ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਦੇਵ ਧੀਮਹਿ । ਸੁਵੀਰਮਗ੍ਨ ਆਹੁਤ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ।
ਕ੍ਸ਼ਪ ਉਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦੀਦਿਹਿ ਸ੍ਵਗ੍ਨਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮ੍ । ਸੁਵੀਰਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਯੁਃ
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਚਮਕ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੀਰ ਹੈ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਸਾਤਯੇ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ । ਉਪਾਕ੍ਸ਼ਰਾ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀ
ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਰੀ ਭਜਨ ਵੀ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕ ਈਡ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਰਾਧਾਂਸ੍ਯਾ ਭਰੇਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਭਗਸ਼੍ਚ ਦਾਤੁ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਉਹ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ; ਅਤੇ ਭਾਗਾ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ੋ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਵਿਤਾ ਭਗਃ । ਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਭਾਗਾ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਂਹਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ । ਤਪਿष੍ਠੈਰਜਰੋ ਦਹ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਮੰਨਦੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਜਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ।
ਅਧਾ ਮਹੀ ਨ ਆਯਸ੍ਯਨਾਧृष੍ਟੋ ਨृਪੀਤਯੇ । ਪੂਰ੍ਭਵਾ ਸ਼ਤਭੁਜਿਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਦੋषਾਵਸ੍ਤਰਘਾਯਤਃ । ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਮਦਾਭ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਯੋਜਤੇ ਅਰੁषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਭੋਜਸਾ ਸ ਦੁਦ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਵਾਹੁਤਃ । ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਃ ਸੁਸ਼ਮੀ ਵਸੂਨਾਂ ਦੇਵਂ ਰਾਧੋ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੁਲਾਹਟ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਭਜਨ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ।
ਉਦਸ੍ਯ ਸ਼ੋਚਿਰਸ੍ਥਾਦਾਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ । ਉਦ੍ਧੂਮਾਸੋ ਅਰੁषਾਸੋ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਃ ਸਮਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਤੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਲੌ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੀ, ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਦੂਤਂ ਕृਣ੍ਮਹੇ ਯਸ਼ਸ੍ਤਮਂ ਦੇਵਾਁ ਆ ਵੀਤਯੇ ਵਹ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਮਰ੍ਤਭੋਜਨਾ ਰਾਸ੍ਵ ਤਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵੇਮਹੇ
ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆ। ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੋਤਾ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਤ੍ਵਂ ਪੋਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਵੇषਿ ਚ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਹੋਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਚੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਪੋਤਾ ਹੈਂ—ਪੂਜਾ ਕਰ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਦੇ।
ਕृਧਿ ਰਤ੍ਨਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਅਸਿ । ਆ ਨ ऋਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਸੁਸ਼ਂਸੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ, ਸਾਰੇ ਰਿਤਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹੁਤ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸੂਰਯਃ । ਯਨ੍ਤਾਰੋ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਜਨਾਨਾਮੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਯਨ੍ਤ ਗੋਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਸੂਰ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣਨ; ਉਹ ਦਾਨੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਮਿਲ਼ਾ ਘृਤਹਸ੍ਤਾ ਦੁਰੋਣ ਆਁ ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਤਾ ਨਿषੀਦਤਿ । ਤਾਁਸ੍ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਹੋ ਨਿਦੋ ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਆਸਰਾ ਦੇ।
ਸ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਚ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸਾ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਰਯਿਂ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਨ ਆ ਵਹ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਚ ਸੂਦਯ
ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ। ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸੌਂਪ।
ਯੇ ਰਾਧਾਂਸਿ ਦਦਤ੍ਯਸ਼੍ਵ੍ਯਾ ਮਘਾ ਕਾਮੇਨ ਸ਼੍ਰਵਸੋ ਮਹਃ । ਤਾਁ ਅਂਹਸਃ ਪਿਪृਹਿ ਪਰ੍ਤृਭਿष੍ਟ੍ਵਂ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਭਿਰ੍ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਜੋ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੌ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਦੇਵੋ ਵੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਿਵष੍ਟ੍ਯਾਸਿਚਮ੍ । ਉਦ੍ਵਾ ਸਿਞ੍ਚਧ੍ਵਮੁਪ ਵਾ ਪृਣਧ੍ਵਮਾਦਿਦ੍ਵੋ ਦੇਵ ਓਹਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਧਾਰ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਗਾਓ, ਭਰੋ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਹੋਤਾਰਮਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਤ । ਦਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਯਜਨਾ ਦੇ ਹੋਤਾ, ਸਮਝਦਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਭਵ ਸੁषਮਿਧਾ ਸਮਿਦ੍ਧ ਉਤ ਬਰ੍ਹਿਰੁਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਸ੍ਤृਣੀਤਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਚੰਗੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਚੌੜਾ ਬਰ੍ਹੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਤ ਦ੍ਵਾਰ ਉਸ਼ਤੀਰ੍ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮੁਤ ਦੇਵਾਁ ਉਸ਼ਤ ਆ ਵਹੇਹ
ਚਮਕਦਾਰ ਦਰਵਾਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਣ; ਦੇਵਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਆਉਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵੀਹਿ ਹਵਿषਾ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਾ ਕृਣੁਹਿ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ ਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਮਲ ਯਜਨਾ ਕਰ।
ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਾ ਕਰਤਿ ਜਾਤਵੇਦਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੇਵਾਁ ਅਮृਤਾਨ੍ਪਿਪ੍ਰਯਚ੍ਚ
ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਨਿਰਮਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।
ਵਂਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਚੇਤਃ ਸਤ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ਿषੋ ਨੋ ਅਦ੍ਯ
ਸਾਰੇ ਚਾਹੀਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ; ਅੱਜ ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸੱਚ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਾਮੁ ਤੇ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਗ੍ਨ ਊਰ੍ਜ ਆ ਨਪਾਤਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਤੇ ਤੇ ਦੇਵਾਯ ਦਾਸ਼ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹੋ ਨੋ ਰਤ੍ਨਾ ਵਿ ਦਧ ਇਯਾਨਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ; ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਤਰੱਕੀ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ।
ਤ੍ਵੇ ਹ ਯਤ੍ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਮਾ ਜਰਿਤਾਰੋ ਅਸਨ੍ਵਨ੍ । ਤ੍ਵੇ ਗਾਵਃ ਸੁਦੁਘਾਸ੍ਤ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਸੁ ਦੇਵਯਤੇ ਵਨਿष੍ਠਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜਰੀਏ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲਏ। ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਗਾਂਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜੇਵ ਹਿ ਜਨਿਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਯੇਵਾਵ ਦ੍ਯੁਭਿਰਭਿ ਵਿਦੁष੍ਕਵਿਃ ਸਨ੍ । ਪਿਸ਼ਾ ਗਿਰੋ ਮਘਵਨ੍ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ੍ਤ੍ਵਾਯਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਰਾਯੇ ਅਸ੍ਮਾਨ੍
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਾਹਰਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ।