ਪृष੍ਟੋ ਦਿਵਿ ਧਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੇਤਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵृषਭ ਸ੍ਤਿਯਾਨਾਮ੍ । ਸ ਮਾਨੁषੀਰਭਿ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿ ਭਾਤਿ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਵਰੇਣ
ਅੱਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਿਯਾ ਵਿਸ਼ ਆਯਨ੍ਨਸਿਕ੍ਨੀਰਸਮਨਾ ਜਹਤੀਰ੍ਭੋਜਨਾਨਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਪੂਰਵੇ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਃ ਪੁਰੋ ਯਦਗ੍ਨੇ ਦਰਯਨ੍ਨਦੀਦੇਃ
ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜਾਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੂਰੂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਵ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਵ੍ਰਤਮਗ੍ਨੇ ਸਚਨ੍ਤ । ਤ੍ਵਂ ਭਾਸਾ ਰੋਦਸੀ ਆ ਤਤਨ੍ਥਾਜਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਹਰਿਤੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾ ਗਿਰਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਧੁਨਯੋ ਘृਤਾਚੀਃ । ਪਤਿਂ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਰਥ੍ਯਂ ਰਯੀਣਾਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਮੁषਸਾਂ ਕੇਤੁਮਹ੍ਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਭਜਨ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਰਲਾਈਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਰਥਵਾਹ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਵੇਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ ਹੋ।
ਤ੍ਵੇ ਅਸੁਰ੍ਯਂ ਵਸਵੋ ਨ੍ਯृਣ੍ਵਨ੍ਕ੍ਰਤੁਂ ਹਿ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਤ੍ਵਂ ਦਸ੍ਯੂਁਰੋਕਸੋ ਅਗ੍ਨ ਆਜ ਉਰੁ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਯਨ੍ਨਾਰ੍ਯਾਯ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਸਰਦਾਰੀ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਿਤਰ ਦੇ ਦੋਸਤ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਯੂਆਂ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਆਰੀਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਸ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਪਾਥਃ ਪਰਿ ਪਾਸਿ ਸਦ੍ਯਃ । ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਨਾ ਜਨਯਨ੍ਨਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਨਪਤ੍ਯਾਯ ਜਾਤਵੇਦੋ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍
ਉੱਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੁਰੰਤ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤਾਮਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਮੇ ਇषਮੇਰਯਸ੍ਵ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਦ੍ਯੁਮਤੀਂ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਯਯਾ ਰਾਧਃ ਪਿਨ੍ਵਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਪृਥੁ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹੋ, ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਮਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਂ ਰਯਿਂ ਨਿ ਵਾਜਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਯੁਵਸ੍ਵ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਮਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰਗ੍ਨੇ ਵਸੁਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਲਿਆਓ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਰੁਦਰਾਂ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਂ ਪੁਂਸਃ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਨੁਮਾਦ੍ਯਸ੍ਯ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰ ਤਵਸਸ੍ਕृਤਾਨਿ ਵਨ੍ਦੇ ਦਾਰੁਂ ਵਨ੍ਦਮਾਨੋ ਵਿਵਕ੍ਮਿ
ਮੈਂ ਸਰਦਾਰ ਅਸੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਤਰੀਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਵਿਂ ਕੇਤੁਂ ਧਾਸਿਂ ਭਾਨੁਮਦ੍ਰੇਰ੍ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਪੁਰਂਦਰਸ੍ਯ ਗੀਰ੍ਭਿਰਾ ਵਿਵਾਸੇऽਗ੍ਨੇਰ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਮਹਾਨਿ
ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਿਨ੍ਹ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਰਾਜਸੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਕ੍ਰਤੂਨ੍ਗ੍ਰਥਿਨੋ ਮृਧ੍ਰਵਾਚਃ ਪਣੀਁਰਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਁ ਅਵृਧਾਁ ਅਯਜ੍ਞਾਨ੍ । ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਤਾਨ੍ਦਸ੍ਯੂਁਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਵਾਯ ਪੂਰ੍ਵਸ਼੍ਚਕਾਰਾਪਰਾਁ ਅਯਜ੍ਯੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਕਰੜੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਅਸਫਲ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਉਹ ਦੱਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ।
ਯੋ ਅਪਾਚੀਨੇ ਤਮਸਿ ਮਦਨ੍ਤੀਃ ਪ੍ਰਾਚੀਸ਼੍ਚਕਾਰ ਨृਤਮਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਤਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਸ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਗृਣੀषੇऽਨਾਨਤਂ ਦਮਯਨ੍ਤਂ ਪृਤਨ੍ਯੂਨ੍
ਉਹ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਅੱਗ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਜਿੱਤ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਦੇਹ੍ਯੋ ਅਨਮਯਦ੍ਵਧਸ੍ਨੈਰ੍ਯੋ ਅਰ੍ਯਪਤ੍ਨੀਰੁषਸਸ਼੍ਚਕਾਰ । ਸ ਨਿਰੁਧ੍ਯਾ ਨਹੁषੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਹृਤਃ ਸਹੋਭਿਃ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਅੱਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਨੁਪ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਜਨਾਸ ਏਵੈਸ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸੁਮਤਿਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਰਮਾ ਰੋਦਸ੍ਯੋਰਾਗ੍ਨਿਃ ਸਸਾਦ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਆ ਦੇਵੋ ਦਦੇ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ਵਸੂਨਿ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਉਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਆ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਵਰਾਦਾ ਪਰਸ੍ਮਾਦਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦਦੇ ਦਿਵ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇਵ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਗਣ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਤੋਂ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਦੇਵਂ ਚਿਤ੍ਸਹਸਾਨਮਗ੍ਨਿਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਵਾਜਿਨਂ ਹਿषੇ ਨਮੋਭਿਃ । ਭਵਾ ਨੋ ਦੂਤੋ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਵਿਦੇ ਮਿਤਦ੍ਰੁਃ
ਮੈਂ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਯਜਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ, ਸਚਾ ਤੇ ਮਕਸਦ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਬਣੋ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਖ੍ਯਂ ਜੁषਾਣਃ । ਆ ਸਾਨੁ ਸ਼ੁष੍ਮੈਰ੍ਨਦਯਨ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਮ੍ਭੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਸ਼ਧਗ੍ਵਨਾਨਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਹੀ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨੋ ਯਜ੍ਞਃ ਸੁਧਿਤਂ ਹਿ ਬਰ੍ਹਿਃ ਪ੍ਰੀਣੀਤੇ ਅਗ੍ਨਿਰੀਲ਼ਿਤੋ ਨ ਹੋਤਾ । ਆ ਮਾਤਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਹੁਵਾਨੋ ਯਤੋ ਯਵਿष੍ਠ ਜਜ੍ਞਿषੇ ਸੁਸ਼ੇਵਃ
ਯਜਨਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਅੱਗ, ਸੱਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੋਤਾਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸਦ੍ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਰਥਿਰਂ ਜਨਨ੍ਤ ਮਾਨੁषਾਸੋ ਵਿਚੇਤਸੋ ਯ ਏषਾਮ੍ । ਵਿਸ਼ਾਮਧਾਯਿ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਰ੍ਦੁਰੋਣੇऽਗ੍ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਧੁਵਚਾ ऋਤਾਵਾ
ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਰਥਵਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਝੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਘਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ।
ਅਸਾਦਿ ਵृਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰਾਜਗਨ੍ਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨृषਦਨੇ ਵਿਧਰ੍ਤਾ । ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਵਾਵृਧਾਤੇ ਆ ਯਂ ਹੋਤਾ ਯਜਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਮ੍
ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅੱਗ, ਪੂਜਾਰੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਤਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਿਰਨ੍ਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯੇ ਵਾਰਂ ਨਰ੍ਯਾ ਅਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਿਰਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰੋषਮਾਣਾ ਆ ਯੇ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਦੀਧਯਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ
ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਭਗਤੀ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ। ਉਹ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਈਮਹੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਆਨਡ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜੀ ਦੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਇਨ੍ਧੇ ਰਾਜਾ ਸਮਰ੍ਯੋ ਨਮੋਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕਮਾਹੁਤਂ ਘृਤੇਨ । ਨਰੋ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਲ਼ਤੇ ਸਬਾਧ ਆਗ੍ਨਿਰਗ੍ਰ ਉषਸਾਮਸ਼ੋਚਿ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਅਯਮੁ ष੍ਯ ਸੁਮਹਾਁ ਅਵੇਦਿ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨੁषੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਵਿ ਭਾ ਅਕਃ ਸਸृਜਾਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪਵਿਰੋषਧੀਭਿਰ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਅੱਗ, ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਸ ਭਰਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਛੋਟ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਕਯਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿ ਵਸਃ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਕਾਮੁ ਸ੍ਵਧਾਮृਣਵਃ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਃ । ਕਦਾ ਭਵੇਮ ਪਤਯਃ ਸੁਦਤ੍ਰ ਰਾਯੋ ਵਨ੍ਤਾਰੋ ਦੁष੍ਟਰਸ੍ਯ ਸਾਧੋਃ
ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਤਕਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਔਖੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਾਂਗੇ?
ਪ੍ਰਪ੍ਰਾਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵਿ ਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰੋਚਤੇ ਬृਹਦ੍ਭਾਃ । ਅਭਿ ਯਃ ਪੂਰੁਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਤਸ੍ਥੌ ਦ੍ਯੁਤਾਨੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਅਤਿਥਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ
ਭਰਤਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸਨ੍ਨਿਤ੍ਤ੍ਵੇ ਆਹਵਨਾਨਿ ਭੂਰਿ ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੁਮਨਾ ਅਨੀਕੈਃ । ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਗृਣਾਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸੁਜਾਤ
ਤੇਰੇ ਆਹਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਜਦ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵਧ।
ਇਦਂ ਵਚਃ ਸ਼ਤਸਾਃ ਸਂਸਹਸ੍ਰਮੁਦਗ੍ਨਯੇ ਜਨਿषੀष੍ਟ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾਃ । ਸ਼ਂ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆਪਯੇ ਭਵਾਤਿ ਦ੍ਯੁਮਦਮੀਵਚਾਤਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ
ਇਹ ਬਚਨ, ਸੌ ਵਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਗ ਲਈ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੋ ਕੁਸ਼ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੰਗੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਰਾਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨੂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਈਮਹੇ ਵਸਿष੍ਠਾ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਆਨਡ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜੀ ਦੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਅਬੋਧਿ ਜਾਰ ਉषਸਾਮੁਪਸ੍ਥਾਦ੍ਧੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਵਿਤਮਃ ਪਾਵਕਃ । ਦਧਾਤਿ ਕੇਤੁਮੁਭਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸੁਕृਤ੍ਸੁ
ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਾਗਿਆ ਹੈ, ਪੂਜਾਰੀ, ਮਿੱਠਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।