ਉਤ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾਸੁ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਸਾ ਸੁਜੁष੍ਟਾ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ੍ਤੋਮ੍ਯਾ ਭੂਤ੍
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸਤਿਸੰਗਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ।
ਆਪਪ੍ਰੁषੀ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਯੁਰੁ ਰਜੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਿਦਸ੍ਪਾਤੁ
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਵਿਅਪਕ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਤ੍ਰਿषਧਸ੍ਥਾ ਸਪ੍ਤਧਾਤੁਃ ਪਞ੍ਚ ਜਾਤਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀ । ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਹਵ੍ਯਾ ਭੂਤ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਸੱਤ ਸਰੋਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰ ਯਾ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਮਹਿਨਾਸੁ ਚੇਕਿਤੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਭਿਰਨ੍ਯਾ ਅਪਸਾਮਪਸ੍ਤਮਾ । ਰਥ ਇਵ ਬृਹਤੀ ਵਿਭ੍ਵਨੇ ਕृਤੋਪਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਚਿਕਿਤੁषਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਵਧੀਕ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਭਿ ਨੋ ਨੇषਿ ਵਸ੍ਯੋ ਮਾਪ ਸ੍ਫਰੀਃ ਪਯਸਾ ਮਾ ਨ ਆ ਧਕ੍ । ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ ਸਖ੍ਯਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਚ ਮਾ ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰਣਾਨਿ ਗਨ੍ਮ
ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਆਪਣਾ ਖਜਾਨਾ ਨਾ ਰੋਕ, ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾਈਏ।
ਸ੍ਤੁषੇ ਨਰਾ ਦਿਵੋ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਤਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹੁਵੇ ਜਰਮਾਣੋ ਅਰ੍ਕੈਃ । ਯਾ ਸਦ੍ਯ ਉਸ੍ਰਾ ਵ੍ਯੁषਿ ਜ੍ਮੋ ਅਨ੍ਤਾਨ੍ਯੁਯੂषਤਃ ਪਰ੍ਯੁਰੂ ਵਰਾਂਸਿ
ਮੈਂ ਦੋ ਪੁਰਖਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਸਵੇਰੇ, ਚਾਨਣ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਦੂਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾ ਯਜ੍ਞਮਾ ਸ਼ੁਚਿਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਾਣਾ ਰਥਸ੍ਯ ਭਾਨੁਂ ਰੁਰੁਚੂ ਰਜੋਭਿਃ । ਪੁਰੂ ਵਰਾਂਸ੍ਯਮਿਤਾ ਮਿਮਾਨਾਪੋ ਧਨ੍ਵਾਨ੍ਯਤਿ ਯਾਥੋ ਅਜ੍ਰਾਨ੍
ਉਹ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਬੇਅੰਤ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦੇ ਹੋਏ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਾ ਹ ਤ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਦਰਧ੍ਰਮੁਗ੍ਰੇਤ੍ਥਾ ਧਿਯ ਊਹਥੁਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਸ਼੍ਵੈਃ । ਮਨੋਜਵੇਭਿਰਿषਿਰੈਃ ਸ਼ਯਧ੍ਯੈ ਪਰਿ ਵ੍ਯਥਿਰ੍ਦਾਸ਼ੁषੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ
ਉਹ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਨਵ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਤਾ ਨਵ੍ਯਸੋ ਜਰਮਾਣਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮੋਪ ਭੂषਤੋ ਯੁਯੁਜਾਨਸਪ੍ਤੀ । ਸ਼ੁਭਂ ਪृਕ੍ਸ਼ਮਿषਮੂਰ੍ਜਂ ਵਹਨ੍ਤਾ ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਨੋ ਅਧ੍ਰੁਗ੍ਯੁਵਾਨਾ
ਉਹ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਦੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਚੰਗਾ ਮੀਂਹ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ।
ਤਾ ਵਲ੍ਗੂ ਦਸ੍ਰਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕਤਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾ ਨਵ੍ਯਸਾ ਵਚਸਾ ਵਿਵਾਸੇ । ਯਾ ਸ਼ਂਸਤੇ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਾ ਬਭੂਵਤੁਰ੍ਗृਣਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਾਤੀ
ਉਹ ਦੋ, ਸੋਹਣੇ, ਅਜੋਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਾ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਵਿਭਿਰਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਨੁਮੂਹਥੂ ਰਜੋਭਿਃ । ਅਰੇਣੁਭਿਰ੍ਯੋਜਨੇਭਿਰ੍ਭੁਜਨ੍ਤਾ ਪਤਤ੍ਰਿਭਿਰਰ੍ਣਸੋ ਨਿਰੁਪਸ੍ਥਾਤ੍
ਉਹ ਭੁਜਯੂ, ਤੂਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਬਚਾ ਲਿਆ; ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਉਡਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲਿਆਏ।
ਵਿ ਜਯੁषਾ ਰਥ੍ਯਾ ਯਾਤਮਦ੍ਰਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਂ ਵृषਣਾ ਵਧ੍ਰਿਮਤ੍ਯਾਃ । ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤਾ ਸ਼ਯਵੇ ਪਿਪ੍ਯਥੁਰ੍ਗਾਮਿਤਿ ਚ੍ਯਵਾਨਾ ਸੁਮਤਿਂ ਭੁਰਣ੍ਯੂ
ਵਿਜੇਤਾਵਾਨ ਰਥ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਏ; ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਰੋਦਸੀ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਅਸ੍ਤਿ ਭੂਮਾ ਹੇਲ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾ । ਤਦਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਯੁਜੇ ਤਪੁਰਘਂ ਦਧਾਤ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸਵਾਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੈਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਯ ਈਂ ਰਾਜਾਨਾਵृਤੁਥਾ ਵਿਦਧਦ੍ਰਜਸੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਿਕੇਤਤ੍ । ਗਮ੍ਭੀਰਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ ਹੇਤਿਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਘਾਯ ਚਿਦ੍ਵਚਸ ਆਨਵਾਯ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਗਹਿਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ।
ਅਨ੍ਤਰੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਸ੍ਤਨਯਾਯ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਯੁਮਤਾ ਯਾਤਂ ਨृਵਤਾ ਰਥੇਨ । ਸਨੁਤ੍ਯੇਨ ਤ੍ਯਜਸਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਨੁष੍ਯਤਾਮਪਿ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਵਵृਕ੍ਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਆਓ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਨਵ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟੋ।
ਆ ਪਰਮਾਭਿਰੁਤ ਮਧ੍ਯਮਾਭਿਰ੍ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ਯਾਤਮਵਮਾਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ । ਦृਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਗੋਮਤੋ ਵਿ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਦੁਰੋ ਵਰ੍ਤਂ ਗृਣਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਾਤੀ
ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ, ਵਿਚਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਓ; ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਬੰਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਗਾਇਕ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਦਾਨੀ ਹੋ।
ਕ੍ਵ ਤ੍ਯਾ ਵਲ੍ਗੂ ਪੁਰੁਹੂਤਾਦ੍ਯ ਦੂਤੋ ਨ ਸ੍ਤੋਮੋऽਵਿਦਨ੍ਨਮਸ੍ਵਾਨ੍ । ਆ ਯੋ ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਵਰ੍ਤ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾ ਹ੍ਯਸਥੋ ਅਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਨ੍
ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਸੋਹਣੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਅਯੋਗਿਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ? ਉਹ ਦੋ ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਅਰਂ ਮੇ ਗਨ੍ਤਂ ਹਵਨਾਯਾਸ੍ਮੈ ਗृਣਾਨਾ ਯਥਾ ਪਿਬਾਥੋ ਅਨ੍ਧਃ । ਪਰਿ ਹ ਤ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਥੋ ਰਿषੋ ਨ ਯਤ੍ਪਰੋ ਨਾਨ੍ਤਰਸ੍ਤੁਤੁਰ੍ਯਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਹਵਨ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ।
ਅਕਾਰਿ ਵਾਮਨ੍ਧਸੋ ਵਰੀਮਨ੍ਨਸ੍ਤਾਰਿ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੁਪ੍ਰਾਯਣਤਮਮ੍ । ਉਤ੍ਤਾਨਹਸ੍ਤੋ ਯੁਵਯੁਰ੍ਵਵਨ੍ਦਾ ਵਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਯ ਆਞ੍ਜਨ੍
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਚਮਕਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਦਰਸਾਇਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਾਮਗ੍ਨਿਰਧ੍ਵਰੇष੍ਵਸ੍ਥਾਤ੍ਪ੍ਰ ਰਾਤਿਰੇਤਿ ਜੂਰ੍ਣਿਨੀ ਘृਤਾਚੀ । ਪ੍ਰ ਹੋਤਾ ਗੂਰ੍ਤਮਨਾ ਉਰਾਣੋऽਯੁਕ੍ਤ ਯੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਹਵੀਮਨ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਅਗਨਿ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ; ਭੇਟ ਘੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਨਾਸਤਿਆ, ਹਵਨ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਤਸ੍ਥੌ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਸ਼ਤੋਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰ ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਮਾਯਿਨਾ ਭੂਤਮਤ੍ਰ ਨਰਾ ਨृਤੂ ਜਨਿਮਨ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਸੋਭਾ ਲਈ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਰੀਭਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਭਿਰਾਭਿਃ ਸ਼ੁਭੇ ਪੁष੍ਟਿਮੂਹਥੁਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ । ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਵਯੋ ਵਪੁषੇऽਨੁ ਪਪ੍ਤਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਣੀ ਸੁष੍ਟੁਤਾ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਵਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਚਮਕ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ; ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬੋਲੀ, ਹੇ ਯਜਨ-ਪਤੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਆ ਵਾਂ ਵਯੋऽਸ਼੍ਵਾਸੋ ਵਹਿष੍ਠਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਹਨ੍ਤੁ । ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਰਥੋ ਮਨੋਜਵਾ ਅਸਰ੍ਜੀषਃ ਪृਕ੍ਸ਼ ਇषਿਧੋ ਅਨੁ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ-ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੁਰੁ ਹਿ ਵਾਂ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਦੇष੍ਣਂ ਧੇਨੁਂ ਨ ਇषਂ ਪਿਨ੍ਵਤਮਸਕ੍ਰਾਮ੍ । ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚ ਵਾਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਸੁष੍ਟੁਤਿਸ਼੍ਚ ਰਸਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਾਮਨੁ ਰਾਤਿਮਗ੍ਮਨ੍
ਤੁਸੀਂ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਣ-ਦਾਤ ਵਾਂਗ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
ਉਤ ਮ ऋਜ੍ਰੇ ਪੁਰਯਸ੍ਯ ਰਘ੍ਵੀ ਸੁਮੀਲ਼੍ਹੇ ਸ਼ਤਂ ਪੇਰੁਕੇ ਚ ਪਕ੍ਵਾ । ਸ਼ਾਣ੍ਡੋ ਦਾਦ੍ਧਿਰਣਿਨਃ ਸ੍ਮਦ੍ਦਿष੍ਟੀਨ੍ਦਸ਼ ਵਸ਼ਾਸੋ ਅਭਿषਾਚ ऋष੍ਵਾਨ੍
ਮੈਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੌ ਅਨਾਜ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਂਡਾ ਨੇ ਦਾਣ-ਦਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਦਸ ਮੋਟੀਆਂ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸਂ ਵਾਂ ਸ਼ਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁਪਨ੍ਥਾ ਗਿਰੇ ਦਾਤ੍ । ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਵੀਰ ਨੂ ਗਿਰੇ ਦਾਦ੍ਧਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪੁਰੁਦਂਸਸਾ ਸ੍ਯੁਃ
ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਨਾਸਤਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਕਈ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਜਾਣ।
ਆ ਵਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਵਰਿਮਨ੍ਸੂਰਿਭਿਃ ष੍ਯਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਤਾ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਉਦੁ ਸ਼੍ਰਿਯ ਉषਸੋ ਰੋਚਮਾਨਾ ਅਸ੍ਥੁਰਪਾਂ ਨੋਰ੍ਮਯੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਃ । ਕृਣੋਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁਪਥਾ ਸੁਗਾਨ੍ਯਭੂਦੁ ਵਸ੍ਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਘੋਨੀ
ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਭਾਵਾਂ ਉੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਦਾਣ-ਦਾਤ ਹੁਣ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਾ ਦਦृਕ੍ਸ਼ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਭਾਸ੍ਯੁਤ੍ਤੇ ਸ਼ੋਚਿਰ੍ਭਾਨਵੋ ਦ੍ਯਾਮਪਪ੍ਤਨ੍ । ਆਵਿਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਣੁषੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨੋषੋ ਦੇਵਿ ਰੋਚਮਾਨਾ ਮਹੋਭਿਃ
ਸੁੰਦਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਪਕ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੋ; ਤੇਰੇ ਕਿਰਣਾਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੋ।
ਵਹਨ੍ਤਿ ਸੀਮਰੁਣਾਸੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤੋ ਗਾਵਃ ਸੁਭਗਾਮੁਰ੍ਵਿਯਾ ਪ੍ਰਥਾਨਾਮ੍ । ਅਪੇਜਤੇ ਸ਼ੂਰੋ ਅਸ੍ਤੇਵ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਬਾਧਤੇ ਤਮੋ ਅਜਿਰੋ ਨ ਵੋਲ਼੍ਹਾ
ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਚਮਕਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਤ ਵਿਆਪਕ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।