ਅਤਾਰਿष੍ਮ ਤਮਸਸ੍ਪਾਰਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਦਧਾਨਾਃ । ਪੁਰੁਦਂਸਾ ਪੁਰੁਤਮਾ ਪੁਰਾਜਾਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਹਵਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੀਃ
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਅਮਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ੍ਯੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਨੁषਃ ਸਾਦਿ ਹੋਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੋ ਯਜਤੇ ਵਨ੍ਦਤੇ ਚ । ਅਸ਼੍ਨੀਤਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਉਪਾਕ ਆ ਵਾਂ ਵੋਚੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍
ਪਿਆਰਾ ਪੂਜਾਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਮਿੱਠਾ ਖਾਓ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹੇਮ ਯਜ੍ਞਂ ਪਥਾਮੁਰਾਣਾ ਇਮਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਵृषਣਾ ਜੁषੇਥਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵੇਵ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਵਾਮਬੋਧਿ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਜਰਮਾਣੋ ਵਸਿष੍ਠਃ
ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ; ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਇਹ ਭਗਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਪ ਤ੍ਯਾ ਵਹ੍ਨੀ ਗਮਤੋ ਵਿਸ਼ਂ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣਾ ਸਮ੍ਭृਤਾ ਵੀਲ਼ੁਪਾਣੀ । ਸਮਨ੍ਧਾਂਸ੍ਯਗ੍ਮਤ ਮਤ੍ਸਰਾਣਿ ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਧਿष੍ਟਮਾ ਗਤਂ ਸ਼ਿਵੇਨ
ਹੇ ਬੁਰਾਈ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ। ਸਾਡੀ ਅੰਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆਓ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਓ।
ਆ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਨ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਾਤਮਧਰਾਦੁਦਕ੍ਤਾਤ੍ । ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯੇਨ ਰਾਯਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਇਮਾ ਉ ਵਾਂ ਦਿਵਿष੍ਟਯ ਉਸ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਅਯਂ ਵਾਮਹ੍ਵੇऽਵਸੇ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ; ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ-ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦਦਥੁਰ੍ਭੋਜਨਂ ਨਰਾ ਚੋਦੇਥਾਂ ਸੂਨृਤਾਵਤੇ । ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਂ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਸੋਹਣਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਰਥ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੋਚ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ।
ਆ ਯਾਤਮੁਪ ਭੂषਤਂ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਪਯੋ ਵृषਣਾ ਜੇਨ੍ਯਾਵਸੂ ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਧਿष੍ਟਮਾ ਗਤਮ੍
ਆਓ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ। ਦੁੱਧ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਆਓ।
ਅਸ਼੍ਵਾਸੋ ਯੇ ਵਾਮੁਪ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹਂ ਯੁਵਾਂ ਦੀਯਨ੍ਤਿ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਮਕ੍ਸ਼ੂਯੁਭਿਰ੍ਨਰਾ ਹਯੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਾ ਯਾਤਮਸ੍ਮਯੂ
ਜੋ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ। ਜਲਦੀ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਿਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਅਧਾ ਹ ਯਨ੍ਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਚਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਤਾ ਯਂਸਤੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਯਸ਼ਸ਼੍ਛਰ੍ਦਿਰਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਯਯੁਰਵृਕਾਸੋ ਰਥਾ ਇਵ ਨृਪਾਤਾਰੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਉਤ ਸ੍ਵੇਨ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵੁਰ੍ਨਰ ਉਤ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਿ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍
ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਗੂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯੁषਾ ਆਵੋ ਦਿਵਿਜਾ ऋਤੇਨਾਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਮਹਿਮਾਨਮਾਗਾਤ੍ । ਅਪ ਦ੍ਰੁਹਸ੍ਤਮ ਆਵਰਜੁष੍ਟਮਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਾ ਪਥ੍ਯਾ ਅਜੀਗਃ
ਉਸ਼ਾ ਆਈ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੁਰਾਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੈਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਸਤੇ ਜਾਗੇ ਹਨ।
ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਵਿਤਾਯ ਬੋਧ੍ਯੁषੋ ਮਹੇ ਸੌਭਗਾਯ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਧਿ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਯਿਂ ਯਸ਼ਸਂ ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ ਦੇਵਿ ਮਰ੍ਤੇषੁ ਮਾਨੁषਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਮ੍
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਗਾ ਦੇ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਤ੍ਯੇ ਭਾਨਵੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਉषਸੋ ਅਮृਤਾਸ ਆਗੁਃ । ਜਨਯਨ੍ਤੋ ਦੈਵ੍ਯਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਾਪृਣਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵ੍ਯਸ੍ਥੁਃ
ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਮਰ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਖਾਲੀ ਸਥਾਨ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏषਾ ਸ੍ਯਾ ਯੁਜਾਨਾ ਪਰਾਕਾਤ੍ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਃ ਪਰਿ ਸਦ੍ਯੋ ਜਿਗਾਤਿ । ਅਭਿਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਵਯੁਨਾ ਜਨਾਨਾਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ
ਇਹ ਉਸ਼ਾ, ਦੂਰੋਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੇਰਦੀ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋषਾ ਚਿਤ੍ਰਾਮਘਾ ਰਾਯ ਈਸ਼ੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ऋषਿष੍ਟੁਤਾ ਜਰਯਨ੍ਤੀ ਮਘੋਨ੍ਯੁषਾ ਉਚ੍ਛਤਿ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਗृਣਾਨਾ
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਧੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਉਸ਼ਾ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਗਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿ ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਮਰੁषਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨੁषਸਂ ਵਹਨ੍ਤਃ । ਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਿਸ਼ਾ ਰਥੇਨ ਦਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਜਨਾਯ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਜਾਏ ਰਥ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯੇਭਿਰ੍ਮਹਤੀ ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯਜਤਾ ਯਜਤ੍ਰੈਃ । ਰੁਜਦ੍ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਦਦਦੁਸ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵ ਉषਸਂ ਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ
ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਸੱਚੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ, ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਸ਼ੂ ਉਸ਼ਾ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਨੋ ਗੋਮਦ੍ਵੀਰਵਦ੍ਧੇਹਿ ਰਤ੍ਨਮੁषੋ ਅਸ਼੍ਵਾਵਤ੍ਪੁਰੁਭੋਜੋ ਅਸ੍ਮੇ । ਮਾ ਨੋ ਬਰ੍ਹਿਃ ਪੁਰੁषਤਾ ਨਿਦੇ ਕਰ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੀਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ; ਸਾਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾ।
ਉਦੁ ਜ੍ਯੋਤਿਰਮृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵੋ ਅਸ਼੍ਰੇਤ੍ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਮਜਨਿष੍ਟ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਵਿਰਕਰ੍ਭੁਵਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੁषਾਃ
ਅਮਰ ਚਾਨਣ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਗ ਆਈ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵ-ਅਗਨੀ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਈ; ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰ ਮੇ ਪਨ੍ਥਾ ਦੇਵਯਾਨਾ ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨਮਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਵਸੁਭਿਰਿष੍ਕृਤਾਸਃ । ਅਭੂਦੁ ਕੇਤੁਰੁषਸਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਗਾਦਧਿ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇਭ੍ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ; ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅੱਗੇ ਆਇਆ, ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਤਾਨੀਦਹਾਨਿ ਬਹੁਲਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮੁਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਯਤਃ ਪਰਿ ਜਾਰ ਇਵਾਚਰਨ੍ਤ੍ਯੁषੋ ਦਦृਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਪੁਨਰ੍ਯਤੀਵ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਉਗਦੇ ਹੋਏ; ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਮੁੜ ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ।
ਤ ਇਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਧਮਾਦ ਆਸਨ੍ਨृਤਾਵਾਨਃ ਕਵਯਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਸਃ । ਗੂਲ਼੍ਹਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪਿਤਰੋ ਅਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ਸਤ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਅਜਨਯਨ੍ਨੁषਾਸਮ੍
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠੇ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਚਾਨਣ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਨ ਊਰ੍ਵੇ ਅਧਿ ਸਂਗਤਾਸਃ ਸਂ ਜਾਨਤੇ ਨ ਯਤਨ੍ਤੇ ਮਿਥਸ੍ਤੇ । ਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਮਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਵਸੁਭਿਰ੍ਯਾਦਮਾਨਾਃ
ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਮੈਰੀਲ਼ਤੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ ਸੁਭਗੇ ਤੁष੍ਟੁਵਾਂਸਃ । ਗਵਾਂ ਨੇਤ੍ਰੀ ਵਾਜਪਤ੍ਨੀ ਨ ਉਚ੍ਛੋषਃ ਸੁਜਾਤੇ ਪ੍ਰਥਮਾ ਜਰਸ੍ਵ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਜਾਗੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਵਧੂ, ਉਗ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਪਹਿਲੀ ਵਧੀ ਹੋਈ।
ਏषਾ ਨੇਤ੍ਰੀ ਰਾਧਸਃ ਸੂਨृਤਾਨਾਮੁषਾ ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਰਿਭ੍ਯਤੇ ਵਸਿष੍ਠੈਃ । ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਯਿਮਸ੍ਮੇ ਦਧਾਨਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇਹ ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਸ਼ਾ ਉਗਦੀ ਹੋਈ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਉਪੋ ਰੁਰੁਚੇ ਯੁਵਤਿਰ੍ਨ ਯੋषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜੀਵਂ ਪ੍ਰਸੁਵਨ੍ਤੀ ਚਰਾਯੈ । ਅਭੂਦਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧੇ ਮਾਨੁषਾਣਾਮਕਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬਾਧਮਾਨਾ ਤਮਾਂਸਿ
ਉਸ਼ਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕ ਉਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸਪ੍ਰਥਾ ਉਦਸ੍ਥਾਦ੍ਰੁਸ਼ਦ੍ਵਾਸੋ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮਸ਼੍ਵੈਤ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾ ਸੁਦृਸ਼ੀਕਸਂਦृਗ੍ਗਵਾਂ ਮਾਤਾ ਨੇਤ੍ਰ੍ਯਹ੍ਨਾਮਰੋਚਿ
ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਲੈ ਕੇ; ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚਮਕ ਉਠੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸੁਭਗਾ ਵਹਨ੍ਤੀ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਨਯਨ੍ਤੀ ਸੁਦृਸ਼ੀਕਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਉषਾ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਚਿਤ੍ਰਾਮਘਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਪ੍ਰਭੂਤਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਘੋੜਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਅਨ੍ਤਿਵਾਮਾ ਦੂਰੇ ਅਮਿਤ੍ਰਮੁਚ੍ਛੋਰ੍ਵੀਂ ਗਵ੍ਯੂਤਿਮਭਯਂ ਕृਧੀ ਨਃ । ਯਾਵਯ ਦ੍ਵੇष ਆ ਭਰਾ ਵਸੂਨਿ ਚੋਦਯ ਰਾਧੋ ਗृਣਤੇ ਮਘੋਨਿ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਦੂਰੋਂ ਨੇੜੇ ਆ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਚਰਾਗਾਹ ਨਿਰਭੈ ਬਣਾਓ; ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਤੇ ਦਾਨੀ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।