ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਜੀ ਹਵਤੇ ਵਾਜਿਨੇਯੋ ਮਹੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗਧ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਤੌ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਤਰੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚष੍ਟੇ ਮੁष੍ਟਿਹਾ ਗੋषੁ ਯੁਧ੍ਯਨ੍
ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮ ਲਈ; ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਂ ਚੋਦਯੋऽਰ੍ਕਸਾਤੌ ਤ੍ਵਂ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਰ੍ਕ੍ । ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰੋ ਅਮਰ੍ਮਣਃ ਪਰਾਹਨ੍ਨਤਿਥਿਗ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍
ਤੂੰ ਕਵੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਲਈ, ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੂੰ ਨਿਰਜੀਵ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਰਥਂ ਪ੍ਰ ਭਰੋ ਯੋਧਮृष੍ਵਮਾਵੋ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵृषਭਂ ਦਸ਼ਦ੍ਯੁਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤੁਗ੍ਰਂ ਵੇਤਸਵੇ ਸਚਾਹਨ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁਜਿਂ ਗृਣਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਤੋਃ
ਤੂੰ ਰਥ, ਉੱਚਾ ਯੋਧਾ ਤੇ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਦਸ਼ਦਯੁ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਤੁਗਰਾ ਨੂੰ ਵੇਤਸੁ ਲਈ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਜੀ ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤਦੁਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬਰ੍ਹਣਾ ਕਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤਾ ਸਹਸ੍ਰਾ ਸ਼ੂਰ ਦਰ੍षਿ । ਅਵ ਗਿਰੇਰ੍ਦਾਸਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਹਨ੍ਪ੍ਰਾਵੋ ਦਿਵੋਦਾਸਂ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤੀ
ਇਹ ਤੂੰ ਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਖੀਆਂ। ਤੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਸੋਮੈਰ੍ਦਭੀਤਯੇ ਚੁਮੁਰਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿष੍ਵਪ੍ । ਤ੍ਵਂ ਰਜਿਂ ਪਿਠੀਨਸੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਚਾਹਨ੍
ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਰਸ ਭਰੇ ਸੋਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੂਮੁਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕਠੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਅਹਂ ਚਨ ਤਤ੍ਸੂਰਿਭਿਰਾਨਸ਼੍ਯਾਂ ਤਵ ਜ੍ਯਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਮ੍ਨਮੋਜਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਸ੍ਤਵਨ੍ਤੇ ਸਧਵੀਰ ਵੀਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰੂਥੇਨ ਨਹੁषਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ
ਮੈਂ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ, ਵੱਡਾ ਭਲਾਈ ਤੇ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਜਿਹੜੇ ਵੀਰ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹੂਤੌ ਸਖਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹਿਨ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾਃ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼੍ਰੀਰਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਘਨੇ ਵृਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਨਯੇ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਬਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਯੋਗ। ਪ੍ਰਾਤਰਦਨ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਚਮਕ ਮਿਲੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਕਿਮਸ੍ਯ ਮਦੇ ਕਿਮ੍ਵਸ੍ਯ ਪੀਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਿਮਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯੇ ਚਕਾਰ । ਰਣਾ ਵਾ ਯੇ ਨਿषਦਿ ਕਿਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਵਿਵਿਦ੍ਰੇ ਕਿਮੁ ਨੂਤਨਾਸਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਪੀਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਇਸ ਪੀਣ, ਤੇ ਇਸ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਭਾ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ?
ਸਦਸ੍ਯ ਮਦੇ ਸਦ੍ਵਸ੍ਯ ਪੀਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਦਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯੇ ਚਕਾਰ । ਰਣਾ ਵਾ ਯੇ ਨਿषਦਿ ਸਤ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਵਿਵਿਦ੍ਰੇ ਸਦੁ ਨੂਤਨਾਸਃ
ਇਸ ਪੀਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਇਸ ਪੀਣ, ਤੇ ਇਸ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਹੀ ਇੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭਾ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ?
ਨਹਿ ਨੁ ਤੇ ਮਹਿਮਨਃ ਸਮਸ੍ਯ ਨ ਮਘਵਨ੍ਮਘਵਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮ । ਨ ਰਾਧਸੋਰਾਧਸੋ ਨੂਤਨਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਕਿਰ੍ਦਦृਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਤੇ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਹੱਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਯਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਚੇਤਿ ਯੇਨਾਵਧੀਰ੍ਵਰਸ਼ਿਖਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਃ । ਵਜ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਤੇ ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਨਾਚ੍ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਮੋ ਦਦਾਰ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਰਸ਼ਿਖਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੇਰੇ ਵਜਰ ਤੋਂ, ਜਦੋ ਉਹ ਵੱਜਿਆ, ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਆਈ, ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਧੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰਸ਼ਿਖਸ੍ਯ ਸ਼ੇषੋऽਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤਿਨੇ ਚਾਯਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਵृਚੀਵਤੋ ਯਦ੍ਧਰਿਯੂਪੀਯਾਯਾਂ ਹਨ੍ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਰ੍ਧੇ ਭਿਯਸਾਪਰੋ ਦਰ੍ਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਸ਼ਿਖਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ। ਜਦੋ ਹਰੀਯੂਪੀਯਾ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ ਲਈ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਤਂ ਵਰ੍ਮਿਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਕਂ ਯਵ੍ਯਾਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ । ਵृਚੀਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਵੇ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਾਤ੍ਰਾ ਭਿਨ੍ਦਾਨਾ ਨ੍ਯਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਨ੍
ਤਿੰਨ ਸੌ ਬਕਤਰਬੰਦ, ਯਵਿਆਵਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਬੁਲਾਇਆ ਇੰਦਰ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ—ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ, ਤੀਰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਦੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਲੇ ਤੋੜਦੇ, ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਏ।
ਯਸ੍ਯ ਗਾਵਾਵਰੁषਾ ਸੂਯਵਸ੍ਯੂ ਅਨ੍ਤਰੂ षੁ ਚਰਤੋ ਰੇਰਿਹਾਣਾ । ਸ ਸृਞ੍ਜਯਾਯ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਪਰਾਦਾਦ੍ਵृਚੀਵਤੋ ਦੈਵਵਾਤਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ ਲਈ, ਦੈਵਵਾਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਯਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥਿਨੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਗਾ ਵਧੂਮਤੋ ਮਘਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ । ਅਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤੀ ਚਾਯਮਾਨੋ ਦਦਾਤਿ ਦੂਣਾਸ਼ੇਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਪਾਰ੍ਥਵਾਨਾਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ, ਅੱਗੇ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵਧੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਾਤਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਰਥਵਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਦਾਤ ਹੈ।
ਆ ਗਾਵੋ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਤ ਭਦ੍ਰਮਕ੍ਰਨ੍ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਗੋष੍ਠੇ ਰਣਯਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮੇ । ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਃ ਪੁਰੁਰੂਪਾ ਇਹ ਸ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰੁषਸੋ ਦੁਹਾਨਾਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆ ਕੇ; ਉਹ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਮਣ ਕਰਣ। ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਥੇ ਹੋਣ; ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਧ ਦੁੱਧ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਜ੍ਵਨੇ ਪृਣਤੇ ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯੁਪੇਦ੍ਦਦਾਤਿ ਨ ਸ੍ਵਂ ਮੁषਾਯਤਿ । ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਰਯਿਮਿਦਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨੇ ਖਿਲ੍ਯੇ ਨਿ ਦਧਾਤਿ ਦੇਵਯੁਮ੍
ਇੰਦਰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੁਝ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰੱਬ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵਾਲਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਟੁੱਟ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾ ਨਸ਼ਨ੍ਤਿ ਨ ਦਭਾਤਿ ਤਸ੍ਕਰੋ ਨਾਸਾਮਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਥਿਰਾ ਦਧਰ੍षਤਿ । ਦੇਵਾਁਸ਼੍ਚ ਯਾਭਿਰ੍ਯਜਤੇ ਦਦਾਤਿ ਚ ਜ੍ਯੋਗਿਤ੍ਤਾਭਿਃ ਸਚਤੇ ਗੋਪਤਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਧਨ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਚੋਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੱਬ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾ ਅਰ੍ਵਾ ਰੇਣੁਕਕਾਟੋ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਨ ਸਂਸ੍ਕृਤਤ੍ਰਮੁਪ ਯਨ੍ਤਿ ਤਾ ਅਭਿ । ਉਰੁਗਾਯਮਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਾ ਅਨੁ ਗਾਵੋ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਵਨਃ
ਕੋਈ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਦਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਾਵੋ ਭਗੋ ਗਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੇ ਅਚ੍ਛਾਨ੍ਗਾਵਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਃ । ਇਮਾ ਯਾ ਗਾਵਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਚ੍ਛਾਮੀਦ੍ਧृਦਾ ਮਨਸਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਇੰਦਰ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਸੋਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਲੋਕੋ, ਇੰਦਰ ਹਨ—ਮੈਂ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੂਯਂ ਗਾਵੋ ਮੇਦਯਥਾ ਕृਸ਼ਂ ਚਿਦਸ਼੍ਰੀਰਂ ਚਿਤ੍ਕृਣੁਥਾ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਮ੍ । ਭਦ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਕृਣੁਥ ਭਦ੍ਰਵਾਚੋ ਬृਹਦ੍ਵੋ ਵਯ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸਭਾਸੁ
ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹੋ, ਤੇ ਅਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਨੂੰ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਃ ਸੂਯਵਸਂ ਰਿਸ਼ਨ੍ਤੀਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਅਪਃ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਃ । ਮਾ ਵ ਸ੍ਤੇਨ ਈਸ਼ਤ ਮਾਘਸ਼ਂਸਃ ਪਰਿ ਵੋ ਹੇਤੀ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृਜ੍ਯਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਚਰਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋ, ਸੁਤੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹੋ। ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਮੰਦ-ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਓ।
ਉਪੇਦਮੁਪਪਰ੍ਚਨਮਾਸੁ ਗੋषੂਪ ਪृਚ੍ਯਤਾਮ੍ । ਉਪ ऋषਭਸ੍ਯ ਰੇਤਸ੍ਯੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਵੀਰ੍ਯੇ
ਇਹ ਭੇਟ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੁੱਛੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਬਲਦ ਦੇ ਬੀਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੋ ਨਰਃ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸੇਪੁਰ੍ਮਹੋ ਯਨ੍ਤਃ ਸੁਮਤਯੇ ਚਕਾਨਾਃ । ਮਹੋ ਹਿ ਦਾਤਾ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਅਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮੁ ਰਣ੍ਵਮਵਸੇ ਯਜਧ੍ਵਮ੍
ਮਨੁੱਖੋ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ—ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰੋ।
ਆ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਹਸ੍ਤੇ ਨਰ੍ਯਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਰਥੇष੍ਠਾਃ । ਆ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋ ਸ੍ਥੂਰਯੋਰਾਧ੍ਵਨ੍ਨਸ਼੍ਵਾਸੋ ਵृषਣੋ ਯੁਜਾਨਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਰਸੀਆਂ, ਹੱਥ, ਤੇ ਘੋੜੇ—all ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਤੇ ਪਾਦਾ ਦੁਵ ਆ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਧृष੍ਣੁਰ੍ਵਜ੍ਰੀ ਸ਼ਵਸਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਾਨ੍ । ਵਸਾਨੋ ਅਤ੍ਕਂ ਸੁਰਭਿਂ ਦृਸ਼ੇ ਕਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਨृਤਵਿषਿਰੋ ਬਭੂਥ
ਤੇਰੇ ਪੈਰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ; ਤੂੰ ਵਜਰ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਸ ਸੋਮ ਆਮਿਸ਼੍ਲਤਮਃ ਸੁਤੋ ਭੂਦ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪਕ੍ਤਿਃ ਪਚ੍ਯਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਧਾਨਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਰ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਰਾ ਉਕ੍ਥਾ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤੋ ਦੇਵਵਾਤਤਮਾਃ
ਉਹ ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਪਕਦਾ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ, ਭਜਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਅਨ੍ਤਃ ਸ਼ਵਸੋ ਧਾਯ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿ ਤੁ ਬਾਬਧੇ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਆ ਤਾ ਸੂਰਿਃ ਪृਣਤਿ ਤੂਤੁਜਾਨੋ ਯੂਥੇਵਾਪ੍ਸੁ ਸਮੀਜਮਾਨ ਊਤੀ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇਤਾ।
ਏਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਹਵ ऋष੍ਵੋ ਅਸ੍ਤੂਤੀ ਅਨੂਤੀ ਹਿਰਿਸ਼ਿਪ੍ਰਃ ਸਤ੍ਵਾ । ਏਵਾ ਹਿ ਜਾਤੋ ਅਸਮਾਤ੍ਯੋਜਾਃ ਪੁਰੂ ਚ ਵृਤ੍ਰਾ ਹਨਤਿ ਨਿ ਦਸ੍ਯੂਨ੍
ਇੰਦਰ ਐਸਾ ਹੈ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉੱਚਾ, ਸਤਿ ਤੇ ਅਸਤਿ, ਪੀਲੇ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ। ਐਸਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਅਦੁੱਤੀ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯ ਇਦ੍ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯਁ ਏਕੋ ਅਜੁਰ੍ਯੋ ਦਯਤੇ ਵਸੂਨਿ । ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਦਿਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਰ੍ਧਮਿਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਇਕੱਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਿਆ।