ਵृषਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ਼੍ਲੋਕ ਉਕ੍ਥਾ ਸਚਾ ਸੋਮੇषੁ ਸੁਤਪਾ ऋਜੀषੀ । ਅਰ੍ਚਤ੍ਰ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਨृਭ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ੋ ਰਾਜਾ ਗਿਰਾਮਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਿਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਦਾਨੀ ਮਘਵਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ-ਤਾਕਤ ਰਾਜਾ, ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਹਾਰਾ।
ਤਤੁਰਿਰ੍ਵੀਰੋ ਨਰ੍ਯੋ ਵਿਚੇਤਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਂ ਗृਣਤ ਉਰ੍ਵ੍ਯੂਤਿਃ । ਵਸੁਃ ਸ਼ਂਸੋ ਨਰਾਂ ਕਾਰੁਧਾਯਾ ਵਾਜੀ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿਦਥੇ ਦਾਤਿ ਵਾਜਮ੍
ਉਹ ਸਰਗਰਮ ਵੀਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਬੁਲਾਵੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਚਕ੍ਰ੍ਯੋਃ ਸ਼ੂਰ ਬृਹਨ੍ਪ੍ਰ ਤੇ ਮਹ੍ਨਾ ਰਿਰਿਚੇ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਨੁ ਤੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਯਾ ਵ੍ਯੂਤਯੋ ਰੁਰੁਹੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਮਹਾਨ ਰਥ ਦੇ ਅਕਸ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੋਨਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਈ ਮਦਦਾਂ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਚੀਵਤਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕ ਸ਼ਾਕਾ ਗਵਾਮਿਵ ਸ੍ਰੁਤਯਃ ਸਂਚਰਣੀਃ । ਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਨ ਤਨ੍ਤਯਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਮਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਅਦਾਮਾਨਃ ਸੁਦਾਮਨ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਛਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਟੁੱਟ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਨੀ।
ਅਨ੍ਯਦਦ੍ਯ ਕਰ੍ਵਰਮਨ੍ਯਦੁ ਸ਼੍ਵੋऽਸਚ੍ਚ ਸਨ੍ਮੁਹੁਰਾਚਕ੍ਰਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਪੂषਾਰ੍ਯੋ ਵਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਿ
ਇੱਕ ਕੰਮ ਅੱਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕੱਲ੍ਹ; ਇੰਦਰ ਹਰ ਪਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਵਿ ਤ੍ਵਦਾਪੋ ਨ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਾਦੁਕ੍ਥੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨਯਨ੍ਤ ਯਜ੍ਞੈਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾਭਿਃ ਸੁष੍ਟੁਤਿਭਿਰ੍ਵਾਜਯਨ੍ਤ ਆਜਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹੋ ਅਸ਼੍ਵਾਃ
ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨ ਯਂ ਜਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਰਦੋ ਨ ਮਾਸਾ ਨ ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਵਕਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ । ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਰ੍ਧਤਾਮਸ੍ਯ ਤਨੂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰੁਕ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਾ
ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਸਾਲਾਂ, ਨਾ ਮਹੀਨਿਆਂ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਆਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨ ਵੀਲ਼ਵੇ ਨਮਤੇ ਨ ਸ੍ਥਿਰਾਯ ਨ ਸ਼ਰ੍ਧਤੇ ਦਸ੍ਯੁਜੂਤਾਯ ਸ੍ਤਵਾਨ੍ । ਅਜ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚਿਦृष੍ਵਾ ਗਮ੍ਭੀਰੇ ਚਿਦ੍ਭਵਤਿ ਗਾਧਮਸ੍ਮੈ
ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਨਮਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਟੱਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਡੂੰਘੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਮ੍ਭੀਰੇਣ ਨ ਉਰੁਣਾਮਤ੍ਰਿਨ੍ਪ੍ਰੇषੋ ਯਨ੍ਧਿ ਸੁਤਪਾਵਨ੍ਵਾਜਾਨ੍ । ਸ੍ਥਾ ਊ षੁ ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਊਤੀ ਅਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਨਕ੍ਤੋਰ੍ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੈਰੀ-ਨਾਸਕ, ਇਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ, ਹੇ ਅਜੈ, ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਟੁੱਟਣ 'ਤੇ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।
ਸਚਸ੍ਵ ਨਾਯਮਵਸੇ ਅਭੀਕ ਇਤੋ ਵਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਹਿ ਰਿषਃ । ਅਮਾ ਚੈਨਮਰਣ੍ਯੇ ਪਾਹਿ ਰਿषੋ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ; ਇਥੋਂ ਜਾਂ ਉਥੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਅਸੀਂ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਭੈ ਜੀਵਨ ਜੀਵਾਂ।
ਯਾ ਤ ਊਤਿਰਵਮਾ ਯਾ ਪਰਮਾ ਯਾ ਮਧ੍ਯਮੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਨਸ੍ਤਿ । ਤਾਭਿਰੂ षੁ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇऽਵੀਰ੍ਨ ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਜੈਰ੍ਮਹਾਨ੍ਨ ਉਗ੍ਰ
ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਗਰ।
ਆਭਿ ਸ੍ਪृਧੋ ਮਿਥਤੀਰਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਥਯਾ ਮਨ੍ਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਆਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਯੁਜੋ ਵਿषੂਚੀਰਾਰ੍ਯਾਯ ਵਿਸ਼ੋऽਵ ਤਾਰੀਰ੍ਦਾਸੀਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਅਜੈ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ, ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ, ਅਤੇ ਆਰਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਾਮਯ ਉਤ ਯੇऽਜਾਮਯੋऽਰ੍ਵਾਚੀਨਾਸੋ ਵਨੁषੋ ਯੁਯੁਜ੍ਰੇ । ਤ੍ਵਮੇषਾਂ ਵਿਥੁਰਾ ਸ਼ਵਾਂਸਿ ਜਹਿ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਕृਣੁਹੀ ਪਰਾਚਃ
ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹਨ, ਇਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼ੂਰੋ ਵਾ ਸ਼ੂਰਂ ਵਨਤੇ ਸ਼ਰੀਰੈਸ੍ਤਨੂਰੁਚਾ ਤਰੁषਿ ਯਤ੍ਕृਣ੍ਵੈਤੇ । ਤੋਕੇ ਵਾ ਗੋषੁ ਤਨਯੇ ਯਦਪ੍ਸੁ ਵਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸੀ ਉਰ੍ਵਰਾਸੁ ਬ੍ਰਵੈਤੇ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਗਾਂ, ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਤੁਰੋ ਨ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਨ ਤ੍ਵਾ ਯੋਧੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਯੁਯੋਧ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਕਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯਭ੍ਯਸਿ ਤਾਨਿ
ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਕੋਈ ਤੇਜ਼, ਕੋਈ ਨਿਡਰ, ਕੋਈ ਯੋਧਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਨਮਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਸ ਪਤ੍ਯਤ ਉਭਯੋਰ੍ਨृਮ੍ਣਮਯੋਰ੍ਯਦੀ ਵੇਧਸਃ ਸਮਿਥੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਵृਤ੍ਰੇ ਵਾ ਮਹੋ ਨृਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਾ ਵ੍ਯਚਸ੍ਵਨ੍ਤਾ ਯਦਿ ਵਿਤਨ੍ਤਸੈਤੇ
ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਤੇ ਚਰ੍षਣਯੋ ਯਦੇਜਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਾਤੋਤ ਭਵਾ ਵਰੂਤਾ । ਅਸ੍ਮਾਕਾਸੋ ਯੇ ਨृਤਮਾਸੋ ਅਰ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰਯੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੋ ਨਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸਚੇ, ਆਰਯ, ਇੰਦਰ, ਸਿਆਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ।
ਅਨੁ ਤੇ ਦਾਯਿ ਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਸਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ । ਅਨੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਨੁ ਸਹੋ ਯਜਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵੇਭਿਰਨੁ ਤੇ ਨृषਹ੍ਯੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਵੀਰਤਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਏਵਾ ਨ ਸ੍ਪृਧਃ ਸਮਜਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਮਿਥਤੀਰਦੇਵੀਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਵਸ੍ਤੋਰਵਸਾ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾ ਉਤ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੂਨਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇ। ਜਦੋ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰੁਝੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਭਰਦਵਾਜ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੁਣੇ ਹੀ।
ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਮਹੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤੌ ਵਾਵृषਾਣਾਃ । ਸਂ ਯਦ੍ਵਿਸ਼ੋऽਯਨ੍ਤ ਸ਼ੂਰਸਾਤਾ ਉਗ੍ਰਂ ਨੋऽਵਃ ਪਾਰ੍ਯੇ ਅਹਨ੍ਦਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਲ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋ ਲੋਕ ਵਿਰਲੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਜੀ ਹਵਤੇ ਵਾਜਿਨੇਯੋ ਮਹੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗਧ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਤੌ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਤਰੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚष੍ਟੇ ਮੁष੍ਟਿਹਾ ਗੋषੁ ਯੁਧ੍ਯਨ੍
ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮ ਲਈ; ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਂ ਚੋਦਯੋऽਰ੍ਕਸਾਤੌ ਤ੍ਵਂ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਰ੍ਕ੍ । ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰੋ ਅਮਰ੍ਮਣਃ ਪਰਾਹਨ੍ਨਤਿਥਿਗ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍
ਤੂੰ ਕਵੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਲਈ, ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੂੰ ਨਿਰਜੀਵ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਰਥਂ ਪ੍ਰ ਭਰੋ ਯੋਧਮृष੍ਵਮਾਵੋ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵृषਭਂ ਦਸ਼ਦ੍ਯੁਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤੁਗ੍ਰਂ ਵੇਤਸਵੇ ਸਚਾਹਨ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁਜਿਂ ਗृਣਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਤੋਃ
ਤੂੰ ਰਥ, ਉੱਚਾ ਯੋਧਾ ਤੇ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਦਸ਼ਦਯੁ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਤੁਗਰਾ ਨੂੰ ਵੇਤਸੁ ਲਈ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਜੀ ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤਦੁਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬਰ੍ਹਣਾ ਕਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤਾ ਸਹਸ੍ਰਾ ਸ਼ੂਰ ਦਰ੍षਿ । ਅਵ ਗਿਰੇਰ੍ਦਾਸਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਹਨ੍ਪ੍ਰਾਵੋ ਦਿਵੋਦਾਸਂ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤੀ
ਇਹ ਤੂੰ ਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਖੀਆਂ। ਤੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਸੋਮੈਰ੍ਦਭੀਤਯੇ ਚੁਮੁਰਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿष੍ਵਪ੍ । ਤ੍ਵਂ ਰਜਿਂ ਪਿਠੀਨਸੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਚਾਹਨ੍
ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਰਸ ਭਰੇ ਸੋਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੂਮੁਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕਠੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਅਹਂ ਚਨ ਤਤ੍ਸੂਰਿਭਿਰਾਨਸ਼੍ਯਾਂ ਤਵ ਜ੍ਯਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਮ੍ਨਮੋਜਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਸ੍ਤਵਨ੍ਤੇ ਸਧਵੀਰ ਵੀਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰੂਥੇਨ ਨਹੁषਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ
ਮੈਂ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ, ਵੱਡਾ ਭਲਾਈ ਤੇ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਜਿਹੜੇ ਵੀਰ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹੂਤੌ ਸਖਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹਿਨ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾਃ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼੍ਰੀਰਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਘਨੇ ਵृਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਨਯੇ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਬਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਯੋਗ। ਪ੍ਰਾਤਰਦਨ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਚਮਕ ਮਿਲੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਕਿਮਸ੍ਯ ਮਦੇ ਕਿਮ੍ਵਸ੍ਯ ਪੀਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਿਮਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯੇ ਚਕਾਰ । ਰਣਾ ਵਾ ਯੇ ਨਿषਦਿ ਕਿਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਵਿਵਿਦ੍ਰੇ ਕਿਮੁ ਨੂਤਨਾਸਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਪੀਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਇਸ ਪੀਣ, ਤੇ ਇਸ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਭਾ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ?
ਸਦਸ੍ਯ ਮਦੇ ਸਦ੍ਵਸ੍ਯ ਪੀਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਦਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯੇ ਚਕਾਰ । ਰਣਾ ਵਾ ਯੇ ਨਿषਦਿ ਸਤ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਵਿਵਿਦ੍ਰੇ ਸਦੁ ਨੂਤਨਾਸਃ
ਇਸ ਪੀਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਇਸ ਪੀਣ, ਤੇ ਇਸ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਹੀ ਇੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭਾ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਹੁਣ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ?
ਨਹਿ ਨੁ ਤੇ ਮਹਿਮਨਃ ਸਮਸ੍ਯ ਨ ਮਘਵਨ੍ਮਘਵਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮ । ਨ ਰਾਧਸੋਰਾਧਸੋ ਨੂਤਨਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਕਿਰ੍ਦਦृਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਤੇ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਹੱਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।