ਅਨੁ ਪ੍ਰ ਯੇਜੇ ਜਨ ਓਜੋ ਅਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰਾ ਦਧਿਰੇ ਅਨੁ ਵੀਰ੍ਯਾਯ । ਸ੍ਯੂਮਗृਭੇ ਦੁਧਯੇऽਰ੍ਵਤੇ ਚ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੱਭੀ, ਸਾਰੇ ਵਿਰਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ; ਬੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵੀ।
ਤਂ ਸਧ੍ਰੀਚੀਰੂਤਯੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾਨਿ ਨਿਯੁਤਃ ਸਸ਼੍ਚੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਿਨ੍ਧਵ ਉਕ੍ਥਸ਼ੁष੍ਮਾ ਉਰੁਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰ ਆ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਵਿਰਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਰਾਯਸ੍ਖਾਮੁਪ ਸृਜਾ ਗृਣਾਨਃ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸ੍ਵਃ । ਪਤਿਰ੍ਬਭੂਥਾਸਮੋ ਜਨਾਨਾਮੇਕੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ।
ਸ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾ ਯੋ ਦੁਵੋਯੁਰ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਭੂਮਾਭਿ ਰਾਯੋ ਅਰ੍ਯਃ । ਅਸੋ ਯਥਾ ਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਚਕਾਨੋ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਵਯਸਾ ਚੇਕਿਤਾਨਃ
ਤੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਚੇ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹੀ ਕਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਨਾਲ।
ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਂ ਤ ਉਗ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੁਕ੍ਤਾਸੋ ਹਰਯੋ ਵਹਨ੍ਤੁ । ਕੀਰਿਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਹਵਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਨृਧੀਮਹਿ ਸਧਮਾਦਸ੍ਤੇ ਅਦ੍ਯ
ਤੇਰੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਉਣ, ਤੂੰ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਗਰੀਬ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਭੋਗ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੋ ਦ੍ਰੋਣੇ ਹਰਯਃ ਕਰ੍ਮਾਗ੍ਮਨ੍ਪੁਨਾਨਾਸ ऋਜ੍ਯਨ੍ਤੋ ਅਭੂਵਨ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਪਪੀਯਾਦ੍ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ੋ ਮਦਸ੍ਯ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ
ਘੋੜੇ ਭਾਂਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਕੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਸੋਮ ਦੇ ਮਦ ਨੂੰ ਪੀਵੇ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਦ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਆਸਸ੍ਰਾਣਾਸਃ ਸ਼ਵਸਾਨਮਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਚਕ੍ਰੇ ਰਥ੍ਯਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾਃ । ਅਭਿ ਸ਼੍ਰਵ ऋਜ੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਹੇਯੁਰ੍ਨੂ ਚਿਨ੍ਨੁ ਵਾਯੋਰਮृਤਂ ਵਿ ਦਸ੍ਯੇਤ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਰਥਾਂ; ਸਿੱਧੇ ਘੋੜੇ ਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲਣ, ਤੇ ਹਵਾ ਦਾ ਅਮਰ ਜੀਵ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੇ।
ਵਰਿष੍ਠੋ ਅਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਿਯਰ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਘੋਨਾਂ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਤਮਃ । ਯਯਾ ਵਜ੍ਰਿਵਃ ਪਰਿਯਾਸ੍ਯਂਹੋ ਮਘਾ ਚ ਧृष੍ਣੋ ਦਯਸੇ ਵਿ ਸੂਰੀਨ੍
ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਸੱਜੀ ਹਥ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਦਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਥਵਿਰਸ੍ਯ ਦਾਤੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਵृਦ੍ਧਮਹਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਹਨਿष੍ਠੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਵਾ ਤਾ ਸੂਰਿਃ ਪृਣਤਿ ਤੂਤੁਜਾਨਃ
ਇੰਦਰ ਸਥਿਰ ਤਾਕਤ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇ; ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਤਾ ਉਤਸੁਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਦਿਤ ਉਦੁ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਤਮੋ ਮਹੀਂ ਭਰ੍षਦ੍ਦ੍ਯੁਮਤੀਮਿਨ੍ਦ੍ਰਹੂਤਿਮ੍ । ਪਨ੍ਯਸੀਂ ਧੀਤਿਂ ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾਮਞ੍ਜਨਸ੍ਯ ਰਾਤਿਂ ਵਨਤੇ ਸੁਦਾਨੁਃ
ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰਾਂ ਉਗ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਲਿਆਇਆ। ਦਾਤਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਰਾਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਰਾਹ ਤੇ ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭੇਟ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਦੂਰਾਚ੍ਚਿਦਾ ਵਸਤੋ ਅਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਾ ਘੋषਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨ੍ਯਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਃ । ਏਯਮੇਨਂ ਦੇਵਹੂਤਿਰ੍ਵਵृਤ੍ਯਾਨ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਗਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਯਮृਚ੍ਯਮਾਨਾ
ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੰਨ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ ਹੈ, ਮਾਦਰਾ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਇਹ ਭਜਨ ਉਸ ਲਈ ਗਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵੋ ਧਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਪੁਰਾਜਾਮਜਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਭ੍ਯਨੂष੍ਯਰ੍ਕੈਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਗਿਰੋ ਦਧਿਰੇ ਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਧਿ ਵਰ੍ਧਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇ
ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਅਜਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ। ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਅਤੇ ਗੀਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਤਿ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਧਾਦ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞ ਉਤ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਿਰ ਉਕ੍ਥਾ ਚ ਮਨ੍ਮ । ਵਰ੍ਧਾਹੈਨਮੁषਸੋ ਯਾਮਨ੍ਨਕ੍ਤੋਰ੍ਵਰ੍ਧਾਨ੍ਮਾਸਾਃ ਸ਼ਰਦੋ ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਯਜਨ, ਸੋਮਾ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਨ, ਗੀਤ, ਭਜਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰਾਂ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਾ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਸਹਸੇ ਅਸਾਮਿ ਵਾਵृਧਾਨਂ ਰਾਧਸੇ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯ । ਮਹਾਮੁਗ੍ਰਮਵਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨੂਨਮਾ ਵਿਵਾਸੇਮ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਦਾਨ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਗਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਹੁਣ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਵੇਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮਨ੍ਮਨੋ ਵਚਨਸ੍ਯ ਮਧ੍ਵਃ । ਅਪਾ ਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਚਨਸ੍ਯ ਦੇਵੇषੋ ਯੁਵਸ੍ਵ ਗृਣਤੇ ਗੋਅਗ੍ਰਾਃ
ਮਧੁਰ ਕਵੀ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਅੱਗ, ਗਿਆਨੀ, ਮਨ, ਬੋਲ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ—ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਗਾਇਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਗਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਅਯਮੁਸ਼ਾਨਃ ਪਰ੍ਯਦ੍ਰਿਮੁਸ੍ਰਾ ऋਤਧੀਤਿਭਿਰृਤਯੁਗ੍ਯੁਜਾਨਃ । ਰੁਜਦਰੁਗ੍ਣਂ ਵਿ ਵਲਸ੍ਯ ਸਾਨੁਂ ਪਣੀਁਰ੍ਵਚੋਭਿਰਭਿ ਯੋਧਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਠੋਸ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਦ੍ਯੋਤਯਦਦ੍ਯੁਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਃ ਸ਼ਰਦ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਇਮਂ ਕੇਤੁਮਦਧੁਰ੍ਨੂ ਚਿਦਹ੍ਨਾਂ ਸ਼ੁਚਿਜਨ੍ਮਨ ਉषਸਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਦਿਨ, ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਅੱਜ ਵੀ, ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ; ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਅਯਂ ਰੋਚਯਦਰੁਚੋ ਰੁਚਾਨੋऽਯਂ ਵਾਸਯਦ੍ਵ੍ਯृਤੇਨ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਅਯਮੀਯਤ ऋਤਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਾ ਨਾਭਿਨਾ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ
ਉਹ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਜਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਆਗੂ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਗृਣਾਨੋ ਗृਣਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨ ਰਾਜਨ੍ਨਿषਃ ਪਿਨ੍ਵ ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਅਪ ਓषਧੀਰਵਿषਾ ਵਨਾਨਿ ਗਾ ਅਰ੍ਵਤੋ ਨॄਨृਚਸੇ ਰਿਰੀਹਿ
ਹੁਣ, ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਾ; ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵਧਾ। ਜੜੀਆਂ, ਜੰਗਲ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ—ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤੋ ਮਦਾਯਾਵ ਸ੍ਯ ਹਰੀ ਵਿ ਮੁਚਾ ਸਖਾਯਾ । ਉਤ ਪ੍ਰ ਗਾਯ ਗਣ ਆ ਨਿषਦ੍ਯਾਥਾ ਯਜ੍ਞਾਯ ਗृਣਤੇ ਵਯੋ ਧਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਸਾਥ ਲਈ ਛੱਡੇ ਜਾਵਣ। ਆ, ਗਾ, ਇਕੱਠ ਹੋ, ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਬੈਠ; ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਵੀਕਾਰ।
ਅਸ੍ਯ ਪਿਬ ਯਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਾਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਅਪਿਬੋ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨ੍ । ਤਮੁ ਤੇ ਗਾਵੋ ਨਰ ਆਪੋ ਅਦ੍ਰਿਰਿਨ੍ਦੁਂ ਸਮਹ੍ਯਨ੍ਪੀਤਯੇ ਸਮਸ੍ਮੈ
ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਪੀ ਚੁੱਕਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦਰਸ਼ੀ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਗਾਂ, ਲੋਕ, ਪਾਣੀ, ਪਹਾੜ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਲਈ।
ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨੌ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮ ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਹਨ੍ਤੁ ਹਰਯੋ ਵਹਿष੍ਠਾਃ । ਤ੍ਵਾਯਤਾ ਮਨਸਾ ਜੋਹਵੀਮੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਸੁਵਿਤਾਯ ਮਹੇ ਨਃ
ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ, ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਤੇ ਭਲੇ ਲਈ ਆ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੁਸ਼ਤਾ ਯਯਾਥੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾ ਮਨਸਾ ਸੋਮਪੇਯਮ੍ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ृਣਵ ਇਮਾ ਨੋऽਥਾ ਤੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਵਯੋ ਧਾਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਸੁਣ, ਫਿਰ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਿਵਿ ਪਾਰ੍ਯੇ ਯਦृਧਗ੍ਯਦ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇ ਸਦਨੇ ਯਤ੍ਰ ਵਾਸਿ । ਅਤੋ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਵਸੇ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਸਜੋषਾਃ ਪਾਹਿ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੀ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ।
ਅਹੇਲ਼ਮਾਨ ਉਪ ਯਾਹਿ ਯਜ੍ਞਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪਵਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸੁਤਾਸਃ । ਗਾਵੋ ਨ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਸ੍ਵਮੋਕੋ ਅਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਗਹਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮ੍
ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆ ਇੰਦਰ, ਯਜਨਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਬਣ।
ਯਾ ਤੇ ਕਾਕੁਤ੍ਸੁਕृਤਾ ਯਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਯਯਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਿਬਸਿ ਮਧ੍ਵ ਊਰ੍ਮਿਮ੍ । ਤਯਾ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰ ਤੇ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰਸ੍ਥਾਤ੍ਸਂ ਤੇ ਵਜ੍ਰੋ ਵਰ੍ਤਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵ੍ਯੁਃ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਪੀਦਾ ਹੈਂ—ਉਸ ਨਾਲ ਪੀ; ਯਜਨ-ਕਰਤਾ ਨੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇਰਾ ਵਜਰ, ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੇ।
ਏष ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਵृषਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृष੍ਣੇ ਸਮਕਾਰਿ ਸੋਮਃ । ਏਤਂ ਪਿਬ ਹਰਿਵ ਸ੍ਥਾਤਰੁਗ੍ਰ ਯਸ੍ਯੇਸ਼ਿषੇ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਯਸ੍ਤੇ ਅਨ੍ਨਮ੍
ਇਹ ਬੂੰਦ, ਸਾਂਡ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੀ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ, ਡਟੇ ਤੇ ਉਗਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਤਃ ਸੋਮੋ ਅਸੁਤਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸ੍ਯਾਨਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਾਞ੍ਚਿਕਿਤੁषੇ ਰਣਾਯ । ਏਤਂ ਤਿਤਿਰ੍ਵ ਉਪ ਯਾਹਿ ਯਜ੍ਞਂ ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤਵਿषੀਰਾ ਪृਣਸ੍ਵ
ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਇਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਆ, ਤਿਤਿਰਵਾ, ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ।
ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਰਂ ਤੇ ਸੋਮਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਭਵਾਤਿ । ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਮਾਦਯਸ੍ਵਾ ਸੁਤੇषੁ ਪ੍ਰਾਸ੍ਮਾਁ ਅਵ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਆ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਬਣੇ। ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪਿਪੀषਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦੁषੇ ਭਰ । ਅਰਂਗਮਾਯ ਜਗ੍ਮਯੇऽਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਘ੍ਵਨੇ ਨਰੇ
ਜੋ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਰਸਤੇ ਲਈ, ਦੂਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ।