ਅਸ੍ਯ ਮਦੇ ਪੁਰੁ ਵਰ੍ਪਾਂਸਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤੀ ਜਘਾਨ । ਤਮੁ ਪ੍ਰ ਹੋषਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਸ੍ਮੈ ਸੋਮਂ ਵੀਰਾਯ ਸ਼ਿਪ੍ਰਿਣੇ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪੀ ਸਕੇ।
ਪਾਤਾ ਸੁਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋਮਂ ਹਨ੍ਤਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ । ਗਨ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪਰਾਵਤਸ਼੍ਚਿਦਚ੍ਛਾ ਵਸੁਰ੍ਧੀਨਾਮਵਿਤਾ ਕਾਰੁਧਾਯਾਃ
ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਵੇ, ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ, ਦਾਨੀ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਗਾਇਕ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਕੇ।
ਇਦਂ ਤ੍ਯਤ੍ਪਾਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਮृਤਮਪਾਯਿ । ਮਤ੍ਸਦ੍ਯਥਾ ਸੌਮਨਸਾਯ ਦੇਵਂ ਵ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਯੁਯਵਦ੍ਵ੍ਯਂਹਃ
ਇਹ ਪਾਤਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਮਰ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਰਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵਿਅਰਤਾ ਤੇ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਏਨਾ ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਜਹਿ ਸ਼ੂਰ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜਾਮਿਮਜਾਮਿਂ ਮਘਵਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ । ਅਭਿषੇਣਾਁ ਅਭ੍ਯਾਦੇਦਿਸ਼ਾਨਾਨ੍ਪਰਾਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਮृਣਾ ਜਹੀ ਚ
ਇਸ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਦਾਨੀ, ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦੇ।
ਆਸੁ ष੍ਮਾ ਣੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਮਹਿ ਵਰਿਵਃ ਸੁਗਂ ਕਃ । ਅਪਾਂ ਤੋਕਸ੍ਯ ਤਨਯਸ੍ਯ ਜੇष ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰੀਨ੍ਕृਣੁਹਿ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਅਰ੍ਧਮ੍
ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੜ; ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਸਤਾ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਪਾਣੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ; ਸਾਨੂੰ ਸਰਤਾਜ ਬਣਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪੱਕਾ ਕਰ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਹਰਯੋ ਵृषਣੋ ਯੁਜਾਨਾ ਵृषਰਥਾਸੋ ਵृषਰਸ਼੍ਮਯੋऽਤ੍ਯਾਃ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਰਾਞ੍ਚੋ ਵृषਣੋ ਵਜ੍ਰਵਾਹੋ ਵृष੍ਣੇ ਮਦਾਯ ਸੁਯੁਜੋ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਰਥ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ।
ਆ ਤੇ ਵृषਨ੍ਵृषਣੋ ਦ੍ਰੋਣਮਸ੍ਥੁਰ੍ਘृਤਪ੍ਰੁषੋ ਨੋਰ੍ਮਯੋ ਮਦਨ੍ਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵृषਭਿਃ ਸੁਤਾਨਾਂ ਵृष੍ਣੇ ਭਰਨ੍ਤਿ ਵृषਭਾਯ ਸੋਮਮ੍
ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਣੇ ਤੇਰੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਮੱਖਣ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬਲਵਾਨ ਸੋਮ ਰਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ।
ਵृषਾਸਿ ਦਿਵੋ ਵृषਭਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵृषਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵृषਭ ਸ੍ਤਿਯਾਨਾਮ੍ । ਵृष੍ਣੇ ਤ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵृषਭ ਪੀਪਾਯ ਸ੍ਵਾਦੂ ਰਸੋ ਮਧੁਪੇਯੋ ਵਰਾਯ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਫੂਟਿਆ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਵਧੀਆ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਅਯਂ ਦੇਵਃ ਸਹਸਾ ਜਾਯਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯੁਜਾ ਪਣਿਮਸ੍ਤਭਾਯਤ੍ । ਅਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰਾਯੁਧਾਨੀਨ੍ਦੁਰਮੁष੍ਣਾਦਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਾਯਾਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਪਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ; ਸੋਮ ਨੇ ਮੰਦ-ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯਮਕृਣੋਦੁषਸਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਰਯਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਅਦਧਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਨ੍ਤਃ । ਅਯਂ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਦਿਵਿ ਰੋਚਨੇषੁ ਤ੍ਰਿਤੇषੁ ਵਿਨ੍ਦਦਮृਤਂ ਨਿਗੂਲ਼੍ਹਮ੍
ਇਹ ਨੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਇਆ; ਇਹ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਮਰ ਰਸ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅਯਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿ ष੍ਕਭਾਯਦਯਂ ਰਥਮਯੁਨਕ੍ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਮ੍ । ਅਯਂ ਗੋषੁ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਪਕ੍ਵਮਨ੍ਤਃ ਸੋਮੋ ਦਾਧਾਰ ਦਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਮ੍
ਇਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ; ਇਹ ਨੇ ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ। ਇਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੋਮ ਰਸ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਸ-ਮੁਖੀ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯ ਆਨਯਤ੍ਪਰਾਵਤਃ ਸੁਨੀਤੀ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਨੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸਿਆਣੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿਤਰ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣੇ।
ਅਵਿਪ੍ਰੇ ਚਿਦ੍ਵਯੋ ਦਧਦਨਾਸ਼ੁਨਾ ਚਿਦਰ੍ਵਤਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜੇਤਾ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲਈ ਵੀ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣੀਤਯਃ ਪੂਰ੍ਵੀਰੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ । ਨਾਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤ ਊਤਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਖਾਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸੇऽਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰ ਚ ਗਾਯਤ । ਸ ਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਮਹੀ
ਮਿੱਤਰੋ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਕਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨਵਿਤਾ ਦ੍ਵਯੋਰਸਿ । ਉਤੇਦृਸ਼ੇ ਯਥਾ ਵਯਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੋਈਏ।
ਨਯਸੀਦ੍ਵਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ ਕृਣੋष੍ਯੁਕ੍ਥਸ਼ਂਸਿਨਃ । ਨृਭਿਃ ਸੁਵੀਰ ਉਚ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੋ ਭਜਨ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸਖਾਯਮृਗ੍ਮਿਯਮ੍ । ਗਾਂ ਨ ਦੋਹਸੇ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰ, ਗੀਤਕਾਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰੂਚੁਰ੍ਵਸੂਨਿ ਨਿ ਦ੍ਵਿਤਾ । ਵੀਰਸ੍ਯ ਪृਤਨਾषਹਃ
ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਬੇ-ਵੰਡ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ—ਉਹ ਵੀਰ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ । ਵृਹ ਮਾਯਾ ਅਨਾਨਤ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਪੱਥਰ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਅੜੀ ਹੋਈ ਚਲਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤੇ । ਅਹੂਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਹੇ ਸੱਚੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ, ਜੋ ਮਾਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪੁਰਾਸਿਥ ਯੋ ਵਾ ਨੂਨਂ ਹਿਤੇ ਧਨੇ । ਹਵ੍ਯਃ ਸ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਜੋ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੁਣ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਧੀਭਿਰਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰਰ੍ਵਤੋ ਵਾਜਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਾਨ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਜੇष੍ਮ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅਭੂਰੁ ਵੀਰ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਮਹਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਨੇ ਹਿਤੇ । ਭਰੇ ਵਿਤਨ੍ਤਸਾਯ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਤ ਊਤਿਰਮਿਤ੍ਰਹਨ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂਜਵਸ੍ਤਮਾਸਤਿ । ਤਯਾ ਨੋ ਹਿਨੁਹੀ ਰਥਮ੍
ਹੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਉਹ ਮਦਦ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਥ ਚਲਾ।
ਸ ਰਥੇਨ ਰਥੀਤਮੋऽਸ੍ਮਾਕੇਨਾਭਿਯੁਗ੍ਵਨਾ । ਜੇषਿ ਜਿष੍ਣੋ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਰਥ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯ ਏਕ ਇਤ੍ਤਮੁ ष੍ਟੁਹਿ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਪਤਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵृषਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯੋ ਗृਣਤਾਮਿਦਾਸਿਥਾਪਿਰੂਤੀ ਸ਼ਿਵਃ ਸਖਾ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯ
ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਮਦਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ।
ਧਿष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਤ੍ਯਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵਃ । ਸਾਸਹੀष੍ਠਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵਜਰ ਫੜ, ਹੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਰਯੀਣਾਂ ਯੁਜਂ ਸਖਾਯਂ ਕੀਰਿਚੋਦਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸ੍ਤਮਂ ਹੁਵੇ
ਪੁਰਾਣਾ ਧਨ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।