂ ਭਕ੍ਤੇਨ ਗਮੇਮਹਿ
ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੀਏ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵ ਉषੋ ਜੀਰਾ ਅਭੁਤ੍ਸ੍ਮਹਿ । ਯਾ ਵਹਸਿ ਪੁਰੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਵਨਨ੍ਵਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਨ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਯਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਅਜੋਬੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਯਾ ਕृਣੋषਿ ਮਂਹਨਾ ਮਹਿ ਪ੍ਰਖ੍ਯੈ ਦੇਵਿ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਭਾਜ ਈਮਹੇ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਮਾਤੁਰ੍ਨ ਸੂਨਵਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜੋ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸ ਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਹੋ ਜਾਈਏ।
ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਾਧ ਆ ਭਰੋषੋ ਯਦ੍ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਮਰ੍ਤਭੋਜਨਂ ਤਦ੍ਰਾਸ੍ਵ ਭੁਨਜਾਮਹੈ
ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦਾਤ ਅਸੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਦਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕੀਏ।