ਈਲ਼ੇਨ੍ਯਂ ਵੋ ਅਸੁਰਂ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤਰ੍ਦੂਤਂ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਵਾਚਮ੍ । ਮਨੁष੍ਵਦਗ੍ਨਿਂ ਮਨੁਨਾ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਸਮਧ੍ਵਰਾਯ ਸਦਮਿਨ੍ਮਹੇਮ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਸਿਆਣਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੂਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ। ਮਨੂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਪਰ੍ਯਵੋ ਭਰਮਾਣਾ ਅਭਿਜ੍ਞੁ ਪ੍ਰ ਵृਞ੍ਜਤੇ ਨਮਸਾ ਬਰ੍ਹਿਰਗ੍ਨੌ । ਆਜੁਹ੍ਵਾਨਾ ਘृਤਪृष੍ਠਂ ਪृषਦ੍ਵਦਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਹਵਿषਾ ਮਰ੍ਜਯਧ੍ਵਮ੍
ਪੂਜਾਰੀ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਘੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਯਜਕ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋ ਵਿ ਦੁਰੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋऽਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੂ ਰਥਯੁਰ੍ਦੇਵਤਾਤਾ । ਪੂਰ੍ਵੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ ਰਿਹਾਣੇ ਸਮਗ੍ਰੁਵੋ ਨ ਸਮਨੇष੍ਵਞ੍ਜਨ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਂਵਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਯੋषਣੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਹੀ ਨ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਸੁਦੁਘੇਵ ਧੇਨੁਃ । ਬਰ੍ਹਿषਦਾ ਪੁਰੁਹੂਤੇ ਮਘੋਨੀ ਆ ਯਜ੍ਞਿਯੇ ਸੁਵਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰਯੇਤਾਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੜੀਆਂ—ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ—ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਦਾਤੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲੈਣ ਆਉਣ।
ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਾਨੁषੇषੁ ਕਾਰੂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸਾ ਯਜਧ੍ਯੈ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਕृਤਂ ਹਵੇषੁ ਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਨਥੋ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੂਜਾਰੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਨਯੋਗ। ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ; ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਦਿਓ।
ਆ ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤੀਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਇਲ਼ਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇਭਿਰਗ੍ਨਿਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਬਰ੍ਹਿਰੇਦਂ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਵੇ; ਇਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੱਗ। ਸਰਸਵਤੀ ਆਪਣੇ ਸਰਸਵਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ਨਸ੍ਤੁਰੀਪਮਧ ਪੋषਯਿਤ੍ਨੁ ਦੇਵ ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ਵਿ ਰਰਾਣਃ ਸ੍ਯਸ੍ਵ । ਯਤੋ ਵੀਰਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵਾ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਕਾਮਃ
ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ, ਵਾਧਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਕਰਮ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇऽਵ ਸृਜੋਪ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵਿਃ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ । ਸੇਦੁ ਹੋਤਾ ਸਤ੍ਯਤਰੋ ਯਜਾਤਿ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵੇਦ
ਹੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਭੇਟ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਭੇਜ। ਅੱਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੇਟ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਪੂਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਰ੍ਵਾਙਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਤੁਰੇਭਿਃ । ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਨ ਆਸ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਆਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੇ; ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਭੇਟ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੇਵਮਗ੍ਨਿਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਯਜਿष੍ਠਂ ਦੂਤਮਧ੍ਵਰੇ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਨਿਧ੍ਰੁਵਿਰृਤਾਵਾ ਤਪੁਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਘृਤਾਨ੍ਨਃ ਪਾਵਕਃ
ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਾਓ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਿਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਥਦਸ਼੍ਵੋ ਨ ਯਵਸੇऽਵਿष੍ਯਨ੍ਯਦਾ ਮਹਃ ਸਂਵਰਣਾਦ੍ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਤ੍ । ਆਦਸ੍ਯ ਵਾਤੋ ਅਨੁ ਵਾਤਿ ਸ਼ੋਚਿਰਧ ਸ੍ਮ ਤੇ ਵ੍ਰਜਨਂ ਕृष੍ਣਮਸ੍ਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਨਵੀਂ ਘਾਹ ਚਰਨ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਰੋਕ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਅੱਗ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨਵਜਾਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋऽਗ੍ਨੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਜਰਾ ਇਧਾਨਾਃ । ਅਚ੍ਛਾ ਦ੍ਯਾਮਰੁषੋ ਧੂਮ ਏਤਿ ਸਂ ਦੂਤੋ ਅਗ੍ਨ ਈਯਸੇ ਹਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਅਮਰ ਲਪਟਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਜੋ ਅਸ਼੍ਰੇਤ੍ਤृषੁ ਯਦਨ੍ਨਾ ਸਮਵृਕ੍ਤ ਜਮ੍ਭੈਃ । ਸੇਨੇਵ ਸृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਸਿਤਿष੍ਟ ਏਤਿ ਯਵਂ ਨ ਦਸ੍ਮ ਜੁਹ੍ਵਾ ਵਿਵੇਕ੍ਸ਼ਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਬੜੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਜੌ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਿਦ੍ਦੋषਾ ਤਮੁषਸਿ ਯਵਿष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਤ੍ਯਂ ਨ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਨਰਃ । ਨਿਸ਼ਿਸ਼ਾਨਾ ਅਤਿਥਿਮਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਦੀਦਾਯ ਸ਼ੋਚਿਰਾਹੁਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਲਪਟ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸਂਦृਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਨੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਂ ਵਿ ਯਦ੍ਰੁਕ੍ਮੋ ਨ ਰੋਚਸ ਉਪਾਕੇ । ਦਿਵੋ ਨ ਤੇ ਤਨ੍ਯਤੁਰੇਤਿ ਸ਼ੁष੍ਮਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੋ ਨ ਸੂਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਿ ਭਾਨੁਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਅਲਤਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੱਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾਗ੍ਨਯੇ ਦਾਸ਼ੇਮ ਪਰੀਲ਼ਾਭਿਰ੍ਘृਤਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯੈਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਮਿਤੈਰ੍ਮਹੋਭਿਃ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਭਿਰਾਯਸੀਭਿਰ੍ਨਿ ਪਾਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭੋਗ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸੀਮ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੌ ਲੋਹੀ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਯਾ ਵਾ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਅਧृष੍ਟਾ ਗਿਰੋ ਵਾ ਯਾਭਿਰ੍ਨृਵਤੀਰੁਰੁष੍ਯਾਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਨਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਸ੍ਮਤ੍ਸੂਰੀਞ੍ਜਰਿਤॄਞ੍ਜਾਤਵੇਦਃ
ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਗੀਤ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਡੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ।
ਨਿਰ੍ਯਤ੍ਪੂਤੇਵ ਸ੍ਵਧਿਤਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਗਾਤ੍ਸ੍ਵਯਾ ਕृਪਾ ਤਨ੍ਵਾ ਰੋਚਮਾਨਃ । ਆ ਯੋ ਮਾਤ੍ਰੋਰੁਸ਼ੇਨ੍ਯੋ ਜਨਿष੍ਟ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪਾਵਕਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
ਏਤਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੌਭਗਾ ਦਿਦੀਹ੍ਯਪਿ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸੁਚੇਤਸਂ ਵਤੇਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਚ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ; ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਯ ਭਾਨਵੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਹਵ੍ਯਂ ਮਤਿਂ ਚਾਗ੍ਨਯੇ ਸੁਪੂਤਮ੍ । ਯੋ ਦੈਵ੍ਯਾਨਿ ਮਾਨੁषਾ ਜਨੂਂष੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦ੍ਮਨਾ ਜਿਗਾਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਭੋਗ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਚ ਅਗਨਿ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਸ ਗृਤ੍ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਰੁਣਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਤੁ ਯਤੋ ਯਵਿष੍ਠੋ ਅਜਨਿष੍ਟ ਮਾਤੁਃ । ਸਂ ਯੋ ਵਨਾ ਯੁਵਤੇ ਸ਼ੁਚਿਦਨ੍ਭੂਰਿ ਚਿਦਨ੍ਨਾ ਸਮਿਦਤ੍ਤਿ ਸਦ੍ਯਃ
ਉਹ ਚਤੁਰ ਅਗਨਿ, ਭਾਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਈ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਖੁਰਾਕ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਂਸਦ੍ਯਨੀਕੇ ਯਂ ਮਰ੍ਤਾਸਃ ਸ਼੍ਯੇਤਂ ਜਗृਭ੍ਰੇ । ਨਿ ਯੋ ਗृਭਂ ਪੌਰੁषੇਯੀਮੁਵੋਚ ਦੁਰੋਕਮਗ੍ਨਿਰਾਯਵੇ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ
ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੀਜ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੂਰ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਉਹ ਖੋਜੀ ਲਈ, ਚਮਕਿਆ।
ਅਯਂ ਕਵਿਰਕਵਿषੁ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਮਰ੍ਤੇष੍ਵਗ੍ਨਿਰਮृਤੋ ਨਿ ਧਾਯਿ । ਸ ਮਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜੁਹੁਰਃ ਸਹਸ੍ਵਃ ਸਦਾ ਤ੍ਵੇ ਸੁਮਨਸਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਇਹ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਮਰ ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਆ ਯੋ ਯੋਨਿਂ ਦੇਵਕृਤਂ ਸਸਾਦ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰਮृਤਾਁ ਅਤਾਰੀਤ੍ । ਤਮੋषਧੀਸ਼੍ਚ ਵਨਿਨਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭਂ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੇ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਹਨੇਰਾ, ਬੂਟੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੋਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼ੇ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰਮृਤਸ੍ਯ ਭੂਰੇਰੀਸ਼ੇ ਰਾਯਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਤੋਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਵੀਰਾ ਮਾਪ੍ਸਵਃ ਪਰਿ षਦਾਮ ਮਾਦੁਵਃ
ਅਗਨਿ ਅਮਰ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਅਸੀਂ ਨਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਹਲੇ, ਨਾਂ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਤੋਂ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਪਰਿषਦ੍ਯਂ ਹ੍ਯਰਣਸ੍ਯ ਰੇਕ੍ਣੋ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਨ ਸ਼ੇषੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਨ੍ਯਜਾਤਮਸ੍ਤ੍ਯਚੇਤਾਨਸ੍ਯ ਮਾ ਪਥੋ ਵਿ ਦੁਕ੍ਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੀ ਨਵੀਂ, ਅਖੁੱਟ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਬੇਸਮਝ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜਨਮ ਨਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਭਟਕਣ ਨਾ ਦੇ।
ਨਹਿ ਗ੍ਰਭਾਯਾਰਣਃ ਸੁਸ਼ੇਵੋऽਨ੍ਯੋਦਰ੍ਯੋ ਮਨਸਾ ਮਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਅਧਾ ਚਿਦੋਕਃ ਪੁਨਰਿਤ੍ਸ ਏਤ੍ਯਾ ਨੋ ਵਾਜ੍ਯਭੀषਾਲ਼ੇਤੁ ਨਵ੍ਯਃ
ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਪਕੜਣ ਲਈ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦਯਾਲੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪੇਟ ਜਾਂ ਮਨ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਨਵਾਂ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਆਵੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਤ੍ਵਮੁ ਨਃ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਵਦ੍ਯਾਤ੍ । ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਧ੍ਵਸ੍ਮਨ੍ਵਦਭ੍ਯੇਤੁ ਪਾਥਃ ਸਂ ਰਯਿ ਸ੍ਪृਹਯਾਯ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰੀ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੂੰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਾਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਮਿਲੇ, ਦੌਲਤ, ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿਲੇ।
ਏਤਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੌਭਗਾ ਦਿਦੀਹ੍ਯਪਿ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸੁਚੇਤਸਂ ਵਤੇਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਚ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਵਾਧੂਆਂ ਚਮਕਾ। ਅਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਨ ਦੀ ਦਾਤ ਪਾਵਾਂ। ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜੋ ਤਰੀਫ਼ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਨਯੇ ਤਵਸੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਗਿਰਂ ਦਿਵੋ ਅਰਤਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਮृਤਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਜਾਗृਵਦ੍ਭਿਃ
ਅੱਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।