ਅਪ ਤ੍ਯਂ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਂ ਮੁषੀਵਾਣਂ ਹੁਰਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਦੂਰਮਧਿ ਸ੍ਰੁਤੇਰਜ
ਉਹ ਰਸਤੇ ਦੇ ਚੋਰ, ਚੁਪ ਚਾਪ ਛੁਪਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਚੁਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁੱਟ।
ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਯਾਵਿਨੋऽਘਸ਼ਂਸਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਪਦਾਭਿ ਤਿष੍ਠ ਤਪੁषਿਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਮਾੜੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈ।
ਆ ਤਤ੍ਤੇ ਦਸ੍ਰ ਮਨ੍ਤੁਮਃ ਪੂषਨ੍ਨਵੋ ਵृਣੀਮਹੇ । ਯੇਨ ਪਿਤॄਨਚੋਦਯਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅਜਬ ਪੁਸ਼ਨ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮੱਦਦ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਧਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸੌਭਗ ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸ਼ੀਮਤ੍ਤਮ । ਧਨਾਨਿ ਸੁषਣਾ ਕृਧਿ
ਫਿਰ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਕਰ।
ਅਤਿ ਨਃ ਸਸ਼੍ਚਤੋ ਨਯ ਸੁਗਾ ਨਃ ਸੁਪਥਾ ਕृਣੁ । ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵਿਦਃ
ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਚੱਲ, ਸਾਡਾ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰ। ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਭਿ ਸੂਯਵਸਂ ਨਯ ਨ ਨਵਜ੍ਵਾਰੋ ਅਧ੍ਵਨੇ । ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵਿਦਃ
ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ, ਸਫਰ 'ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਪੂਰ੍ਧਿ ਪ੍ਰ ਯਂਸਿ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਪ੍ਰਾਸ੍ਯੁਦਰਮ੍ । ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵਿਦਃ
ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਪਾਲਣ ਕਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਭੇਜ; ਭੰਡਾ ਭਰ ਦੇ। ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼।
ਨ ਪੂषਣਂ ਮੇਥਾਮਸਿ ਸੂਕ੍ਤੈਰਭਿ ਗृਣੀਮਸਿ । ਵਸੂਨਿ ਦਸ੍ਮਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆਲੂ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਕਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਮੀਲ਼੍ਹੁष੍ਟਮਾਯ ਤਵ੍ਯਸੇ । ਵੋਚੇਮ ਸ਼ਂਤਮਂ ਹृਦੇ
ਕਦਰੁਦਰ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਏ।
ਯਥਾ ਨੋ ਅਦਿਤਿਃ ਕਰਤ੍ਪਸ਼੍ਵੇ ਨृਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਗਵੇ । ਯਥਾ ਤੋਕਾਯ ਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਰੁਦਰ, ਉਹ ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕਰੇ।
ਯਥਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚਿਕੇਤਤਿ । ਯਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਰੁਦਰ ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਣ।
ਗਾਥਪਤਿਂ ਮੇਧਪਤਿਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਜਲਾषਭੇषਜਮ੍ । ਤਚ੍ਛਂਯੋਃ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਮਿਵ ਰੋਚਤੇ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਸੁਃ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਕ ਖਜ਼ਾਨਾ।
ਸ਼ਂ ਨਃ ਕਰਤ੍ਯਰ੍ਵਤੇ ਸੁਗਂ ਮੇषਾਯ ਮੇष੍ਯੇ । ਨृਭ੍ਯੋ ਨਾਰਿਭ੍ਯੋ ਗਵੇ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ, ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਿਆਵੇ।
ਅਸ੍ਮੇ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਿਯਮਧਿ ਨਿ ਧੇਹਿ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਨृਣਾਮ੍ । ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦੌਲਤ ਰੱਖ, ਸੌ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ; ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ।
ਮਾ ਨਃ ਸੋਮਪਰਿਬਾਧੋ ਮਾਰਾਤਯੋ ਜੁਹੁਰਨ੍ਤ । ਆ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਵਾਜੇ ਭਜ
ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਆ ਇੰਦੂ, ਇਨਾਮ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਪਾ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ਧਾਮਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ । ਮੂਰ੍ਧਾ ਨਾਭਾ ਸੋਮ ਵੇਨ ਆਭੂषਨ੍ਤੀਃ ਸੋਮ ਵੇਦਃ
ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ, ਸੋਮਾ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਾਸਤੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਸੋਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਦੁषਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਾਧੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਆ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਹਾ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਁ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ ਇਨਾਮ ਵਾਲਾ; ਅੱਜ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਲਿਆ।
ਜੁष੍ਟੋ ਹਿ ਦੂਤੋ ਅਸਿ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੋऽਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍ । ਸਜੂਰਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮੁषਸਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍
ਤੂੰ ਪਿਆਰਾ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਅਗਨੀ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਰਥਵਾਹ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਦ੍ਯਾ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਵਸੁਮਗ੍ਨਿਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਧੂਮਕੇਤੁਂ ਭਾऋਜੀਕਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਧ੍ਵਰਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਆਲੂ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ; ਧੂੰਏ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਵਿष੍ਠਮਤਿਥਿਂ ਸ੍ਵਾਹੁਤਂ ਜੁष੍ਟਂ ਜਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਯਾਤਵੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੌਜਵਾਨ, ਮਹਿਮਾਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਭਗਤ ਦਾ ਪਿਆਰਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਮृਤ ਭੋਜਨ । ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਮृਤਂ ਮਿਯੇਧ੍ਯ ਯਜਿष੍ਠਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਮਰ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਗਨੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਸੁਸ਼ਂਸੋ ਬੋਧਿ ਗृਣਤੇ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹੁਤਃ । ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਨਾਯੁਰ੍ਜੀਵਸੇ ਨਮਸ੍ਯਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ; ਪ੍ਰਸਕਣਵਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਖਾਣਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਂ ਸਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ ਇਨ੍ਧਤੇ । ਸ ਆ ਵਹ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋऽਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹ ਦ੍ਰਵਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੋਤਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਗਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ।
ਸਵਿਤਾਰਮੁषਸਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭਗਮਗ੍ਨਿਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ ਕ੍ਸ਼ਪਃ । ਕਣ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰ
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਕਣਵਾ ਲੋਕ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਵਿਤਾ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਮੁਕਦੇ ਸਮੇਂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਰ੍ਹ੍ਯਧ੍ਵਰਾਣਾਮਗ੍ਨੇ ਦੂਤੋ ਵਿਸ਼ਾਮਸਿ । ਉषਰ੍ਬੁਧ ਆ ਵਹ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਦੇਵਾਁ ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੂਤ ਹੈਂ; ਸਵੇਰ ਜਾਗ ਕੇ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਨੂषਸੋ ਵਿਭਾਵਸੋ ਦੀਦੇਥ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਃ । ਅਸਿ ਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਵਿਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਸਿ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਾਨੁषਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਸਵੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੀਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਧਨਮਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਮ੍ । ਮਨੁष੍ਵਦ੍ਦੇਵ ਧੀਮਹਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਜੀਰਂ ਦੂਤਮਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗ, ਯਜਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੋਤਾਰ ਤੇ ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਮਨੂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਅਮਰ ਦੂਤ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਿਤ੍ਰਮਹਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਨ੍ਤਰੋ ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਮ੍ । ਸਿਨ੍ਧੋਰਿਵ ਪ੍ਰਸ੍ਵਨਿਤਾਸ ਊਰ੍ਮਯੋऽਗ੍ਨੇਰ੍ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਅਰ੍ਚਯਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਗ੍ਨੇ ਸਯਾਵਭਿਃ । ਆ ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਾਣੋ ਅਧ੍ਵਰਮ੍
ਸੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਣ।