ਅਧਾ ਮਨ੍ਯੇ ਬृਹਦਸੁਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਯਾਨਿ ਦਾਧਾਰ ਨਕਿਰਾ ਮਿਨਾਤਿ । ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਭੂਦ੍ਵਿ ਸਦ੍ਮਾਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਯਾ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਧਾਤ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾ ਚਿਨ੍ਨੂ ਚਿਤ੍ਤਦਪੋ ਨਦੀਨਾਂ ਯਦਾਭ੍ਯੋ ਅਰਦੋ ਗਾਤੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾ ਅਦ੍ਮਸਦੋ ਨ ਸੇਦੁਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਰਜਾਂਸਿ
ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਪਹਾੜ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਬੈਠੇ ਹੋਣ, ਟਿਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ; ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪੱਕੇ ਖੇਤਰ ਖੁਲ ਗਏ।
ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤਨ੍ਨ ਤ੍ਵਾਵਾਁ ਅਨ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵੋ ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ । ਅਹਨ੍ਨਹਿਂ ਪਰਿਸ਼ਯਾਨਮਰ੍ਣੋऽਵਾਸृਜੋ ਅਪੋ ਅਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਬ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਮਪੋ ਵਿ ਦੁਰੋ ਵਿषੂਚੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦृਲ਼੍ਹਮਰੁਜਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ । ਰਾਜਾਭਵੋ ਜਗਤਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਸਾਕਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਜਨਯਨ੍ਦ੍ਯਾਮੁषਾਸਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੱਕੀਤਾ ਨੂੰ ਟੋੜਿਆ। ਤੂੰ ਚਲਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭੂਰੇਕੋ ਰਯਿਪਤੇ ਰਯੀਣਾਮਾ ਹਸ੍ਤਯੋਰਧਿਥਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृष੍ਟੀਃ । ਵਿ ਤੋਕੇ ਅਪ੍ਸੁ ਤਨਯੇ ਚ ਸੂਰੇऽਵੋਚਨ੍ਤ ਚਰ੍षਣਯੋ ਵਿਵਾਚਃ
ਇਕਲਾ ਤੂੰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਵੰਸ, ਪਾਣੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲੀਆਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਿਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚ੍ਯੁਤਾ ਚਿਚ੍ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤੇ ਰਜਾਂਸਿ । ਦ੍ਯਾਵਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਦृਲ਼੍ਹਂ ਭਯਤੇ ਅਜ੍ਮਨ੍ਨਾ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਜੰਗਲ — ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕੁਤ੍ਸੇਨਾਭਿ ਸ਼ੁष੍ਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ੁषਂ ਯੁਧ੍ਯ ਕੁਯਵਂ ਗਵਿष੍ਟੌ । ਦਸ਼ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਅਧ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁषਾਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਵਿਵੇ ਰਪਾਂਸਿ
ਕੁਤਸਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕੁਯਵਾ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਦਸ ਪੀੜੀਆਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਪੁਰੋ ਜਘਨ੍ਥਾਪ੍ਰਤੀਨਿ ਦਸ੍ਯੋਃ । ਅਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਵੋ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਸੁਤਕ੍ਰੇ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਗृਣਤੇ ਵਸੂਨਿ
ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਸੀਉ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜਾ ਲਈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਲਿਆ।
ਸ ਸਤ੍ਯਸਤ੍ਵਨ੍ਮਹਤੇ ਰਣਾਯ ਰਥਮਾ ਤਿष੍ਠ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਭੀਮਮ੍ । ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਪਥਿਨ੍ਨਵਸੋਪ ਮਦ੍ਰਿਕ੍ਪ੍ਰ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ ਸ਼੍ਰਾਵਯ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯਃ
ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ; ਨਵੀਂ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਪੁਰੁਤਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਮਹੇ ਵੀਰਾਯ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ । ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਸ਼ਂਤਮਾਨਿ ਵਚਾਂਸ੍ਯਾਸਾ ਸ੍ਥਵਿਰਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਰਲੇ, ਬਹਾਦਰ, ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਵਿਰਪਸ਼ਿਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬੋਲ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਪੁਰਾਤਨ ਲਈ।
ਸ ਮਾਤਰਾ ਸੂਰ੍ਯੇਣਾ ਕਵੀਨਾਮਵਾਸਯਦ੍ਰੁਜਦਦ੍ਰਿਂ ਗृਣਾਨਃ । ਸ੍ਵਾਧੀਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਰ੍ਵਾਵਸ਼ਾਨ ਉਦੁਸ੍ਰਿਯਾਣਾਮਸृਜਨ੍ਨਿਦਾਨਮ੍
ਉਹ, ਜਿਹੜਾ ਸੂਰਜ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰੀ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਰ੍ਗੋषੁ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਮਿਤਜ੍ਞੁਭਿਃ ਪੁਰੁਕृਤ੍ਵਾ ਜਿਗਾਯ । ਪੁਰਃ ਪੁਰੋਹਾ ਸਖਿਭਿਃ ਸਖੀਯਨ੍ਦृਲ਼੍ਹਾ ਰੁਰੋਜ ਕਵਿਭਿਃ ਕਵਿਃ ਸਨ੍
ਉਹ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਪ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ; ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਸ ਨੀਵ੍ਯਾਭਿਰ੍ਜਰਿਤਾਰਮਚ੍ਛਾ ਮਹੋ ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਮੈਃ । ਪੁਰੁਵੀਰਾਭਿਰ੍ਵृषਭ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮਾ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ
ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਦੇ ਕੋਲ ਆ; ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਆ।
ਸ ਸਰ੍ਗੇਣ ਸ਼ਵਸਾ ਤਕ੍ਤੋ ਅਤ੍ਯੈਰਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਸ੍ਤੁਰਾषਾਟ੍ । ਇਤ੍ਥਾ ਸृਜਾਨਾ ਅਨਪਾਵृਦਰ੍ਥਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਵਿਵਿषੁਰਪ੍ਰਮृष੍ਯਮ੍
ਆਪਣੀ ਦੌੜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੌਲਤ ਭੇਜ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਟੱਲ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਯ ਓਜਿष੍ਠ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਸੁ ਨੋ ਦਾ ਮਦੋ ਵृषਨ੍ਸ੍ਵਭਿष੍ਟਿਰ੍ਦਾਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸੌਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਯੋ ਵਨਵਤ੍ਸ੍ਵਸ਼੍ਵੋ ਵृਤ੍ਰਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਦਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਵੱਡਾ, ਇੱਛਤ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਵਸੇ ਵਿਵਾਚੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਚਰ੍षਣਯਃ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰ੍ਵਿ ਪਣੀਁਰਸ਼ਾਯਸ੍ਤ੍ਵੋਤ ਇਤ੍ਸਨਿਤਾ ਵਾਜਮਰ੍ਵਾ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਲੋਕ ਇਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਭਯਾਁ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਸਾ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਰ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ੂਰ । ਵਧੀਰ੍ਵਨੇਵ ਸੁਧਿਤੇਭਿਰਤ੍ਕੈਰਾ ਪृਤ੍ਸੁ ਦਰ੍षਿ ਨृਣਾਂ ਨृਤਮ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦੋਹਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ, ਦਾਸੀਉ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਕਵਾਭਿਰੂਤੀ ਸਖਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰਵਿਤਾ ਵृਧੇ ਭੂਃ । ਸ੍ਵਰ੍षਾਤਾ ਯਦ੍ਧ੍ਵਯਾਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤੋ ਨੇਮਧਿਤਾ ਪृਤ੍ਸੁ ਸ਼ੂਰ
ਇੰਦਰ, ਅਟੱਲ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਧਾਏ ਲਈ ਹੋ; ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਬਹਾਦਰ, ਜੰਗ ਕਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਨੂਨਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰਾਯ ਚ ਸ੍ਯਾ ਭਵਾ ਮृਲ਼ੀਕ ਉਤ ਨੋ ਅਭਿष੍ਟੌ । ਇਤ੍ਥਾ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਮਹਿਨਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਦਿਵਿ ष੍ਯਾਮ ਪਾਰ੍ਯੇ ਗੋषਤਮਾਃ
ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੰਸ ਲਈ ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਪ ਕਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸਂ ਚ ਤ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ਵਿ ਚ ਤ੍ਵਦ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਭ੍ਵੋ ਮਨੀषਾਃ । ਪੁਰਾ ਨੂਨਂ ਚ ਸ੍ਤੁਤਯ ऋषੀਣਾਂ ਪਸ੍ਪृਧ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਅਧ੍ਯੁਕ੍ਥਾਰ੍ਕਾ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਗੀਤਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ; ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਹੁਣ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਰੁਹੂਤੋ ਯਃ ਪੁਰੁਗੂਰ੍ਤ ऋਭ੍ਵਾਁ ਏਕਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੋ ਅਸ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞੈਃ । ਰਥੋ ਨ ਮਹੇ ਸ਼ਵਸੇ ਯੁਜਾਨੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਨੁਮਾਦ੍ਯੋ ਭੂਤ੍
ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਜਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਕੋ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਜਾਪਿਆ ਜਾਵੇ।
ਨ ਯਂ ਹਿਂਸਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯੋ ਨ ਵਾਣੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀਦਭਿ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀਃ । ਯਦਿ ਸ੍ਤੋਤਾਰਃ ਸ਼ਤਂ ਯਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਗਿਰ੍ਵਣਸਂ ਸ਼ਂ ਤਦਸ੍ਮੈ
ਉਸਨੂੰ ਭਜਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੇਕਰ ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਇਕ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਲਈ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਏਤਦ੍ਦਿਵ੍ਯਰ੍ਚੇਵ ਮਾਸਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਨ੍ਯਯਾਮਿ ਸੋਮਃ । ਜਨਂ ਨ ਧਨ੍ਵਨ੍ਨਭਿ ਸਂ ਯਦਾਪਃ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਵृਧੁਰ੍ਹਵਨਾਨਿ ਯਜ੍ਞੈਃ
ਉਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਗਿਣ ਕੇ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਾ ਏਤਨ੍ਮਹ੍ਯਾਙ੍ਗੂषਮਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਤਿਭਿਰਵਾਚਿ । ਅਸਦ੍ਯਥਾ ਮਹਤਿ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰਵਿਤਾ ਵृਧਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾ ਭੁਵਨ੍ਰਥਕ੍ਸ਼ਯਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕਦਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਰਪੋष੍ਯਂ ਦਾਃ । ਕਦਾ ਸ੍ਤੋਮਂ ਵਾਸਯੋऽਸ੍ਯ ਰਾਯਾ ਕਦਾ ਧਿਯਃ ਕਰਸਿ ਵਾਜਰਤ੍ਨਾਃ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਸੁਣ ਕੇ ਚਿਰਕਾਲੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਕਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਵਧੀਆ ਰੋਜ਼ੀ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੇਗਾ?
ਕਰ੍ਹਿ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਨ੍ਨृਭਿਰ੍ਨॄਨ੍ਵੀਰੈਰ੍ਵੀਰਾਨ੍ਨੀਲ਼ਯਾਸੇ ਜਯਾਜੀਨ੍ । ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਗਾ ਅਧਿ ਜਯਾਸਿ ਗੋष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਦ੍ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇਂ; ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਮ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ।
ਕਰ੍ਹਿ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਜ੍ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕृਣਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ । ਕਦਾ ਧਿਯੋ ਨ ਨਿਯੁਤੋ ਯੁਵਾਸੇ ਕਦਾ ਗੋਮਘਾ ਹਵਨਾਨਿ ਗਚ੍ਛਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਆਵੇਂਗਾ?
ਸ ਗੋਮਘਾ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਅਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵਾਜਸ਼੍ਰਵਸੋ ਅਧਿ ਧੇਹਿ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ । ਪੀਪਿਹੀषਃ ਸੁਦੁਘਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਧੇਨੁਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜੇषੁ ਸੁਰੁਚੋ ਰੁਰੁਚ੍ਯਾਃ
ਭਗਤ ਨੂੰ ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਦਵਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਰੱਖ; ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਧਾ।
ਤਮਾ ਨੂਨਂ ਵृਜਨਮਨ੍ਯਥਾ ਚਿਚ੍ਛੂਰੋ ਯਚ੍ਛਕ੍ਰ ਵਿ ਦੁਰੋ ਗृਣੀषੇ । ਮਾ ਨਿਰਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਦੁਘਸ੍ਯ ਧੇਨੋਰਾਙ੍ਗਿਰਸਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿਪ੍ਰ ਜਿਨ੍ਵ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਾਹੇ ਵਿਰੋਧ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੇ ਨਾ, ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਵਿਰਾ, ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਘਟਣ ਦੇ—ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਸਤ੍ਰਾ ਮਦਾਸਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਰਾ ਰਾਯੋऽਧ ਯੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸਃ । ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਾਨਾਮਭਵੋ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਯਦ੍ਦੇਵੇषੁ ਧਾਰਯਥਾ ਅਸੁਰ੍ਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਮਦਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਸਰਵਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।