ਅਯਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿ ष੍ਕਭਾਯਦਯਂ ਰਥਮਯੁਨਕ੍ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਮ੍ । ਅਯਂ ਗੋषੁ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਪਕ੍ਵਮਨ੍ਤਃ ਸੋਮੋ ਦਾਧਾਰ ਦਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਮ੍
ਇਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ; ਇਹ ਨੇ ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ। ਇਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੋਮ ਰਸ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਸ-ਮੁਖੀ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯ ਆਨਯਤ੍ਪਰਾਵਤਃ ਸੁਨੀਤੀ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਨੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸਿਆਣੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿਤਰ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣੇ।
ਅਵਿਪ੍ਰੇ ਚਿਦ੍ਵਯੋ ਦਧਦਨਾਸ਼ੁਨਾ ਚਿਦਰ੍ਵਤਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜੇਤਾ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲਈ ਵੀ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣੀਤਯਃ ਪੂਰ੍ਵੀਰੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ । ਨਾਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤ ਊਤਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਖਾਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸੇऽਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰ ਚ ਗਾਯਤ । ਸ ਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਮਹੀ
ਮਿੱਤਰੋ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਕਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨਵਿਤਾ ਦ੍ਵਯੋਰਸਿ । ਉਤੇਦृਸ਼ੇ ਯਥਾ ਵਯਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੋਈਏ।
ਨਯਸੀਦ੍ਵਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ ਕृਣੋष੍ਯੁਕ੍ਥਸ਼ਂਸਿਨਃ । ਨृਭਿਃ ਸੁਵੀਰ ਉਚ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੋ ਭਜਨ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸਖਾਯਮृਗ੍ਮਿਯਮ੍ । ਗਾਂ ਨ ਦੋਹਸੇ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰ, ਗੀਤਕਾਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰੂਚੁਰ੍ਵਸੂਨਿ ਨਿ ਦ੍ਵਿਤਾ । ਵੀਰਸ੍ਯ ਪृਤਨਾषਹਃ
ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਬੇ-ਵੰਡ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ—ਉਹ ਵੀਰ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ । ਵृਹ ਮਾਯਾ ਅਨਾਨਤ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਪੱਥਰ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਅੜੀ ਹੋਈ ਚਲਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤੇ । ਅਹੂਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਹੇ ਸੱਚੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ, ਜੋ ਮਾਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪੁਰਾਸਿਥ ਯੋ ਵਾ ਨੂਨਂ ਹਿਤੇ ਧਨੇ । ਹਵ੍ਯਃ ਸ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਜੋ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੁਣ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਧੀਭਿਰਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰਰ੍ਵਤੋ ਵਾਜਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਾਨ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਜੇष੍ਮ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅਭੂਰੁ ਵੀਰ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਮਹਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਨੇ ਹਿਤੇ । ਭਰੇ ਵਿਤਨ੍ਤਸਾਯ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਤ ਊਤਿਰਮਿਤ੍ਰਹਨ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂਜਵਸ੍ਤਮਾਸਤਿ । ਤਯਾ ਨੋ ਹਿਨੁਹੀ ਰਥਮ੍
ਹੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਉਹ ਮਦਦ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਥ ਚਲਾ।
ਸ ਰਥੇਨ ਰਥੀਤਮੋऽਸ੍ਮਾਕੇਨਾਭਿਯੁਗ੍ਵਨਾ । ਜੇषਿ ਜਿष੍ਣੋ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਰਥ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯ ਏਕ ਇਤ੍ਤਮੁ ष੍ਟੁਹਿ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਪਤਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵृषਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯੋ ਗृਣਤਾਮਿਦਾਸਿਥਾਪਿਰੂਤੀ ਸ਼ਿਵਃ ਸਖਾ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯ
ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਮਦਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ।
ਧਿष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਤ੍ਯਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵਃ । ਸਾਸਹੀष੍ਠਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵਜਰ ਫੜ, ਹੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਰਯੀਣਾਂ ਯੁਜਂ ਸਖਾਯਂ ਕੀਰਿਚੋਦਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸ੍ਤਮਂ ਹੁਵੇ
ਪੁਰਾਣਾ ਧਨ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਁ ਏਕੋ ਵਸੂਨਿ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਗਿਰ੍ਵਣਸ੍ਤਮੋ ਅਧ੍ਰਿਗੁਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੀ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰਾ ਪृਣ ਕਾਮਂ ਵਾਜੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਭਿਃ । ਗੋਮਦ੍ਭਿਰ੍ਗੋਪਤੇ ਧृषਤ੍
ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇੱਛਾ, ਇਨਾਮ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਹੇ ਗਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਮਾਲਕ।
ਤਦ੍ਵੋ ਗਾਯ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਤ੍ਵਨੇ । ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਵੇ ਨ ਸ਼ਾਕਿਨੇ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨੋ ਪੀੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਨ ਘਾ ਵਸੁਰ੍ਨਿ ਯਮਤੇ ਦਾਨਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪ ਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰਃ
ਸਚਮੁਚ, ਦਾਨੀ ਦਾਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੱਕ ਗੀਤਾਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਹਿ ਵ੍ਰਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਯੁਹਾ ਗਮਤ੍ । ਸ਼ਚੀਭਿਰਪ ਨੋ ਵਰਤ੍
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋऽਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਵੁਰ੍ਗਿਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ
ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਣਾਸ਼ਂ ਸਖ੍ਯਂ ਤਵ ਗੌਰਸਿ ਵੀਰ ਗਵ੍ਯਤੇ । ਅਸ਼੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਾਯਤੇ ਭਵ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗਾਂ ਲਈ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਤੂੰ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਰਾਧਸੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਹੇ । ਨ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਨਿਦੇ ਕਰਃ
ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ; ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੱਡ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ । ਵਤ੍ਸਂ ਗਾਵੋ ਨ ਧੇਨਵਃ
ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਹਰ ਪੀੜਨ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ।
ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਂ ਵਿਵਾਚਿ । ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਵਾਜਯਤਾਮ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਵਾਏ।