ਮਹਾਁ ਅਸ੍ਯਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੇਤੋ ਨ ऋਤੇ ਤ੍ਵਦਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ । ਆ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸਰਥਂ ਯਾਹਿ ਦੇਵੈਰ੍ਨ੍ਯਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਦੇਹ
ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਅੱਗੇ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲੈ ਕੇ ਆ, ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ।
ਤ੍ਵਾਮੀਲ਼ਤੇ ਅਜਿਰਂ ਦੂਤ੍ਯਾਯ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਃ ਸਦਮਿਨ੍ਮਾਨੁषਾਸਃ । ਯਸ੍ਯ ਦੇਵੈਰਾਸਦੋ ਬਰ੍ਹਿਰਗ੍ਨੇऽਹਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਸੁਦਿਨਾ ਭਵਨ੍ਤਿ
ਤੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਬਣਨ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਯਜਨਾ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚਿਦਕ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰ ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਵਸੂਨਿ ਤ੍ਵੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਮਨੁष੍ਵਦਗ੍ਨ ਇਹ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ਭਵਾ ਨੋ ਦੂਤੋ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਵਾ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ। ਮਨੁ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਤੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਅਗ੍ਨਿਰੀਸ਼ੇ ਬृਹਤੋ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਵਿषਃ ਕृਤਸ੍ਯ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸਵੋ ਜੁषਨ੍ਤਾਥਾ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਅੱਗੇ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ offered ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਵਸੁ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇ ਵਹ ਹਵਿਰਦ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ ਇਹ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਦਿਵਿ ਦੇਵੇषੁ ਧੇਹਿ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਅੱਗੇ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਗਨ੍ਮ ਮਹਾ ਨਮਸਾ ਯਵਿष੍ਠਂ ਯੋ ਦੀਦਾਯ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵੇ ਦੁਰੋਣੇ । ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਰੋਦਸੀ ਅਨ੍ਤਰੁਰ੍ਵੀ ਸ੍ਵਾਹੁਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ ਮਹ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਸਾਹ੍ਵਾਨਗ੍ਨਿ ष੍ਟਵੇ ਦਮ ਆ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿषਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਗृਣਤ ਉਤ ਨੋ ਮਘੋਨਃ
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅੱਗ, ਜਾਤਵੇਦ, ਘਰ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਸਾਡੀ ਸਤਿ ਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਰੁਣ ਉਤ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਾਃ । ਤ੍ਵੇ ਵਸੁ ਸੁषਣਨਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹੈਂ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਨਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ੁਚੇ ਧਿਯਂਧੇऽਸੁਰਘ੍ਨੇ ਮਨ੍ਮ ਧੀਤਿਂ ਭਰਧ੍ਵਮ੍ । ਭਰੇ ਹਵਿਰ੍ਨ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰੀਣਾਨੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਯਤਯੇ ਮਤੀਨਾਮ੍
ਅੱਗ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਬਰਸੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਲਈ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨ ਆ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਾ ਜਾਯਮਾਨਃ । ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਁ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਮੁਞ੍ਚੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।
ਜਾਤੋ ਯਦਗ੍ਨੇ ਭੁਵਨਾ ਵ੍ਯਖ੍ਯਃ ਪਸ਼ੂਨ੍ਨ ਗੋਪਾ ਇਰ੍ਯਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਵਿਨ੍ਦ ਗਾਤੁਂ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਆਲੇ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦਾ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਭਜਨ ਲਈ ਰਾਹ ਲੱਭ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸਮਿਧਾ ਜਾਤਵੇਦਸੇ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਹੂਤਿਭਿਃ । ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਨਮਸ੍ਵਿਨੋ ਵਯਂ ਦਾਸ਼ੇਮਾਗ੍ਨਯੇ
ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਸੱਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਾਤਵੇਦ, ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਵਯਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾ ਵਿਧੇਮ ਵਯਂ ਦਾਸ਼ੇਮ ਸੁष੍ਟੁਤੀ ਯਜਤ੍ਰ । ਵਯਂ ਘृਤੇਨਾਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ਵਯਂ ਦੇਵ ਹਵਿषਾ ਭਦ੍ਰਸ਼ੋਚੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਅਗਨਿ, ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹਵਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਘੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਦੇਵੇਭਿਰੁਪ ਦੇਵਹੂਤਿਮਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਵषਟ੍ਕृਤਿਂ ਜੁषਾਣਃ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਾਯ ਦਾਸ਼ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਬਣੀਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਉਪਸਦ੍ਯਾਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁष ਆਸ੍ਯੇ ਜੁਹੁਤਾ ਹਵਿਃ । ਯੋ ਨੋ ਨੇਦਿष੍ਠਮਾਪ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਦਿਆਲੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਿਕ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਯਃ ਪਞ੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਰਭਿ ਨਿषਸਾਦ ਦਮੇਦਮੇ । ਕਵਿਰ੍ਗृਹਪਤਿਰ੍ਯੁਵਾ
ਉਹ ਜੋ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਵੇਦੋ ਅਮਾਤ੍ਯਮਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਉਤਾਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਨਵਂ ਨੁ ਸ੍ਤੋਮਮਗ੍ਨਯੇ ਦਿਵਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਯ ਜੀਜਨਮ੍ । ਵਸ੍ਵਃ ਕੁਵਿਦ੍ਵਨਾਤਿ ਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬਾਜ, ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਾ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਰਯਿਰ੍ਵੀਰਵਤੋ ਯਥਾ । ਅਗ੍ਰੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ੋਚਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸੇਮਾਂ ਵੇਤੁ ਵषਟ੍ਕृਤਿਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜੁषਤ ਨੋ ਗਿਰਃ । ਯਜਿष੍ਠੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਅਗਨਿ ਇਹ ਵਸ਼ਟ ਭੋਗ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਨਕਾਰੀ ਹੈ, ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਦੇਵ ਧੀਮਹਿ । ਸੁਵੀਰਮਗ੍ਨ ਆਹੁਤ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ।
ਕ੍ਸ਼ਪ ਉਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦੀਦਿਹਿ ਸ੍ਵਗ੍ਨਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮ੍ । ਸੁਵੀਰਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਯੁਃ
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਚਮਕ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੀਰ ਹੈ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਸਾਤਯੇ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ । ਉਪਾਕ੍ਸ਼ਰਾ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀ
ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਰੀ ਭਜਨ ਵੀ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕ ਈਡ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਰਾਧਾਂਸ੍ਯਾ ਭਰੇਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਭਗਸ਼੍ਚ ਦਾਤੁ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਉਹ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ; ਅਤੇ ਭਾਗਾ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ੋ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਵਿਤਾ ਭਗਃ । ਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਭਾਗਾ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਂਹਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ । ਤਪਿष੍ਠੈਰਜਰੋ ਦਹ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਮੰਨਦੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਜਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ।
ਅਧਾ ਮਹੀ ਨ ਆਯਸ੍ਯਨਾਧृष੍ਟੋ ਨृਪੀਤਯੇ । ਪੂਰ੍ਭਵਾ ਸ਼ਤਭੁਜਿਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਦੋषਾਵਸ੍ਤਰਘਾਯਤਃ । ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਮਦਾਭ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।