ਸ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਁ ਏਕੋ ਵਸੂਨਿ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਗਿਰ੍ਵਣਸ੍ਤਮੋ ਅਧ੍ਰਿਗੁਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੀ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰਾ ਪृਣ ਕਾਮਂ ਵਾਜੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਭਿਃ । ਗੋਮਦ੍ਭਿਰ੍ਗੋਪਤੇ ਧृषਤ੍
ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇੱਛਾ, ਇਨਾਮ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਹੇ ਗਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਮਾਲਕ।
ਤਦ੍ਵੋ ਗਾਯ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਤ੍ਵਨੇ । ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਵੇ ਨ ਸ਼ਾਕਿਨੇ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨੋ ਪੀੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਨ ਘਾ ਵਸੁਰ੍ਨਿ ਯਮਤੇ ਦਾਨਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪ ਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰਃ
ਸਚਮੁਚ, ਦਾਨੀ ਦਾਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੱਕ ਗੀਤਾਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਹਿ ਵ੍ਰਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਯੁਹਾ ਗਮਤ੍ । ਸ਼ਚੀਭਿਰਪ ਨੋ ਵਰਤ੍
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋऽਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਵੁਰ੍ਗਿਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ
ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਣਾਸ਼ਂ ਸਖ੍ਯਂ ਤਵ ਗੌਰਸਿ ਵੀਰ ਗਵ੍ਯਤੇ । ਅਸ਼੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਾਯਤੇ ਭਵ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗਾਂ ਲਈ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਤੂੰ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਰਾਧਸੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਹੇ । ਨ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਨਿਦੇ ਕਰਃ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ; ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੱਡ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ । ਵਤ੍ਸਂ ਗਾਵੋ ਨ ਧੇਨਵਃ
ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਹਰ ਪੀੜਨ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ।
ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਂ ਵਿਵਾਚਿ । ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਵਾਜਯਤਾਮ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਵਾਏ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਤੁ ਤੇ ਸ੍ਤੋਮੋ ਵਾਹਿष੍ਠੋ ਅਨ੍ਤਮਃ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਰਾਯੇ ਮਹੇ ਹਿਨੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ ਹੋਵੇ; ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਲਿਆਉ।
ਅਧਿ ਬृਬੁਃ ਪਣੀਨਾਂ ਵਰ੍षਿष੍ਠੇ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਨਸ੍ਥਾਤ੍ । ਉਰੁਃ ਕਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਗਾਙ੍ਗ੍ਯਃ
ਬ੍ਰਿਬੂ ਪਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਗਾ ਦਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਮੈਦਾਨ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰਿਵ ਦ੍ਰਵਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਰਾਤਿਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀ । ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਨਾਯ ਮਂਹਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਦਾਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵਾਧੂ, ਤੁਰੰਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਰ੍ਯ ਆ ਸਦਾ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਕਾਰਵਃ । ਬृਬੁਂ ਸਹਸ੍ਰਦਾਤਮਂ ਸੂਰਿਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਿਬੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਰਤਾਜ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵਰ੍ਵਤਃ
ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਥ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹਥ ਵਿਚ ਵੱਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪੱਥਰ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਵੰਡ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸਤ੍ਰਾਹਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਹੂਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਮੁष੍ਕ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਸਤ੍ਪਤੇ ਭਵਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਇਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣ।
ਬਾਧਸੇ ਜਨਾਨ੍ਵृषਭੇਵ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਘृषੌ ਮੀਲ਼੍ਹ ऋਚੀषਮ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬੋਧ੍ਯਵਿਤਾ ਮਹਾਧਨੇ ਤਨੂष੍ਵਪ੍ਸੁ ਸੂਰ੍ਯੇ
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ ਹਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨ ਆ ਭਰਁ ਓਜਿष੍ਠਂ ਪਪੁਰਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਯੇਨੇਮੇ ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਰੋਦਸੀ ਓਭੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇ, ਹੇ ਵੱਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤ੍ਵਾਮੁਗ੍ਰਮਵਸੇ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵੇषੁ ਹੂਮਹੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁ ਨੋ ਵਿਥੁਰਾ ਪਿਬ੍ਦਨਾ ਵਸੋऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਸੁषਹਾਨ੍ਕृਧਿ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਬਣਾਓ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇਕ ਕਰ ਦੇ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਹੁषੀष੍ਵਾਁ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਕृष੍ਟਿषੁ । ਯਦ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਾ ਭਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਤੂੰ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਚਮਕ ਤੂੰ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਦੇ।
ਯਦ੍ਵਾ ਤृਕ੍ਸ਼ੌ ਮਘਵਨ੍ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਾਵਾ ਜਨੇ ਯਤ੍ਪੂਰੌ ਕਚ੍ਚ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਰਿਰੀਹਿ ਸਂ ਨृषਾਹ੍ਯੇऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਪृਤ੍ਸੁ ਤੁਰ੍ਵਣੇ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਤਿਰਕਸ਼, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਜਨਾ, ਪੁਰੁ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਸਕੀਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਤ੍ । ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਚ੍ਛ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਯਾਵਯਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮੇਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਓਟ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵਾਲਾ ਆਸਰਾ ਦੇ। ਆਪਣੀ ਢਾਲ ਦਾਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੇ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯੇ ਗਵ੍ਯਤਾ ਮਨਸਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਾਦਭੁਰਭਿਪ੍ਰਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਸ੍ਤਨੂਪਾ ਅਨ੍ਤਮੋ ਭਵ
ਜੋ ਲੋਕ ਧਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣ ਜਾ।
ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਵृਧੇ ਭਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਯਮਵਾ ਯੁਧਿ । ਯਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪਤਯਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਣਿਨੋ ਦਿਦ੍ਯਵਸ੍ਤਿਗ੍ਮਮੂਰ੍ਧਾਨਃ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣ ਜਾ, ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਲੋੜ ਪਵੇ। ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਖ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਚੋਟੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੂਰਾਸਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਵਿਤਨ੍ਵਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਪਿਤॄਣਾਮ੍ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਯਚ੍ਛ ਤਨ੍ਵੇ ਤਨੇ ਚ ਛਰ੍ਦਿਰਚਿਤ੍ਤਂ ਯਾਵਯ ਦ੍ਵੇषਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲਗਾ ਕੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਛਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਾਡੀ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਕੋਈ ਵੀ ਬੇਸਮਝ ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਗੇ ਅਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੋਦਯਾਸੇ ਮਹਾਧਨੇ । ਅਸਮਨੇ ਅਧ੍ਵਨਿ ਵृਜਿਨੇ ਪਥਿ ਸ਼੍ਯੇਨਾਁ ਇਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਸਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਔਖੇ ਤੇ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਵ ਵਾਲੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਣ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਸਿਨ੍ਧੂਁਰਿਵ ਪ੍ਰਵਣ ਆਸ਼ੁਯਾ ਯਤੋ ਯਦਿ ਕ੍ਲੋਸ਼ਮਨੁ ष੍ਵਣਿ । ਆ ਯੇ ਵਯੋ ਨ ਵਰ੍ਵृਤਤ੍ਯਾਮਿषਿ ਗृਭੀਤਾ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਗਵਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਵਗਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦਾਣੇ ਵਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਣ।
ਸ੍ਵਾਦੁष੍ਕਿਲਾਯਂ ਮਧੁਮਾਁ ਉਤਾਯਂ ਤੀਵ੍ਰਃ ਕਿਲਾਯਂ ਰਸਵਾਁ ਉਤਾਯਮ੍ । ਉਤੋ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਪਪਿਵਾਂਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਨ ਸਹਤ ਆਹਵੇषੁ
ਇਹ ਸੋਮ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਇਹ ਚਾਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਯਂ ਸ੍ਵਾਦੁਰਿਹ ਮਦਿष੍ਠ ਆਸ ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ ਮਮਾਦ । ਪੁਰੂਣਿ ਯਸ਼੍ਚ੍ਯੌਤ੍ਨਾ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਵਿ ਨਵਤਿਂ ਨਵ ਚ ਦੇਹ੍ਯੋ ਹਨ੍
ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਨੱਵੇਂ ਤੇ ਨਵੇਂ, ਕੁੱਲ ਨਵੱਤੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।