ਤਾਂ ਪੂष੍ਣਃ ਸੁਮਤਿਂ ਵਯਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮਿਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾ ਰਭਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉੱਡਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੀ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪੂषਣਂ ਯੁਵਾਮਹੇऽਭੀਸ਼ੂਁਰਿਵ ਸਾਰਥਿਃ । ਮਹ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਥੀ ਰੱਸਾ ਫੜਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਜਤਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪੇ ਅਹਨੀ ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਮਾਯਾ ਅਵਸਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਭਦ੍ਰਾ ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਰ ਵੱਖਰੀ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਜਾਦੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ।
ਅਜਾਸ਼੍ਵਃ ਪਸ਼ੁਪਾ ਵਾਜਪਸ੍ਤ੍ਯੋ ਧਿਯਂਜਿਨ੍ਵੋ ਭੁਵਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਰ੍ਪਿਤਃ । ਅष੍ਟ੍ਰਾਂ ਪੂषਾ ਸ਼ਿਥਿਰਾਮੁਦ੍ਵਰੀਵृਜਤ੍ਸਂਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਭੁਵਨਾ ਦੇਵ ਈਯਤੇ
ਪੂਸ਼ਨ, ਜੋ ਘੋੜੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਪੂਸ਼ਨ, ਖੁੱਲੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਾਵੋ ਅਨ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤਾਭਿਰ੍ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮੇਨ ਕृਤ ਸ਼੍ਰਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨਃ
ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੂਤੀ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ, ਮਾਣ ਤੇ ਨਾਮ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषਾ ਸੁਬਨ੍ਧੁਰ੍ਦਿਵ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਲ਼ਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਘਵਾ ਦਸ੍ਮਵਰ੍ਚਾਃ । ਯਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦਦੁਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੈ ਕਾਮੇਨ ਕृਤਂ ਤਵਸਂ ਸ੍ਵਞ੍ਚਮ੍
ਪੂਸ਼ਨ, ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ।
ਪ੍ਰ ਨੁ ਵੋਚਾ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਂ ਵੀਰ੍ਯਾ ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ । ਹਤਾਸੋ ਵਾਂ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜੀਵਥੋ ਯੁਵਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਹੜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ, ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੀਵਦੇ ਹੋ।
ਬਲ਼ਿਤ੍ਥਾ ਮਹਿਮਾ ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪਨਿष੍ਠ ਆ । ਸਮਾਨੋ ਵਾਂ ਜਨਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਾ ਯੁਵਂ ਯਮਾਵਿਹੇਹਮਾਤਰਾ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਭਰਾ, ਜੁੜਵਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕੋ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਓਕਿਵਾਂਸਾ ਸੁਤੇ ਸਚਾਁ ਅਸ਼੍ਵਾ ਸਪ੍ਤੀ ਇਵਾਦਨੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨ੍ਵਗ੍ਨੀ ਅਵਸੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਾ ਵਯਂ ਦੇਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਥ ਵਿਚ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਓ ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਂ ਸ੍ਤਵਤ੍ਤੇष੍ਵृਤਾਵृਧਾ । ਜੋषਵਾਕਂ ਵਦਤਃ ਪਜ੍ਰਹੋषਿਣਾ ਨ ਦੇਵਾ ਭਸਥਸ਼੍ਚਨ
ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ—ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੋ; ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਕੋ ਅਸ੍ਯ ਵਾਂ ਦੇਵੌ ਮਰ੍ਤਸ਼੍ਚਿਕੇਤਤਿ । ਵਿषੂਚੋ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੁਯੁਜਾਨ ਈਯਤ ਏਕਃ ਸਮਾਨ ਆ ਰਥੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਰਥ ਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਾਦਿਯਂ ਪੂਰ੍ਵਾਗਾਤ੍ਪਦ੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ । ਹਿਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਰੋ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਾਵਦਚ੍ਚਰਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਦਾ ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਜੀਵ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ; ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਤੀਹ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਹਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਨਰੋ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਬਾਹ੍ਵੋਃ । ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਧਨੇ ਪਰਾ ਵਰ੍ਕ੍ਤਂ ਗਵਿष੍ਟਿषੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਪਨ੍ਤਿ ਮਾਘਾ ਅਰ੍ਯੋ ਅਰਾਤਯਃ । ਅਪ ਦ੍ਵੇषਾਂਸ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਯੁਯੁਤਂ ਸੂਰ੍ਯਾਦਧਿ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਮਾਘਾ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਯੁਵੋਰਪਿ ਵਸੁ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ । ਆ ਨ ਇਹ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤਂ ਰਯਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਪੋषਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਿਵਯ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਉਕ੍ਥਵਾਹਸਾ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਹਵਨਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰਾ ਗਤਮਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਵਡਿਆਈ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਸ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ।
ਸ਼੍ਨਥਦ੍ਵृਤ੍ਰਮੁਤ ਸਨੋਤਿ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੋ ਅਗ੍ਨੀ ਸਹੁਰੀ ਸਪਰ੍ਯਾਤ੍ । ਇਰਜ੍ਯਨ੍ਤਾ ਵਸਵ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਰੇਃ ਸਹਸ੍ਤਮਾ ਸਹਸਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤਾ
ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਫ਼ਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਯੋਧਿष੍ਟਮਭਿ ਗਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੂਨਮਪਃ ਸ੍ਵਰੁषਸੋ ਅਗ੍ਨ ਊਲ਼੍ਹਾਃ । ਦਿਸ਼ਃ ਸ੍ਵਰੁषਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਪੋ ਗਾ ਅਗ੍ਨੇ ਯੁਵਸੇ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਇੰਦਰ, ਹੁਣ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂ, ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆਈਆਂ। ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਰੌਸ਼ਨ ਪਾਣੀਆਂ ਭੇਜ; ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਣਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਲਿਆ।
ਆ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਵृਤ੍ਰਹਭਿਃ ਸ਼ੁष੍ਮੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਤਂ ਨਮੋਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਵਾਕ੍ । ਯੁਵਂ ਰਾਧੋਭਿਰਕਵੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਮੇ ਭਵਤਮੁਤ੍ਤਮੇਭਿਃ
ਆਓ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਓ। ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਹਰ ਹੋ।
ਤਾ ਹੁਵੇ ਯਯੋਰਿਦਂ ਪਪ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨ ਮਰ੍ਧਤਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਕੀਤਾ ਕੰਮ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਉਗ੍ਰਾ ਵਿਘਨਿਨਾ ਮृਧ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਹਵਾਮਹੇ । ਤਾ ਨੋ ਮृਲ਼ਾਤ ਈਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਹਤੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਰ੍ਯਾ ਹਤੋ ਦਾਸਾਨਿ ਸਤ੍ਪਤੀ । ਹਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਯੁਵਾਮਿਮੇऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਨੂषਤ । ਪਿਬਤਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਾ ਸੁਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਸ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਪੀਓ।
ਯਾ ਵਾਂ ਸਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਨਿਯੁਤੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨਰਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਾਭਿਰਾ ਗਤਮ੍
ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮਦਦ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਤਾਭਿਰਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਨਰੋਪੇਦਂ ਸਵਨਂ ਸੁਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਉਹ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਸੋਮ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਓ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਤਮੀਲ਼ਿष੍ਵ ਯੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਵਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿष੍ਵਜਤ੍ । ਕृष੍ਣਾ ਕृਣੋਤਿ ਜਿਹ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦ੍ਧ ਆਵਿਵਾਸਤਿ ਸੁਮ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਸੁਤਰਾ ਅਪਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਨੋ ਵਾਜਵਤੀਰਿष ਆਸ਼ੂਨ੍ਪਿਪृਤਮਰ੍ਵਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵੋਲ਼੍ਹਵੇ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਭਾ ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆਹੁਵਧ੍ਯਾ ਉਭਾ ਰਾਧਸਃ ਸਹ ਮਾਦਯਧ੍ਯੈ । ਉਭਾ ਦਾਤਾਰਾਵਿषਾਂ ਰਯੀਣਾਮੁਭਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ ਹੁਵੇ ਵਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਯੋਗ ਹੋ; ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਧਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਦੋਵੇਂ ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਗਵ੍ਯੇਭਿਰਸ਼੍ਵ੍ਯੈਰ੍ਵਸਵ੍ਯੈਰੁਪ ਗਚ੍ਛਤਮ੍ । ਸਖਾਯੌ ਦੇਵੌ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਖਜਾਨੇ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਸਾਥੀਆਂ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।