ਮਾਕਿਰ੍ਨੇਸ਼ਨ੍ਮਾਕੀਂ ਰਿषਨ੍ਮਾਕੀਂ ਸਂ ਸ਼ਾਰਿ ਕੇਵਟੇ । ਅਥਾਰਿष੍ਟਾਭਿਰਾ ਗਹਿ
ਕੋਈ ਭਟਕੇ ਨਾ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਏ, ਕੋਈ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਂ ਪੂषਣਂ ਵਯਮਿਰ੍ਯਮਨष੍ਟਵੇਦਸਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਂ ਰਾਯ ਈਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਪੁਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਪੂषਨ੍ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਵਯਂ ਨ ਰਿष੍ਯੇਮ ਕਦਾ ਚਨ । ਸ੍ਤੋਤਾਰਸ੍ਤ ਇਹ ਸ੍ਮਸਿ
ਪੁਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਾ ਰਹੀਏ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਪੂषਾ ਪਰਸ੍ਤਾਦ੍ਧਸ੍ਤਂ ਦਧਾਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਨੋ ਨष੍ਟਮਾਜਤੁ
ਪੁਸ਼ਨ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੂਰੋਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ; ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਏਹਿ ਵਾਂ ਵਿਮੁਚੋ ਨਪਾਦਾਘृਣੇ ਸਂ ਸਚਾਵਹੈ । ਰਥੀਰृਤਸ੍ਯ ਨੋ ਭਵ
ਓ ਵਿਮੁਚੋ ਦੇ ਪੁੱਤੋ, ਨਪਾਤ ਆਘ੍ਰਣੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ; ਸੱਚ ਦੇ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਣੋ।
ਰਥੀਤਮਂ ਕਪਰ੍ਦਿਨਮੀਸ਼ਾਨਂ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਰਾਯਃ ਸਖਾਯਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਗੁੱਝੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਰਾਯੋ ਧਾਰਾਸ੍ਯਾਘृਣੇ ਵਸੋ ਰਾਸ਼ਿਰਜਾਸ਼੍ਵ । ਧੀਵਤੋਧੀਵਤਃ ਸਖਾ
ਆਘ੍ਰਣੀ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਧਾਰ, ਦਾਤਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਢੇਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ; ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੋ।
ਪੂषਣਂ ਨ੍ਵਜਾਸ਼੍ਵਮੁਪ ਸ੍ਤੋषਾਮ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਸ੍ਵਸੁਰ੍ਯੋ ਜਾਰ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ, ਨਵੇਂ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਰ੍ਦਿਧਿषੁਮਬ੍ਰਵਂ ਸ੍ਵਸੁਰ੍ਜਾਰਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ । ਭ੍ਰਾਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖਾ ਮਮ
ਮੈਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੂਰਜ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ; ਇੰਦਰ ਦਾ ਭਰਾ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।
ਆਜਾਸਃ ਪੂषਣਂ ਰਥੇ ਨਿਸ਼ृਮ੍ਭਾਸ੍ਤੇ ਜਨਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਦੇਵਂ ਵਹਨ੍ਤੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ
ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਣ।
ਯ ਏਨਮਾਦਿਦੇਸ਼ਤਿ ਕਰਮ੍ਭਾਦਿਤਿ ਪੂषਣਮ੍ । ਨ ਤੇਨ ਦੇਵ ਆਦਿਸ਼ੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ 'ਕਰੰਭਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਸਤੇ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਉਤ ਘਾ ਸ ਰਥੀਤਮਃ ਸਖ੍ਯਾ ਸਤ੍ਪਤਿਰ੍ਯੁਜਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ, ਚੰਗਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਾਦਃ ਪਰੁषੇ ਗਵਿ ਸੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਨ੍ਯੈਰਯਦ੍ਰਥੀਤਮਃ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹੀਆ ਰੱਖਿਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਪਹੀਆ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ।
ਯਦਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਬ੍ਰਵਾਮ ਦਸ੍ਰ ਮਨ੍ਤੁਮਃ । ਤਤ੍ਸੁ ਨੋ ਮਨ੍ਮ ਸਾਧਯ
ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹੀਏ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਅਸਚਰਜ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉਹ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਇਮਂ ਚ ਨੋ ਗਵੇषਣਂ ਸਾਤਯੇ ਸੀषਧੋ ਗਣਮ੍ । ਆਰਾਤ੍ਪੂषਨ੍ਨਸਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਇਹ ਟੋਲੀ ਮਿਲਣ ਲਈ ਦੇ; ਪੂਸ਼ਣ, ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ।
ਆ ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮੀਮਹ ਆਰੇਅਘਾਮੁਪਾਵਸੁਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਾਤਯੇ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਾਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੂਰੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਅਤੇ ਹਰ ਕੱਲੀ ਲਈ, ਕੱਲੀ ਅਤੇ ਹਰ ਕੱਲੀ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੁ ਪੂषਣਾ ਵਯਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸੋਮਮਨ੍ਯ ਉਪਾਸਦਤ੍ਪਾਤਵੇ ਚਮ੍ਵੋਃ ਸੁਤਮ੍ । ਕਰਮ੍ਭਮਨ੍ਯ ਇਚ੍ਛਤਿ
ਕੋਈ ਸੋਮਾ, ਚਮਵਾਂ ਦੀ ਨਿਕਲਾਈ ਹੋਈ ਰਸ, ਪੀਣ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਕਰੰਭਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜਾ ਅਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਯੋ ਹਰੀ ਅਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭृਤਾ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਇਕ ਦੇ ਅੱਗ ਬੱਕਰੀਆਂ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਲਈ ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਨਯਦ੍ਰਿਤੋ ਮਹੀਰਪੋ ਵृषਨ੍ਤਮਃ । ਤਤ੍ਰ ਪੂषਾਭਵਤ੍ਸਚਾ
ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ, ਉਥੇ ਪੂਸ਼ਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਪੂष੍ਣਃ ਸੁਮਤਿਂ ਵਯਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮਿਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾ ਰਭਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉੱਡਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੀ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪੂषਣਂ ਯੁਵਾਮਹੇऽਭੀਸ਼ੂਁਰਿਵ ਸਾਰਥਿਃ । ਮਹ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਥੀ ਰੱਸਾ ਫੜਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਜਤਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪੇ ਅਹਨੀ ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਮਾਯਾ ਅਵਸਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਭਦ੍ਰਾ ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਰ ਵੱਖਰੀ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਜਾਦੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ।
ਅਜਾਸ਼੍ਵਃ ਪਸ਼ੁਪਾ ਵਾਜਪਸ੍ਤ੍ਯੋ ਧਿਯਂਜਿਨ੍ਵੋ ਭੁਵਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਰ੍ਪਿਤਃ । ਅष੍ਟ੍ਰਾਂ ਪੂषਾ ਸ਼ਿਥਿਰਾਮੁਦ੍ਵਰੀਵृਜਤ੍ਸਂਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਭੁਵਨਾ ਦੇਵ ਈਯਤੇ
ਪੂਸ਼ਨ, ਜੋ ਘੋੜੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਪੂਸ਼ਨ, ਖੁੱਲੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਾਵੋ ਅਨ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤਾਭਿਰ੍ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮੇਨ ਕृਤ ਸ਼੍ਰਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨਃ
ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੂਤੀ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ, ਮਾਣ ਤੇ ਨਾਮ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषਾ ਸੁਬਨ੍ਧੁਰ੍ਦਿਵ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਲ਼ਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਘਵਾ ਦਸ੍ਮਵਰ੍ਚਾਃ । ਯਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦਦੁਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੈ ਕਾਮੇਨ ਕृਤਂ ਤਵਸਂ ਸ੍ਵਞ੍ਚਮ੍
ਪੂਸ਼ਨ, ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ।
ਪ੍ਰ ਨੁ ਵੋਚਾ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਂ ਵੀਰ੍ਯਾ ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ । ਹਤਾਸੋ ਵਾਂ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜੀਵਥੋ ਯੁਵਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਹੜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ, ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੀਵਦੇ ਹੋ।
ਬਲ਼ਿਤ੍ਥਾ ਮਹਿਮਾ ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪਨਿष੍ਠ ਆ । ਸਮਾਨੋ ਵਾਂ ਜਨਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਾ ਯੁਵਂ ਯਮਾਵਿਹੇਹਮਾਤਰਾ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਭਰਾ, ਜੁੜਵਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕੋ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਓਕਿਵਾਂਸਾ ਸੁਤੇ ਸਚਾਁ ਅਸ਼੍ਵਾ ਸਪ੍ਤੀ ਇਵਾਦਨੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨ੍ਵਗ੍ਨੀ ਅਵਸੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਾ ਵਯਂ ਦੇਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਥ ਵਿਚ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਓ ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਂ ਸ੍ਤਵਤ੍ਤੇष੍ਵृਤਾਵृਧਾ । ਜੋषਵਾਕਂ ਵਦਤਃ ਪਜ੍ਰਹੋषਿਣਾ ਨ ਦੇਵਾ ਭਸਥਸ਼੍ਚਨ
ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ—ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੋ; ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ।