ਤ੍ਵਂ ਸੂਕਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਦृਹਿ ਤਵ ਦਰ੍ਦਰ੍ਤੁ ਸੂਕਰਃ । ਸ੍ਤੋਤॄਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਯਸਿ ਕਿਮਸ੍ਮਾਨ੍ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਯਸੇ ਨਿ षੁ ਸ੍ਵਪ
ਤੂੰ ਸੂਅਰ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਤੇ ਸੂਅਰ ਤੈਨੂੰ ਵੱਜੇ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਭੌਂਕਦਾ ਹੈਂ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇ।
ਸਸ੍ਤੁ ਮਾਤਾ ਸਸ੍ਤੁ ਪਿਤਾ ਸਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਵਾ ਸਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਸਸਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਸਸ੍ਤ੍ਵਯਮਭਿਤੋ ਜਨਃ
ਮਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਕੁੱਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਚੁੱਪ ਹੋਣ, ਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋਣ।
ਯ ਆਸ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਚਰਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨੋ ਜਨਃ । ਤੇषਾਂ ਸਂ ਹਨ੍ਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਯਥੇਦਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਵृषਭੋ ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦੁਦਾਚਰਤ੍ । ਤੇਨਾ ਸਹਸ੍ਯੇਨਾ ਵਯਂ ਨਿ ਜਨਾਨ੍ਸ੍ਵਾਪਯਾਮਸਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੋष੍ਠੇਸ਼ਯਾ ਵਹ੍ਯੇਸ਼ਯਾ ਨਾਰੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਲ੍ਪਸ਼ੀਵਰੀਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਾਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਪਯਾਮਸਿ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਪਿੱਠ ਤੇ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਸੇ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੁਤਾ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ।
ਕ ਈਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਨਰਃ ਸਨੀਲ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾ ਅਧ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾਃ
ਕੌਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਸਾਥੀ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ?
ਨਕਿਰ੍ਹ੍ਯੇषਾਂ ਜਨੂਂषਿ ਵੇਦ ਤੇ ਅਙ੍ਗ ਵਿਦ੍ਰੇ ਮਿਥੋ ਜਨਿਤ੍ਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਭਿ ਸ੍ਵਪੂਭਿਰ੍ਮਿਥੋ ਵਪਨ੍ਤ ਵਾਤਸ੍ਵਨਸਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾ ਅਸ੍ਪृਧ੍ਰਨ੍
ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਗਿਧ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਏਤਾਨਿ ਧੀਰੋ ਨਿਣ੍ਯਾ ਚਿਕੇਤ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ਯਦੂਧੋ ਮਹੀ ਜਭਾਰ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੁਪਤੀਆਂ ਜਾਣ ਲੀਆਂ, ਜਦ ਪਿੰਡ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਵਿਟ੍ ਸੁਵੀਰਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਸ੍ਤੁ ਸਨਾਤ੍ਸਹਨ੍ਤੀ ਪੁष੍ਯਨ੍ਤੀ ਨृਮ੍ਣਮ੍
ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।
ਯਾਮਂ ਯੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ੁਭਾ ਸ਼ੋਭਿष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲਾ ਓਜੋਭਿਰੁਗ੍ਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੂਪਵੰਤ, ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ।
ਉਗ੍ਰਂ ਵ ਓਜ ਸ੍ਥਿਰਾ ਸ਼ਵਾਂਸ੍ਯਧਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਗਣਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਊਰਜਾ ਲੰਬੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰੋ ਵਃ ਸ਼ੁष੍ਮਃ ਕ੍ਰੁਧ੍ਮੀ ਮਨਾਂਸਿ ਧੁਨਿਰ੍ਮੁਨਿਰਿਵ ਸ਼ਰ੍ਧਸ੍ਯ ਧृष੍ਣੋਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨੇਮ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਯੁਯੋਤ ਦਿਦ੍ਯੁਂ ਮਾ ਵੋ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰਿਹ ਪ੍ਰਣਙ੍ਨਃ
ਬਿਜਲੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਆਵੇ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਵੋ ਨਾਮ ਹੁਵੇ ਤੁਰਾਣਾਮਾ ਯਤ੍ਤृਪਨ੍ਮਰੁਤੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮ ਪਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧਾਸ ਇष੍ਮਿਣਃ ਸੁਨਿष੍ਕਾ ਉਤ ਸ੍ਵਯਂ ਤਨ੍ਵਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋ, ਚੰਗੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਵਰੇ ਹੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚੀ ਵੋ ਹਵ੍ਯਾ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ੁਚੀਨਾਂ ਸ਼ੁਚਿਂ ਹਿਨੋਮ੍ਯਧ੍ਵਰਂ ਸ਼ੁਚਿਭ੍ਯਃ । ऋਤੇਨ ਸਤ੍ਯਮृਤਸਾਪ ਆਯਞ੍ਛੁਚਿਜਨ੍ਮਾਨਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਾਵਕਾਃ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਮਰੁਤੋ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ; ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੀ ਰੀਤ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।
ਅਂਸੇष੍ਵਾ ਮਰੁਤਃ ਖਾਦਯੋ ਵੋ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਸੁ ਰੁਕ੍ਮਾ ਉਪਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯਾਣਾਃ । ਵਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਨ ਵृष੍ਟਿਭੀ ਰੁਚਾਨਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾਮਾਯੁਧੈਰ੍ਯਚ੍ਛਮਾਨਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਧਿਆਂ ਉੱਤੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ਵ ਈਰਤੇ ਮਹਾਂਸਿ ਪ੍ਰ ਨਾਮਾਨਿ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯਵਸ੍ਤਿਰਧ੍ਵਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਿਯਂ ਦਮ੍ਯਂ ਭਾਗਮੇਤਂ ਗृਹਮੇਧੀਯਂ ਮਰੁਤੋ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਮਰੁਤੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ, ਉੱਚਾ ਹਿੱਸਾ, ਘਰ ਦੀ ਭੇਟ, ਮਰੁਤੋ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਯਦਿ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤੋ ਅਧੀਥੇਤ੍ਥਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨੋ ਹਵੀਮਨ੍ । ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਰਾਯਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਤ ਨੂ ਚਿਦ੍ਯਮਨ੍ਯ ਆਦਭਦਰਾਵਾ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਮਰੁਤੋ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵੰਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੋ; ਹੋਰ ਕੋਈ, ਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਅਤ੍ਯਾਸੋ ਨ ਯੇ ਮਰੁਤਃ ਸ੍ਵਞ੍ਚੋ ਯਕ੍ਸ਼ਦृਸ਼ੋ ਨ ਸ਼ੁਭਯਨ੍ਤ ਮਰ੍ਯਾਃ । ਤੇ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ਵੋ ਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਵਤ੍ਸਾਸੋ ਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਲ਼ਿਨਃ ਪਯੋਧਾਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਰੁਤੋ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪਵੰਤ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਹੋ।
ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਨੋ ਮਰੁਤੋ ਮृਲ਼ਨ੍ਤੁ ਵਰਿਵਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਰੋਦਸੀ ਸੁਮੇਕੇ । ਆਰੇ ਗੋਹਾ ਨृਹਾ ਵਧੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਮ੍ਨੇਭਿਰਸ੍ਮੇ ਵਸਵੋ ਨਮਧ੍ਵਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਮਰੁਤੋ, ਦਇਆ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦਿਓ; ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਕਤਲ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਵਸਵੋ, ਸਾਡੀ ਨਮਸਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਆ ਵੋ ਹੋਤਾ ਜੋਹਵੀਤਿ ਸਤ੍ਤਃ ਸਤ੍ਰਾਚੀਂ ਰਾਤਿਂ ਮਰੁਤੋ ਗृਣਾਨਃ । ਯ ਈਵਤੋ ਵृषਣੋ ਅਸ੍ਤਿ ਗੋਪਾਃ ਸੋ ਅਦ੍ਵਯਾਵੀ ਹਵਤੇ ਵ ਉਕ੍ਥੈਃ
ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਰੁਤੋ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤਾਕਤਵੰਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ।
ਇਮੇ ਤੁਰਂ ਮਰੁਤੋ ਰਾਮਯਨ੍ਤੀਮੇ ਸਹਃ ਸਹਸ ਆ ਨਮਨ੍ਤਿ । ਇਮੇ ਸ਼ਂਸਂ ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਨਿ ਪਾਨ੍ਤਿ ਗੁਰੁ ਦ੍ਵੇषੋ ਅਰਰੁषੇ ਦਧਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਮਰੁਤ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਭਗਤ ਦੀ ਸਿਫਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਾੜੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਮੇ ਰਧ੍ਰਂ ਚਿਨ੍ਮਰੁਤੋ ਜੁਨਨ੍ਤਿ ਭृਮਿਂ ਚਿਦ੍ਯਥਾ ਵਸਵੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਅਪ ਬਾਧਧ੍ਵਂ ਵृषਣਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਧਤ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਨਯਂ ਤੋਕਮਸ੍ਮੇ
ਇਹ ਮਰੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੀ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਸਵੋ ਵਾਂਗ ਨਿਮਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤਾਕਤਵੰਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿਓ।
ਮਾ ਵੋ ਦਾਤ੍ਰਾਨ੍ਮਰੁਤੋ ਨਿਰਰਾਮ ਮਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਘ੍ਮ ਰਥ੍ਯੋ ਵਿਭਾਗੇ । ਆ ਨ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹੇ ਭਜਤਨਾ ਵਸਵ੍ਯੇ ਯਦੀਂ ਸੁਜਾਤਂ ਵृषਣੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤਿ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਲਵੋ; ਦੌਲਤ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੀਏ। ਚਾਹੀਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਨੂੰ ਵੰਡੋ, ਵਸਵੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸਂ ਯਦ੍ਧਨਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯੁਭਿਰ੍ਜਨਾਸਃ ਸ਼ੂਰਾ ਯਹ੍ਵੀष੍ਵੋषਧੀषੁ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਮਰੁਤੋ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾਰੋ ਭੂਤ ਪृਤਨਾਸ੍ਵਰ੍ਯਃ
ਜਦ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵੀਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਮਰੁਤੋ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤੋ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।
ਭੂਰਿ ਚਕ੍ਰ ਮਰੁਤਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਣ੍ਯੁਕ੍ਥਾਨਿ ਯਾ ਵਃ ਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰਾ ਚਿਤ੍ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਲ਼੍ਹਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਤ੍ਸਨਿਤਾ ਵਾਜਮਰ੍ਵਾ
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਮਰੁਤੋ, ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਭਜਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੇ ਵੀਰੋ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ੁष੍ਮ੍ਯਸ੍ਤੁ ਜਨਾਨਾਂ ਯੋ ਅਸੁਰੋ ਵਿਧਰ੍ਤਾ । ਅਪੋ ਯੇਨ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਯੇ ਤਰੇਮਾਧ ਸ੍ਵਮੋਕੋ ਅਭਿ ਵਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਾਰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਸੁਖੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਆਪਣੀ ਘਰਵਾਰੀ ਸਮੇਤ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰੀਏ।
ਤਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾਪ ਓषਧੀਰ੍ਵਨਿਨੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਸ੍ਯਾਮ ਮਰੁਤਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇੰਦ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਪਾਈਏ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।