ਪ੍ਰੋਥਦਸ਼੍ਵੋ ਨ ਯਵਸੇऽਵਿष੍ਯਨ੍ਯਦਾ ਮਹਃ ਸਂਵਰਣਾਦ੍ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਤ੍ । ਆਦਸ੍ਯ ਵਾਤੋ ਅਨੁ ਵਾਤਿ ਸ਼ੋਚਿਰਧ ਸ੍ਮ ਤੇ ਵ੍ਰਜਨਂ ਕृष੍ਣਮਸ੍ਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਨਵੀਂ ਘਾਹ ਚਰਨ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਰੋਕ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਅੱਗ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨਵਜਾਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋऽਗ੍ਨੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਜਰਾ ਇਧਾਨਾਃ । ਅਚ੍ਛਾ ਦ੍ਯਾਮਰੁषੋ ਧੂਮ ਏਤਿ ਸਂ ਦੂਤੋ ਅਗ੍ਨ ਈਯਸੇ ਹਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਅਮਰ ਲਪਟਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਜੋ ਅਸ਼੍ਰੇਤ੍ਤृषੁ ਯਦਨ੍ਨਾ ਸਮਵृਕ੍ਤ ਜਮ੍ਭੈਃ । ਸੇਨੇਵ ਸृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਸਿਤਿष੍ਟ ਏਤਿ ਯਵਂ ਨ ਦਸ੍ਮ ਜੁਹ੍ਵਾ ਵਿਵੇਕ੍ਸ਼ਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਬੜੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਜੌ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਿਦ੍ਦੋषਾ ਤਮੁषਸਿ ਯਵਿष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਤ੍ਯਂ ਨ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਨਰਃ । ਨਿਸ਼ਿਸ਼ਾਨਾ ਅਤਿਥਿਮਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਦੀਦਾਯ ਸ਼ੋਚਿਰਾਹੁਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਲਪਟ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸਂਦृਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਨੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਂ ਵਿ ਯਦ੍ਰੁਕ੍ਮੋ ਨ ਰੋਚਸ ਉਪਾਕੇ । ਦਿਵੋ ਨ ਤੇ ਤਨ੍ਯਤੁਰੇਤਿ ਸ਼ੁष੍ਮਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੋ ਨ ਸੂਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਿ ਭਾਨੁਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਅਲਤਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੱਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾਗ੍ਨਯੇ ਦਾਸ਼ੇਮ ਪਰੀਲ਼ਾਭਿਰ੍ਘृਤਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯੈਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਮਿਤੈਰ੍ਮਹੋਭਿਃ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਭਿਰਾਯਸੀਭਿਰ੍ਨਿ ਪਾਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭੋਗ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸੀਮ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੌ ਲੋਹੀ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਯਾ ਵਾ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਅਧृष੍ਟਾ ਗਿਰੋ ਵਾ ਯਾਭਿਰ੍ਨृਵਤੀਰੁਰੁष੍ਯਾਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਨਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਸ੍ਮਤ੍ਸੂਰੀਞ੍ਜਰਿਤॄਞ੍ਜਾਤਵੇਦਃ
ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਗੀਤ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਡੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ।
ਨਿਰ੍ਯਤ੍ਪੂਤੇਵ ਸ੍ਵਧਿਤਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਗਾਤ੍ਸ੍ਵਯਾ ਕृਪਾ ਤਨ੍ਵਾ ਰੋਚਮਾਨਃ । ਆ ਯੋ ਮਾਤ੍ਰੋਰੁਸ਼ੇਨ੍ਯੋ ਜਨਿष੍ਟ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪਾਵਕਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
ਏਤਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੌਭਗਾ ਦਿਦੀਹ੍ਯਪਿ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸੁਚੇਤਸਂ ਵਤੇਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਚ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ; ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਯ ਭਾਨਵੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਹਵ੍ਯਂ ਮਤਿਂ ਚਾਗ੍ਨਯੇ ਸੁਪੂਤਮ੍ । ਯੋ ਦੈਵ੍ਯਾਨਿ ਮਾਨੁषਾ ਜਨੂਂष੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦ੍ਮਨਾ ਜਿਗਾਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਭੋਗ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਚ ਅਗਨਿ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਸ ਗृਤ੍ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਰੁਣਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਤੁ ਯਤੋ ਯਵਿष੍ਠੋ ਅਜਨਿष੍ਟ ਮਾਤੁਃ । ਸਂ ਯੋ ਵਨਾ ਯੁਵਤੇ ਸ਼ੁਚਿਦਨ੍ਭੂਰਿ ਚਿਦਨ੍ਨਾ ਸਮਿਦਤ੍ਤਿ ਸਦ੍ਯਃ
ਉਹ ਚਤੁਰ ਅਗਨਿ, ਭਾਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਈ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਖੁਰਾਕ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਂਸਦ੍ਯਨੀਕੇ ਯਂ ਮਰ੍ਤਾਸਃ ਸ਼੍ਯੇਤਂ ਜਗृਭ੍ਰੇ । ਨਿ ਯੋ ਗृਭਂ ਪੌਰੁषੇਯੀਮੁਵੋਚ ਦੁਰੋਕਮਗ੍ਨਿਰਾਯਵੇ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ
ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੀਜ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੂਰ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਉਹ ਖੋਜੀ ਲਈ, ਚਮਕਿਆ।
ਅਯਂ ਕਵਿਰਕਵਿषੁ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਮਰ੍ਤੇष੍ਵਗ੍ਨਿਰਮृਤੋ ਨਿ ਧਾਯਿ । ਸ ਮਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜੁਹੁਰਃ ਸਹਸ੍ਵਃ ਸਦਾ ਤ੍ਵੇ ਸੁਮਨਸਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਇਹ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਮਰ ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਆ ਯੋ ਯੋਨਿਂ ਦੇਵਕृਤਂ ਸਸਾਦ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰਮृਤਾਁ ਅਤਾਰੀਤ੍ । ਤਮੋषਧੀਸ਼੍ਚ ਵਨਿਨਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭਂ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੇ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਹਨੇਰਾ, ਬੂਟੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੋਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼ੇ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰਮृਤਸ੍ਯ ਭੂਰੇਰੀਸ਼ੇ ਰਾਯਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਤੋਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਵੀਰਾ ਮਾਪ੍ਸਵਃ ਪਰਿ षਦਾਮ ਮਾਦੁਵਃ
ਅਗਨਿ ਅਮਰ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਅਸੀਂ ਨਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਹਲੇ, ਨਾਂ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਤੋਂ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਪਰਿषਦ੍ਯਂ ਹ੍ਯਰਣਸ੍ਯ ਰੇਕ੍ਣੋ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਨ ਸ਼ੇषੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਨ੍ਯਜਾਤਮਸ੍ਤ੍ਯਚੇਤਾਨਸ੍ਯ ਮਾ ਪਥੋ ਵਿ ਦੁਕ੍ਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੀ ਨਵੀਂ, ਅਖੁੱਟ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਬੇਸਮਝ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜਨਮ ਨਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਭਟਕਣ ਨਾ ਦੇ।
ਨਹਿ ਗ੍ਰਭਾਯਾਰਣਃ ਸੁਸ਼ੇਵੋऽਨ੍ਯੋਦਰ੍ਯੋ ਮਨਸਾ ਮਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਅਧਾ ਚਿਦੋਕਃ ਪੁਨਰਿਤ੍ਸ ਏਤ੍ਯਾ ਨੋ ਵਾਜ੍ਯਭੀषਾਲ਼ੇਤੁ ਨਵ੍ਯਃ
ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਪਕੜਣ ਲਈ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦਯਾਲੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪੇਟ ਜਾਂ ਮਨ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਨਵਾਂ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਆਵੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਤ੍ਵਮੁ ਨਃ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਵਦ੍ਯਾਤ੍ । ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਧ੍ਵਸ੍ਮਨ੍ਵਦਭ੍ਯੇਤੁ ਪਾਥਃ ਸਂ ਰਯਿ ਸ੍ਪृਹਯਾਯ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰੀ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੂੰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਾਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਮਿਲੇ, ਦੌਲਤ, ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿਲੇ।
ਏਤਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੌਭਗਾ ਦਿਦੀਹ੍ਯਪਿ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸੁਚੇਤਸਂ ਵਤੇਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਚ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਵਾਧੂਆਂ ਚਮਕਾ। ਅਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਨ ਦੀ ਦਾਤ ਪਾਵਾਂ। ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜੋ ਤਰੀਫ਼ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਨਯੇ ਤਵਸੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਗਿਰਂ ਦਿਵੋ ਅਰਤਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਮृਤਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਜਾਗृਵਦ੍ਭਿਃ
ਅੱਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪृष੍ਟੋ ਦਿਵਿ ਧਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੇਤਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵृषਭ ਸ੍ਤਿਯਾਨਾਮ੍ । ਸ ਮਾਨੁषੀਰਭਿ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿ ਭਾਤਿ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਵਰੇਣ
ਅੱਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਿਯਾ ਵਿਸ਼ ਆਯਨ੍ਨਸਿਕ੍ਨੀਰਸਮਨਾ ਜਹਤੀਰ੍ਭੋਜਨਾਨਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਪੂਰਵੇ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਃ ਪੁਰੋ ਯਦਗ੍ਨੇ ਦਰਯਨ੍ਨਦੀਦੇਃ
ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜਾਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੂਰੂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਵ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਵ੍ਰਤਮਗ੍ਨੇ ਸਚਨ੍ਤ । ਤ੍ਵਂ ਭਾਸਾ ਰੋਦਸੀ ਆ ਤਤਨ੍ਥਾਜਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਹਰਿਤੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾ ਗਿਰਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਧੁਨਯੋ ਘृਤਾਚੀਃ । ਪਤਿਂ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਰਥ੍ਯਂ ਰਯੀਣਾਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਮੁषਸਾਂ ਕੇਤੁਮਹ੍ਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਭਜਨ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਰਲਾਈਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਰਥਵਾਹ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਵੇਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ ਹੋ।
ਤ੍ਵੇ ਅਸੁਰ੍ਯਂ ਵਸਵੋ ਨ੍ਯृਣ੍ਵਨ੍ਕ੍ਰਤੁਂ ਹਿ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਤ੍ਵਂ ਦਸ੍ਯੂਁਰੋਕਸੋ ਅਗ੍ਨ ਆਜ ਉਰੁ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਯਨ੍ਨਾਰ੍ਯਾਯ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਸਰਦਾਰੀ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਿਤਰ ਦੇ ਦੋਸਤ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਯੂਆਂ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਆਰੀਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਸ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਪਾਥਃ ਪਰਿ ਪਾਸਿ ਸਦ੍ਯਃ । ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਨਾ ਜਨਯਨ੍ਨਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਨਪਤ੍ਯਾਯ ਜਾਤਵੇਦੋ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍
ਉੱਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੁਰੰਤ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤਾਮਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਮੇ ਇषਮੇਰਯਸ੍ਵ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਦ੍ਯੁਮਤੀਂ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਯਯਾ ਰਾਧਃ ਪਿਨ੍ਵਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਪृਥੁ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹੋ, ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਮਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਂ ਰਯਿਂ ਨਿ ਵਾਜਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਯੁਵਸ੍ਵ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਮਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰਗ੍ਨੇ ਵਸੁਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਲਿਆਓ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਰੁਦਰਾਂ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਂ ਪੁਂਸਃ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਨੁਮਾਦ੍ਯਸ੍ਯ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰ ਤਵਸਸ੍ਕृਤਾਨਿ ਵਨ੍ਦੇ ਦਾਰੁਂ ਵਨ੍ਦਮਾਨੋ ਵਿਵਕ੍ਮਿ
ਮੈਂ ਸਰਦਾਰ ਅਸੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਤਰੀਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਵਿਂ ਕੇਤੁਂ ਧਾਸਿਂ ਭਾਨੁਮਦ੍ਰੇਰ੍ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਪੁਰਂਦਰਸ੍ਯ ਗੀਰ੍ਭਿਰਾ ਵਿਵਾਸੇऽਗ੍ਨੇਰ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਮਹਾਨਿ
ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਿਨ੍ਹ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਰਾਜਸੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।