ਉਦੂ ਅਯਾਁ ਉਪਵਕ੍ਤੇਵ ਬਾਹੂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ ਸਵਿਤਾ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਾ । ਦਿਵੋ ਰੋਹਾਂਸ੍ਯਰੁਹਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਰੀਰਮਤ੍ਪਤਯਤ੍ਕਚ੍ਚਿਦਭ੍ਵਮ੍
ਸਵਿਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਮਦ੍ਯ ਸਵਿਤਰ੍ਵਾਮਮੁ ਸ਼੍ਵੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਵਾਮਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਾਵੀਃ । ਵਾਮਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਦੇਵ ਭੂਰੇਰਯਾ ਧਿਯਾ ਵਾਮਭਾਜਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਦੇ। ਕੱਲ੍ਹ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦਾਤ ਬਖ਼ਸ਼। ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਸ ਅਰਦਾਸ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣੀਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਮਹਿ ਤਦ੍ਵਾਂ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਯੁਵਂ ਮਹਾਨਿ ਪ੍ਰਥਮਾਨਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ । ਯੁਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਵਿਦਥੁਰ੍ਯੁਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਮਾਂਸ੍ਯਹਤਂ ਨਿਦਸ਼੍ਚ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਰਾਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਵਾਸਯਥ ਉषਾਸਮੁਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਯਥੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਹ । ਉਪ ਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਮ੍ਭਥੁ ਸ੍ਕਮ੍ਭਨੇਨਾਪ੍ਰਥਤਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਮਾਤਰਂ ਵਿ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਮੇਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੰਭਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾਵਹਿਮਪਃ ਪਰਿष੍ਠਾਂ ਹਥੋ ਵृਤ੍ਰਮਨੁ ਵਾਂ ਦ੍ਯੌਰਮਨ੍ਯਤ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਣਾਂਸ੍ਯੈਰਯਤਂ ਨਦੀਨਾਮਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਣਿ ਪਪ੍ਰਥੁਃ ਪੁਰੂਣਿ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਪਕ੍ਵਮਾਮਾਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਨਿ ਗਵਾਮਿਦ੍ਦਧਥੁਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਸੁ । ਜਗृਭਥੁਰਨਪਿਨਦ੍ਧਮਾਸੁ ਰੁਸ਼ਚ੍ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਜਗਤੀष੍ਵਨ੍ਤਃ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਅਜੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਚਲਦੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਯੁਵਮਙ੍ਗ ਤਰੁਤ੍ਰਮਪਤ੍ਯਸਾਚਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਰਰਾਥੇ । ਯੁਵਂ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨਰ੍ਯਂ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯਃ ਸਂ ਵਿਵ੍ਯਥੁਃ ਪृਤਨਾषਾਹਮੁਗ੍ਰਾ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਜੰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ।
ਯੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਤ੍ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਾਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਜ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਘਰ੍ਮਸਤ੍ਪਿਤਾ ਨ ਆ ਰੋਦਸੀ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ
ਜੋ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਿਆ, ਰੀਤ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਆੰਗੀਰਸ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਠਿਕਾਣਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਪਿਤਾ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਜਨਾਯ ਚਿਦ੍ਯ ਈਵਤ ਉ ਲੋਕਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਹੂਤੌ ਚਕਾਰ । ਘ੍ਨਨ੍ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿ ਪੁਰੋ ਦਰ੍ਦਰੀਤਿ ਜਯਞ੍ਛਤ੍ਰੂਁਰਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਪृਤ੍ਸੁ ਸਾਹਨ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾੜਦਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸਮਜਯਦ੍ਵਸੂਨਿ ਮਹੋ ਵ੍ਰਜਾਨ੍ਗੋਮਤੋ ਦੇਵ ਏषਃ । ਅਪਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਸ੍ਵਰਪ੍ਰਤੀਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਹਨ੍ਤ੍ਯਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਕੈਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਖਜਾਨੇ, ਵੱਡੇ ਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਜਿੱਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ। ਪਾਣੀ ਲੱਭਦੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾ ਧਾਰਯੇਥਾਮਸੁਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰ ਵਾਮਿष੍ਟਯੋऽਰਮਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ਤੁ । ਦਮੇਦਮੇ ਸਪ੍ਤ ਰਤ੍ਨਾ ਦਧਾਨਾ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭੂਤਂ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਹੇ ਸੋਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਪਹੁੰਚਣ। ਇਹ ਸੱਤ ਰਤਨ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀਤਾ ਦੇਵੋ।
ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿ ਵृਹਤਂ ਵਿषੂਚੀਮਮੀਵਾ ਯਾ ਨੋ ਗਯਮਾਵਿਵੇਸ਼ । ਆਰੇ ਬਾਧੇਥਾਂ ਨਿਰृਤਿਂ ਪਰਾਚੈਰਸ੍ਮੇ ਭਦ੍ਰਾ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ
ਹੇ ਸੋਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਉਹ ਫੈਲ ਰਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਉੱਤਮ ਸ਼ੋਭਾ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।
ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾ ਯੁਵਮੇਤਾਨ੍ਯਸ੍ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਨੂषੁ ਭੇषਜਾਨਿ ਧਤ੍ਤਮ੍ । ਅਵ ਸ੍ਯਤਂ ਮੁਞ੍ਚਤਂ ਯਨ੍ਨੋ ਅਸ੍ਤਿ ਤਨੂषੁ ਬਦ੍ਧਂ ਕृਤਮੇਨੋ ਅਸ੍ਮਤ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਲਾਜ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਗਲਤ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਡਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿਓ।
ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧੌ ਤਿਗ੍ਮਹੇਤੀ ਸੁਸ਼ੇਵੌ ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾਵਿਹ ਸੁ ਮृਲ਼ਤਂ ਨਃ । ਪ੍ਰ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਤਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਦ੍ਗੋਪਾਯਤਂ ਨਃ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾ
ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ। ਸਾਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਜੀਮੂਤਸ੍ਯੇਵ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਤੀਕਂ ਯਦ੍ਵਰ੍ਮੀ ਯਾਤਿ ਸਮਦਾਮੁਪਸ੍ਥੇ । ਅਨਾਵਿਦ੍ਧਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਜਯ ਤ੍ਵਂ ਸ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਮਣੋ ਮਹਿਮਾ ਪਿਪਰ੍ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਬਾਦਲ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੋਵੇ, ਢਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਣਘਾਇਲ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਤੇ ਢਾਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਧਨ੍ਵਨਾ ਗਾ ਧਨ੍ਵਨਾਜਿਂ ਜਯੇਮ ਧਨ੍ਵਨਾ ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸਮਦੋ ਜਯੇਮ । ਧਨੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਪਕਾਮਂ ਕृਣੋਤਿ ਧਨ੍ਵਨਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਜਯੇਮ
ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਧਨੁ ਨਾਲ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਧਨੁ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਵੇਦਾ ਗਨੀਗਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸਖਾਯਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜਾਨਾ । ਯੋषੇਵ ਸ਼ਿਙ੍ਕ੍ਤੇ ਵਿਤਤਾਧਿ ਧਨ੍ਵਞ੍ਜ੍ਯਾ ਇਯਂ ਸਮਨੇ ਪਾਰਯਨ੍ਤੀ
ਧਨੁ ਦੀ ਜਯਾ, ਜਾਣਦੀ ਹੋਈ, ਕੰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ, ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਧਨੁ ਤੇ, ਇਹ ਜਯਾ ਤੀਰ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਪਾਰ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਆਚਰਨ੍ਤੀ ਸਮਨੇਵ ਯੋषਾ ਮਾਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਿਭृਤਾਮੁਪਸ੍ਥੇ । ਅਪ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਧ੍ਯਤਾਂ ਸਂਵਿਦਾਨੇ ਆਰ੍ਤ੍ਨੀ ਇਮੇ ਵਿष੍ਫੁਰਨ੍ਤੀ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਉਹ ਇਕਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿੱਖਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਜਯਾਵਾਂ ਕੰਪਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਹ੍ਵੀਨਾਂ ਪਿਤਾ ਬਹੁਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਸ਼੍ਚਾ ਕृਣੋਤਿ ਸਮਨਾਵਗਤ੍ਯ । ਇषੁਧਿਃ ਸਙ੍ਕਾਃ ਪृਤਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪृष੍ਠੇ ਨਿਨਦ੍ਧੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਸੂਤਃ
ਤੀਰ-ਦਾਨ ਕਈਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਨੁ ਬਹੁਤਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੀਰ-ਦਾਨ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੈਣਿਕ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਯਤਿ ਵਾਜਿਨਃ ਪੁਰੋ ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਕਾਮਯਤੇ ਸੁषਾਰਥਿਃ । ਅਭੀਸ਼ੂਨਾਂ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਨਾਯਤ ਮਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਨੁ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਯਃ
ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਸਾਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਸੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਪਿੱਛੋਂ ਰਸੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਤੀਵ੍ਰਾਨ੍ਘੋषਾਨ੍ਕृਣ੍ਵਤੇ ਵृषਪਾਣਯੋऽਸ਼੍ਵਾ ਰਥੇਭਿਃ ਸਹ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ । ਅਵਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਪਦੈਰਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਁਰਨਪਵ੍ਯਯਨ੍ਤਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਘੋੜੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ।
ਰਥਵਾਹਨਂ ਹਵਿਰਸ੍ਯ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰਾਯੁਧਂ ਨਿਹਿਤਮਸ੍ਯ ਵਰ੍ਮ । ਤਤ੍ਰਾ ਰਥਮੁਪ ਸ਼ਗ੍ਮਂ ਸਦੇਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਵਯਂ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਰਥ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਾ ਵਾਹਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕਵਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਅਸੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ।
ਸ੍ਵਾਦੁषਂਸਦਃ ਪਿਤਰੋ ਵਯੋਧਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਸ਼੍ਰਿਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਵਨ੍ਤੋ ਗਭੀਰਾਃ । ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਇषੁਬਲਾ ਅਮृਧ੍ਰਾਃ ਸਤੋਵੀਰਾ ਉਰਵੋ ਵ੍ਰਾਤਸਾਹਾਃ
ਪਿਤਾ, ਮਿੱਠੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾਰ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਡੂੰਘੇ ਹਨ। ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡੇ, ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਅਟੱਲ, ਸੱਚੇ ਵੀਰ, ਚੌੜੇ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ਿਵੇ ਨੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨੇਹਸਾ । ਪੂषਾ ਨਃ ਪਾਤੁ ਦੁਰਿਤਾਦृਤਾਵृਧੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਾਕਿਰ੍ਨੋ ਅਘਸ਼ਂਸ ਈਸ਼ਤ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹੋਣ, ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪੂਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖੇ, ਕੋਈ ਮੰਦ-ਚਿੰਤਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਵਸ੍ਤੇ ਮृਗੋ ਅਸ੍ਯਾ ਦਨ੍ਤੋ ਗੋਭਿਃ ਸਂਨਦ੍ਧਾ ਪਤਤਿ ਪ੍ਰਸੂਤਾ । ਯਤ੍ਰਾ ਨਰਃ ਸਂ ਚ ਵਿ ਚ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਮਿषਵਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਂਸਨ੍
ਤੀਰ ਪੰਖ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਦੰਦ ਹੈ, ਗੋ-ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉੱਡਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਤੀਰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ऋਜੀਤੇ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਧਿ ਨੋऽਸ਼੍ਮਾ ਭਵਤੁ ਨਸ੍ਤਨੂਃ । ਸੋਮੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਨੋऽਦਿਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਸਿੱਧਾ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ। ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਪਥਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ। ਸੋਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲਵੇ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।
ਆ ਜਙ੍ਘਨ੍ਤਿ ਸਾਨ੍ਵੇषਾਂ ਜਘਨਾਁ ਉਪ ਜਿਘ੍ਨਤੇ । ਅਸ਼੍ਵਾਜਨਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋऽਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸਮਤ੍ਸੁ ਚੋਦਯ
ਉਹ ਪਿੰਡੀਆਂ ਤੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ; ਬੁਧੀਮਾਨ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰਾਉ।
ਅਹਿਰਿਵ ਭੋਗੈਃ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਬਾਹੁਂ ਜ੍ਯਾਯਾ ਹੇਤਿਂ ਪਰਿਬਾਧਮਾਨਃ । ਹਸ੍ਤਘ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਮਾਨ੍ਪੁਮਾਂਸਂ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਜਯਾ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਹੱਥ, ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ, ਹਰ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਚੌਂਫੇਰੇ ਬਚਾਏ।
ਆਲਾਕ੍ਤਾ ਯਾ ਰੁਰੁਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣ੍ਯਥੋ ਯਸ੍ਯਾ ਅਯੋ ਮੁਖਮ੍ । ਇਦਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਰੇਤਸ ਇष੍ਵੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਬृਹਨ੍ਨਮਃ
ਲਾਲ ਰੰਗੀ, ਰੂ ਰੂ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਲੋਹਾ ਹੈ—ਇਹ ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ ਤੀਰ, ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਵਸृष੍ਟਾ ਪਰਾ ਪਤ ਸ਼ਰਵ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ਼ਿਤੇ । ਗਚ੍ਛਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾਮੀषਾਂ ਕਂ ਚਨੋਚ੍ਛਿषਃ
ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਉੱਡ ਜਾ, ਹੇ ਤੀਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ।