ਏਤੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਿਰਨ੍ਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯੇ ਵਾਰਂ ਨਰ੍ਯਾ ਅਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਿਰਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰੋषਮਾਣਾ ਆ ਯੇ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਦੀਧਯਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ
ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਭਗਤੀ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ। ਉਹ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਈਮਹੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਆਨਡ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜੀ ਦੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਇਨ੍ਧੇ ਰਾਜਾ ਸਮਰ੍ਯੋ ਨਮੋਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕਮਾਹੁਤਂ ਘृਤੇਨ । ਨਰੋ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਲ਼ਤੇ ਸਬਾਧ ਆਗ੍ਨਿਰਗ੍ਰ ਉषਸਾਮਸ਼ੋਚਿ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਅਯਮੁ ष੍ਯ ਸੁਮਹਾਁ ਅਵੇਦਿ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨੁषੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਵਿ ਭਾ ਅਕਃ ਸਸृਜਾਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪਵਿਰੋषਧੀਭਿਰ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਅੱਗ, ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਸ ਭਰਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਛੋਟ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਕਯਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿ ਵਸਃ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਕਾਮੁ ਸ੍ਵਧਾਮृਣਵਃ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਃ । ਕਦਾ ਭਵੇਮ ਪਤਯਃ ਸੁਦਤ੍ਰ ਰਾਯੋ ਵਨ੍ਤਾਰੋ ਦੁष੍ਟਰਸ੍ਯ ਸਾਧੋਃ
ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਤਕਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਔਖੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਾਂਗੇ?
ਪ੍ਰਪ੍ਰਾਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵਿ ਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰੋਚਤੇ ਬृਹਦ੍ਭਾਃ । ਅਭਿ ਯਃ ਪੂਰੁਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਤਸ੍ਥੌ ਦ੍ਯੁਤਾਨੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਅਤਿਥਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ
ਭਰਤਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸਨ੍ਨਿਤ੍ਤ੍ਵੇ ਆਹਵਨਾਨਿ ਭੂਰਿ ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੁਮਨਾ ਅਨੀਕੈਃ । ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਗृਣਾਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸੁਜਾਤ
ਤੇਰੇ ਆਹਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਜਦ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵਧ।
ਇਦਂ ਵਚਃ ਸ਼ਤਸਾਃ ਸਂਸਹਸ੍ਰਮੁਦਗ੍ਨਯੇ ਜਨਿषੀष੍ਟ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾਃ । ਸ਼ਂ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆਪਯੇ ਭਵਾਤਿ ਦ੍ਯੁਮਦਮੀਵਚਾਤਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ
ਇਹ ਬਚਨ, ਸੌ ਵਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਗ ਲਈ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੋ ਕੁਸ਼ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੰਗੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਰਾਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨੂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਈਮਹੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਆਨਡ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜੀ ਦੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਅਬੋਧਿ ਜਾਰ ਉषਸਾਮੁਪਸ੍ਥਾਦ੍ਧੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਵਿਤਮਃ ਪਾਵਕਃ । ਦਧਾਤਿ ਕੇਤੁਮੁਭਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸੁਕृਤ੍ਸੁ
ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਾਗਿਆ ਹੈ, ਪੂਜਾਰੀ, ਮਿੱਠਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੋ ਵਿ ਦੁਰਃ ਪਣੀਨਾਂ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍ਕਂ ਪੁਰੁਭੋਜਸਂ ਨਃ । ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦਮੂਨਾਸ੍ਤਿਰਸ੍ਤਮੋ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਮ੍ਯਾਣਾਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਕੰਜੂਸਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਰਾਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ, ਮਿੱਠਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਿਆਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮੂਰਃ ਕਵਿਰਦਿਤਿਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਸੁਸਂਸਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਤਿਥਿਃ ਸ਼ਿਵੋ ਨਃ । ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਰੁषਸਾਂ ਭਾਤ੍ਯਗ੍ਰੇऽਪਾਂ ਗਰ੍ਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਵ ਆ ਵਿਵੇਸ਼
ਅਟੱਲ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਦਿਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਮਹਿਮਾਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਈਲ਼ੇਨ੍ਯੋ ਵੋ ਮਨੁषੋ ਯੁਗੇषੁ ਸਮਨਗਾ ਅਸ਼ੁਚਜ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸੁਸਂਦृਸ਼ਾ ਭਾਨੁਨਾ ਯੋ ਵਿਭਾਤਿ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵਃ ਸਮਿਧਾਨਂ ਬੁਧਨ੍ਤ
ਤੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਵਿੱਤਰ। ਸੋਹਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਜਲਾਵਟ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਦੂਤ੍ਯਂ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯੋ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਾ ਗਣੇਨ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਮਰੁਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਪੋ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ਰਤ੍ਨਧੇਯਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਦੂਤੀ ਲਈ ਆ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਰੁਕ; ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਰਤਨ ਦੇਣ ਲਈ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਜਰੂਥਂ ਹਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਰਾਯੇ ਪੁਰਂਧਿਮ੍ । ਪੁਰੁਣੀਥਾ ਜਾਤਵੇਦੋ ਜਰਸ੍ਵ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜਾਤਵੇਦ, ਤੂੰ ਕਈ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਉषੋ ਨ ਜਾਰਃ ਪृਥੁ ਪਾਜੋ ਅਸ਼੍ਰੇਦ੍ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਦ੍ਦੀਦ੍ਯਚ੍ਛੋਸ਼ੁਚਾਨਃ । ਵृषਾ ਹਰਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾ ਭਾਤਿ ਭਾਸਾ ਧਿਯੋ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਉਸ਼ਤੀਰਜੀਗਃ
ਉਸ਼ਾ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੌਸ਼ਨ, ਤੀਬਰ, ਤੇਜ ਤੇ ਜਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੀ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਵਸ੍ਤੋਰੁषਸਾਮਰੋਚਿ ਯਜ੍ਞਂ ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਉਸ਼ਿਜੋ ਨ ਮਨ੍ਮ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਦੇਵ ਆ ਵਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰਵਦ੍ਦੂਤੋ ਦੇਵਯਾਵਾ ਵਨਿष੍ਠਃ
ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਾਗੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਡਤਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਜਨਮ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਾ ਗਿਰੋ ਮਤਯੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਰਗ੍ਨਿਂ ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ । ਸੁਸਂਦृਸ਼ਂ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਂ ਸ੍ਵਞ੍ਚਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਰਤਿਂ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍
ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਗੀਤ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦਯਾਲੂ, ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਸੁਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰਾ ਵਹਾ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭਿਰਦਿਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮृਕ੍ਵਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਮ੍
ਅੱਗੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਿਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮੁਸ਼ਿਜੋ ਯਵਿष੍ਠਮਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼ ਈਲ਼ਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ । ਸ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਪਾਵਾਁ ਅਭਵਦ੍ਰਯੀਣਾਮਤਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੂਤੋ ਯਜਥਾਯ ਦੇਵਾਨ੍
ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪੂਜਾਰੀ ਅੱਗ ਦੀ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਦੂਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਁ ਅਸ੍ਯਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੇਤੋ ਨ ऋਤੇ ਤ੍ਵਦਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ । ਆ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸਰਥਂ ਯਾਹਿ ਦੇਵੈਰ੍ਨ੍ਯਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਦੇਹ
ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਅੱਗੇ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲੈ ਕੇ ਆ, ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ।
ਤ੍ਵਾਮੀਲ਼ਤੇ ਅਜਿਰਂ ਦੂਤ੍ਯਾਯ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਃ ਸਦਮਿਨ੍ਮਾਨੁषਾਸਃ । ਯਸ੍ਯ ਦੇਵੈਰਾਸਦੋ ਬਰ੍ਹਿਰਗ੍ਨੇऽਹਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਸੁਦਿਨਾ ਭਵਨ੍ਤਿ
ਤੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਬਣਨ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਯਜਨਾ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚਿਦਕ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰ ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਵਸੂਨਿ ਤ੍ਵੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਮਨੁष੍ਵਦਗ੍ਨ ਇਹ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ਭਵਾ ਨੋ ਦੂਤੋ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਵਾ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ। ਮਨੁ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਤੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਅਗ੍ਨਿਰੀਸ਼ੇ ਬृਹਤੋ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਵਿषਃ ਕृਤਸ੍ਯ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸਵੋ ਜੁषਨ੍ਤਾਥਾ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਅੱਗੇ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ offered ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਵਸੁ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇ ਵਹ ਹਵਿਰਦ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ ਇਹ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਦਿਵਿ ਦੇਵੇषੁ ਧੇਹਿ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਅੱਗੇ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਗਨ੍ਮ ਮਹਾ ਨਮਸਾ ਯਵਿष੍ਠਂ ਯੋ ਦੀਦਾਯ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵੇ ਦੁਰੋਣੇ । ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਰੋਦਸੀ ਅਨ੍ਤਰੁਰ੍ਵੀ ਸ੍ਵਾਹੁਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ ਮਹ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਸਾਹ੍ਵਾਨਗ੍ਨਿ ष੍ਟਵੇ ਦਮ ਆ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿषਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਗृਣਤ ਉਤ ਨੋ ਮਘੋਨਃ
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅੱਗ, ਜਾਤਵੇਦ, ਘਰ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਸਾਡੀ ਸਤਿ ਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਰੁਣ ਉਤ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਾਃ । ਤ੍ਵੇ ਵਸੁ ਸੁषਣਨਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹੈਂ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਨਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ੁਚੇ ਧਿਯਂਧੇऽਸੁਰਘ੍ਨੇ ਮਨ੍ਮ ਧੀਤਿਂ ਭਰਧ੍ਵਮ੍ । ਭਰੇ ਹਵਿਰ੍ਨ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰੀਣਾਨੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਯਤਯੇ ਮਤੀਨਾਮ੍
ਅੱਗ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਬਰਸੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਲਈ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨ ਆ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਾ ਜਾਯਮਾਨਃ । ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਁ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਮੁਞ੍ਚੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।