ਤ੍ਯਮੁ ਵੋ ਅਪ੍ਰਹਣਂ ਗृਣੀषੇ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਹਂ ਨਰਂ ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਂ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀਦ੍ਗਿਰਃ ਪਤਿਂ ਤੁਰਸ੍ਯ ਰਾਧਸਃ । ਤਮਿਨ੍ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਸਪਰ੍ਯਤਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਈ ਦਿਵੀ ਧਰਤੀ, ਦੇਵੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵ ਉਕ੍ਥਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਣੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੋਪਸ੍ਤृਣੀषਣਿ । ਵਿਪੋ ਨ ਯਸ੍ਯੋਤਯੋ ਵਿ ਯਦ੍ਰੋਹਨ੍ਤਿ ਸਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਦਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨਵੀਯਾਨ੍ਪਪਾਨੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚੈਤ੍ । ਸਸਵਾਨ੍ਸ੍ਤੌਲਾਭਿਰ੍ਧੌਤਰੀਭਿਰੁਰੁष੍ਯਾ ਪਾਯੁਰਭਵਤ੍ਸਖਿਭ੍ਯਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਹੁਨਰ ਲੱਭਿਆ; ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦਾਨੀ ਬਣਿਆ। ਤੌਲਾ ਤੇ ਧੌਤਰੀ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ऋਤਸ੍ਯ ਪਥਿ ਵੇਧਾ ਅਪਾਯਿ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਮਨਾਂਸਿ ਦੇਵਾਸੋ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਦਧਾਨੋ ਨਾਮ ਮਹੋ ਵਚੋਭਿਰ੍ਵਪੁਰ੍ਦृਸ਼ਯੇ ਵੇਨ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਵਃ
ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਪੀਤਾ; ਮਹਿਮਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਬਣਾਏ। ਵੱਡੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜੋ ਬੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ ਸੇਧਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪੂਰ੍ਵੀਰਰਾਤੀਃ । ਵਰ੍षੀਯੋ ਵਯਃ ਕृਣੁਹਿ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤਾਵਸ੍ਮਾਁ ਅਵਿਡ੍ਢਿ
ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੁਨਰ ਬਖ਼ਸ਼; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ; ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ—ਸਾਡੀ ਯਾਦ ਰੱਖ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਮਿਨ੍ਮਘਵਨ੍ਨਭੂਮ ਵਯਂ ਦਾਤ੍ਰੇ ਹਰਿਵੋ ਮਾ ਵਿ ਵੇਨਃ । ਨਕਿਰਾਪਿਰ੍ਦਦृਸ਼ੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾ ਕਿਮਙ੍ਗ ਰਧ੍ਰਚੋਦਨਂ ਤ੍ਵਾਹੁਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਹਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ। ਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਦਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ; ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਕਿ ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹੌਲੇ ਹੋ?
ਮਾ ਜਸ੍ਵਨੇ ਵृषਭ ਨੋ ਰਰੀਥਾ ਮਾ ਤੇ ਰੇਵਤਃ ਸਖ੍ਯੇ ਰਿषਾਮ । ਪੂਰ੍ਵੀष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿष੍षਿਧੋ ਜਨੇषੁ ਜਹ੍ਯਸੁष੍ਵੀਨ੍ਪ੍ਰ ਵृਹਾਪृਣਤਃ
ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵੰਝਾ ਨਾ ਕਰ, ਚਮਕਦੇ। ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇ; ਵੈਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ।
ਉਦਭ੍ਰਾਣੀਵ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਿਯਰ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਧਾਂਸ੍ਯਸ਼੍ਵ੍ਯਾਨਿ ਗਵ੍ਯਾ । ਤ੍ਵਮਸਿ ਪ੍ਰਦਿਵਃ ਕਾਰੁਧਾਯਾ ਮਾ ਤ੍ਵਾਦਾਮਾਨ ਆ ਦਭਨ੍ਮਘੋਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੜਗੜਾਹਟ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਗਾਇਕ; ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਵੀਰ ਪ੍ਰ ਮਹੇ ਸੁਤਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਭਰ ਸ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਯਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਭਿਰੁਤ ਨੂਤਨਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਾਵृਧੇ ਗृਣਤਾਮृषੀਣਾਮ੍
ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਸ ਨਿਕਲ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਸਤਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਮਦੇ ਪੁਰੁ ਵਰ੍ਪਾਂਸਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤੀ ਜਘਾਨ । ਤਮੁ ਪ੍ਰ ਹੋषਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਸ੍ਮੈ ਸੋਮਂ ਵੀਰਾਯ ਸ਼ਿਪ੍ਰਿਣੇ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪੀ ਸਕੇ।
ਪਾਤਾ ਸੁਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋਮਂ ਹਨ੍ਤਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ । ਗਨ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪਰਾਵਤਸ਼੍ਚਿਦਚ੍ਛਾ ਵਸੁਰ੍ਧੀਨਾਮਵਿਤਾ ਕਾਰੁਧਾਯਾਃ
ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਵੇ, ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ, ਦਾਨੀ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਗਾਇਕ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਕੇ।
ਇਦਂ ਤ੍ਯਤ੍ਪਾਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਮृਤਮਪਾਯਿ । ਮਤ੍ਸਦ੍ਯਥਾ ਸੌਮਨਸਾਯ ਦੇਵਂ ਵ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਯੁਯਵਦ੍ਵ੍ਯਂਹਃ
ਇਹ ਪਾਤਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਮਰ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਰਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵਿਅਰਤਾ ਤੇ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਏਨਾ ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਜਹਿ ਸ਼ੂਰ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜਾਮਿਮਜਾਮਿਂ ਮਘਵਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ । ਅਭਿषੇਣਾਁ ਅਭ੍ਯਾਦੇਦਿਸ਼ਾਨਾਨ੍ਪਰਾਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਮृਣਾ ਜਹੀ ਚ
ਇਸ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਦਾਨੀ, ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦੇ।
ਆਸੁ ष੍ਮਾ ਣੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਮਹਿ ਵਰਿਵਃ ਸੁਗਂ ਕਃ । ਅਪਾਂ ਤੋਕਸ੍ਯ ਤਨਯਸ੍ਯ ਜੇष ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰੀਨ੍ਕृਣੁਹਿ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਅਰ੍ਧਮ੍
ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੜ; ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਸਤਾ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਪਾਣੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ; ਸਾਨੂੰ ਸਰਤਾਜ ਬਣਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪੱਕਾ ਕਰ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਹਰਯੋ ਵृषਣੋ ਯੁਜਾਨਾ ਵृषਰਥਾਸੋ ਵृषਰਸ਼੍ਮਯੋऽਤ੍ਯਾਃ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਰਾਞ੍ਚੋ ਵृषਣੋ ਵਜ੍ਰਵਾਹੋ ਵृष੍ਣੇ ਮਦਾਯ ਸੁਯੁਜੋ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਰਥ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ।
ਆ ਤੇ ਵृषਨ੍ਵृषਣੋ ਦ੍ਰੋਣਮਸ੍ਥੁਰ੍ਘृਤਪ੍ਰੁषੋ ਨੋਰ੍ਮਯੋ ਮਦਨ੍ਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵृषਭਿਃ ਸੁਤਾਨਾਂ ਵृष੍ਣੇ ਭਰਨ੍ਤਿ ਵृषਭਾਯ ਸੋਮਮ੍
ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਣੇ ਤੇਰੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਮੱਖਣ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬਲਵਾਨ ਸੋਮ ਰਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ।
ਵृषਾਸਿ ਦਿਵੋ ਵृषਭਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵृषਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵृषਭ ਸ੍ਤਿਯਾਨਾਮ੍ । ਵृष੍ਣੇ ਤ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵृषਭ ਪੀਪਾਯ ਸ੍ਵਾਦੂ ਰਸੋ ਮਧੁਪੇਯੋ ਵਰਾਯ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਫੂਟਿਆ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਵਧੀਆ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਅਯਂ ਦੇਵਃ ਸਹਸਾ ਜਾਯਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯੁਜਾ ਪਣਿਮਸ੍ਤਭਾਯਤ੍ । ਅਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰਾਯੁਧਾਨੀਨ੍ਦੁਰਮੁष੍ਣਾਦਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਾਯਾਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਪਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ; ਸੋਮ ਨੇ ਮੰਦ-ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯਮਕृਣੋਦੁषਸਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਰਯਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਅਦਧਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਨ੍ਤਃ । ਅਯਂ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਦਿਵਿ ਰੋਚਨੇषੁ ਤ੍ਰਿਤੇषੁ ਵਿਨ੍ਦਦਮृਤਂ ਨਿਗੂਲ਼੍ਹਮ੍
ਇਹ ਨੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਇਆ; ਇਹ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਮਰ ਰਸ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅਯਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿ ष੍ਕਭਾਯਦਯਂ ਰਥਮਯੁਨਕ੍ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਮ੍ । ਅਯਂ ਗੋषੁ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਪਕ੍ਵਮਨ੍ਤਃ ਸੋਮੋ ਦਾਧਾਰ ਦਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਮ੍
ਇਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ; ਇਹ ਨੇ ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ। ਇਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੋਮ ਰਸ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਸ-ਮੁਖੀ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯ ਆਨਯਤ੍ਪਰਾਵਤਃ ਸੁਨੀਤੀ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਨੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸਿਆਣੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿਤਰ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣੇ।
ਅਵਿਪ੍ਰੇ ਚਿਦ੍ਵਯੋ ਦਧਦਨਾਸ਼ੁਨਾ ਚਿਦਰ੍ਵਤਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜੇਤਾ ਹਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲਈ ਵੀ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣੀਤਯਃ ਪੂਰ੍ਵੀਰੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ । ਨਾਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤ ਊਤਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਖਾਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸੇऽਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰ ਚ ਗਾਯਤ । ਸ ਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਮਹੀ
ਮਿੱਤਰੋ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਕਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨਵਿਤਾ ਦ੍ਵਯੋਰਸਿ । ਉਤੇਦृਸ਼ੇ ਯਥਾ ਵਯਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੋਈਏ।
ਨਯਸੀਦ੍ਵਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ ਕृਣੋष੍ਯੁਕ੍ਥਸ਼ਂਸਿਨਃ । ਨृਭਿਃ ਸੁਵੀਰ ਉਚ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੋ ਭਜਨ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸਖਾਯਮृਗ੍ਮਿਯਮ੍ । ਗਾਂ ਨ ਦੋਹਸੇ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰ, ਗੀਤਕਾਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰੂਚੁਰ੍ਵਸੂਨਿ ਨਿ ਦ੍ਵਿਤਾ । ਵੀਰਸ੍ਯ ਪृਤਨਾषਹਃ
ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਬੇ-ਵੰਡ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ—ਉਹ ਵੀਰ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ । ਵृਹ ਮਾਯਾ ਅਨਾਨਤ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਪੱਥਰ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਅੜੀ ਹੋਈ ਚਲਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ।