ਤਾ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਵਿਭਿਰਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਨੁਮੂਹਥੂ ਰਜੋਭਿਃ । ਅਰੇਣੁਭਿਰ੍ਯੋਜਨੇਭਿਰ੍ਭੁਜਨ੍ਤਾ ਪਤਤ੍ਰਿਭਿਰਰ੍ਣਸੋ ਨਿਰੁਪਸ੍ਥਾਤ੍
ਉਹ ਭੁਜਯੂ, ਤੂਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਬਚਾ ਲਿਆ; ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਉਡਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲਿਆਏ।
ਵਿ ਜਯੁषਾ ਰਥ੍ਯਾ ਯਾਤਮਦ੍ਰਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਂ ਵृषਣਾ ਵਧ੍ਰਿਮਤ੍ਯਾਃ । ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤਾ ਸ਼ਯਵੇ ਪਿਪ੍ਯਥੁਰ੍ਗਾਮਿਤਿ ਚ੍ਯਵਾਨਾ ਸੁਮਤਿਂ ਭੁਰਣ੍ਯੂ
ਵਿਜੇਤਾਵਾਨ ਰਥ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਏ; ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਰੋਦਸੀ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਅਸ੍ਤਿ ਭੂਮਾ ਹੇਲ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾ । ਤਦਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਯੁਜੇ ਤਪੁਰਘਂ ਦਧਾਤ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸਵਾਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੈਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਯ ਈਂ ਰਾਜਾਨਾਵृਤੁਥਾ ਵਿਦਧਦ੍ਰਜਸੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਿਕੇਤਤ੍ । ਗਮ੍ਭੀਰਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ ਹੇਤਿਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਘਾਯ ਚਿਦ੍ਵਚਸ ਆਨਵਾਯ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਗਹਿਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ।
ਅਨ੍ਤਰੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਸ੍ਤਨਯਾਯ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਯੁਮਤਾ ਯਾਤਂ ਨृਵਤਾ ਰਥੇਨ । ਸਨੁਤ੍ਯੇਨ ਤ੍ਯਜਸਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਨੁष੍ਯਤਾਮਪਿ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਵਵृਕ੍ਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਆਓ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਨਵ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟੋ।
ਆ ਪਰਮਾਭਿਰੁਤ ਮਧ੍ਯਮਾਭਿਰ੍ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ਯਾਤਮਵਮਾਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ । ਦृਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਗੋਮਤੋ ਵਿ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਦੁਰੋ ਵਰ੍ਤਂ ਗृਣਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਾਤੀ
ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ, ਵਿਚਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਓ; ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਬੰਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਗਾਇਕ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਦਾਨੀ ਹੋ।
ਕ੍ਵ ਤ੍ਯਾ ਵਲ੍ਗੂ ਪੁਰੁਹੂਤਾਦ੍ਯ ਦੂਤੋ ਨ ਸ੍ਤੋਮੋऽਵਿਦਨ੍ਨਮਸ੍ਵਾਨ੍ । ਆ ਯੋ ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਵਰ੍ਤ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾ ਹ੍ਯਸਥੋ ਅਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਨ੍
ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਸੋਹਣੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਅਯੋਗਿਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ? ਉਹ ਦੋ ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਅਰਂ ਮੇ ਗਨ੍ਤਂ ਹਵਨਾਯਾਸ੍ਮੈ ਗृਣਾਨਾ ਯਥਾ ਪਿਬਾਥੋ ਅਨ੍ਧਃ । ਪਰਿ ਹ ਤ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਥੋ ਰਿषੋ ਨ ਯਤ੍ਪਰੋ ਨਾਨ੍ਤਰਸ੍ਤੁਤੁਰ੍ਯਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਹਵਨ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ।
ਅਕਾਰਿ ਵਾਮਨ੍ਧਸੋ ਵਰੀਮਨ੍ਨਸ੍ਤਾਰਿ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੁਪ੍ਰਾਯਣਤਮਮ੍ । ਉਤ੍ਤਾਨਹਸ੍ਤੋ ਯੁਵਯੁਰ੍ਵਵਨ੍ਦਾ ਵਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਯ ਆਞ੍ਜਨ੍
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਚਮਕਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਦਰਸਾਇਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਾਮਗ੍ਨਿਰਧ੍ਵਰੇष੍ਵਸ੍ਥਾਤ੍ਪ੍ਰ ਰਾਤਿਰੇਤਿ ਜੂਰ੍ਣਿਨੀ ਘृਤਾਚੀ । ਪ੍ਰ ਹੋਤਾ ਗੂਰ੍ਤਮਨਾ ਉਰਾਣੋऽਯੁਕ੍ਤ ਯੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਹਵੀਮਨ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਅਗਨਿ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ; ਭੇਟ ਘੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਨਾਸਤਿਆ, ਹਵਨ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਤਸ੍ਥੌ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਸ਼ਤੋਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰ ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਮਾਯਿਨਾ ਭੂਤਮਤ੍ਰ ਨਰਾ ਨृਤੂ ਜਨਿਮਨ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਸੋਭਾ ਲਈ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਰੀਭਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਭਿਰਾਭਿਃ ਸ਼ੁਭੇ ਪੁष੍ਟਿਮੂਹਥੁਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ । ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਵਯੋ ਵਪੁषੇऽਨੁ ਪਪ੍ਤਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਣੀ ਸੁष੍ਟੁਤਾ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਵਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਚਮਕ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ; ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬੋਲੀ, ਹੇ ਯਜਨ-ਪਤੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਆ ਵਾਂ ਵਯੋऽਸ਼੍ਵਾਸੋ ਵਹਿष੍ਠਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਹਨ੍ਤੁ । ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਰਥੋ ਮਨੋਜਵਾ ਅਸਰ੍ਜੀषਃ ਪृਕ੍ਸ਼ ਇषਿਧੋ ਅਨੁ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ-ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੁਰੁ ਹਿ ਵਾਂ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਦੇष੍ਣਂ ਧੇਨੁਂ ਨ ਇषਂ ਪਿਨ੍ਵਤਮਸਕ੍ਰਾਮ੍ । ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚ ਵਾਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਸੁष੍ਟੁਤਿਸ਼੍ਚ ਰਸਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਾਮਨੁ ਰਾਤਿਮਗ੍ਮਨ੍
ਤੁਸੀਂ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਣ-ਦਾਤ ਵਾਂਗ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
ਉਤ ਮ ऋਜ੍ਰੇ ਪੁਰਯਸ੍ਯ ਰਘ੍ਵੀ ਸੁਮੀਲ਼੍ਹੇ ਸ਼ਤਂ ਪੇਰੁਕੇ ਚ ਪਕ੍ਵਾ । ਸ਼ਾਣ੍ਡੋ ਦਾਦ੍ਧਿਰਣਿਨਃ ਸ੍ਮਦ੍ਦਿष੍ਟੀਨ੍ਦਸ਼ ਵਸ਼ਾਸੋ ਅਭਿषਾਚ ऋष੍ਵਾਨ੍
ਮੈਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੌ ਅਨਾਜ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਂਡਾ ਨੇ ਦਾਣ-ਦਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਦਸ ਮੋਟੀਆਂ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸਂ ਵਾਂ ਸ਼ਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁਪਨ੍ਥਾ ਗਿਰੇ ਦਾਤ੍ । ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਵੀਰ ਨੂ ਗਿਰੇ ਦਾਦ੍ਧਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪੁਰੁਦਂਸਸਾ ਸ੍ਯੁਃ
ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਨਾਸਤਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਕਈ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਜਾਣ।
ਆ ਵਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਵਰਿਮਨ੍ਸੂਰਿਭਿਃ ष੍ਯਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਤਾ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਉਦੁ ਸ਼੍ਰਿਯ ਉषਸੋ ਰੋਚਮਾਨਾ ਅਸ੍ਥੁਰਪਾਂ ਨੋਰ੍ਮਯੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਃ । ਕृਣੋਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁਪਥਾ ਸੁਗਾਨ੍ਯਭੂਦੁ ਵਸ੍ਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਘੋਨੀ
ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਭਾਵਾਂ ਉੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਦਾਣ-ਦਾਤ ਹੁਣ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਾ ਦਦृਕ੍ਸ਼ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਭਾਸ੍ਯੁਤ੍ਤੇ ਸ਼ੋਚਿਰ੍ਭਾਨਵੋ ਦ੍ਯਾਮਪਪ੍ਤਨ੍ । ਆਵਿਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਣੁषੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨੋषੋ ਦੇਵਿ ਰੋਚਮਾਨਾ ਮਹੋਭਿਃ
ਸੁੰਦਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਪਕ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੋ; ਤੇਰੇ ਕਿਰਣਾਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੋ।
ਵਹਨ੍ਤਿ ਸੀਮਰੁਣਾਸੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤੋ ਗਾਵਃ ਸੁਭਗਾਮੁਰ੍ਵਿਯਾ ਪ੍ਰਥਾਨਾਮ੍ । ਅਪੇਜਤੇ ਸ਼ੂਰੋ ਅਸ੍ਤੇਵ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਬਾਧਤੇ ਤਮੋ ਅਜਿਰੋ ਨ ਵੋਲ਼੍ਹਾ
ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਚਮਕਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਤ ਵਿਆਪਕ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਸੁਗੋਤ ਤੇ ਸੁਪਥਾ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵਵਾਤੇ ਅਪਸ੍ਤਰਸਿ ਸ੍ਵਭਾਨੋ । ਸਾ ਨ ਆ ਵਹ ਪृਥੁਯਾਮਨ੍ਨृष੍ਵੇ ਰਯਿਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰਿषਯਧ੍ਯੈ
ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ, ਤੇਰਾ ਆਸਾਨ ਰਾਹ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰੀਏ।
ਸਾ ਵਹ ਯੋਕ੍ਸ਼ਭਿਰਵਾਤੋषੋ ਵਰਂ ਵਹਸਿ ਜੋषਮਨੁ । ਤ੍ਵਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਯਾ ਹ ਦੇਵੀ ਪੂਰ੍ਵਹੂਤੌ ਮਂਹਨਾ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾ ਭੂਃ
ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ; ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਭੇਟ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੋ।
ਉਤ੍ਤੇ ਵਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਸਤੇਰਪਪ੍ਤਨ੍ਨਰਸ਼੍ਚ ਯੇ ਪਿਤੁਭਾਜੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਅਮਾ ਸਤੇ ਵਹਸਿ ਭੂਰਿ ਵਾਮਮੁषੋ ਦੇਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ
ਘਰ ਦੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਉੱਡ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਹਨ, ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਲਈ।
ਏषਾ ਸ੍ਯਾ ਨੋ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵੋਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਰੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਮਾਨੁषੀਰਜੀਗਃ । ਯਾ ਭਾਨੁਨਾ ਰੁਸ਼ਤਾ ਰਾਮ੍ਯਾਸ੍ਵਜ੍ਞਾਯਿ ਤਿਰਸ੍ਤਮਸਸ਼੍ਚਿਦਕ੍ਤੂਨ੍
ਇਹ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਦਿਵਿਆ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ, ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿ ਤਦ੍ਯਯੁਰਰੁਣਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਭਾਨ੍ਤ੍ਯੁषਸਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਥਾਃ । ਅਗ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ਵਿ ਤਾ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਤਮ ਊਰ੍ਮ੍ਯਾਯਾਃ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਜੁੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਦਰੀ ਰਥ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਾਜਮਿषਮੂਰ੍ਜਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ਨਿ ਦਾਸ਼ੁष ਉषਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਮਘੋਨੀਰ੍ਵੀਰਵਤ੍ਪਤ੍ਯਮਾਨਾ ਅਵੋ ਧਾਤ ਵਿਧਤੇ ਰਤ੍ਨਮਦ੍ਯ
ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਇਜ਼ਤ, ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ। ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ, ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਜ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਇਦਾ ਹਿ ਵੋ ਵਿਧਤੇ ਰਤ੍ਨਮਸ੍ਤੀਦਾ ਵੀਰਾਯ ਦਾਸ਼ੁष ਉषਾਸਃ । ਇਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਜਰਤੇ ਯਦੁਕ੍ਥਾ ਨਿ ष੍ਮ ਮਾਵਤੇ ਵਹਥਾ ਪੁਰਾ ਚਿਤ੍
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਕਦਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਵਿਰਲੇ ਲਈ, ਭਗਤ ਲਈ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਕਵੀ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਇਦਾ ਹਿ ਤ ਉषੋ ਅਦ੍ਰਿਸਾਨੋ ਗੋਤ੍ਰਾ ਗਵਾਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ । ਵ੍ਯਰ੍ਕੇਣ ਬਿਭਿਦੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਸਤ੍ਯਾ ਨृਣਾਮਭਵਦ੍ਦੇਵਹੂਤਿਃ
ਹੁਣ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਗਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾ ਸੱਚਾ ਹੋਇਆ।
ਉਚ੍ਛਾ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਨ੍ਨੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਵਦ੍ਵਿਧਤੇ ਮਘੋਨਿ । ਸੁਵੀਰਂ ਰਯਿਂ ਗृਣਤੇ ਰਿਰੀਹ੍ਯੁਰੁਗਾਯਮਧਿ ਧੇਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਨਃ
ਉਠੋ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਪੁਰਾਣੀ, ਭਰਦਵਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦਾਤੀ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੂਤ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਇਜ਼ਤ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਵਪੁਰ੍ਨੁ ਤਚ੍ਚਿਕਿਤੁषੇ ਚਿਦਸ੍ਤੁ ਸਮਾਨਂ ਨਾਮ ਧੇਨੁ ਪਤ੍ਯਮਾਨਮ੍ । ਮਰ੍ਤੇष੍ਵਨ੍ਯਦ੍ਦੋਹਸੇ ਪੀਪਾਯ ਸਕृਚ੍ਛੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹੇ ਪृਸ਼੍ਨਿਰੂਧਃ
ਉਹ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ—ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਂ, ਗਾਂ, ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।