ਦੂਰਾਚ੍ਚਿਦਾ ਵਸਤੋ ਅਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਾ ਘੋषਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨ੍ਯਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਃ । ਏਯਮੇਨਂ ਦੇਵਹੂਤਿਰ੍ਵਵृਤ੍ਯਾਨ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਗਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਯਮृਚ੍ਯਮਾਨਾ
ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੰਨ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ ਹੈ, ਮਾਦਰਾ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਇਹ ਭਜਨ ਉਸ ਲਈ ਗਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵੋ ਧਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਪੁਰਾਜਾਮਜਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਭ੍ਯਨੂष੍ਯਰ੍ਕੈਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਗਿਰੋ ਦਧਿਰੇ ਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਧਿ ਵਰ੍ਧਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇ
ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਅਜਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ। ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਅਤੇ ਗੀਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਤਿ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਧਾਦ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞ ਉਤ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਿਰ ਉਕ੍ਥਾ ਚ ਮਨ੍ਮ । ਵਰ੍ਧਾਹੈਨਮੁषਸੋ ਯਾਮਨ੍ਨਕ੍ਤੋਰ੍ਵਰ੍ਧਾਨ੍ਮਾਸਾਃ ਸ਼ਰਦੋ ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਯਜਨ, ਸੋਮਾ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਨ, ਗੀਤ, ਭਜਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰਾਂ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਾ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਸਹਸੇ ਅਸਾਮਿ ਵਾਵृਧਾਨਂ ਰਾਧਸੇ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯ । ਮਹਾਮੁਗ੍ਰਮਵਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨੂਨਮਾ ਵਿਵਾਸੇਮ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਦਾਨ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਗਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਹੁਣ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਵੇਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮਨ੍ਮਨੋ ਵਚਨਸ੍ਯ ਮਧ੍ਵਃ । ਅਪਾ ਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਚਨਸ੍ਯ ਦੇਵੇषੋ ਯੁਵਸ੍ਵ ਗृਣਤੇ ਗੋਅਗ੍ਰਾਃ
ਮਧੁਰ ਕਵੀ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਅੱਗ, ਗਿਆਨੀ, ਮਨ, ਬੋਲ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ—ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਗਾਇਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਗਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਅਯਮੁਸ਼ਾਨਃ ਪਰ੍ਯਦ੍ਰਿਮੁਸ੍ਰਾ ऋਤਧੀਤਿਭਿਰृਤਯੁਗ੍ਯੁਜਾਨਃ । ਰੁਜਦਰੁਗ੍ਣਂ ਵਿ ਵਲਸ੍ਯ ਸਾਨੁਂ ਪਣੀਁਰ੍ਵਚੋਭਿਰਭਿ ਯੋਧਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਠੋਸ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਦ੍ਯੋਤਯਦਦ੍ਯੁਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਃ ਸ਼ਰਦ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਇਮਂ ਕੇਤੁਮਦਧੁਰ੍ਨੂ ਚਿਦਹ੍ਨਾਂ ਸ਼ੁਚਿਜਨ੍ਮਨ ਉषਸਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਦਿਨ, ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਅੱਜ ਵੀ, ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ; ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਅਯਂ ਰੋਚਯਦਰੁਚੋ ਰੁਚਾਨੋऽਯਂ ਵਾਸਯਦ੍ਵ੍ਯृਤੇਨ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਅਯਮੀਯਤ ऋਤਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਾ ਨਾਭਿਨਾ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ
ਉਹ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਜਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਆਗੂ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਗृਣਾਨੋ ਗृਣਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨ ਰਾਜਨ੍ਨਿषਃ ਪਿਨ੍ਵ ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਅਪ ਓषਧੀਰਵਿषਾ ਵਨਾਨਿ ਗਾ ਅਰ੍ਵਤੋ ਨॄਨृਚਸੇ ਰਿਰੀਹਿ
ਹੁਣ, ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਾ; ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵਧਾ। ਜੜੀਆਂ, ਜੰਗਲ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ—ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤੋ ਮਦਾਯਾਵ ਸ੍ਯ ਹਰੀ ਵਿ ਮੁਚਾ ਸਖਾਯਾ । ਉਤ ਪ੍ਰ ਗਾਯ ਗਣ ਆ ਨਿषਦ੍ਯਾਥਾ ਯਜ੍ਞਾਯ ਗृਣਤੇ ਵਯੋ ਧਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਸਾਥ ਲਈ ਛੱਡੇ ਜਾਵਣ। ਆ, ਗਾ, ਇਕੱਠ ਹੋ, ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਬੈਠ; ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਵੀਕਾਰ।
ਅਸ੍ਯ ਪਿਬ ਯਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਾਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਅਪਿਬੋ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨ੍ । ਤਮੁ ਤੇ ਗਾਵੋ ਨਰ ਆਪੋ ਅਦ੍ਰਿਰਿਨ੍ਦੁਂ ਸਮਹ੍ਯਨ੍ਪੀਤਯੇ ਸਮਸ੍ਮੈ
ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਪੀ ਚੁੱਕਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦਰਸ਼ੀ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਗਾਂ, ਲੋਕ, ਪਾਣੀ, ਪਹਾੜ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਲਈ।
ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨੌ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮ ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਹਨ੍ਤੁ ਹਰਯੋ ਵਹਿष੍ਠਾਃ । ਤ੍ਵਾਯਤਾ ਮਨਸਾ ਜੋਹਵੀਮੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਸੁਵਿਤਾਯ ਮਹੇ ਨਃ
ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ, ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਤੇ ਭਲੇ ਲਈ ਆ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੁਸ਼ਤਾ ਯਯਾਥੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾ ਮਨਸਾ ਸੋਮਪੇਯਮ੍ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ृਣਵ ਇਮਾ ਨੋऽਥਾ ਤੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਵਯੋ ਧਾਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਸੁਣ, ਫਿਰ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਿਵਿ ਪਾਰ੍ਯੇ ਯਦृਧਗ੍ਯਦ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇ ਸਦਨੇ ਯਤ੍ਰ ਵਾਸਿ । ਅਤੋ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਵਸੇ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਸਜੋषਾਃ ਪਾਹਿ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੀ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ।
ਅਹੇਲ਼ਮਾਨ ਉਪ ਯਾਹਿ ਯਜ੍ਞਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪਵਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸੁਤਾਸਃ । ਗਾਵੋ ਨ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਸ੍ਵਮੋਕੋ ਅਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਗਹਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮ੍
ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆ ਇੰਦਰ, ਯਜਨਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਬਣ।
ਯਾ ਤੇ ਕਾਕੁਤ੍ਸੁਕृਤਾ ਯਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਯਯਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਿਬਸਿ ਮਧ੍ਵ ਊਰ੍ਮਿਮ੍ । ਤਯਾ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰ ਤੇ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰਸ੍ਥਾਤ੍ਸਂ ਤੇ ਵਜ੍ਰੋ ਵਰ੍ਤਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵ੍ਯੁਃ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਪੀਦਾ ਹੈਂ—ਉਸ ਨਾਲ ਪੀ; ਯਜਨ-ਕਰਤਾ ਨੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇਰਾ ਵਜਰ, ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੇ।
ਏष ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਵृषਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृष੍ਣੇ ਸਮਕਾਰਿ ਸੋਮਃ । ਏਤਂ ਪਿਬ ਹਰਿਵ ਸ੍ਥਾਤਰੁਗ੍ਰ ਯਸ੍ਯੇਸ਼ਿषੇ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਯਸ੍ਤੇ ਅਨ੍ਨਮ੍
ਇਹ ਬੂੰਦ, ਸਾਂਡ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੀ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ, ਡਟੇ ਤੇ ਉਗਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਤਃ ਸੋਮੋ ਅਸੁਤਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸ੍ਯਾਨਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਾਞ੍ਚਿਕਿਤੁषੇ ਰਣਾਯ । ਏਤਂ ਤਿਤਿਰ੍ਵ ਉਪ ਯਾਹਿ ਯਜ੍ਞਂ ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤਵਿषੀਰਾ ਪृਣਸ੍ਵ
ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਇਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਆ, ਤਿਤਿਰਵਾ, ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ।
ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਰਂ ਤੇ ਸੋਮਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਭਵਾਤਿ । ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਮਾਦਯਸ੍ਵਾ ਸੁਤੇषੁ ਪ੍ਰਾਸ੍ਮਾਁ ਅਵ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਆ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਬਣੇ। ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪਿਪੀषਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦੁषੇ ਭਰ । ਅਰਂਗਮਾਯ ਜਗ੍ਮਯੇऽਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਘ੍ਵਨੇ ਨਰੇ
ਜੋ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਰਸਤੇ ਲਈ, ਦੂਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ।
ਏਮੇਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤਨ ਸੋਮੇਭਿਃ ਸੋਮਪਾਤਮਮ੍ । ਅਮਤ੍ਰੇਭਿਰृਜੀषਿਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਤੇਭਿਰਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਇਹ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ।
ਯਦੀ ਸੁਤੇਭਿਰਿਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸੋਮੇਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਭੂषਥ । ਵੇਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮੇਧਿਰੋ ਧृषਤ੍ਤਂਤਮਿਦੇषਤੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਦਲੇਰ, ਜੋ ਤੰਤੂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਅਸ੍ਮਾ ਇਦਨ੍ਧਸੋऽਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਸੁਤਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਸਮਸ੍ਯ ਜੇਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਧਤੋऽਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਵਸ੍ਪਰਤ੍
ਉਸ ਲਈ, ਉਸ ਲਈ, ਅਧਵਰਯੂ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਦੀ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਏ।
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਯਚ੍ਛਮ੍ਬਰਂ ਮਦੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਰਨ੍ਧਯਃ । ਅਯਂ ਸ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸੁਤਃ ਪਿਬ
ਜਿਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਤੋੜਿਆ, ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ—ਪੀ ਲੈ।
ਯਸ੍ਯ ਤੀਵ੍ਰਸੁਤਂ ਮਦਂ ਮਧ੍ਯਮਨ੍ਤਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਅਯਂ ਸ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸੁਤਃ ਪਿਬ
ਜਿਸ ਦੇ ਤੀਬਰ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ—ਪੀ ਲੈ।
ਯਸ੍ਯ ਗਾ ਅਨ੍ਤਰਸ਼੍ਮਨੋ ਮਦੇ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਅਵਾਸृਜਃ । ਅਯਂ ਸ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸੁਤਃ ਪਿਬ
ਜਿਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਗਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਪੱਥਰ ਵਿਚੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ—ਪੀ ਲੈ।
ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਅਨ੍ਧਸੋ ਮਾਘੋਨਂ ਦਧਿषੇ ਸ਼ਵਃ । ਅਯਂ ਸ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸੁਤਃ ਪਿਬ
ਜਿਸ ਦੇ ਸੋਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਤੂੰ ਦਾਨੀ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੰਭਾਲੀ, ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ—ਪੀ ਲੈ।
ਯੋ ਰਯਿਵੋ ਰਯਿਂਤਮੋ ਯੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਤ੍ਤਮਃ । ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਾਪਤੇ ਮਦਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਯਃ ਸ਼ਗ੍ਮਸ੍ਤੁਵਿਸ਼ਗ੍ਮ ਤੇ ਰਾਯੋ ਦਾਮਾ ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਾਪਤੇ ਮਦਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਯੇਨ ਵृਦ੍ਧੋ ਨ ਸ਼ਵਸਾ ਤੁਰੋ ਨ ਸ੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਾਪਤੇ ਮਦਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦਾ—ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।