ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਵਿष੍ਠਮਤਿਥਿਂ ਸ੍ਵਾਹੁਤਂ ਜੁष੍ਟਂ ਜਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਯਾਤਵੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੌਜਵਾਨ, ਮਹਿਮਾਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਭਗਤ ਦਾ ਪਿਆਰਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਮृਤ ਭੋਜਨ । ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਮृਤਂ ਮਿਯੇਧ੍ਯ ਯਜਿष੍ਠਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਮਰ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਗਨੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਸੁਸ਼ਂਸੋ ਬੋਧਿ ਗृਣਤੇ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹੁਤਃ । ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਨਾਯੁਰ੍ਜੀਵਸੇ ਨਮਸ੍ਯਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ; ਪ੍ਰਸਕਣਵਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਖਾਣਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਂ ਸਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ ਇਨ੍ਧਤੇ । ਸ ਆ ਵਹ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋऽਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹ ਦ੍ਰਵਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੋਤਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਗਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ।
ਸਵਿਤਾਰਮੁषਸਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭਗਮਗ੍ਨਿਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ ਕ੍ਸ਼ਪਃ । ਕਣ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰ
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਕਣਵਾ ਲੋਕ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਵਿਤਾ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਮੁਕਦੇ ਸਮੇਂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਰ੍ਹ੍ਯਧ੍ਵਰਾਣਾਮਗ੍ਨੇ ਦੂਤੋ ਵਿਸ਼ਾਮਸਿ । ਉषਰ੍ਬੁਧ ਆ ਵਹ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਦੇਵਾਁ ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੂਤ ਹੈਂ; ਸਵੇਰ ਜਾਗ ਕੇ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਨੂषਸੋ ਵਿਭਾਵਸੋ ਦੀਦੇਥ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਃ । ਅਸਿ ਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਵਿਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਸਿ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਾਨੁषਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਸਵੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੀਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਧਨਮਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਮ੍ । ਮਨੁष੍ਵਦ੍ਦੇਵ ਧੀਮਹਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਜੀਰਂ ਦੂਤਮਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗ, ਯਜਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੋਤਾਰ ਤੇ ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਮਨੂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਅਮਰ ਦੂਤ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਿਤ੍ਰਮਹਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਨ੍ਤਰੋ ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਮ੍ । ਸਿਨ੍ਧੋਰਿਵ ਪ੍ਰਸ੍ਵਨਿਤਾਸ ਊਰ੍ਮਯੋऽਗ੍ਨੇਰ੍ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਅਰ੍ਚਯਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਗ੍ਨੇ ਸਯਾਵਭਿਃ । ਆ ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਾਣੋ ਅਧ੍ਵਰਮ੍
ਸੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਣ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਰੁਤਃ ਸੁਦਾਨਵੋऽਗ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵਾ ऋਤਾਵृਧਃ । ਪਿਬਤੁ ਸੋਮਂ ਵਰੁਣੋ ਧृਤਵ੍ਰਤੋऽਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮੁषਸਾ ਸਜੂਃ
ਸੁਣਨ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਮਰੁਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਅੱਗ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਰਿਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ; ਵਰੁਣ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ 'ਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪੀਏ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਸੂਁਰਿਹ ਰੁਦ੍ਰਾਁ ਆਦਿਤ੍ਯਾਁ ਉਤ । ਯਜਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਜਨਂ ਮਨੁਜਾਤਂ ਘृਤਪ੍ਰੁषਮ੍
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਵੀ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਵਾਲੀ ਸਭਾ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵਾਨੋ ਹਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਦੇਵਾ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਚੇਤਸਃ । ਤਾਨ੍ਰੋਹਿਦਸ਼੍ਵ ਗਿਰ੍ਵਣਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਮਾ ਵਹ
ਤੂੰ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਹੇ ਅੱਗ; ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਤਿੰਤੀ ਤਿੰਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਵਦਤ੍ਰਿਵਜ੍ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਿਰੂਪਵਤ੍ । ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਨ੍ਮਹਿਵ੍ਰਤ ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਪ੍ਰਿਯਮੇਧ, ਅਤ੍ਰੀ, ਤੇ ਵਿਰੂਪਾ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਪ੍ਰਸਕਣਵਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਮਹਿਕੇਰਵ ਊਤਯੇ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਅਹੂषਤ । ਰਾਜਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਮਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ
ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਪ੍ਰਿਯਮੇਧ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਅੱਗ, ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ।
ਘृਤਾਹਵਨ ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਮਾ ਉ षੁ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਗਿਰਃ । ਯਾਭਿਃ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਸੂਨਵੋ ਹਵਨ੍ਤੇऽਵਸੇ ਤ੍ਵਾ
ਇਹ ਬੇਨਤੀਆਂ ਘੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਸੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਣਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮ ਹਵਨ੍ਤੇ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਜਨ੍ਤਵਃ । ਸ਼ੋਚਿष੍ਕੇਸ਼ਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾਗ੍ਨੇ ਹਵ੍ਯਾਯ ਵੋਲ਼੍ਹਵੇ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਲੋਕ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਲਈ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਦਧਿਰੇ ਵਸੁਵਿਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣਂ ਸਪ੍ਰਥਸ੍ਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਗ੍ਨੇ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ
ਹੋਤਾਰ ਤੇ ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅੱਗ, ਦਿਵਿਆ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਚੁਚ੍ਯਵੁਃ ਸੁਤਸੋਮਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਃ । ਬृਹਦ੍ਭਾ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਹਵਿਰਗ੍ਨੇ ਮਰ੍ਤਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਵਿਦਵਾਨ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਮਾਨਵ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵ੍ਣਃ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਸੋਮਪੇਯਾਯ ਸਨ੍ਤ੍ਯ । ਇਹਾਦ੍ਯ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾ ਸਾਦਯਾ ਵਸੋ
ਜੋ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ; ਅੱਜ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠਾ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮਗ੍ਨੇ ਯਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਹੂਤਿਭਿਃ । ਅਯਂ ਸੋਮਃ ਸੁਦਾਨਵਸ੍ਤਂ ਪਾਤ ਤਿਰੋਅਹ੍ਨ੍ਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬੁਲਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ; ਇਹ ਸੋਮਾ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪੀ ਲਓ।
ਏषੋ ਉषਾ ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ । ਸ੍ਤੁषੇ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਬृਹਤ੍
ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਸ਼ਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਦਸ੍ਰਾ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਾ ਮਨੋਤਰਾ ਰਯੀਣਾਮ੍ । ਧਿਯਾ ਦੇਵਾ ਵਸੁਵਿਦਾ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਜੋਕੇ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਵਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਕਕੁਹਾਸੋ ਜੂਰ੍ਣਾਯਾਮਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਰਥੋ ਵਿਭਿष੍ਪਤਾਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਪੁਰਾਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਹਵਿषਾ ਜਾਰੋ ਅਪਾਂ ਪਿਪਰ੍ਤਿ ਪਪੁਰਿਰ੍ਨਰਾ । ਪਿਤਾ ਕੁਟਸ੍ਯ ਚਰ੍षਣਿਃ
ਹਵਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਲੋਕੋ; ਘਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਆਦਾਰੋ ਵਾਂ ਮਤੀਨਾਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਮਤਵਚਸਾ । ਪਾਤਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਧृष੍ਣੁਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਬੋਲ ਨਾਲ; ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੀਓ।
ਯਾ ਨਃ ਪੀਪਰਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀ ਤਮਸ੍ਤਿਰਃ । ਤਾਮਸ੍ਮੇ ਰਾਸਾਥਾਮਿषਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦਿਓ।
ਆ ਨੋ ਨਾਵਾ ਮਤੀਨਾਂ ਯਾਤਂ ਪਾਰਾਯ ਗਨ੍ਤਵੇ । ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥਮ੍
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਨਾਵ ਲੈ ਕੇ ਆਓ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ; ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋੜੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ।
ਅਰਿਤ੍ਰਂ ਵਾਂ ਦਿਵਸ੍ਪृਥੁ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਰਥਃ । ਧਿਯਾ ਯੁਯੁਜ੍ਰ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਚਪੂ ਆਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬੂੰਦਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ।
ਦਿਵਸ੍ਕਣ੍ਵਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਵਸੁ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਪਦੇ । ਸ੍ਵਂ ਵਵ੍ਰਿਂ ਕੁਹ ਧਿਤ੍ਸਥਃ
ਕਣਵਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਥਾਂ ਕਿੱਥੇ ਲੱਭਦੇ ਹੋ?