ਯਾਸੁ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਯਾਸੁ ਸੋਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਾਸੂਰ੍ਜਂ ਮਦਨ੍ਤਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਯਾਸ੍ਵਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਾ ਆਪੋ ਦੇਵੀਰਿਹ ਮਾਮਵਨ੍ਤੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੋਮ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਆ ਮਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੇਹ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਕੁਲਾਯਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਯਨ੍ਮਾ ਨ ਆ ਗਨ੍ । ਅਜਕਾਵਂ ਦੁਰ੍ਦृਸ਼ੀਕਂ ਤਿਰੋ ਦਧੇ ਮਾ ਮਾਂ ਪਦ੍ਯੇਨ ਰਪਸਾ ਵਿਦਤ੍ਤ੍ਸਰੁਃ
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਨਾ ਲੋਕ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਮੈਂ ਔਖਾ, ਅਦਿੱਖ, ਦੂਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਸੱਪ ਪੈਰ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਯਦ੍ਵਿਜਾਮਨ੍ਪਰੁषਿ ਵਨ੍ਦਨਂ ਭੁਵਦष੍ਠੀਵਨ੍ਤੌ ਪਰਿ ਕੁਲ੍ਫੌ ਚ ਦੇਹਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਚ੍ਛੋਚਨ੍ਨਪ ਬਾਧਤਾਮਿਤੋ ਮਾ ਮਾਂ ਪਦ੍ਯੇਨ ਰਪਸਾ ਵਿਦਤ੍ਤ੍ਸਰੁਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਡੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਕੰਡਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੈਰ ਦੇ ਗਿੱਟੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਤਿੱਖੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ; ਸੱਪ ਪੈਰ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਯਚ੍ਛਲ੍ਮਲੌ ਭਵਤਿ ਯਨ੍ਨਦੀषੁ ਯਦੋषਧੀਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਜਾਯਤੇ ਵਿषਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਨਿਰਿਤਸ੍ਤਤ੍ਸੁਵਨ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾਂ ਪਦ੍ਯੇਨ ਰਪਸਾ ਵਿਦਤ੍ਤ੍ਸਰੁਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਜੋ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਿਰਿਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਸੱਪ ਪੈਰ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਤੋ ਨਿਵਤ ਉਦ੍ਵਤ ਉਦਨ੍ਵਤੀਰਨੁਦਕਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ । ਤਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪਯਸਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾਃ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀਰਸ਼ਿਪਦਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਅਸ਼ਿਮਿਦਾ ਭਵਨ੍ਤੁ
ਜੋ ਵਹਿੰਦੀਆਂ, ਜੋ ਠਹਿਰਦੀਆਂ, ਜੋ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ, ਜੋ ਗਹਿਰੀਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਨਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਹੋਣ; ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਹੋਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਮਵਸਾ ਨੂਤਨੇਨ ਸਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਸ਼ਂਤਮੇਨ । ਅਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਵੇ ਅਦਿਤਿਤ੍ਵੇ ਤੁਰਾਸ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਦਧਤੁ ਸ਼੍ਰੋषਮਾਣਾਃ
ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਲੈਏ, ਜੋ ਸਾਂਤਿ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਨਿਰਪਾਪਤਾ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਅਦਿਤਿਰ੍ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਵਰੁਣੋ ਰਜਿष੍ਠਾਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨ੍ਤੁ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਸੋਮਮਵਸੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ
ਆਦਿਤਿਆ, ਅਦਿਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵੇ ਹੋਣ; ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵ ऋਭਵਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੁष੍ਟੁਵਾਨਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਭੂ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਅਦਿਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਪੂਰ੍ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਵਸਵੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾ । ਸਨੇਮ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸਨਨ੍ਤੋ ਭਵੇਮ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਭਵਨ੍ਤਃ
ਆਦਿਤਿਆ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸੂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਈਏ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹੋਈਏ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਏ; ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਂਗ prosper ਹੋਈਏ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਗੋਪਾਃ । ਮਾ ਵੋ ਭੁਜੇਮਾਨ੍ਯਜਾਤਮੇਨੋ ਮਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਸਵੋ ਯਚ੍ਚਯਧ੍ਵੇ
ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਣ; ਰੱਖਵੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਛਾਂ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਈਏ; ਹੇ ਵਸੂ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਨਾ ਕਰੀਏ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।
ਤੁਰਣ੍ਯਵੋऽਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਰਤ੍ਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰਿਯਾਨਾਃ । ਪਿਤਾ ਚ ਤਨ੍ਨੋ ਮਹਾਨ੍ਯਜਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਮਨਸੋ ਜੁषਨ੍ਤ
ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ, ਵੱਡਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
ਪ੍ਰ ਦ੍ਯਾਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪृਥਿਵੀ ਨਮੋਭਿਃ ਸਬਾਧ ਈਲ਼ੇ ਬृਹਤੀ ਯਜਤ੍ਰੇ । ਤੇ ਚਿਦ੍ਧਿ ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਵਯੋ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਪੁਰੋ ਮਹੀ ਦਧਿਰੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਯਜਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ। ਪੁਰਾਣੇ ਕਵੀ ਵੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਦੇਵ-ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਆਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਜੇ ਪਿਤਰਾ ਨਵ੍ਯਸੀਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਦਨੇ ऋਤਸ੍ਯ । ਆ ਨੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਦੈਵ੍ਯੇਨ ਜਨੇਨ ਯਾਤਂ ਮਹਿ ਵਾਂ ਵਰੂਥਮ੍
ਨਵੇਂ ਸੁੰਦਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸੱਚ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਿਆ ਮੰਡਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਉਤੋ ਹਿ ਵਾਂ ਰਤ੍ਨਧੇਯਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਪੁਰੂਣਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸੁਦਾਸੇ । ਅਸ੍ਮੇ ਧਤ੍ਤਂ ਯਦਸਦਸ੍ਕृਧੋਯੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਜਾਨੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਦਿਓ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਨੀਹ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਵਾਵੇਸ਼ੋ ਅਨਮੀਵੋ ਭਵਾ ਨਃ । ਯਤ੍ਤ੍ਵੇਮਹੇ ਪ੍ਰਤਿ ਤਨ੍ਨੋ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਹੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣੋ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੋ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਓ।
ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਤਰਣੋ ਨ ਏਧਿ ਗਯਸ੍ਫਾਨੋ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੇਭਿਰਿਨ੍ਦੋ । ਅਜਰਾਸਸ੍ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਸ੍ਯਾਮ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਨੋ ਜੁषਸ੍ਵ
ਹੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣੋ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਓ, ਹੇ ਇੰਦੂ। ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ; ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੂਤਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਸ਼ਗ੍ਮਯਾ ਸਂਸਦਾ ਤੇ ਸਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਰਣ੍ਵਯਾ ਗਾਤੁਮਤ੍ਯਾ । ਪਾਹਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਉਤ ਯੋਗੇ ਵਰਂ ਨੋ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗੀਤ ਭਰੀ ਮੰਡਲੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਲੋੜ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਮੀਵਹਾ ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣ੍ਯਾਵਿਸ਼ਨ੍ । ਸਖਾ ਸੁਸ਼ੇਵ ਏਧਿ ਨਃ
ਹੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ।
ਯਦਰ੍ਜੁਨ ਸਾਰਮੇਯ ਦਤਃ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗ ਯਚ੍ਛਸੇ । ਵੀਵ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤ ऋष੍ਟਯ ਉਪ ਸ੍ਰਕ੍ਵੇषੁ ਬਪ੍ਸਤੋ ਨਿ षੁ ਸ੍ਵਪ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਅਰਜੁਨ ਸਾਰਮੇਯਾ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਿਸ਼ੰਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਰਛੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਵਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇ।
ਸ੍ਤੇਨਂ ਰਾਯ ਸਾਰਮੇਯ ਤਸ੍ਕਰਂ ਵਾ ਪੁਨਃਸਰ । ਸ੍ਤੋਤॄਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਯਸਿ ਕਿਮਸ੍ਮਾਨ੍ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਯਸੇ ਨਿ षੁ ਸ੍ਵਪ
ਧਨ ਦੇ ਚੋਰ ਨੂੰ, ਸਾਰਮੇਯਾ, ਜਾਂ ਲੁੱਟੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਭੌਂਕਦਾ ਹੈਂ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸੂਕਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਦृਹਿ ਤਵ ਦਰ੍ਦਰ੍ਤੁ ਸੂਕਰਃ । ਸ੍ਤੋਤॄਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਯਸਿ ਕਿਮਸ੍ਮਾਨ੍ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਯਸੇ ਨਿ षੁ ਸ੍ਵਪ
ਤੂੰ ਸੂਅਰ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਤੇ ਸੂਅਰ ਤੈਨੂੰ ਵੱਜੇ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਭੌਂਕਦਾ ਹੈਂ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇ।
ਸਸ੍ਤੁ ਮਾਤਾ ਸਸ੍ਤੁ ਪਿਤਾ ਸਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਵਾ ਸਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਸਸਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਸਸ੍ਤ੍ਵਯਮਭਿਤੋ ਜਨਃ
ਮਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਕੁੱਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਚੁੱਪ ਹੋਣ, ਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋਣ।
ਯ ਆਸ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਚਰਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨੋ ਜਨਃ । ਤੇषਾਂ ਸਂ ਹਨ੍ਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਯਥੇਦਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਵृषਭੋ ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦੁਦਾਚਰਤ੍ । ਤੇਨਾ ਸਹਸ੍ਯੇਨਾ ਵਯਂ ਨਿ ਜਨਾਨ੍ਸ੍ਵਾਪਯਾਮਸਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੋष੍ਠੇਸ਼ਯਾ ਵਹ੍ਯੇਸ਼ਯਾ ਨਾਰੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਲ੍ਪਸ਼ੀਵਰੀਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਾਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਪਯਾਮਸਿ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਪਿੱਠ ਤੇ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਸੇ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੁਤਾ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ।
ਕ ਈਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਨਰਃ ਸਨੀਲ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾ ਅਧ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾਃ
ਕੌਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਸਾਥੀ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ?
ਨਕਿਰ੍ਹ੍ਯੇषਾਂ ਜਨੂਂषਿ ਵੇਦ ਤੇ ਅਙ੍ਗ ਵਿਦ੍ਰੇ ਮਿਥੋ ਜਨਿਤ੍ਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਭਿ ਸ੍ਵਪੂਭਿਰ੍ਮਿਥੋ ਵਪਨ੍ਤ ਵਾਤਸ੍ਵਨਸਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾ ਅਸ੍ਪृਧ੍ਰਨ੍
ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਗਿਧ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਏਤਾਨਿ ਧੀਰੋ ਨਿਣ੍ਯਾ ਚਿਕੇਤ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ਯਦੂਧੋ ਮਹੀ ਜਭਾਰ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੁਪਤੀਆਂ ਜਾਣ ਲੀਆਂ, ਜਦ ਪਿੰਡ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਵਿਟ੍ ਸੁਵੀਰਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਸ੍ਤੁ ਸਨਾਤ੍ਸਹਨ੍ਤੀ ਪੁष੍ਯਨ੍ਤੀ ਨृਮ੍ਣਮ੍
ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।