ਇਮੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵੀਤਤਮਾਨਿ ਹਵ੍ਯਾਜਸ੍ਰੋ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਤਾਤਿਮਚ੍ਛ । ਪ੍ਰਤਿ ਨ ਈਂ ਸੁਰਭੀਣਿ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ
ਇਹ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਬਿਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਭਲਾਈ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਆਵੇ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇऽਵੀਰਤੇ ਪਰਾ ਦਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੇऽਮਤਯੇ ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਯੈ । ਮਾ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧੇ ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸ ऋਤਾਵੋ ਮਾ ਨੋ ਦਮੇ ਮਾ ਵਨ ਆ ਜੁਹੂਰ੍ਥਾਃ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਰਾਖਸ਼, ਤੇ ਬੇਕਾਇਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ; ਘਰ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ।
ਨੂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਗ੍ਨ ਉਚ੍ਛਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸੁषੂਦਃ । ਰਾਤੌ ਸ੍ਯਾਮੋਭਯਾਸ ਆ ਤੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸਥਿਰ ਕਰ। ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਆਲੂ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਈਏ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸੁਹਵੋ ਰਣ੍ਵਸਂਦृਕ੍ਸੁਦੀਤੀ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਦਿਦੀਹਿ । ਮਾ ਤ੍ਵੇ ਸਚਾ ਤਨਯੇ ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਧਙ੍ਮਾ ਵੀਰੋ ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਰ੍ਯੋ ਵਿ ਦਾਸੀਤ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸੌਖਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਚਮਕ। ਨੀਕਾ ਯੋਧਾ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਦੁਰ੍ਭृਤਯੇ ਸਚੈषੁ ਦੇਵੇਦ੍ਧੇष੍ਵਗ੍ਨਿषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ । ਮਾ ਤੇ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਦੁਰ੍ਮਤਯੋ ਭृਮਾਚ੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨਸ਼ਨ੍ਤ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਦਭਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਬਿਆਨ ਕਰ। ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾੜੇ ਵਿਚਾਰ—even ਜੇ ਉਠਣ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਸ ਮਰ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਨੀਕ ਰੇਵਾਨਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਯ ਆਜੁਹੋਤਿ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਸ ਦੇਵਤਾ ਵਸੁਵਨਿਂ ਦਧਾਤਿ ਯਂ ਸੂਰਿਰਰ੍ਥੀ ਪृਚ੍ਛਮਾਨ ਏਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਰਯਿਂ ਸੂਰਿਭ੍ਯ ਆ ਵਹਾ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਯੇਨ ਵਯਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਮਦੇਮਾਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ ਆਯੁषਾ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਨੀਕਿਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ।
ਨੂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਗ੍ਨ ਉਚ੍ਛਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸੁषੂਦਃ । ਰਾਤੌ ਸ੍ਯਾਮੋਭਯਾਸ ਆ ਤੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸਥਿਰ ਕਰ। ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਆਲੂ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਈਏ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ ਸਮਿਧਮਗ੍ਨੇ ਅਦ੍ਯ ਸ਼ੋਚਾ ਬृਹਦ੍ਯਜਤਂ ਧੂਮਮृਣ੍ਵਨ੍ । ਉਪ ਸ੍ਪृਸ਼ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਾਨੁ ਸ੍ਤੂਪੈਃ ਸਂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ੍ਤਤਨਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਲੱਕੜੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧੂੰਆਂ ਉਠਾ। ਆਪਣੀ ਲਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾ।
ਨਰਾਸ਼ਂਸਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮੇषਾਮੁਪ ਸ੍ਤੋषਾਮ ਯਜਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੈਃ । ਯੇ ਸੁਕ੍ਰਤਵਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਧਿਯਂਧਾਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਉਭਯਾਨਿ ਹਵ੍ਯਾ
ਆਓ, ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸਲਾਹੀਏ। ਉਹ ਸਿਆਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਚਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਈਲ਼ੇਨ੍ਯਂ ਵੋ ਅਸੁਰਂ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤਰ੍ਦੂਤਂ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਵਾਚਮ੍ । ਮਨੁष੍ਵਦਗ੍ਨਿਂ ਮਨੁਨਾ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਸਮਧ੍ਵਰਾਯ ਸਦਮਿਨ੍ਮਹੇਮ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਸਿਆਣਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੂਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ। ਮਨੂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਪਰ੍ਯਵੋ ਭਰਮਾਣਾ ਅਭਿਜ੍ਞੁ ਪ੍ਰ ਵृਞ੍ਜਤੇ ਨਮਸਾ ਬਰ੍ਹਿਰਗ੍ਨੌ । ਆਜੁਹ੍ਵਾਨਾ ਘृਤਪृष੍ਠਂ ਪृषਦ੍ਵਦਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਹਵਿषਾ ਮਰ੍ਜਯਧ੍ਵਮ੍
ਪੂਜਾਰੀ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਘੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਯਜਕ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋ ਵਿ ਦੁਰੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋऽਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੂ ਰਥਯੁਰ੍ਦੇਵਤਾਤਾ । ਪੂਰ੍ਵੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ ਰਿਹਾਣੇ ਸਮਗ੍ਰੁਵੋ ਨ ਸਮਨੇष੍ਵਞ੍ਜਨ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਂਵਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਯੋषਣੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਹੀ ਨ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਸੁਦੁਘੇਵ ਧੇਨੁਃ । ਬਰ੍ਹਿषਦਾ ਪੁਰੁਹੂਤੇ ਮਘੋਨੀ ਆ ਯਜ੍ਞਿਯੇ ਸੁਵਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰਯੇਤਾਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੜੀਆਂ—ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ—ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਦਾਤੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲੈਣ ਆਉਣ।
ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਾਨੁषੇषੁ ਕਾਰੂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸਾ ਯਜਧ੍ਯੈ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਕृਤਂ ਹਵੇषੁ ਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਨਥੋ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੂਜਾਰੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਨਯੋਗ। ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ; ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਦਿਓ।
ਆ ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤੀਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਇਲ਼ਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇਭਿਰਗ੍ਨਿਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਬਰ੍ਹਿਰੇਦਂ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਵੇ; ਇਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੱਗ। ਸਰਸਵਤੀ ਆਪਣੇ ਸਰਸਵਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ਨਸ੍ਤੁਰੀਪਮਧ ਪੋषਯਿਤ੍ਨੁ ਦੇਵ ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ਵਿ ਰਰਾਣਃ ਸ੍ਯਸ੍ਵ । ਯਤੋ ਵੀਰਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵਾ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਕਾਮਃ
ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ, ਵਾਧਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਕਰਮ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇऽਵ ਸृਜੋਪ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵਿਃ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ । ਸੇਦੁ ਹੋਤਾ ਸਤ੍ਯਤਰੋ ਯਜਾਤਿ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵੇਦ
ਹੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਭੇਟ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਭੇਜ। ਅੱਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੇਟ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਪੂਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਰ੍ਵਾਙਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਤੁਰੇਭਿਃ । ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਨ ਆਸ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਆਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੇ; ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਭੇਟ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੇਵਮਗ੍ਨਿਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਯਜਿष੍ਠਂ ਦੂਤਮਧ੍ਵਰੇ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਨਿਧ੍ਰੁਵਿਰृਤਾਵਾ ਤਪੁਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਘृਤਾਨ੍ਨਃ ਪਾਵਕਃ
ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਾਓ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਿਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਥਦਸ਼੍ਵੋ ਨ ਯਵਸੇऽਵਿष੍ਯਨ੍ਯਦਾ ਮਹਃ ਸਂਵਰਣਾਦ੍ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਤ੍ । ਆਦਸ੍ਯ ਵਾਤੋ ਅਨੁ ਵਾਤਿ ਸ਼ੋਚਿਰਧ ਸ੍ਮ ਤੇ ਵ੍ਰਜਨਂ ਕृष੍ਣਮਸ੍ਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਨਵੀਂ ਘਾਹ ਚਰਨ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਰੋਕ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਅੱਗ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨਵਜਾਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋऽਗ੍ਨੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਜਰਾ ਇਧਾਨਾਃ । ਅਚ੍ਛਾ ਦ੍ਯਾਮਰੁषੋ ਧੂਮ ਏਤਿ ਸਂ ਦੂਤੋ ਅਗ੍ਨ ਈਯਸੇ ਹਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਅਮਰ ਲਪਟਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਜੋ ਅਸ਼੍ਰੇਤ੍ਤृषੁ ਯਦਨ੍ਨਾ ਸਮਵृਕ੍ਤ ਜਮ੍ਭੈਃ । ਸੇਨੇਵ ਸृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਸਿਤਿष੍ਟ ਏਤਿ ਯਵਂ ਨ ਦਸ੍ਮ ਜੁਹ੍ਵਾ ਵਿਵੇਕ੍ਸ਼ਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਬੜੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਜੌ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਿਦ੍ਦੋषਾ ਤਮੁषਸਿ ਯਵਿष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਤ੍ਯਂ ਨ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਨਰਃ । ਨਿਸ਼ਿਸ਼ਾਨਾ ਅਤਿਥਿਮਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਦੀਦਾਯ ਸ਼ੋਚਿਰਾਹੁਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਲਪਟ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸਂਦृਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਨੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਂ ਵਿ ਯਦ੍ਰੁਕ੍ਮੋ ਨ ਰੋਚਸ ਉਪਾਕੇ । ਦਿਵੋ ਨ ਤੇ ਤਨ੍ਯਤੁਰੇਤਿ ਸ਼ੁष੍ਮਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੋ ਨ ਸੂਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਿ ਭਾਨੁਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਅਲਤਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੱਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾਗ੍ਨਯੇ ਦਾਸ਼ੇਮ ਪਰੀਲ਼ਾਭਿਰ੍ਘृਤਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯੈਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਮਿਤੈਰ੍ਮਹੋਭਿਃ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਭਿਰਾਯਸੀਭਿਰ੍ਨਿ ਪਾਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭੋਗ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸੀਮ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੌ ਲੋਹੀ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਯਾ ਵਾ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਅਧृष੍ਟਾ ਗਿਰੋ ਵਾ ਯਾਭਿਰ੍ਨृਵਤੀਰੁਰੁष੍ਯਾਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਨਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਸ੍ਮਤ੍ਸੂਰੀਞ੍ਜਰਿਤॄਞ੍ਜਾਤਵੇਦਃ
ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਗੀਤ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਡੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ।
ਨਿਰ੍ਯਤ੍ਪੂਤੇਵ ਸ੍ਵਧਿਤਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਗਾਤ੍ਸ੍ਵਯਾ ਕृਪਾ ਤਨ੍ਵਾ ਰੋਚਮਾਨਃ । ਆ ਯੋ ਮਾਤ੍ਰੋਰੁਸ਼ੇਨ੍ਯੋ ਜਨਿष੍ਟ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪਾਵਕਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
ਏਤਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੌਭਗਾ ਦਿਦੀਹ੍ਯਪਿ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸੁਚੇਤਸਂ ਵਤੇਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਚ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ; ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਯ ਭਾਨਵੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਹਵ੍ਯਂ ਮਤਿਂ ਚਾਗ੍ਨਯੇ ਸੁਪੂਤਮ੍ । ਯੋ ਦੈਵ੍ਯਾਨਿ ਮਾਨੁषਾ ਜਨੂਂष੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦ੍ਮਨਾ ਜਿਗਾਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਭੋਗ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਚ ਅਗਨਿ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।