ਸੁਤ ਇਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਮਿਸ਼੍ਲ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੇ ਸ੍ਤੋਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨ ਉਕ੍ਥੇ । ਯਦ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮਘਵਨ੍ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਸਿ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਭਜਨ ਵਿੱਚ, ਗੀਤ ਵਿੱਚ, ਉਚਾਰਿਤ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਆਵੇਂ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ।
ਯਦ੍ਵਾ ਦਿਵਿ ਪਾਰ੍ਯੇ ਸੁष੍ਵਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇऽਵਸਿ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ । ਯਦ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਿਭ੍ਯੁषੋ ਅਬਿਭ੍ਯਦਰਨ੍ਧਯਃ ਸ਼ਰ੍ਧਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਸ੍ਯੂਨ੍
ਚਾਹੇ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਜਾਂ ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਕੇ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਕੰਬੇ।
ਪਾਤਾ ਸੁਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਣੇਨੀਰੁਗ੍ਰੋ ਜਰਿਤਾਰਮੂਤੀ । ਕਰ੍ਤਾ ਵੀਰਾਯ ਸੁष੍ਵਯ ਉ ਲੋਕਂ ਦਾਤਾ ਵਸੁ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕੀਰਯੇ ਚਿਤ੍
ਇੰਦਰ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਵੇ, ਵੱਡਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਲੇਰ, ਗਾਇਕ ਦਾ ਸਹਾਇਕ; ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਏ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਏ, ਦਾਤ ਦੇਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੀ।
ਗਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਤਿ ਸਵਨਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਬਭ੍ਰਿਰ੍ਵਜ੍ਰਂ ਪਪਿਃ ਸੋਮਂ ਦਦਿਰ੍ਗਾਃ । ਕਰ੍ਤਾ ਵੀਰਂ ਨਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਂ ਗृਣਤ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਲਾ, ਵਜਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ, ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ; ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ, ਮਰਦਾਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਵਯਂ ਯਦ੍ਵਾਵਾਨ ਤਦ੍ਵਿਵਿष੍ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਯੋ ਨਃ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਅਪਸ੍ਕਃ । ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਸ੍ਤੁਮਸਿ ਸ਼ਂਸਦੁਕ੍ਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਧਨਂ ਯਥਾਸਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਉਪਰੋਂ ਸਹਾਇਕ ਹੈ; ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਉਹ ਭਜਨ ਜੋ ਵਧਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਹਿ ਚਕृषੇ ਵਰ੍ਧਨਾਨਿ ਤਾਵਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਿਵਿष੍ਮਃ । ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਸੁਤਪਾਃ ਸ਼ਂਤਮਾਨਿ ਰਾਣ੍ਡ੍ਯਾ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਮ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਯਜ੍ਞੈਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਇਤਨਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਹੈ; ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗੇ, ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਾਂਗੇ।
ਸ ਨੋ ਬੋਧਿ ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਰਰਾਣਃ ਪਿਬਾ ਤੁ ਸੋਮਂ ਗੋऋਜੀਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸੀਦੋਰੁਂ ਕृਧਿ ਤ੍ਵਾਯਤ ਉ ਲੋਕਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਸਾਡਾ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਬੈਠ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਥਾਂ ਵੱਡੀ ਕਰ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨੁ ਜੋषਮੁਗ੍ਰ ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਾਸ ਇਮੇ ਅਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ਤੁ । ਪ੍ਰੇਮੇ ਹਵਾਸਃ ਪੁਰੁਹੂਤਮਸ੍ਮੇ ਆ ਤ੍ਵੇਯਂ ਧੀਰਵਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਮ੍ਯਾਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ; ਇਹ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ; ਇਹ ਸੱਦੇ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਯੋਗ ਸੋਚਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯਃ ਸਂ ਯਥਾ ਸੁਤੇषੁ ਸੋਮੇਭਿਰੀਂ ਪृਣਤਾ ਭੋਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਤਸ੍ਮਾ ਅਸਤਿ ਨੋ ਭਰਾਯ ਨ ਸੁष੍ਵਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਵਸੇ ਮृਧਾਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ 'ਤੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦਾਤਾਰ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਜੋ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ? ਇੰਦਰ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ।
ਏਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤੇ ਅਸ੍ਤਾਵਿ ਸੋਮੇ ਭਰਦ੍ਵਾਜੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਯਦਿਨ੍ਮਘੋਨਃ । ਅਸਦ੍ਯਥਾ ਜਰਿਤ੍ਰ ਉਤ ਸੂਰਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਸ੍ਯ ਦਾਤਾ
ਇੰਦਰ ਇੱਥੇ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਭਰਦਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾਰ ਰਾਜਾ; ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵृषਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ਼੍ਲੋਕ ਉਕ੍ਥਾ ਸਚਾ ਸੋਮੇषੁ ਸੁਤਪਾ ऋਜੀषੀ । ਅਰ੍ਚਤ੍ਰ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਨृਭ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ੋ ਰਾਜਾ ਗਿਰਾਮਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਿਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਦਾਨੀ ਮਘਵਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ-ਤਾਕਤ ਰਾਜਾ, ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਹਾਰਾ।
ਤਤੁਰਿਰ੍ਵੀਰੋ ਨਰ੍ਯੋ ਵਿਚੇਤਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਂ ਗृਣਤ ਉਰ੍ਵ੍ਯੂਤਿਃ । ਵਸੁਃ ਸ਼ਂਸੋ ਨਰਾਂ ਕਾਰੁਧਾਯਾ ਵਾਜੀ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿਦਥੇ ਦਾਤਿ ਵਾਜਮ੍
ਉਹ ਸਰਗਰਮ ਵੀਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਬੁਲਾਵੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਚਕ੍ਰ੍ਯੋਃ ਸ਼ੂਰ ਬृਹਨ੍ਪ੍ਰ ਤੇ ਮਹ੍ਨਾ ਰਿਰਿਚੇ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਨੁ ਤੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਯਾ ਵ੍ਯੂਤਯੋ ਰੁਰੁਹੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਮਹਾਨ ਰਥ ਦੇ ਅਕਸ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੋਨਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਈ ਮਦਦਾਂ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਚੀਵਤਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕ ਸ਼ਾਕਾ ਗਵਾਮਿਵ ਸ੍ਰੁਤਯਃ ਸਂਚਰਣੀਃ । ਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਨ ਤਨ੍ਤਯਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਮਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਅਦਾਮਾਨਃ ਸੁਦਾਮਨ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਛਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਟੁੱਟ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਨੀ।
ਅਨ੍ਯਦਦ੍ਯ ਕਰ੍ਵਰਮਨ੍ਯਦੁ ਸ਼੍ਵੋऽਸਚ੍ਚ ਸਨ੍ਮੁਹੁਰਾਚਕ੍ਰਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਪੂषਾਰ੍ਯੋ ਵਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਿ
ਇੱਕ ਕੰਮ ਅੱਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕੱਲ੍ਹ; ਇੰਦਰ ਹਰ ਪਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਵਿ ਤ੍ਵਦਾਪੋ ਨ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਾਦੁਕ੍ਥੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨਯਨ੍ਤ ਯਜ੍ਞੈਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾਭਿਃ ਸੁष੍ਟੁਤਿਭਿਰ੍ਵਾਜਯਨ੍ਤ ਆਜਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹੋ ਅਸ਼੍ਵਾਃ
ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨ ਯਂ ਜਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਰਦੋ ਨ ਮਾਸਾ ਨ ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਵਕਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ । ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਰ੍ਧਤਾਮਸ੍ਯ ਤਨੂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰੁਕ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਾ
ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਸਾਲਾਂ, ਨਾ ਮਹੀਨਿਆਂ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਆਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨ ਵੀਲ਼ਵੇ ਨਮਤੇ ਨ ਸ੍ਥਿਰਾਯ ਨ ਸ਼ਰ੍ਧਤੇ ਦਸ੍ਯੁਜੂਤਾਯ ਸ੍ਤਵਾਨ੍ । ਅਜ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚਿਦृष੍ਵਾ ਗਮ੍ਭੀਰੇ ਚਿਦ੍ਭਵਤਿ ਗਾਧਮਸ੍ਮੈ
ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਨਮਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਟੱਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਡੂੰਘੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਮ੍ਭੀਰੇਣ ਨ ਉਰੁਣਾਮਤ੍ਰਿਨ੍ਪ੍ਰੇषੋ ਯਨ੍ਧਿ ਸੁਤਪਾਵਨ੍ਵਾਜਾਨ੍ । ਸ੍ਥਾ ਊ षੁ ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਊਤੀ ਅਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਨਕ੍ਤੋਰ੍ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੈਰੀ-ਨਾਸਕ, ਇਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ, ਹੇ ਅਜੈ, ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਟੁੱਟਣ 'ਤੇ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।
ਸਚਸ੍ਵ ਨਾਯਮਵਸੇ ਅਭੀਕ ਇਤੋ ਵਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਹਿ ਰਿषਃ । ਅਮਾ ਚੈਨਮਰਣ੍ਯੇ ਪਾਹਿ ਰਿषੋ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ; ਇਥੋਂ ਜਾਂ ਉਥੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਅਸੀਂ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਭੈ ਜੀਵਨ ਜੀਵਾਂ।
ਯਾ ਤ ਊਤਿਰਵਮਾ ਯਾ ਪਰਮਾ ਯਾ ਮਧ੍ਯਮੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਨਸ੍ਤਿ । ਤਾਭਿਰੂ षੁ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇऽਵੀਰ੍ਨ ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਜੈਰ੍ਮਹਾਨ੍ਨ ਉਗ੍ਰ
ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਗਰ।
ਆਭਿ ਸ੍ਪृਧੋ ਮਿਥਤੀਰਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਥਯਾ ਮਨ੍ਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਆਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਯੁਜੋ ਵਿषੂਚੀਰਾਰ੍ਯਾਯ ਵਿਸ਼ੋऽਵ ਤਾਰੀਰ੍ਦਾਸੀਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਅਜੈ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ, ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ, ਅਤੇ ਆਰਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਾਮਯ ਉਤ ਯੇऽਜਾਮਯੋऽਰ੍ਵਾਚੀਨਾਸੋ ਵਨੁषੋ ਯੁਯੁਜ੍ਰੇ । ਤ੍ਵਮੇषਾਂ ਵਿਥੁਰਾ ਸ਼ਵਾਂਸਿ ਜਹਿ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਕृਣੁਹੀ ਪਰਾਚਃ
ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹਨ, ਇਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼ੂਰੋ ਵਾ ਸ਼ੂਰਂ ਵਨਤੇ ਸ਼ਰੀਰੈਸ੍ਤਨੂਰੁਚਾ ਤਰੁषਿ ਯਤ੍ਕृਣ੍ਵੈਤੇ । ਤੋਕੇ ਵਾ ਗੋषੁ ਤਨਯੇ ਯਦਪ੍ਸੁ ਵਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸੀ ਉਰ੍ਵਰਾਸੁ ਬ੍ਰਵੈਤੇ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਗਾਂ, ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਤੁਰੋ ਨ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਨ ਤ੍ਵਾ ਯੋਧੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਯੁਯੋਧ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਕਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯਭ੍ਯਸਿ ਤਾਨਿ
ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਕੋਈ ਤੇਜ਼, ਕੋਈ ਨਿਡਰ, ਕੋਈ ਯੋਧਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਨਮਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਸ ਪਤ੍ਯਤ ਉਭਯੋਰ੍ਨृਮ੍ਣਮਯੋਰ੍ਯਦੀ ਵੇਧਸਃ ਸਮਿਥੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਵृਤ੍ਰੇ ਵਾ ਮਹੋ ਨृਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਾ ਵ੍ਯਚਸ੍ਵਨ੍ਤਾ ਯਦਿ ਵਿਤਨ੍ਤਸੈਤੇ
ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਤੇ ਚਰ੍षਣਯੋ ਯਦੇਜਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਾਤੋਤ ਭਵਾ ਵਰੂਤਾ । ਅਸ੍ਮਾਕਾਸੋ ਯੇ ਨृਤਮਾਸੋ ਅਰ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰਯੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੋ ਨਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸਚੇ, ਆਰਯ, ਇੰਦਰ, ਸਿਆਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ।
ਅਨੁ ਤੇ ਦਾਯਿ ਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਸਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ । ਅਨੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਨੁ ਸਹੋ ਯਜਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵੇਭਿਰਨੁ ਤੇ ਨृषਹ੍ਯੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਵੀਰਤਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਏਵਾ ਨ ਸ੍ਪृਧਃ ਸਮਜਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਮਿਥਤੀਰਦੇਵੀਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਵਸ੍ਤੋਰਵਸਾ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾ ਉਤ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੂਨਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇ। ਜਦੋ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰੁਝੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਭਰਦਵਾਜ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੁਣੇ ਹੀ।
ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਮਹੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤੌ ਵਾਵृषਾਣਾਃ । ਸਂ ਯਦ੍ਵਿਸ਼ੋऽਯਨ੍ਤ ਸ਼ੂਰਸਾਤਾ ਉਗ੍ਰਂ ਨੋऽਵਃ ਪਾਰ੍ਯੇ ਅਹਨ੍ਦਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਲ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋ ਲੋਕ ਵਿਰਲੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।