ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤੇ । ਅਹੂਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਹੇ ਸੱਚੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ, ਜੋ ਮਾਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪੁਰਾਸਿਥ ਯੋ ਵਾ ਨੂਨਂ ਹਿਤੇ ਧਨੇ । ਹਵ੍ਯਃ ਸ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਜੋ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੁਣ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਧੀਭਿਰਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰਰ੍ਵਤੋ ਵਾਜਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਾਨ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਜੇष੍ਮ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅਭੂਰੁ ਵੀਰ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਮਹਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਨੇ ਹਿਤੇ । ਭਰੇ ਵਿਤਨ੍ਤਸਾਯ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਤ ਊਤਿਰਮਿਤ੍ਰਹਨ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂਜਵਸ੍ਤਮਾਸਤਿ । ਤਯਾ ਨੋ ਹਿਨੁਹੀ ਰਥਮ੍
ਹੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਉਹ ਮਦਦ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਥ ਚਲਾ।
ਸ ਰਥੇਨ ਰਥੀਤਮੋऽਸ੍ਮਾਕੇਨਾਭਿਯੁਗ੍ਵਨਾ । ਜੇषਿ ਜਿष੍ਣੋ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਰਥ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯ ਏਕ ਇਤ੍ਤਮੁ ष੍ਟੁਹਿ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਪਤਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵृषਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯੋ ਗृਣਤਾਮਿਦਾਸਿਥਾਪਿਰੂਤੀ ਸ਼ਿਵਃ ਸਖਾ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯ
ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਮਦਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ।
ਧਿष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਤ੍ਯਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵਃ । ਸਾਸਹੀष੍ਠਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵਜਰ ਫੜ, ਹੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਰਯੀਣਾਂ ਯੁਜਂ ਸਖਾਯਂ ਕੀਰਿਚੋਦਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸ੍ਤਮਂ ਹੁਵੇ
ਪੁਰਾਣਾ ਧਨ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਁ ਏਕੋ ਵਸੂਨਿ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਗਿਰ੍ਵਣਸ੍ਤਮੋ ਅਧ੍ਰਿਗੁਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੀ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰਾ ਪृਣ ਕਾਮਂ ਵਾਜੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਭਿਃ । ਗੋਮਦ੍ਭਿਰ੍ਗੋਪਤੇ ਧृषਤ੍
ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇੱਛਾ, ਇਨਾਮ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਹੇ ਗਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਮਾਲਕ।
ਤਦ੍ਵੋ ਗਾਯ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਤ੍ਵਨੇ । ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਵੇ ਨ ਸ਼ਾਕਿਨੇ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨੋ ਪੀੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਨ ਘਾ ਵਸੁਰ੍ਨਿ ਯਮਤੇ ਦਾਨਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪ ਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰਃ
ਸਚਮੁਚ, ਦਾਨੀ ਦਾਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੱਕ ਗੀਤਾਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਹਿ ਵ੍ਰਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਯੁਹਾ ਗਮਤ੍ । ਸ਼ਚੀਭਿਰਪ ਨੋ ਵਰਤ੍
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋऽਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਵੁਰ੍ਗਿਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ
ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਣਾਸ਼ਂ ਸਖ੍ਯਂ ਤਵ ਗੌਰਸਿ ਵੀਰ ਗਵ੍ਯਤੇ । ਅਸ਼੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਾਯਤੇ ਭਵ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗਾਂ ਲਈ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਤੂੰ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਰਾਧਸੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਹੇ । ਨ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਨਿਦੇ ਕਰਃ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ; ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੱਡ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ । ਵਤ੍ਸਂ ਗਾਵੋ ਨ ਧੇਨਵਃ
ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਹਰ ਪੀੜਨ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ।
ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਂ ਵਿਵਾਚਿ । ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਵਾਜਯਤਾਮ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਵਾਏ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਤੁ ਤੇ ਸ੍ਤੋਮੋ ਵਾਹਿष੍ਠੋ ਅਨ੍ਤਮਃ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਰਾਯੇ ਮਹੇ ਹਿਨੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ ਹੋਵੇ; ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਲਿਆਉ।
ਅਧਿ ਬृਬੁਃ ਪਣੀਨਾਂ ਵਰ੍षਿष੍ਠੇ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਨਸ੍ਥਾਤ੍ । ਉਰੁਃ ਕਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਗਾਙ੍ਗ੍ਯਃ
ਬ੍ਰਿਬੂ ਪਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਗਾ ਦਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਮੈਦਾਨ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰਿਵ ਦ੍ਰਵਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਰਾਤਿਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀ । ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਨਾਯ ਮਂਹਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਦਾਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵਾਧੂ, ਤੁਰੰਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਰ੍ਯ ਆ ਸਦਾ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਕਾਰਵਃ । ਬृਬੁਂ ਸਹਸ੍ਰਦਾਤਮਂ ਸੂਰਿਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਿਬੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਰਤਾਜ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵਰ੍ਵਤਃ
ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਥ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹਥ ਵਿਚ ਵੱਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪੱਥਰ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਵੰਡ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸਤ੍ਰਾਹਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਹੂਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਮੁष੍ਕ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਸਤ੍ਪਤੇ ਭਵਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਇਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣ।
ਬਾਧਸੇ ਜਨਾਨ੍ਵृषਭੇਵ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਘृषੌ ਮੀਲ਼੍ਹ ऋਚੀषਮ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬੋਧ੍ਯਵਿਤਾ ਮਹਾਧਨੇ ਤਨੂष੍ਵਪ੍ਸੁ ਸੂਰ੍ਯੇ
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ ਹਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨ ਆ ਭਰਁ ਓਜਿष੍ਠਂ ਪਪੁਰਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਯੇਨੇਮੇ ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਰੋਦਸੀ ਓਭੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇ, ਹੇ ਵੱਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤ੍ਵਾਮੁਗ੍ਰਮਵਸੇ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵੇषੁ ਹੂਮਹੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁ ਨੋ ਵਿਥੁਰਾ ਪਿਬ੍ਦਨਾ ਵਸੋऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਸੁषਹਾਨ੍ਕृਧਿ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਬਣਾਓ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇਕ ਕਰ ਦੇ।