ਏਤਤ੍ਤ੍ਯਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਚੇਤਿ ਯੇਨਾਵਧੀਰ੍ਵਰਸ਼ਿਖਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਃ । ਵਜ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਤੇ ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਨਾਚ੍ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਮੋ ਦਦਾਰ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਰਸ਼ਿਖਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੇਰੇ ਵਜਰ ਤੋਂ, ਜਦੋ ਉਹ ਵੱਜਿਆ, ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਆਈ, ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਧੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰਸ਼ਿਖਸ੍ਯ ਸ਼ੇषੋऽਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤਿਨੇ ਚਾਯਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਵृਚੀਵਤੋ ਯਦ੍ਧਰਿਯੂਪੀਯਾਯਾਂ ਹਨ੍ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਰ੍ਧੇ ਭਿਯਸਾਪਰੋ ਦਰ੍ਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਸ਼ਿਖਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ। ਜਦੋ ਹਰੀਯੂਪੀਯਾ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ ਲਈ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਤਂ ਵਰ੍ਮਿਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਕਂ ਯਵ੍ਯਾਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ । ਵृਚੀਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਵੇ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਾਤ੍ਰਾ ਭਿਨ੍ਦਾਨਾ ਨ੍ਯਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਨ੍
ਤਿੰਨ ਸੌ ਬਕਤਰਬੰਦ, ਯਵਿਆਵਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਬੁਲਾਇਆ ਇੰਦਰ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ—ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ, ਤੀਰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਦੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਲੇ ਤੋੜਦੇ, ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਏ।
ਯਸ੍ਯ ਗਾਵਾਵਰੁषਾ ਸੂਯਵਸ੍ਯੂ ਅਨ੍ਤਰੂ षੁ ਚਰਤੋ ਰੇਰਿਹਾਣਾ । ਸ ਸृਞ੍ਜਯਾਯ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਪਰਾਦਾਦ੍ਵृਚੀਵਤੋ ਦੈਵਵਾਤਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ ਲਈ, ਦੈਵਵਾਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਯਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥਿਨੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਗਾ ਵਧੂਮਤੋ ਮਘਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ । ਅਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤੀ ਚਾਯਮਾਨੋ ਦਦਾਤਿ ਦੂਣਾਸ਼ੇਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਪਾਰ੍ਥਵਾਨਾਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ, ਅੱਗੇ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵਧੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਾਤਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਰਥਵਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਦਾਤ ਹੈ।
ਆ ਗਾਵੋ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਤ ਭਦ੍ਰਮਕ੍ਰਨ੍ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਗੋष੍ਠੇ ਰਣਯਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮੇ । ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਃ ਪੁਰੁਰੂਪਾ ਇਹ ਸ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰੁषਸੋ ਦੁਹਾਨਾਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆ ਕੇ; ਉਹ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਮਣ ਕਰਣ। ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਥੇ ਹੋਣ; ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਧ ਦੁੱਧ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਜ੍ਵਨੇ ਪृਣਤੇ ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯੁਪੇਦ੍ਦਦਾਤਿ ਨ ਸ੍ਵਂ ਮੁषਾਯਤਿ । ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਰਯਿਮਿਦਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨੇ ਖਿਲ੍ਯੇ ਨਿ ਦਧਾਤਿ ਦੇਵਯੁਮ੍
ਇੰਦਰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੁਝ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰੱਬ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵਾਲਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਟੁੱਟ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾ ਨਸ਼ਨ੍ਤਿ ਨ ਦਭਾਤਿ ਤਸ੍ਕਰੋ ਨਾਸਾਮਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਥਿਰਾ ਦਧਰ੍षਤਿ । ਦੇਵਾਁਸ਼੍ਚ ਯਾਭਿਰ੍ਯਜਤੇ ਦਦਾਤਿ ਚ ਜ੍ਯੋਗਿਤ੍ਤਾਭਿਃ ਸਚਤੇ ਗੋਪਤਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਧਨ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਚੋਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੱਬ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾ ਅਰ੍ਵਾ ਰੇਣੁਕਕਾਟੋ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਨ ਸਂਸ੍ਕृਤਤ੍ਰਮੁਪ ਯਨ੍ਤਿ ਤਾ ਅਭਿ । ਉਰੁਗਾਯਮਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਾ ਅਨੁ ਗਾਵੋ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਵਨਃ
ਕੋਈ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਦਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਾਵੋ ਭਗੋ ਗਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੇ ਅਚ੍ਛਾਨ੍ਗਾਵਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਃ । ਇਮਾ ਯਾ ਗਾਵਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਚ੍ਛਾਮੀਦ੍ਧृਦਾ ਮਨਸਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਇੰਦਰ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਸੋਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਲੋਕੋ, ਇੰਦਰ ਹਨ—ਮੈਂ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੂਯਂ ਗਾਵੋ ਮੇਦਯਥਾ ਕृਸ਼ਂ ਚਿਦਸ਼੍ਰੀਰਂ ਚਿਤ੍ਕृਣੁਥਾ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਮ੍ । ਭਦ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਕृਣੁਥ ਭਦ੍ਰਵਾਚੋ ਬृਹਦ੍ਵੋ ਵਯ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸਭਾਸੁ
ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹੋ, ਤੇ ਅਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਨੂੰ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਃ ਸੂਯਵਸਂ ਰਿਸ਼ਨ੍ਤੀਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਅਪਃ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਃ । ਮਾ ਵ ਸ੍ਤੇਨ ਈਸ਼ਤ ਮਾਘਸ਼ਂਸਃ ਪਰਿ ਵੋ ਹੇਤੀ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृਜ੍ਯਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਚਰਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋ, ਸੁਤੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹੋ। ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਮੰਦ-ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਓ।
ਉਪੇਦਮੁਪਪਰ੍ਚਨਮਾਸੁ ਗੋषੂਪ ਪृਚ੍ਯਤਾਮ੍ । ਉਪ ऋषਭਸ੍ਯ ਰੇਤਸ੍ਯੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਵੀਰ੍ਯੇ
ਇਹ ਭੇਟ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੁੱਛੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਬਲਦ ਦੇ ਬੀਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੋ ਨਰਃ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸੇਪੁਰ੍ਮਹੋ ਯਨ੍ਤਃ ਸੁਮਤਯੇ ਚਕਾਨਾਃ । ਮਹੋ ਹਿ ਦਾਤਾ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਅਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮੁ ਰਣ੍ਵਮਵਸੇ ਯਜਧ੍ਵਮ੍
ਮਨੁੱਖੋ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ—ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰੋ।
ਆ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਹਸ੍ਤੇ ਨਰ੍ਯਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਰਥੇष੍ਠਾਃ । ਆ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋ ਸ੍ਥੂਰਯੋਰਾਧ੍ਵਨ੍ਨਸ਼੍ਵਾਸੋ ਵृषਣੋ ਯੁਜਾਨਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਰਸੀਆਂ, ਹੱਥ, ਤੇ ਘੋੜੇ—all ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਤੇ ਪਾਦਾ ਦੁਵ ਆ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਧृष੍ਣੁਰ੍ਵਜ੍ਰੀ ਸ਼ਵਸਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਾਨ੍ । ਵਸਾਨੋ ਅਤ੍ਕਂ ਸੁਰਭਿਂ ਦृਸ਼ੇ ਕਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਨृਤਵਿषਿਰੋ ਬਭੂਥ
ਤੇਰੇ ਪੈਰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ; ਤੂੰ ਵਜਰ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਸ ਸੋਮ ਆਮਿਸ਼੍ਲਤਮਃ ਸੁਤੋ ਭੂਦ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪਕ੍ਤਿਃ ਪਚ੍ਯਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਧਾਨਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਰ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਰਾ ਉਕ੍ਥਾ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤੋ ਦੇਵਵਾਤਤਮਾਃ
ਉਹ ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਪਕਦਾ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ, ਭਜਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਅਨ੍ਤਃ ਸ਼ਵਸੋ ਧਾਯ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿ ਤੁ ਬਾਬਧੇ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਆ ਤਾ ਸੂਰਿਃ ਪृਣਤਿ ਤੂਤੁਜਾਨੋ ਯੂਥੇਵਾਪ੍ਸੁ ਸਮੀਜਮਾਨ ਊਤੀ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇਤਾ।
ਏਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਹਵ ऋष੍ਵੋ ਅਸ੍ਤੂਤੀ ਅਨੂਤੀ ਹਿਰਿਸ਼ਿਪ੍ਰਃ ਸਤ੍ਵਾ । ਏਵਾ ਹਿ ਜਾਤੋ ਅਸਮਾਤ੍ਯੋਜਾਃ ਪੁਰੂ ਚ ਵृਤ੍ਰਾ ਹਨਤਿ ਨਿ ਦਸ੍ਯੂਨ੍
ਇੰਦਰ ਐਸਾ ਹੈ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉੱਚਾ, ਸਤਿ ਤੇ ਅਸਤਿ, ਪੀਲੇ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ। ਐਸਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਅਦੁੱਤੀ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯ ਇਦ੍ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯਁ ਏਕੋ ਅਜੁਰ੍ਯੋ ਦਯਤੇ ਵਸੂਨਿ । ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਦਿਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਰ੍ਧਮਿਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਇਕੱਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਿਆ।
ਅਧਾ ਮਨ੍ਯੇ ਬृਹਦਸੁਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਯਾਨਿ ਦਾਧਾਰ ਨਕਿਰਾ ਮਿਨਾਤਿ । ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਭੂਦ੍ਵਿ ਸਦ੍ਮਾਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਯਾ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਧਾਤ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾ ਚਿਨ੍ਨੂ ਚਿਤ੍ਤਦਪੋ ਨਦੀਨਾਂ ਯਦਾਭ੍ਯੋ ਅਰਦੋ ਗਾਤੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾ ਅਦ੍ਮਸਦੋ ਨ ਸੇਦੁਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਰਜਾਂਸਿ
ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਪਹਾੜ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਬੈਠੇ ਹੋਣ, ਟਿਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ; ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪੱਕੇ ਖੇਤਰ ਖੁਲ ਗਏ।
ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤਨ੍ਨ ਤ੍ਵਾਵਾਁ ਅਨ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵੋ ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ । ਅਹਨ੍ਨਹਿਂ ਪਰਿਸ਼ਯਾਨਮਰ੍ਣੋऽਵਾਸृਜੋ ਅਪੋ ਅਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਬ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਮਪੋ ਵਿ ਦੁਰੋ ਵਿषੂਚੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦृਲ਼੍ਹਮਰੁਜਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ । ਰਾਜਾਭਵੋ ਜਗਤਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਸਾਕਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਜਨਯਨ੍ਦ੍ਯਾਮੁषਾਸਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੱਕੀਤਾ ਨੂੰ ਟੋੜਿਆ। ਤੂੰ ਚਲਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭੂਰੇਕੋ ਰਯਿਪਤੇ ਰਯੀਣਾਮਾ ਹਸ੍ਤਯੋਰਧਿਥਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृष੍ਟੀਃ । ਵਿ ਤੋਕੇ ਅਪ੍ਸੁ ਤਨਯੇ ਚ ਸੂਰੇऽਵੋਚਨ੍ਤ ਚਰ੍षਣਯੋ ਵਿਵਾਚਃ
ਇਕਲਾ ਤੂੰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਵੰਸ, ਪਾਣੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲੀਆਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਿਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚ੍ਯੁਤਾ ਚਿਚ੍ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤੇ ਰਜਾਂਸਿ । ਦ੍ਯਾਵਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਦृਲ਼੍ਹਂ ਭਯਤੇ ਅਜ੍ਮਨ੍ਨਾ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਜੰਗਲ — ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕੁਤ੍ਸੇਨਾਭਿ ਸ਼ੁष੍ਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ੁषਂ ਯੁਧ੍ਯ ਕੁਯਵਂ ਗਵਿष੍ਟੌ । ਦਸ਼ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਅਧ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁषਾਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਵਿਵੇ ਰਪਾਂਸਿ
ਕੁਤਸਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕੁਯਵਾ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਦਸ ਪੀੜੀਆਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਪੁਰੋ ਜਘਨ੍ਥਾਪ੍ਰਤੀਨਿ ਦਸ੍ਯੋਃ । ਅਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਵੋ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਸੁਤਕ੍ਰੇ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਗृਣਤੇ ਵਸੂਨਿ
ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਸੀਉ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜਾ ਲਈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਲਿਆ।
ਸ ਸਤ੍ਯਸਤ੍ਵਨ੍ਮਹਤੇ ਰਣਾਯ ਰਥਮਾ ਤਿष੍ਠ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਭੀਮਮ੍ । ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਪਥਿਨ੍ਨਵਸੋਪ ਮਦ੍ਰਿਕ੍ਪ੍ਰ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ ਸ਼੍ਰਾਵਯ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯਃ
ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ; ਨਵੀਂ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਪੁਰੁਤਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਮਹੇ ਵੀਰਾਯ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ । ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਸ਼ਂਤਮਾਨਿ ਵਚਾਂਸ੍ਯਾਸਾ ਸ੍ਥਵਿਰਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਰਲੇ, ਬਹਾਦਰ, ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਵਿਰਪਸ਼ਿਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬੋਲ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਪੁਰਾਤਨ ਲਈ।