ਯ ਏਨਮਾਦਿਦੇਸ਼ਤਿ ਕਰਮ੍ਭਾਦਿਤਿ ਪੂषਣਮ੍ । ਨ ਤੇਨ ਦੇਵ ਆਦਿਸ਼ੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ 'ਕਰੰਭਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਸਤੇ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਉਤ ਘਾ ਸ ਰਥੀਤਮਃ ਸਖ੍ਯਾ ਸਤ੍ਪਤਿਰ੍ਯੁਜਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ, ਚੰਗਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਾਦਃ ਪਰੁषੇ ਗਵਿ ਸੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਨ੍ਯੈਰਯਦ੍ਰਥੀਤਮਃ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹੀਆ ਰੱਖਿਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਪਹੀਆ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ।
ਯਦਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਬ੍ਰਵਾਮ ਦਸ੍ਰ ਮਨ੍ਤੁਮਃ । ਤਤ੍ਸੁ ਨੋ ਮਨ੍ਮ ਸਾਧਯ
ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹੀਏ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਅਸਚਰਜ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉਹ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਇਮਂ ਚ ਨੋ ਗਵੇषਣਂ ਸਾਤਯੇ ਸੀषਧੋ ਗਣਮ੍ । ਆਰਾਤ੍ਪੂषਨ੍ਨਸਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਇਹ ਟੋਲੀ ਮਿਲਣ ਲਈ ਦੇ; ਪੂਸ਼ਣ, ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ।
ਆ ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮੀਮਹ ਆਰੇਅਘਾਮੁਪਾਵਸੁਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਾਤਯੇ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਾਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੂਰੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਅਤੇ ਹਰ ਕੱਲੀ ਲਈ, ਕੱਲੀ ਅਤੇ ਹਰ ਕੱਲੀ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੁ ਪੂषਣਾ ਵਯਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸੋਮਮਨ੍ਯ ਉਪਾਸਦਤ੍ਪਾਤਵੇ ਚਮ੍ਵੋਃ ਸੁਤਮ੍ । ਕਰਮ੍ਭਮਨ੍ਯ ਇਚ੍ਛਤਿ
ਕੋਈ ਸੋਮਾ, ਚਮਵਾਂ ਦੀ ਨਿਕਲਾਈ ਹੋਈ ਰਸ, ਪੀਣ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਕਰੰਭਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜਾ ਅਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਯੋ ਹਰੀ ਅਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭृਤਾ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਇਕ ਦੇ ਅੱਗ ਬੱਕਰੀਆਂ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਲਈ ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਨਯਦ੍ਰਿਤੋ ਮਹੀਰਪੋ ਵृषਨ੍ਤਮਃ । ਤਤ੍ਰ ਪੂषਾਭਵਤ੍ਸਚਾ
ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ, ਉਥੇ ਪੂਸ਼ਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਪੂष੍ਣਃ ਸੁਮਤਿਂ ਵਯਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮਿਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾ ਰਭਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉੱਡਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੀ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪੂषਣਂ ਯੁਵਾਮਹੇऽਭੀਸ਼ੂਁਰਿਵ ਸਾਰਥਿਃ । ਮਹ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਥੀ ਰੱਸਾ ਫੜਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਜਤਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪੇ ਅਹਨੀ ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਮਾਯਾ ਅਵਸਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਭਦ੍ਰਾ ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਰ ਵੱਖਰੀ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਜਾਦੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ।
ਅਜਾਸ਼੍ਵਃ ਪਸ਼ੁਪਾ ਵਾਜਪਸ੍ਤ੍ਯੋ ਧਿਯਂਜਿਨ੍ਵੋ ਭੁਵਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਰ੍ਪਿਤਃ । ਅष੍ਟ੍ਰਾਂ ਪੂषਾ ਸ਼ਿਥਿਰਾਮੁਦ੍ਵਰੀਵृਜਤ੍ਸਂਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਭੁਵਨਾ ਦੇਵ ਈਯਤੇ
ਪੂਸ਼ਨ, ਜੋ ਘੋੜੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਪੂਸ਼ਨ, ਖੁੱਲੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਾਵੋ ਅਨ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤਾਭਿਰ੍ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮੇਨ ਕृਤ ਸ਼੍ਰਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨਃ
ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੂਤੀ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ, ਮਾਣ ਤੇ ਨਾਮ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषਾ ਸੁਬਨ੍ਧੁਰ੍ਦਿਵ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਲ਼ਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਘਵਾ ਦਸ੍ਮਵਰ੍ਚਾਃ । ਯਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦਦੁਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੈ ਕਾਮੇਨ ਕृਤਂ ਤਵਸਂ ਸ੍ਵਞ੍ਚਮ੍
ਪੂਸ਼ਨ, ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ।
ਪ੍ਰ ਨੁ ਵੋਚਾ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਂ ਵੀਰ੍ਯਾ ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ । ਹਤਾਸੋ ਵਾਂ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜੀਵਥੋ ਯੁਵਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਹੜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ, ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੀਵਦੇ ਹੋ।
ਬਲ਼ਿਤ੍ਥਾ ਮਹਿਮਾ ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪਨਿष੍ਠ ਆ । ਸਮਾਨੋ ਵਾਂ ਜਨਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਾ ਯੁਵਂ ਯਮਾਵਿਹੇਹਮਾਤਰਾ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਭਰਾ, ਜੁੜਵਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕੋ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਓਕਿਵਾਂਸਾ ਸੁਤੇ ਸਚਾਁ ਅਸ਼੍ਵਾ ਸਪ੍ਤੀ ਇਵਾਦਨੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨ੍ਵਗ੍ਨੀ ਅਵਸੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਾ ਵਯਂ ਦੇਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਥ ਵਿਚ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਓ ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਂ ਸ੍ਤਵਤ੍ਤੇष੍ਵृਤਾਵृਧਾ । ਜੋषਵਾਕਂ ਵਦਤਃ ਪਜ੍ਰਹੋषਿਣਾ ਨ ਦੇਵਾ ਭਸਥਸ਼੍ਚਨ
ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ—ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੋ; ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਕੋ ਅਸ੍ਯ ਵਾਂ ਦੇਵੌ ਮਰ੍ਤਸ਼੍ਚਿਕੇਤਤਿ । ਵਿषੂਚੋ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੁਯੁਜਾਨ ਈਯਤ ਏਕਃ ਸਮਾਨ ਆ ਰਥੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਰਥ ਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਾਦਿਯਂ ਪੂਰ੍ਵਾਗਾਤ੍ਪਦ੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ । ਹਿਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਰੋ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਾਵਦਚ੍ਚਰਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਦਾ ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਜੀਵ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ; ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਤੀਹ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਹਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਨਰੋ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਬਾਹ੍ਵੋਃ । ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਧਨੇ ਪਰਾ ਵਰ੍ਕ੍ਤਂ ਗਵਿष੍ਟਿषੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਪਨ੍ਤਿ ਮਾਘਾ ਅਰ੍ਯੋ ਅਰਾਤਯਃ । ਅਪ ਦ੍ਵੇषਾਂਸ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਯੁਯੁਤਂ ਸੂਰ੍ਯਾਦਧਿ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਮਾਘਾ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਯੁਵੋਰਪਿ ਵਸੁ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ । ਆ ਨ ਇਹ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤਂ ਰਯਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਪੋषਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਿਵਯ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਉਕ੍ਥਵਾਹਸਾ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਹਵਨਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰਾ ਗਤਮਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਵਡਿਆਈ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਸ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ।
ਸ਼੍ਨਥਦ੍ਵृਤ੍ਰਮੁਤ ਸਨੋਤਿ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੋ ਅਗ੍ਨੀ ਸਹੁਰੀ ਸਪਰ੍ਯਾਤ੍ । ਇਰਜ੍ਯਨ੍ਤਾ ਵਸਵ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਰੇਃ ਸਹਸ੍ਤਮਾ ਸਹਸਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤਾ
ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਫ਼ਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਯੋਧਿष੍ਟਮਭਿ ਗਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੂਨਮਪਃ ਸ੍ਵਰੁषਸੋ ਅਗ੍ਨ ਊਲ਼੍ਹਾਃ । ਦਿਸ਼ਃ ਸ੍ਵਰੁषਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਪੋ ਗਾ ਅਗ੍ਨੇ ਯੁਵਸੇ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਇੰਦਰ, ਹੁਣ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂ, ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆਈਆਂ। ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਰੌਸ਼ਨ ਪਾਣੀਆਂ ਭੇਜ; ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਣਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਲਿਆ।
ਆ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਵृਤ੍ਰਹਭਿਃ ਸ਼ੁष੍ਮੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਤਂ ਨਮੋਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਵਾਕ੍ । ਯੁਵਂ ਰਾਧੋਭਿਰਕਵੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਮੇ ਭਵਤਮੁਤ੍ਤਮੇਭਿਃ
ਆਓ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਓ। ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਹਰ ਹੋ।
ਤਾ ਹੁਵੇ ਯਯੋਰਿਦਂ ਪਪ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨ ਮਰ੍ਧਤਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਕੀਤਾ ਕੰਮ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ।