ਉਪਾਯਾਤਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਰਥੇਨ ਵਾਮਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਹਨ੍ਤਾ । ਯੁਯੁਤਮਸ੍ਮਦਨਿਰਾਮਮੀਵਾਂ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਤ੍ਰਾਸੀਥਾਂ ਨਃ
ਭਗਤ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ, ਆਪਣਾ ਦਾਨ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ। ਸਾਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਢੱਕੇ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥਮਵਮਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ ਸੁਮ੍ਨਾਯਵੋ ਵृषਣੋ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੁ । ਸ੍ਯੂਮਗਭਸ੍ਤਿਮृਤਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਰਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਸੁਮਨ੍ਤਂ ਵਹੇਥਾਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ, ਵੱਡੇ ਜੋੜੇ ਵਲੋਂ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੁਆ ਤੇ ਅਮਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਿਆ ਕੇ ਦੋ।
ਯੋ ਵਾਂ ਰਥੋ ਨृਪਤੀ ਅਸ੍ਤਿ ਵੋਲ਼੍ਹਾ ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਵਸੁਮਾਁ ਉਸ੍ਰਯਾਮਾ । ਆ ਨ ਏਨਾ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਯਾਤਮਭਿ ਯਦ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਸ੍ਨ੍ਯੋ ਜਿਗਾਤਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ, ਰਾਜਸੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ ਜੋੜੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲਈ ਚਾਹਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਚ੍ਯਵਾਨਂ ਜਰਸੋऽਮੁਮੁਕ੍ਤਂ ਨਿ ਪੇਦਵ ਊਹਥੁਰਾਸ਼ੁਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਨਿਰਂਹਸਸ੍ਤਮਸ ਸ੍ਪਰ੍ਤਮਤ੍ਰਿਂ ਨਿ ਜਾਹੁषਂ ਸ਼ਿਥਿਰੇ ਧਾਤਮਨ੍ਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਅਤਰੀ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਤੇ ਜਾਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਠੰਢ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਇਯਂ ਮਨੀषਾ ਇਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੀਰਿਮਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਵृषਣਾ ਜੁषੇਥਾਮ੍ । ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਯੁਵਯੂਨ੍ਯਗ੍ਮਨ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇਹ ਅਰਦਾਸ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਇਸ ਭਗਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਭੇਟਾਂ, ਨੌਜਵਾਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਆ ਗੋਮਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰਥੇਨਾਸ਼੍ਵਾਵਤਾ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਤਮ੍ । ਅਭਿ ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਿਯੁਤਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਨਾ
ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਆ ਨੋ ਦੇਵੇਭਿਰੁਪ ਯਾਤਮਰ੍ਵਾਕ੍ਸਜੋषਸਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰਥੇਨ । ਯੁਵੋਰ੍ਹਿ ਨਃ ਸਖ੍ਯਾ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਣਿ ਸਮਾਨੋ ਬਨ੍ਧੁਰੁਤ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ, ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋ, ਤੇ ਉਸ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਉਦੁ ਸ੍ਤੋਮਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰਬੁਧ੍ਰਞ੍ਜਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੁषਸਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਃ । ਆਵਿਵਾਸਨ੍ਰੋਦਸੀ ਧਿष੍ਣ੍ਯੇਮੇ ਅਚ੍ਛਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਿਵਕ੍ਤਿ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਦਿਵੀ ਉਸ਼ਾ ਵੀ। ਪੂਜਾਰੀ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਚੇਦੁਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਉषਾਸਃ ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਵੋ ਭਰਨ੍ਤੇ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਭਾਨੁਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵੋ ਅਸ਼੍ਰੇਦ੍ਬृਹਦਗ੍ਨਯਃ ਸਮਿਧਾ ਜਰਨ੍ਤੇ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਨ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਾਤਮਧਰਾਦੁਦਕ੍ਤਾਤ੍ । ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯੇਨ ਰਾਯਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਤਾਰਿष੍ਮ ਤਮਸਸ੍ਪਾਰਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਦਧਾਨਾਃ । ਪੁਰੁਦਂਸਾ ਪੁਰੁਤਮਾ ਪੁਰਾਜਾਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਹਵਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੀਃ
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਅਮਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ੍ਯੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਨੁषਃ ਸਾਦਿ ਹੋਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੋ ਯਜਤੇ ਵਨ੍ਦਤੇ ਚ । ਅਸ਼੍ਨੀਤਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਉਪਾਕ ਆ ਵਾਂ ਵੋਚੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍
ਪਿਆਰਾ ਪੂਜਾਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਮਿੱਠਾ ਖਾਓ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹੇਮ ਯਜ੍ਞਂ ਪਥਾਮੁਰਾਣਾ ਇਮਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਵृषਣਾ ਜੁषੇਥਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵੇਵ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਵਾਮਬੋਧਿ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਜਰਮਾਣੋ ਵਸਿष੍ਠਃ
ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ; ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਇਹ ਭਗਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਪ ਤ੍ਯਾ ਵਹ੍ਨੀ ਗਮਤੋ ਵਿਸ਼ਂ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣਾ ਸਮ੍ਭृਤਾ ਵੀਲ਼ੁਪਾਣੀ । ਸਮਨ੍ਧਾਂਸ੍ਯਗ੍ਮਤ ਮਤ੍ਸਰਾਣਿ ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਧਿष੍ਟਮਾ ਗਤਂ ਸ਼ਿਵੇਨ
ਹੇ ਬੁਰਾਈ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ। ਸਾਡੀ ਅੰਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆਓ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਓ।
ਆ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਨ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਾਤਮਧਰਾਦੁਦਕ੍ਤਾਤ੍ । ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯੇਨ ਰਾਯਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਇਮਾ ਉ ਵਾਂ ਦਿਵਿष੍ਟਯ ਉਸ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਅਯਂ ਵਾਮਹ੍ਵੇऽਵਸੇ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ; ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ-ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦਦਥੁਰ੍ਭੋਜਨਂ ਨਰਾ ਚੋਦੇਥਾਂ ਸੂਨृਤਾਵਤੇ । ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਂ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਸੋਹਣਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਰਥ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੋਚ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ।
ਆ ਯਾਤਮੁਪ ਭੂषਤਂ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਪਯੋ ਵृषਣਾ ਜੇਨ੍ਯਾਵਸੂ ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਧਿष੍ਟਮਾ ਗਤਮ੍
ਆਓ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ। ਦੁੱਧ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਆਓ।
ਅਸ਼੍ਵਾਸੋ ਯੇ ਵਾਮੁਪ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹਂ ਯੁਵਾਂ ਦੀਯਨ੍ਤਿ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਮਕ੍ਸ਼ੂਯੁਭਿਰ੍ਨਰਾ ਹਯੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਾ ਯਾਤਮਸ੍ਮਯੂ
ਜੋ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ। ਜਲਦੀ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਿਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਅਧਾ ਹ ਯਨ੍ਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਚਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਤਾ ਯਂਸਤੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਯਸ਼ਸ਼੍ਛਰ੍ਦਿਰਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਯਯੁਰਵृਕਾਸੋ ਰਥਾ ਇਵ ਨृਪਾਤਾਰੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਉਤ ਸ੍ਵੇਨ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵੁਰ੍ਨਰ ਉਤ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਿ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍
ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਗੂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯੁषਾ ਆਵੋ ਦਿਵਿਜਾ ऋਤੇਨਾਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਮਹਿਮਾਨਮਾਗਾਤ੍ । ਅਪ ਦ੍ਰੁਹਸ੍ਤਮ ਆਵਰਜੁष੍ਟਮਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਾ ਪਥ੍ਯਾ ਅਜੀਗਃ
ਉਸ਼ਾ ਆਈ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੁਰਾਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੈਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਸਤੇ ਜਾਗੇ ਹਨ।
ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਵਿਤਾਯ ਬੋਧ੍ਯੁषੋ ਮਹੇ ਸੌਭਗਾਯ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਧਿ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਯਿਂ ਯਸ਼ਸਂ ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ ਦੇਵਿ ਮਰ੍ਤੇषੁ ਮਾਨੁषਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਮ੍
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਗਾ ਦੇ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਤ੍ਯੇ ਭਾਨਵੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਉषਸੋ ਅਮृਤਾਸ ਆਗੁਃ । ਜਨਯਨ੍ਤੋ ਦੈਵ੍ਯਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਾਪृਣਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵ੍ਯਸ੍ਥੁਃ
ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਮਰ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਖਾਲੀ ਸਥਾਨ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏषਾ ਸ੍ਯਾ ਯੁਜਾਨਾ ਪਰਾਕਾਤ੍ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਃ ਪਰਿ ਸਦ੍ਯੋ ਜਿਗਾਤਿ । ਅਭਿਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਵਯੁਨਾ ਜਨਾਨਾਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ
ਇਹ ਉਸ਼ਾ, ਦੂਰੋਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੇਰਦੀ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋषਾ ਚਿਤ੍ਰਾਮਘਾ ਰਾਯ ਈਸ਼ੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ऋषਿष੍ਟੁਤਾ ਜਰਯਨ੍ਤੀ ਮਘੋਨ੍ਯੁषਾ ਉਚ੍ਛਤਿ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਗृਣਾਨਾ
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਧੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਉਸ਼ਾ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਗਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿ ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਮਰੁषਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨੁषਸਂ ਵਹਨ੍ਤਃ । ਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਿਸ਼ਾ ਰਥੇਨ ਦਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਜਨਾਯ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਜਾਏ ਰਥ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯੇਭਿਰ੍ਮਹਤੀ ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯਜਤਾ ਯਜਤ੍ਰੈਃ । ਰੁਜਦ੍ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਦਦਦੁਸ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵ ਉषਸਂ ਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ
ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਸੱਚੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ, ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਸ਼ੂ ਉਸ਼ਾ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਨੋ ਗੋਮਦ੍ਵੀਰਵਦ੍ਧੇਹਿ ਰਤ੍ਨਮੁषੋ ਅਸ਼੍ਵਾਵਤ੍ਪੁਰੁਭੋਜੋ ਅਸ੍ਮੇ । ਮਾ ਨੋ ਬਰ੍ਹਿਃ ਪੁਰੁषਤਾ ਨਿਦੇ ਕਰ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੀਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ; ਸਾਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾ।
ਉਦੁ ਜ੍ਯੋਤਿਰਮृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵੋ ਅਸ਼੍ਰੇਤ੍ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਮਜਨਿष੍ਟ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਵਿਰਕਰ੍ਭੁਵਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੁषਾਃ
ਅਮਰ ਚਾਨਣ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਗ ਆਈ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵ-ਅਗਨੀ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਈ; ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।