ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਾ ਪੈਜਵਨਸ੍ਯ ਦਾਨਾਃ ਸ੍ਮਦ੍ਦਿष੍ਟਯਃ ਕृਸ਼ਨਿਨੋ ਨਿਰੇਕੇ । ऋਜ੍ਰਾਸੋ ਮਾ ਪृਥਿਵਿष੍ਠਾਃ ਸੁਦਾਸਸ੍ਤੋਕਂ ਤੋਕਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਪੈਜਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਦਾਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਉਲਾਦ ਲਈ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵੋ ਰੋਦਸੀ ਅਨ੍ਤਰੁਰ੍ਵੀ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੇਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੇ ਵਿਬਭਾਜਾ ਵਿਭਕ੍ਤਾ । ਸਪ੍ਤੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਸ੍ਰਵਤੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਨਿ ਯੁਧ੍ਯਾਮਧਿਮਸ਼ਿਸ਼ਾਦਭੀਕੇ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ, ਹਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਇਮਂ ਨਰੋ ਮਰੁਤਃ ਸਸ਼੍ਚਤਾਨੁ ਦਿਵੋਦਾਸਂ ਨ ਪਿਤਰਂ ਸੁਦਾਸਃ । ਅਵਿष੍ਟਨਾ ਪੈਜਵਨਸ੍ਯ ਕੇਤਂ ਦੂਣਾਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਜਰਂ ਦੁਵੋਯੁ
ਇਹ ਲੋਕ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪੈਜਵਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਜਰ ਤਾਕਤ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇ।
ਯਸ੍ਤਿਗ੍ਮਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਵृषਭੋ ਨ ਭੀਮ ਏਕਃ ਕृष੍ਟੀਸ਼੍ਚ੍ਯਾਵਯਤਿ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ । ਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੋ ਅਦਾਸ਼ੁषੋ ਗਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਾਸਿ ਸੁष੍ਵਿਤਰਾਯ ਵੇਦਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਦਾ ਦਿਆਲੂ ਗਯਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਭੇਟ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਤ੍ਸਮਾਵਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਸਮਰ੍ਯੇ । ਦਾਸਂ ਯਚ੍ਛੁष੍ਣਂ ਕੁਯਵਂ ਨ੍ਯਸ੍ਮਾ ਅਰਨ੍ਧਯ ਆਰ੍ਜੁਨੇਯਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ। ਤੂੰ ਦਾਸਾ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਤੇ ਕੁਯਵਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਰਜੁਨੇਯਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਧृष੍ਣੋ ਧृषਤਾ ਵੀਤਹਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਸੁਦਾਸਮ੍ । ਪ੍ਰ ਪੌਰੁਕੁਤ੍ਸਿਂ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਾਤਾ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇषੁ ਪੂਰੁਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਭੈ, ਆਪਣੀ ਨਿਰਭੈਤਾ ਨਾਲ, ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਪੌਰੁਕੁਤਸੀ ਤੇ ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਨृਭਿਰ੍ਨृਮਣੋ ਦੇਵਵੀਤੌ ਭੂਰੀਣਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਹਂਸਿ । ਤ੍ਵਂ ਨਿ ਦਸ੍ਯੁਂ ਚੁਮੁਰਿਂ ਧੁਨਿਂ ਚਾਸ੍ਵਾਪਯੋ ਦਭੀਤਯੇ ਸੁਹਨ੍ਤੁ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਰੀਆਸ਼ਵ, ਬਹੁਤ ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਦਾਸ੍ਯੁ ਕੂਮੁਰੀ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੇਵਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਵ ਚ੍ਯੌਤ੍ਨਾਨਿ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਤਾਨਿ ਨਵ ਯਤ੍ਪੁਰੋ ਨਵਤਿਂ ਚ ਸਦ੍ਯਃ । ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ ਸ਼ਤਤਮਾਵਿਵੇषੀਰਹਞ੍ਚ ਵृਤ੍ਰਂ ਨਮੁਚਿਮੁਤਾਹਨ੍
ਤੇਰੇ ਕਰਤਬ, ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਜਦ ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਨਵੱਤੀਆਂ ਨੌਂਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਸੌਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਅਤੇ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।
ਸਨਾ ਤਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੋਜਨਾਨਿ ਰਾਤਹਵ੍ਯਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸੁਦਾਸੇ । ਵृष੍ਣੇ ਤੇ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕ ਵਾਜਮ੍
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਦਾਨ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਰਥ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਾਫਰ ਤਾਕਤ ਲੈ ਆਉਣ।
ਮਾ ਤੇ ਅਸ੍ਯਾਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਪਰਿष੍ਟਾਵਘਾਯ ਭੂਮ ਹਰਿਵਃ ਪਰਾਦੈ । ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਨੋऽਵृਕੇਭਿਰ੍ਵਰੂਥੈਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸੂਰਿषੁ ਸ੍ਯਾਮ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੀਏ, ਹਰੀਵ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਟੱਲ ਢਾਲਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾਸ ਇਤ੍ਤੇ ਮਘਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟੌ ਨਰੋ ਮਦੇਮ ਸ਼ਰਣੇ ਸਖਾਯਃ । ਨਿ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਨਿ ਯਾਦ੍ਵਂ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹ੍ਯਤਿਥਿਗ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਤੂੰ ਤੁਰਵਸ਼ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ, ਅਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ।
ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨੁ ਤੇ ਮਘਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟੌ ਨਰਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਥਸ਼ਾਸ ਉਕ੍ਥਾ । ਯੇ ਤੇ ਹਵੇਭਿਰ੍ਵਿ ਪਣੀਁਰਦਾਸ਼ਨ੍ਨਸ੍ਮਾਨ੍ਵृਣੀष੍ਵ ਯੁਜ੍ਯਾਯ ਤਸ੍ਮੈ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਅੱਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਹੇਠ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਸਾਥੀ ਚੁਣ।
ਏਤੇ ਸ੍ਤੋਮਾ ਨਰਾਂ ਨृਤਮ ਤੁਭ੍ਯਮਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਞ੍ਚੋ ਦਦਤੋ ਮਘਾਨਿ । ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੋ ਭੂਃ ਸਖਾ ਚ ਸ਼ੂਰੋऽਵਿਤਾ ਚ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੀਰ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਭਲਾ ਕਰ, ਦੋਸਤ, ਵੀਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਨੂ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰ ਸ੍ਤਵਮਾਨ ਊਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜੂਤਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਵਾਵृਧਸ੍ਵ । ਉਪ ਨੋ ਵਾਜਾਨ੍ਮਿਮੀਹ੍ਯੁਪ ਸ੍ਤੀਨ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਆ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖ।
ਉਗ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਧਾਵਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰਪੋ ਨਰ੍ਯੋ ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਨ੍ । ਜਗ੍ਮਿਰ੍ਯੁਵਾ ਨृषਦਨਮਵੋਭਿਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਨਸੋ ਮਹਸ਼੍ਚਿਤ੍
ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਨੌਜਵਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਗਿਆ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਡੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਹਨ੍ਤਾ ਵृਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਨਃ ਪ੍ਰਾਵੀਨ੍ਨੁ ਵੀਰੋ ਜਰਿਤਾਰਮੂਤੀ । ਕਰ੍ਤਾ ਸੁਦਾਸੇ ਅਹ ਵਾ ਉ ਲੋਕਂ ਦਾਤਾ ਵਸੁ ਮੁਹੁਰਾ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਭੂਤ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧ੍ਮੋ ਅਨਰ੍ਵਾ ਖਜਕृਤ੍ਸਮਦ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰਃ ਸਤ੍ਰਾषਾਡ੍ਜਨੁषੇਮषਾਲ਼੍ਹਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪृਤਨਾਃ ਸ੍ਵੋਜਾ ਅਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਯਨ੍ਤਂ ਜਘਾਨ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਥੱਕਣ ਨਾ ਵਾਲਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਭੇ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਾਥ ਤਵਿषੀਭਿਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਃ । ਨਿ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰਿਵਾਨ੍ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸਮਨ੍ਧਸਾ ਮਦੇषੁ ਵਾ ਉਵੋਚ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਵਜਰਧਾਰੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਵृषਾ ਜਜਾਨ ਵृषਣਂ ਰਣਾਯ ਤਮੁ ਚਿਨ੍ਨਾਰੀ ਨਰ੍ਯਂ ਸਸੂਵ । ਪ੍ਰ ਯਃ ਸੇਨਾਨੀਰਧ ਨृਭ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤੀਨਃ ਸਤ੍ਵਾ ਗਵੇषਣਃ ਸ ਧृष੍ਣੁਃ
ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਜਨਮਿਆ; ਇਕ ਭਲਕੜ ਔਰਤ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਮਰਦਾਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ, ਦਿਲੋਂ ਡਟਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਨਿਰਭੈ ਹੈ।
ਨੂ ਚਿਤ੍ਸ ਭ੍ਰੇषਤੇ ਜਨੋ ਨ ਰੇषਨ੍ਮਨੋ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਘੋਰਮਾਵਿਵਾਸਾਤ੍ । ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਦਧਤੇ ਦੁਵਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਸ ਰਾਯ ऋਤਪਾ ऋਤੇਜਾਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਲੋਕ ਡੋਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਡੋਲਦਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਦੀਵੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਪਰਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਯਜ੍ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ਕਨੀਯਸੋ ਦੇष੍ਣਮ੍ । ਅਮृਤ ਇਤ੍ਪਰ੍ਯਾਸੀਤ ਦੂਰਮਾ ਚਿਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਭਰਾ ਰਯਿਂ ਨਃ
ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅਮਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਗਿਆ; ਹੇ ਅਜੋਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਯਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯੋ ਜਨੋ ਦਦਾਸ਼ਦਸਨ੍ਨਿਰੇਕੇ ਅਦ੍ਰਿਵਃ ਸਖਾ ਤੇ । ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯਾਂ ਸੁਮਤੌ ਚਨਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਯਾਮ ਵਰੂਥੇ ਅਘ੍ਨਤੋ ਨृਪੀਤੌ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਵਜਰਧਾਰੀ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਈਏ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੀਏ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਈਏ।
ਏष ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਚਿਕ੍ਰਦਦ੍ਵृषਾ ਤ ਉਤ ਸ੍ਤਾਮੁਰ੍ਮਘਵਨ੍ਨਕ੍ਰਪਿष੍ਟ । ਰਾਯਸ੍ਕਾਮੋ ਜਰਿਤਾਰਂ ਤ ਆਗਨ੍ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਸ੍ਵ ਆ ਸ਼ਕੋ ਨਃ
ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਆ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯਤਾਯਾ ਇषੇ ਧਾਸ੍ਤ੍ਮਨਾ ਚ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਜੁਨਨ੍ਤਿ । ਵਸ੍ਵੀ षੁ ਤੇ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਅਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਅਸਾਵਿ ਦੇਵਂ ਗੋऋਜੀਕਮਨ੍ਧੋ ਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨੁषੇਮੁਵੋਚ । ਬੋਧਾਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬੋਧਾ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਬੋਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਤਕਾਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਪਯਨ੍ਤਿ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੋਮਮਾਦੋ ਵਿਦਥੇ ਦੁਧ੍ਰਵਾਚਃ । ਨ੍ਯੁ ਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਯਸ਼ਸੋ ਗृਭਾਦਾ ਦੂਰਉਪਬ੍ਦੋ ਵृषਣੋ ਨृषਾਚਃ
ਉਹ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਰਦਾਨਾ, ਦੂਰ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਰਵਿਤਵਾ ਅਪਸ੍ਕਃ ਪਰਿष੍ਠਿਤਾ ਅਹਿਨਾ ਸ਼ੂਰ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਵਕ੍ਰੇ ਰਥ੍ਯੋ ਨ ਧੇਨਾ ਰੇਜਨ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਣਿ ਭੀषਾ
ਤੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ; ਹੇ ਵਿਰਤਾ, ਤੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ। ਤੇਰੇ ਰੌਲੇ ਤੇ ਰਥਾਂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਹਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੀਮੋ ਵਿਵੇषਾਯੁਧੇਭਿਰੇषਾਮਪਾਂਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਰ੍ਯਾਣਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰੋ ਜਰ੍ਹृषਾਣੋ ਵਿ ਦੂਧੋਦ੍ਵਿ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਮਹਿਨਾ ਜਘਾਨ
ਭਿਆਨਕ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਨਾ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯਾਤਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੂਜੁਵੁਰ੍ਨੋ ਨ ਵਨ੍ਦਨਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਵੇਦ੍ਯਾਭਿਃ । ਸ ਸ਼ਰ੍ਧਦਰ੍ਯੋ ਵਿषੁਣਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ਮਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਦੇਵਾ ਅਪਿ ਗੁਰृਤਂ ਨਃ
ਕੋਈ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਵੈਰੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਖੇਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਪਾਵਣ।
ਅਭਿ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਰਧ ਜ੍ਮਨ੍ਨ ਤੇ ਵਿਵ੍ਯਙ੍ਮਹਿਮਾਨਂ ਰਜਾਂਸਿ । ਸ੍ਵੇਨਾ ਹਿ ਵृਤ੍ਰਂ ਸ਼ਵਸਾ ਜਘਨ੍ਥ ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਨ੍ਤਂ ਵਿਵਿਦਦ੍ਯੁਧਾ ਤੇ
ਤੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਜੰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ।