ਯਤ੍ਰ ਬਾਣਾਃ ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਕੁਮਾਰਾ ਵਿਸ਼ਿਖਾ ਇਵ । ਤਤ੍ਰਾ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰਦਿਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਜਿੱਥੇ ਤੀਰ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਤੇ ਵਰ੍ਮਣਾ ਛਾਦਯਾਮਿ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਮृਤੇਨਾਨੁ ਵਸ੍ਤਾਮ੍ । ਉਰੋਰ੍ਵਰੀਯੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੇ ਕृਣੋਤੁ ਜਯਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਨੁ ਦੇਵਾ ਮਦਨ੍ਤੁ
ਕਵਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜਿੰਦ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦੇਵੇ; ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਚੌੜਾ ਕਰੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਯੋ ਨਃ ਸ੍ਵੋ ਅਰਣੋ ਯਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਟ੍ਯੋ ਜਿਘਾਂਸਤਿ । ਦੇਵਾਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਧੂਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਮ ਮਮਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜੋ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਜਾਂ ਪਰਾਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੇਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਵਚ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਰੋ ਦੀਧਿਤਿਭਿਰਰਣ੍ਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤਚ੍ਯੁਤੀ ਜਨਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ । ਦੂਰੇਦृਸ਼ਂ ਗृਹਪਤਿਮਥਰ੍ਯੁਮ੍
ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਰਗੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਤੋਂ, ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਹਿਲਾਵਟ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ।
ਤਮਗ੍ਨਿਮਸ੍ਤੇ ਵਸਵੋ ਨ੍ਯृਣ੍ਵਨ੍ਸੁਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਸ਼ਮਵਸੇ ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ੍ਯੋ ਯੋ ਦਮ ਆਸ ਨਿਤ੍ਯਃ
ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਹੇ ਵਸੁ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਬਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨੇ ਦੀਦਿਹਿ ਪੁਰੋ ਨੋऽਜਸ੍ਰਯਾ ਸੂਰ੍ਮ੍ਯਾ ਯਵਿष੍ਠ । ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਤ ਉਪ ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਜਾਃ
ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਤੇ ਸੁੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਅਗ੍ਨਯੋऽਗ੍ਨਿਭ੍ਯੋ ਵਰਂ ਨਿਃ ਸੁਵੀਰਾਸਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਨ੍ਤ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਃ । ਯਤ੍ਰਾ ਨਰਃ ਸਮਾਸਤੇ ਸੁਜਾਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਹੋਰ ਅਗਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਥੇ ਜਗਮਗਾਏ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਧਿਯਾ ਰਯਿਂ ਸੁਵੀਰਂ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ । ਨ ਯਂ ਯਾਵਾ ਤਰਤਿ ਯਾਤੁਮਾਵਾਨ੍
ਸਾਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਚੰਗੀ ਕismet, ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਯਾਤਰੀ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੇ।
ਉਪ ਯਮੇਤਿ ਯੁਵਤਿਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਰ੍ਹਵਿष੍ਮਤੀ ਘृਤਾਚੀ । ਉਪ ਸ੍ਵੈਨਮਰਮਤਿਰ੍ਵਸੂਯੁਃ
ਉਸ ਕੋਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕਾਬਲ ਔਰਤ, ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਘੀ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ, ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਆਸ ਵਾਲੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਗ੍ਨੇऽਪ ਦਹਾਰਾਤੀਰ੍ਯੇਭਿਸ੍ਤਪੋਭਿਰਦਹੋ ਜਰੂਥਮ੍ । ਪ੍ਰ ਨਿਸ੍ਵਰਂ ਚਾਤਯਸ੍ਵਾਮੀਵਾਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਸਾਡੀ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ।
ਆ ਯਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਇਧਤੇ ਅਨੀਕਂ ਵਸਿष੍ਠ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀਦਿਵਃ ਪਾਵਕ । ਉਤੋ ਨ ਏਭਿ ਸ੍ਤਵਥੈਰਿਹ ਸ੍ਯਾਃ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੱਚਾ, ਇਹ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ।
ਵਿ ਯੇ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਭੇਜਿਰੇ ਅਨੀਕਂ ਮਰ੍ਤਾ ਨਰਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸਃ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ । ਉਤੋ ਨ ਏਭਿਃ ਸੁਮਨਾ ਇਹ ਸ੍ਯਾਃ
ਜੋ ਮਾਨਵ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖ।
ਇਮੇ ਨਰੋ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇषੁ ਸ਼ੂਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਦੇਵੀਰਭਿ ਸਨ੍ਤੁ ਮਾਯਾਃ । ਯੇ ਮੇ ਧਿਯਂ ਪਨਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਮ੍
ਇਹ ਲੋਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇਰੇ, ਸਾਰੇ ਅਦੇਵੀ ਚਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂ; ਜੋ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾ ਸ਼ੂਨੇ ਅਗ੍ਨੇ ਨਿ षਦਾਮ ਨृਣਾਂ ਮਾਸ਼ੇषਸੋऽਵੀਰਤਾ ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ । ਪ੍ਰਜਾਵਤੀषੁ ਦੁਰ੍ਯਾਸੁ ਦੁਰ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਕੰਗਾਲ ਨਾ ਹੋਈਏ; ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਾ ਰਹੀਏ।
ਯਮਸ਼੍ਵੀ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਯਾਤਿ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਃ । ਸ੍ਵਜਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੇषਸਾ ਵਾਵृਧਾਨਮ੍
ਜੋ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਅਜੁष੍ਟਾਤ੍ਪਾਹਿ ਧੂਰ੍ਤੇਰਰਰੁषੋ ਅਘਾਯੋਃ । ਤ੍ਵਾ ਯੁਜਾ ਪृਤਨਾਯੂਁਰਭਿ ष੍ਯਾਮ੍
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਸੇਦਗ੍ਨਿਰਗ੍ਨੀਁਰਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਜੀ ਤਨਯੋ ਵੀਲ਼ੁਪਾਣਿਃ । ਸਹਸ੍ਰਪਾਥਾ ਅਕ੍ਸ਼ਰਾ ਸਮੇਤਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਗਨਿ ਹੋਰ ਅਗਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਅਟੱਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੇਦਗ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਨਿਪਾਤਿ ਸਮੇਦ੍ਧਾਰਮਂਹਸ ਉਰੁष੍ਯਾਤ੍ । ਸੁਜਾਤਾਸਃ ਪਰਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਵੀਰਾਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਗਨਿ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾਹੁਤਃ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਯਮੀਸ਼ਾਨਃ ਸਮਿਦਿਨ੍ਧੇ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਪਰਿ ਯਮੇਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇषੁ ਹੋਤਾ
ਇਹੀ ਉਹ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨ ਆਹਵਨਾਨਿ ਭੂਰੀਸ਼ਾਨਾਸ ਆ ਜੁਹੁਯਾਮ ਨਿਤ੍ਯਾ । ਉਭਾ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਹਤੂ ਮਿਯੇਧੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਧ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਏ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਦੋਵੇਂ ਭੇਟਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਣ।
ਇਮੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵੀਤਤਮਾਨਿ ਹਵ੍ਯਾਜਸ੍ਰੋ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਤਾਤਿਮਚ੍ਛ । ਪ੍ਰਤਿ ਨ ਈਂ ਸੁਰਭੀਣਿ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ
ਇਹ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਬਿਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਭਲਾਈ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਆਵੇ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇऽਵੀਰਤੇ ਪਰਾ ਦਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੇऽਮਤਯੇ ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਯੈ । ਮਾ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧੇ ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸ ऋਤਾਵੋ ਮਾ ਨੋ ਦਮੇ ਮਾ ਵਨ ਆ ਜੁਹੂਰ੍ਥਾਃ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਰਾਖਸ਼, ਤੇ ਬੇਕਾਇਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ; ਘਰ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ।
ਨੂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਗ੍ਨ ਉਚ੍ਛਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸੁषੂਦਃ । ਰਾਤੌ ਸ੍ਯਾਮੋਭਯਾਸ ਆ ਤੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸਥਿਰ ਕਰ। ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਆਲੂ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਈਏ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸੁਹਵੋ ਰਣ੍ਵਸਂਦृਕ੍ਸੁਦੀਤੀ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਦਿਦੀਹਿ । ਮਾ ਤ੍ਵੇ ਸਚਾ ਤਨਯੇ ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਧਙ੍ਮਾ ਵੀਰੋ ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਰ੍ਯੋ ਵਿ ਦਾਸੀਤ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸੌਖਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਚਮਕ। ਨੀਕਾ ਯੋਧਾ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਦੁਰ੍ਭृਤਯੇ ਸਚੈषੁ ਦੇਵੇਦ੍ਧੇष੍ਵਗ੍ਨਿषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ । ਮਾ ਤੇ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਦੁਰ੍ਮਤਯੋ ਭृਮਾਚ੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨਸ਼ਨ੍ਤ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਦਭਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਬਿਆਨ ਕਰ। ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾੜੇ ਵਿਚਾਰ—even ਜੇ ਉਠਣ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਸ ਮਰ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਨੀਕ ਰੇਵਾਨਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਯ ਆਜੁਹੋਤਿ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਸ ਦੇਵਤਾ ਵਸੁਵਨਿਂ ਦਧਾਤਿ ਯਂ ਸੂਰਿਰਰ੍ਥੀ ਪृਚ੍ਛਮਾਨ ਏਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਰਯਿਂ ਸੂਰਿਭ੍ਯ ਆ ਵਹਾ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਯੇਨ ਵਯਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਮਦੇਮਾਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ ਆਯੁषਾ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਨੀਕਿਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ।
ਨੂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਗ੍ਨ ਉਚ੍ਛਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸੁषੂਦਃ । ਰਾਤੌ ਸ੍ਯਾਮੋਭਯਾਸ ਆ ਤੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸਥਿਰ ਕਰ। ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਆਲੂ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਈਏ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ ਸਮਿਧਮਗ੍ਨੇ ਅਦ੍ਯ ਸ਼ੋਚਾ ਬृਹਦ੍ਯਜਤਂ ਧੂਮਮृਣ੍ਵਨ੍ । ਉਪ ਸ੍ਪृਸ਼ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਾਨੁ ਸ੍ਤੂਪੈਃ ਸਂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ੍ਤਤਨਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਲੱਕੜੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧੂੰਆਂ ਉਠਾ। ਆਪਣੀ ਲਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾ।
ਨਰਾਸ਼ਂਸਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮੇषਾਮੁਪ ਸ੍ਤੋषਾਮ ਯਜਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੈਃ । ਯੇ ਸੁਕ੍ਰਤਵਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਧਿਯਂਧਾਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਉਭਯਾਨਿ ਹਵ੍ਯਾ
ਆਓ, ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸਲਾਹੀਏ। ਉਹ ਸਿਆਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਚਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।