ਨ੍ਯਕ੍ਰਤੂਨ੍ਗ੍ਰਥਿਨੋ ਮृਧ੍ਰਵਾਚਃ ਪਣੀਁਰਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਁ ਅਵृਧਾਁ ਅਯਜ੍ਞਾਨ੍ । ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਤਾਨ੍ਦਸ੍ਯੂਁਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਵਾਯ ਪੂਰ੍ਵਸ਼੍ਚਕਾਰਾਪਰਾਁ ਅਯਜ੍ਯੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਕਰੜੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਅਸਫਲ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਉਹ ਦੱਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ।
ਯੋ ਅਪਾਚੀਨੇ ਤਮਸਿ ਮਦਨ੍ਤੀਃ ਪ੍ਰਾਚੀਸ਼੍ਚਕਾਰ ਨृਤਮਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਤਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਸ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਗृਣੀषੇऽਨਾਨਤਂ ਦਮਯਨ੍ਤਂ ਪृਤਨ੍ਯੂਨ੍
ਉਹ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਅੱਗ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਜਿੱਤ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਦੇਹ੍ਯੋ ਅਨਮਯਦ੍ਵਧਸ੍ਨੈਰ੍ਯੋ ਅਰ੍ਯਪਤ੍ਨੀਰੁषਸਸ਼੍ਚਕਾਰ । ਸ ਨਿਰੁਧ੍ਯਾ ਨਹੁषੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਹृਤਃ ਸਹੋਭਿਃ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਅੱਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਨੁਪ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਜਨਾਸ ਏਵੈਸ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸੁਮਤਿਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਰਮਾ ਰੋਦਸ੍ਯੋਰਾਗ੍ਨਿਃ ਸਸਾਦ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਆ ਦੇਵੋ ਦਦੇ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ਵਸੂਨਿ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਉਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਆ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਵਰਾਦਾ ਪਰਸ੍ਮਾਦਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦਦੇ ਦਿਵ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇਵ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਗਣ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਤੋਂ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਦੇਵਂ ਚਿਤ੍ਸਹਸਾਨਮਗ੍ਨਿਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਵਾਜਿਨਂ ਹਿषੇ ਨਮੋਭਿਃ । ਭਵਾ ਨੋ ਦੂਤੋ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਵਿਦੇ ਮਿਤਦ੍ਰੁਃ
ਮੈਂ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਯਜਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ, ਸਚਾ ਤੇ ਮਕਸਦ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਬਣੋ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਖ੍ਯਂ ਜੁषਾਣਃ । ਆ ਸਾਨੁ ਸ਼ੁष੍ਮੈਰ੍ਨਦਯਨ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਮ੍ਭੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਸ਼ਧਗ੍ਵਨਾਨਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਹੀ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨੋ ਯਜ੍ਞਃ ਸੁਧਿਤਂ ਹਿ ਬਰ੍ਹਿਃ ਪ੍ਰੀਣੀਤੇ ਅਗ੍ਨਿਰੀਲ਼ਿਤੋ ਨ ਹੋਤਾ । ਆ ਮਾਤਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਹੁਵਾਨੋ ਯਤੋ ਯਵਿष੍ਠ ਜਜ੍ਞਿषੇ ਸੁਸ਼ੇਵਃ
ਯਜਨਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਅੱਗ, ਸੱਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੋਤਾਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸਦ੍ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਰਥਿਰਂ ਜਨਨ੍ਤ ਮਾਨੁषਾਸੋ ਵਿਚੇਤਸੋ ਯ ਏषਾਮ੍ । ਵਿਸ਼ਾਮਧਾਯਿ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਰ੍ਦੁਰੋਣੇऽਗ੍ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਧੁਵਚਾ ऋਤਾਵਾ
ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਰਥਵਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਝੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਘਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ।
ਅਸਾਦਿ ਵृਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰਾਜਗਨ੍ਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨृषਦਨੇ ਵਿਧਰ੍ਤਾ । ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਵਾਵृਧਾਤੇ ਆ ਯਂ ਹੋਤਾ ਯਜਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਮ੍
ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅੱਗ, ਪੂਜਾਰੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਤਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਿਰਨ੍ਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯੇ ਵਾਰਂ ਨਰ੍ਯਾ ਅਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਿਰਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰੋषਮਾਣਾ ਆ ਯੇ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਦੀਧਯਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ
ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਭਗਤੀ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ। ਉਹ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਈਮਹੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਆਨਡ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜੀ ਦੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਇਨ੍ਧੇ ਰਾਜਾ ਸਮਰ੍ਯੋ ਨਮੋਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕਮਾਹੁਤਂ ਘृਤੇਨ । ਨਰੋ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਲ਼ਤੇ ਸਬਾਧ ਆਗ੍ਨਿਰਗ੍ਰ ਉषਸਾਮਸ਼ੋਚਿ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਅਯਮੁ ष੍ਯ ਸੁਮਹਾਁ ਅਵੇਦਿ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨੁषੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਵਿ ਭਾ ਅਕਃ ਸਸृਜਾਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪਵਿਰੋषਧੀਭਿਰ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਅੱਗ, ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਸ ਭਰਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਛੋਟ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਕਯਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿ ਵਸਃ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਕਾਮੁ ਸ੍ਵਧਾਮृਣਵਃ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਃ । ਕਦਾ ਭਵੇਮ ਪਤਯਃ ਸੁਦਤ੍ਰ ਰਾਯੋ ਵਨ੍ਤਾਰੋ ਦੁष੍ਟਰਸ੍ਯ ਸਾਧੋਃ
ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਤਕਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਔਖੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਾਂਗੇ?
ਪ੍ਰਪ੍ਰਾਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵਿ ਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰੋਚਤੇ ਬृਹਦ੍ਭਾਃ । ਅਭਿ ਯਃ ਪੂਰੁਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਤਸ੍ਥੌ ਦ੍ਯੁਤਾਨੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਅਤਿਥਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ
ਭਰਤਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸਨ੍ਨਿਤ੍ਤ੍ਵੇ ਆਹਵਨਾਨਿ ਭੂਰਿ ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੁਮਨਾ ਅਨੀਕੈਃ । ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਗृਣਾਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸੁਜਾਤ
ਤੇਰੇ ਆਹਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਜਦ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵਧ।
ਇਦਂ ਵਚਃ ਸ਼ਤਸਾਃ ਸਂਸਹਸ੍ਰਮੁਦਗ੍ਨਯੇ ਜਨਿषੀष੍ਟ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾਃ । ਸ਼ਂ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆਪਯੇ ਭਵਾਤਿ ਦ੍ਯੁਮਦਮੀਵਚਾਤਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ
ਇਹ ਬਚਨ, ਸੌ ਵਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਗ ਲਈ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੋ ਕੁਸ਼ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੰਗੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਰਾਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨੂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਈਮਹੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਆਨਡ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜੀ ਦੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਅਬੋਧਿ ਜਾਰ ਉषਸਾਮੁਪਸ੍ਥਾਦ੍ਧੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਵਿਤਮਃ ਪਾਵਕਃ । ਦਧਾਤਿ ਕੇਤੁਮੁਭਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸੁਕृਤ੍ਸੁ
ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਾਗਿਆ ਹੈ, ਪੂਜਾਰੀ, ਮਿੱਠਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੋ ਵਿ ਦੁਰਃ ਪਣੀਨਾਂ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍ਕਂ ਪੁਰੁਭੋਜਸਂ ਨਃ । ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦਮੂਨਾਸ੍ਤਿਰਸ੍ਤਮੋ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਮ੍ਯਾਣਾਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਕੰਜੂਸਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਰਾਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ, ਮਿੱਠਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਿਆਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮੂਰਃ ਕਵਿਰਦਿਤਿਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਸੁਸਂਸਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਤਿਥਿਃ ਸ਼ਿਵੋ ਨਃ । ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਰੁषਸਾਂ ਭਾਤ੍ਯਗ੍ਰੇऽਪਾਂ ਗਰ੍ਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਵ ਆ ਵਿਵੇਸ਼
ਅਟੱਲ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਦਿਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਮਹਿਮਾਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਈਲ਼ੇਨ੍ਯੋ ਵੋ ਮਨੁषੋ ਯੁਗੇषੁ ਸਮਨਗਾ ਅਸ਼ੁਚਜ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸੁਸਂਦृਸ਼ਾ ਭਾਨੁਨਾ ਯੋ ਵਿਭਾਤਿ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵਃ ਸਮਿਧਾਨਂ ਬੁਧਨ੍ਤ
ਤੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਵਿੱਤਰ। ਸੋਹਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਜਲਾਵਟ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਦੂਤ੍ਯਂ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯੋ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਾ ਗਣੇਨ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਮਰੁਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਪੋ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ਰਤ੍ਨਧੇਯਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਦੂਤੀ ਲਈ ਆ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਰੁਕ; ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਰਤਨ ਦੇਣ ਲਈ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਜਰੂਥਂ ਹਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਰਾਯੇ ਪੁਰਂਧਿਮ੍ । ਪੁਰੁਣੀਥਾ ਜਾਤਵੇਦੋ ਜਰਸ੍ਵ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜਾਤਵੇਦ, ਤੂੰ ਕਈ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਉषੋ ਨ ਜਾਰਃ ਪृਥੁ ਪਾਜੋ ਅਸ਼੍ਰੇਦ੍ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਦ੍ਦੀਦ੍ਯਚ੍ਛੋਸ਼ੁਚਾਨਃ । ਵृषਾ ਹਰਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾ ਭਾਤਿ ਭਾਸਾ ਧਿਯੋ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਉਸ਼ਤੀਰਜੀਗਃ
ਉਸ਼ਾ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੌਸ਼ਨ, ਤੀਬਰ, ਤੇਜ ਤੇ ਜਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੀ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਵਸ੍ਤੋਰੁषਸਾਮਰੋਚਿ ਯਜ੍ਞਂ ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਉਸ਼ਿਜੋ ਨ ਮਨ੍ਮ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਦੇਵ ਆ ਵਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰਵਦ੍ਦੂਤੋ ਦੇਵਯਾਵਾ ਵਨਿष੍ਠਃ
ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਾਗੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਡਤਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਜਨਮ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਾ ਗਿਰੋ ਮਤਯੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਰਗ੍ਨਿਂ ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ । ਸੁਸਂਦृਸ਼ਂ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਂ ਸ੍ਵਞ੍ਚਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਰਤਿਂ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍
ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਗੀਤ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦਯਾਲੂ, ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਸੁਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰਾ ਵਹਾ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭਿਰਦਿਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮृਕ੍ਵਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਮ੍
ਅੱਗੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਿਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮੁਸ਼ਿਜੋ ਯਵਿष੍ਠਮਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼ ਈਲ਼ਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ । ਸ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਪਾਵਾਁ ਅਭਵਦ੍ਰਯੀਣਾਮਤਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੂਤੋ ਯਜਥਾਯ ਦੇਵਾਨ੍
ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪੂਜਾਰੀ ਅੱਗ ਦੀ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਦੂਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।