ਜਾਤੋ ਯਦਗ੍ਨੇ ਭੁਵਨਾ ਵ੍ਯਖ੍ਯਃ ਪਸ਼ੂਨ੍ਨ ਗੋਪਾ ਇਰ੍ਯਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਵਿਨ੍ਦ ਗਾਤੁਂ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਆਲੇ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦਾ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਭਜਨ ਲਈ ਰਾਹ ਲੱਭ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸਮਿਧਾ ਜਾਤਵੇਦਸੇ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਹੂਤਿਭਿਃ । ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਨਮਸ੍ਵਿਨੋ ਵਯਂ ਦਾਸ਼ੇਮਾਗ੍ਨਯੇ
ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਸੱਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਾਤਵੇਦ, ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਵਯਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾ ਵਿਧੇਮ ਵਯਂ ਦਾਸ਼ੇਮ ਸੁष੍ਟੁਤੀ ਯਜਤ੍ਰ । ਵਯਂ ਘृਤੇਨਾਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ਵਯਂ ਦੇਵ ਹਵਿषਾ ਭਦ੍ਰਸ਼ੋਚੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਅਗਨਿ, ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹਵਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਘੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਦੇਵੇਭਿਰੁਪ ਦੇਵਹੂਤਿਮਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਵषਟ੍ਕृਤਿਂ ਜੁषਾਣਃ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਾਯ ਦਾਸ਼ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਬਣੀਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਉਪਸਦ੍ਯਾਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁष ਆਸ੍ਯੇ ਜੁਹੁਤਾ ਹਵਿਃ । ਯੋ ਨੋ ਨੇਦਿष੍ਠਮਾਪ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਦਿਆਲੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਿਕ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਯਃ ਪਞ੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਰਭਿ ਨਿषਸਾਦ ਦਮੇਦਮੇ । ਕਵਿਰ੍ਗृਹਪਤਿਰ੍ਯੁਵਾ
ਉਹ ਜੋ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਵੇਦੋ ਅਮਾਤ੍ਯਮਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਉਤਾਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਨਵਂ ਨੁ ਸ੍ਤੋਮਮਗ੍ਨਯੇ ਦਿਵਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਯ ਜੀਜਨਮ੍ । ਵਸ੍ਵਃ ਕੁਵਿਦ੍ਵਨਾਤਿ ਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬਾਜ, ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਾ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਰਯਿਰ੍ਵੀਰਵਤੋ ਯਥਾ । ਅਗ੍ਰੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ੋਚਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸੇਮਾਂ ਵੇਤੁ ਵषਟ੍ਕृਤਿਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜੁषਤ ਨੋ ਗਿਰਃ । ਯਜਿष੍ਠੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਅਗਨਿ ਇਹ ਵਸ਼ਟ ਭੋਗ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਨਕਾਰੀ ਹੈ, ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਦੇਵ ਧੀਮਹਿ । ਸੁਵੀਰਮਗ੍ਨ ਆਹੁਤ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ।
ਕ੍ਸ਼ਪ ਉਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦੀਦਿਹਿ ਸ੍ਵਗ੍ਨਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮ੍ । ਸੁਵੀਰਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਯੁਃ
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਚਮਕ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੀਰ ਹੈ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਸਾਤਯੇ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ । ਉਪਾਕ੍ਸ਼ਰਾ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀ
ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਰੀ ਭਜਨ ਵੀ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕ ਈਡ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਰਾਧਾਂਸ੍ਯਾ ਭਰੇਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਭਗਸ਼੍ਚ ਦਾਤੁ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਉਹ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ; ਅਤੇ ਭਾਗਾ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ੋ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਵਿਤਾ ਭਗਃ । ਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਭਾਗਾ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਂਹਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ । ਤਪਿष੍ਠੈਰਜਰੋ ਦਹ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਮੰਨਦੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਜਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ।
ਅਧਾ ਮਹੀ ਨ ਆਯਸ੍ਯਨਾਧृष੍ਟੋ ਨृਪੀਤਯੇ । ਪੂਰ੍ਭਵਾ ਸ਼ਤਭੁਜਿਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਦੋषਾਵਸ੍ਤਰਘਾਯਤਃ । ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਮਦਾਭ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਯੋਜਤੇ ਅਰੁषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਭੋਜਸਾ ਸ ਦੁਦ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਵਾਹੁਤਃ । ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਃ ਸੁਸ਼ਮੀ ਵਸੂਨਾਂ ਦੇਵਂ ਰਾਧੋ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੁਲਾਹਟ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਭਜਨ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ।
ਉਦਸ੍ਯ ਸ਼ੋਚਿਰਸ੍ਥਾਦਾਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ । ਉਦ੍ਧੂਮਾਸੋ ਅਰੁषਾਸੋ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਃ ਸਮਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਤੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਲੌ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੀ, ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਦੂਤਂ ਕृਣ੍ਮਹੇ ਯਸ਼ਸ੍ਤਮਂ ਦੇਵਾਁ ਆ ਵੀਤਯੇ ਵਹ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਮਰ੍ਤਭੋਜਨਾ ਰਾਸ੍ਵ ਤਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵੇਮਹੇ
ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆ। ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੋਤਾ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਤ੍ਵਂ ਪੋਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਵੇषਿ ਚ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਹੋਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਚੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਪੋਤਾ ਹੈਂ—ਪੂਜਾ ਕਰ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਦੇ।
ਕृਧਿ ਰਤ੍ਨਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਅਸਿ । ਆ ਨ ऋਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਸੁਸ਼ਂਸੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ, ਸਾਰੇ ਰਿਤਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹੁਤ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸੂਰਯਃ । ਯਨ੍ਤਾਰੋ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਜਨਾਨਾਮੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਯਨ੍ਤ ਗੋਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਸੂਰ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣਨ; ਉਹ ਦਾਨੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਮਿਲ਼ਾ ਘृਤਹਸ੍ਤਾ ਦੁਰੋਣ ਆਁ ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਤਾ ਨਿषੀਦਤਿ । ਤਾਁਸ੍ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਹੋ ਨਿਦੋ ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਆਸਰਾ ਦੇ।
ਸ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਚ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸਾ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਰਯਿਂ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਨ ਆ ਵਹ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਚ ਸੂਦਯ
ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ। ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸੌਂਪ।
ਯੇ ਰਾਧਾਂਸਿ ਦਦਤ੍ਯਸ਼੍ਵ੍ਯਾ ਮਘਾ ਕਾਮੇਨ ਸ਼੍ਰਵਸੋ ਮਹਃ । ਤਾਁ ਅਂਹਸਃ ਪਿਪृਹਿ ਪਰ੍ਤृਭਿष੍ਟ੍ਵਂ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਭਿਰ੍ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਜੋ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੌ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਦੇਵੋ ਵੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਿਵष੍ਟ੍ਯਾਸਿਚਮ੍ । ਉਦ੍ਵਾ ਸਿਞ੍ਚਧ੍ਵਮੁਪ ਵਾ ਪृਣਧ੍ਵਮਾਦਿਦ੍ਵੋ ਦੇਵ ਓਹਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਧਾਰ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਗਾਓ, ਭਰੋ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।