ਸੁਗੋਤ ਤੇ ਸੁਪਥਾ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵਵਾਤੇ ਅਪਸ੍ਤਰਸਿ ਸ੍ਵਭਾਨੋ । ਸਾ ਨ ਆ ਵਹ ਪृਥੁਯਾਮਨ੍ਨृष੍ਵੇ ਰਯਿਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰਿषਯਧ੍ਯੈ
ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ, ਤੇਰਾ ਆਸਾਨ ਰਾਹ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰੀਏ।
ਸਾ ਵਹ ਯੋਕ੍ਸ਼ਭਿਰਵਾਤੋषੋ ਵਰਂ ਵਹਸਿ ਜੋषਮਨੁ । ਤ੍ਵਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਯਾ ਹ ਦੇਵੀ ਪੂਰ੍ਵਹੂਤੌ ਮਂਹਨਾ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾ ਭੂਃ
ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ; ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਭੇਟ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੋ।
ਉਤ੍ਤੇ ਵਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਸਤੇਰਪਪ੍ਤਨ੍ਨਰਸ਼੍ਚ ਯੇ ਪਿਤੁਭਾਜੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਅਮਾ ਸਤੇ ਵਹਸਿ ਭੂਰਿ ਵਾਮਮੁषੋ ਦੇਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ
ਘਰ ਦੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਉੱਡ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਹਨ, ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਲਈ।
ਏषਾ ਸ੍ਯਾ ਨੋ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵੋਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਰੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਮਾਨੁषੀਰਜੀਗਃ । ਯਾ ਭਾਨੁਨਾ ਰੁਸ਼ਤਾ ਰਾਮ੍ਯਾਸ੍ਵਜ੍ਞਾਯਿ ਤਿਰਸ੍ਤਮਸਸ਼੍ਚਿਦਕ੍ਤੂਨ੍
ਇਹ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਦਿਵਿਆ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ, ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿ ਤਦ੍ਯਯੁਰਰੁਣਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਭਾਨ੍ਤ੍ਯੁषਸਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਥਾਃ । ਅਗ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ਵਿ ਤਾ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਤਮ ਊਰ੍ਮ੍ਯਾਯਾਃ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਜੁੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਦਰੀ ਰਥ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਾਜਮਿषਮੂਰ੍ਜਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ਨਿ ਦਾਸ਼ੁष ਉषਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਮਘੋਨੀਰ੍ਵੀਰਵਤ੍ਪਤ੍ਯਮਾਨਾ ਅਵੋ ਧਾਤ ਵਿਧਤੇ ਰਤ੍ਨਮਦ੍ਯ
ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਇਜ਼ਤ, ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ। ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ, ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਜ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਇਦਾ ਹਿ ਵੋ ਵਿਧਤੇ ਰਤ੍ਨਮਸ੍ਤੀਦਾ ਵੀਰਾਯ ਦਾਸ਼ੁष ਉषਾਸਃ । ਇਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਜਰਤੇ ਯਦੁਕ੍ਥਾ ਨਿ ष੍ਮ ਮਾਵਤੇ ਵਹਥਾ ਪੁਰਾ ਚਿਤ੍
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਕਦਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਵਿਰਲੇ ਲਈ, ਭਗਤ ਲਈ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਕਵੀ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਇਦਾ ਹਿ ਤ ਉषੋ ਅਦ੍ਰਿਸਾਨੋ ਗੋਤ੍ਰਾ ਗਵਾਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ । ਵ੍ਯਰ੍ਕੇਣ ਬਿਭਿਦੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਸਤ੍ਯਾ ਨृਣਾਮਭਵਦ੍ਦੇਵਹੂਤਿਃ
ਹੁਣ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਗਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾ ਸੱਚਾ ਹੋਇਆ।
ਉਚ੍ਛਾ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਨ੍ਨੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਵਦ੍ਵਿਧਤੇ ਮਘੋਨਿ । ਸੁਵੀਰਂ ਰਯਿਂ ਗृਣਤੇ ਰਿਰੀਹ੍ਯੁਰੁਗਾਯਮਧਿ ਧੇਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਨਃ
ਉਠੋ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਪੁਰਾਣੀ, ਭਰਦਵਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦਾਤੀ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੂਤ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਇਜ਼ਤ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਵਪੁਰ੍ਨੁ ਤਚ੍ਚਿਕਿਤੁषੇ ਚਿਦਸ੍ਤੁ ਸਮਾਨਂ ਨਾਮ ਧੇਨੁ ਪਤ੍ਯਮਾਨਮ੍ । ਮਰ੍ਤੇष੍ਵਨ੍ਯਦ੍ਦੋਹਸੇ ਪੀਪਾਯ ਸਕृਚ੍ਛੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹੇ ਪृਸ਼੍ਨਿਰੂਧਃ
ਉਹ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ—ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਂ, ਗਾਂ, ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਯੇ ਅਗ੍ਨਯੋ ਨ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਨ੍ਨਿਧਾਨਾ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਵਾਵृਧਨ੍ਤ । ਅਰੇਣਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਸ ਏषਾਂ ਸਾਕਂ ਨृਮ੍ਣੈਃ ਪੌਂਸ੍ਯੇਭਿਸ਼੍ਚ ਭੂਵਨ੍
ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਮਾਰੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੇ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ ਸਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਾਁਸ਼੍ਚੋ ਨੁ ਦਾਧृਵਿਰ੍ਭਰਧ੍ਯੈ । ਵਿਦੇ ਹਿ ਮਾਤਾ ਮਹੋ ਮਹੀ षਾ ਸੇਤ੍ਪृਸ਼੍ਨਿਃ ਸੁਭ੍ਵੇ ਗਰ੍ਭਮਾਧਾਤ੍
ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਦਇਆਲੂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਲੈਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਵੱਡੀ, ਤਾਕਤਵਰ। ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਗਰਭ ਰੱਖਿਆ।
ਨ ਯ ਈषਨ੍ਤੇ ਜਨੁषੋऽਯਾ ਨ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸਨ੍ਤੋऽਵਦ੍ਯਾਨਿ ਪੁਨਾਨਾਃ । ਨਿਰ੍ਯਦ੍ਦੁਹ੍ਰੇ ਸ਼ੁਚਯੋऽਨੁ ਜੋषਮਨੁ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਤਨ੍ਵਮੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਤਪਤੀ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨਪਸੰਦ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਨ ਯੇषੁ ਦੋਹਸੇ ਚਿਦਯਾ ਆ ਨਾਮ ਧृष੍ਣੁ ਮਾਰੁਤਂ ਦਧਾਨਾਃ । ਨ ਯੇ ਸ੍ਤੌਨਾ ਅਯਾਸੋ ਮਹ੍ਨਾ ਨੂ ਚਿਤ੍ਸੁਦਾਨੁਰਵ ਯਾਸਦੁਗ੍ਰਾਨ੍
ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਲਈ ਵੀ, ਉਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਨਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਲਾਹਾ ਨਾਲ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਵੀ, ਦਾਤੀ, ਉਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ ਇਦੁਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ਵਸਾ ਧृष੍ਣੁषੇਣਾ ਉਭੇ ਯੁਜਨ੍ਤ ਰੋਦਸੀ ਸੁਮੇਕੇ । ਅਧ ਸ੍ਮੈषੁ ਰੋਦਸੀ ਸ੍ਵਸ਼ੋਚਿਰਾਮਵਤ੍ਸੁ ਤਸ੍ਥੌ ਨ ਰੋਕਃ
ਉਹ ਉਗਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਕਦੇ ਮੰਦੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨੇਨੋ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਯਾਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਨਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਮਜਤ੍ਯਰਥੀਃ । ਅਨਵਸੋ ਅਨਭੀਸ਼ੂ ਰਜਸ੍ਤੂਰ੍ਵਿ ਰੋਦਸੀ ਪਥ੍ਯਾ ਯਾਤਿ ਸਾਧਨ੍
ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਲਣ ਤੇਜ਼ ਹੈ—even ਘੋੜੇ ਬਿਨਾ, ਰਥ ਬਿਨਾ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਬਿਨਾ, ਦਬਾਏ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਾ ਨ ਤਰੁਤਾ ਨ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮਰੁਤੋ ਯਮਵਥ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਤੋਕੇ ਵਾ ਗੋषੁ ਤਨਯੇ ਯਮਪ੍ਸੁ ਸ ਵ੍ਰਜਂ ਦਰ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਯੇ ਅਧ ਦ੍ਯੋਃ
ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਾਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਮਾਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਮਰ੍ਕਂ ਗृਣਤੇ ਤੁਰਾਯ ਮਾਰੁਤਾਯ ਸ੍ਵਤਵਸੇ ਭਰਧ੍ਵਮ੍ । ਯੇ ਸਹਾਂਸਿ ਸਹਸਾ ਸਹਨ੍ਤੇ ਰੇਜਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਥਿਵੀ ਮਖੇਭ੍ਯਃ
ਵੱਡੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜੋ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਹਿ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਗਨਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਿषੀਮਨ੍ਤੋ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯੇਵ ਦਿਦ੍ਯੁਤ੍ਤृषੁਚ੍ਯਵਸੋ ਜੁਹ੍ਵੋ ਨਾਗ੍ਨੇਃ । ਅਰ੍ਚਤ੍ਰਯੋ ਧੁਨਯੋ ਨ ਵੀਰਾ ਭ੍ਰਾਜਜ੍ਜਨ੍ਮਾਨੋ ਮਰੁਤੋ ਅਧृष੍ਟਾਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਵਿਰਲੇ ਵਾਂਗ; ਮਾਰੁਤ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜਿੱਤ ਹਨ।
ਤਂ ਵृਧਨ੍ਤਂ ਮਾਰੁਤਂ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਿਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਨੁਂ ਹਵਸਾ ਵਿਵਾਸੇ । ਦਿਵਃ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਸ਼ੁਚਯੋ ਮਨੀषਾ ਗਿਰਯੋ ਨਾਪ ਉਗ੍ਰਾ ਅਸ੍ਪृਧ੍ਰਨ੍
ਉਹ ਵਧਦੇ ਮਾਰੁਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦਲਾਂ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ; ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਵਃ ਸਤਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਤਮਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਵਾਵृਧਧ੍ਯੈ । ਸਂ ਯਾ ਰਸ਼੍ਮੇਵ ਯਮਤੁਰ੍ਯਮਿष੍ਠਾ ਦ੍ਵਾ ਜਨਾਁ ਅਸਮਾ ਬਾਹੁਭਿਃ ਸ੍ਵੈਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵਧੋ। ਇਕੱਠੇ, ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹੋ; ਦੋ ਲੋਕ, ਅਸਮਾਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅਣਸਮਾਨ।
ਇਯਂ ਮਦ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤृਣੀਤੇ ਮਨੀषੋਪ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨਮਸਾ ਬਰ੍ਹਿਰਚ੍ਛ । ਯਨ੍ਤਂ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਧृष੍ਟਂ ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਦ੍ਵਾਂ ਵਰੂਥ੍ਯਂ ਸੁਦਾਨੂ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਢਾਲ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਿਆ, ਦਾਤੀਓ।
ਆ ਯਾਤਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯੁਪ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨਮਸਾ ਹੂਯਮਾਨਾ । ਸਂ ਯਾਵਪ੍ਨਸ੍ਥੋ ਅਪਸੇਵ ਜਨਾਞ੍ਛ੍ਰੁਧੀਯਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਤਥੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਾ ਨ ਯਾ ਵਾਜਿਨਾ ਪੂਤਬਨ੍ਧੂ ऋਤਾ ਯਦ੍ਗਰ੍ਭਮਦਿਤਿਰ੍ਭਰਧ੍ਯੈ । ਪ੍ਰ ਯਾ ਮਹਿ ਮਹਾਨ੍ਤਾ ਜਾਯਮਾਨਾ ਘੋਰਾ ਮਰ੍ਤਾਯ ਰਿਪਵੇ ਨਿ ਦੀਧਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਅਦਿਤੀ ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਕ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਾਨਵ ਲਈ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਦ੍ਵਾਂ ਮਂਹਨਾ ਮਨ੍ਦਮਾਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦਧੁਃ ਸਜੋषਾਃ । ਪਰਿ ਯਦ੍ਭੂਥੋ ਰੋਦਸੀ ਚਿਦੁਰ੍ਵੀ ਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਪਸ਼ੋ ਅਦਬ੍ਧਾਸੋ ਅਮੂਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਰਭਰ ਤੇ ਸੱਚੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਾਲੇ।
ਤਾ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯੇਥੇ ਅਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਦृਂਹੇਥੇ ਸਾਨੁਮੁਪਮਾਦਿਵ ਦ੍ਯੋਃ । ਦृਲ਼੍ਹੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਉਤ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੋ ਭੂਮਿਮਾਤਾਨ੍ਦ੍ਯਾਂ ਧਾਸਿਨਾਯੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਠੀਕ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵਾਂਗ ਪਸਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਹੁਕਮ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ।
ਤਾ ਵਿਗ੍ਰਂ ਧੈਥੇ ਜਠਰਂ ਪृਣਧ੍ਯਾ ਆ ਯਤ੍ਸਦ੍ਮ ਸਭृਤਯਃ ਪृਣਨ੍ਤਿ । ਨ ਮृष੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੁਵਤਯੋऽਵਾਤਾ ਵਿ ਯਤ੍ਪਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਨ੍ਵਾ ਭਰਨ੍ਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਭਾਂਡਾ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਠਰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਥੱਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਸਦਮੇਦਂ ਸੁਮੇਧਾ ਆ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਤ੍ਯੋ ਅਰਤਿਰृਤੇ ਭੂਤ੍ । ਤਦ੍ਵਾਂ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਘृਤਾਨ੍ਨਾਵਸ੍ਤੁ ਯੁਵਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਿ ਚਯਿष੍ਟਮਂਹਃ
ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭੋਗ ਚੱਖਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਰਸਮ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਥੇ ਟਿਕੀ ਰਹੇ—ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸ੍ਪੂਰ੍ਧਨ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਧਾਮ ਯੁਵਧਿਤਾ ਮਿਨਨ੍ਤਿ । ਨ ਯੇ ਦੇਵਾਸ ਓਹਸਾ ਨ ਮਰ੍ਤਾ ਅਯਜ੍ਞਸਾਚੋ ਅਪ੍ਯੋ ਨ ਪੁਤ੍ਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਹੁਕਮ ਨੌਜਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਮਾਨਵ, ਨਾ ਜੋ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਵਿ ਯਦ੍ਵਾਚਂ ਕੀਸ੍ਤਾਸੋ ਭਰਨ੍ਤੇ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਕੇ ਚਿਨ੍ਨਿਵਿਦੋ ਮਨਾਨਾਃ । ਆਦ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਵਾਮ ਸਤ੍ਯਾਨ੍ਯੁਕ੍ਥਾ ਨਕਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯਤਥੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਜਦੋਂ ਗਾਇਕ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਚਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੱਚੇ ਭਜਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।