ਯਸ੍ਤਾ ਚਕਾਰ ਸ ਕੁਹ ਸ੍ਵਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਮਾ ਜਨਂ ਚਰਤਿ ਕਾਸੁ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ । ਕਸ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞੋ ਮਨਸੇ ਸ਼ਂ ਵਰਾਯ ਕੋ ਅਰ੍ਕ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਤਮਃ ਸ ਹੋਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਕਰਤਬ ਕੀਤੇ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕਿਹੜੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਭਜਨ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਕੌਣ ਉਹ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ?
ਇਦਾ ਹਿ ਤੇ ਵੇਵਿषਤਃ ਪੁਰਾਜਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸ ਆਸੁਃ ਪੁਰੁਕृਤ੍ਸਖਾਯਃ । ਯੇ ਮਧ੍ਯਮਾਸ ਉਤ ਨੂਤਨਾਸ ਉਤਾਵਮਸ੍ਯ ਪੁਰੁਹੂਤ ਬੋਧਿ
ਹੁਣ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ ਸਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੱਧਲੇ, ਨਵੇਂ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।
ਤਂ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤੋऽਵਰਾਸਃ ਪਰਾਣਿ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾਨੁ ਯੇਮੁਃ । ਅਰ੍ਚਾਮਸਿ ਵੀਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹੋ ਯਾਦੇਵ ਵਿਦ੍ਮ ਤਾਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨ੍ਤਮ੍
ਜੋ ਪੱਛਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ, ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸ਼ੂਰਾ, ਭਜਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੰਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਨਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪਾਜੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵਿ ਤਸ੍ਥੇ ਮਹਿ ਜਜ੍ਞਾਨਮਭਿ ਤਤ੍ਸੁ ਤਿष੍ਠ । ਤਵ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਯੁਜ੍ਯੇਨ ਸਖ੍ਯਾ ਵਜ੍ਰੇਣ ਧृष੍ਣੋ ਅਪ ਤਾ ਨੁਦਸ੍ਵ
ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਮਣ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੋ। ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ, ਯੋਗ ਸਾਥ ਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਧੀਨ੍ਦ੍ਰ ਨੂਤਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤੋ ਵੀਰ ਕਾਰੁਧਾਯਃ । ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਾਪਿਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਬਭੂਥ ਸੁਹਵ ਏष੍ਟੌ
ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਨਵੇਂ ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਸ਼ੂਰਾ, ਕਵੀ ਲਈ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਰਿਹਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰੋਤਯੇ ਵਰੁਣਂ ਮਿਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਰੁਤਃ ਕृष੍ਵਾਵਸੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ । ਪ੍ਰ ਪੂषਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਗ੍ਨਿਂ ਪੁਰਂਧਿਂ ਸਵਿਤਾਰਮੋषਧੀਃ ਪਰ੍ਵਤਾਁਸ਼੍ਚ
ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ। ਪੂਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅੱਗ, ਪੁਰੰਧੀ, ਸਵਿਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਇਮ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੋ ਜਰਿਤਾਰੋ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕੈਃ । ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮਾ ਹੁਵਤੋ ਹੁਵਾਨੋ ਨ ਤ੍ਵਾਵਾਁ ਅਨ੍ਯੋ ਅਮृਤ ਤ੍ਵਦਸ੍ਤਿ
ਇਹ ਕਈ ਗਾਇਕ, ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ, ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਅਮਰ ਨਹੀਂ।
ਨੂ ਮ ਆ ਵਾਚਮੁਪ ਯਾਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਯਜਤ੍ਰੈਃ । ਯੇ ਅਗ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵਾ ऋਤਸਾਪ ਆਸੁਰ੍ਯੇ ਮਨੁਂ ਚਕ੍ਰੁਰੁਪਰਂ ਦਸਾਯ
ਹੁਣ, ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਨੋ ਬੋਧਿ ਪੁਰਏਤਾ ਸੁਗੇषੂਤ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਪਥਿਕृਦ੍ਵਿਦਾਨਃ । ਯੇ ਅਸ਼੍ਰਮਾਸ ਉਰਵੋ ਵਹਿष੍ਠਾਸ੍ਤੇਭਿਰ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਵਾਜਮ੍
ਸਾਡੇ ਆਗੂ ਬਣ, ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਔਖੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ। ਉਹਨਾਂ ਅਥਕ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲ।
ਯ ਏਕ ਇਦ੍ਧਵ੍ਯਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ਚ ਆਭਿਃ । ਯਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਵृषਭੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁਮਾਯਃ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇੰਦਰ—ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੱਚਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਤਮੁ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰੋ ਨਵਗ੍ਵਾਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਭਿ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ । ਨਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦਾਭਂ ਤਤੁਰਿਂ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਠਾਮਦ੍ਰੋਘਵਾਚਂ ਮਤਿਭਿਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਮ੍
ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਨਵਗਵਾ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁਕਦੇ।
ਤਮੀਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪੁਰੁਵੀਰਸ੍ਯ ਨृਵਤਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋਃ । ਯੋ ਅਸ੍ਕृਧੋਯੁਰਜਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਨ੍ਤਮਾ ਭਰ ਹਰਿਵੋ ਮਾਦਯਧ੍ਯੈ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਈ ਸ਼ੂਰਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਥਕਦਾ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਰੀਵਾ, ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਲਿਆਉ।
ਤਨ੍ਨੋ ਵਿ ਵੋਚੋ ਯਦਿ ਤੇ ਪੁਰਾ ਚਿਜ੍ਜਰਿਤਾਰ ਆਨਸ਼ੁਃ ਸੁਮ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਕਸ੍ਤੇ ਭਾਗਃ ਕਿਂ ਵਯੋ ਦੁਧ੍ਰ ਖਿਦ੍ਵਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪੁਰੂਵਸੋऽਸੁਰਘ੍ਨਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ?
ਤਂ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਰਥੇष੍ਠਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੇਪੀ ਵਕ੍ਵਰੀ ਯਸ੍ਯ ਨੂ ਗੀਃ । ਤੁਵਿਗ੍ਰਾਭਂ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਂ ਰਭੋਦਾਂ ਗਾਤੁਮਿषੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤੁਮ੍ਰਮਚ੍ਛ
ਉਹ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੰਬਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਵੱਡੀ ਪਕੜ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਿਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਯਾ ਹ ਤ੍ਯਂ ਮਾਯਯਾ ਵਾਵृਧਾਨਂ ਮਨੋਜੁਵਾ ਸ੍ਵਤਵਃ ਪਰ੍ਵਤੇਨ । ਅਚ੍ਯੁਤਾ ਚਿਦ੍ਵੀਲ਼ਿਤਾ ਸ੍ਵੋਜੋ ਰੁਜੋ ਵਿ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਧृषਤਾ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਆਪਣੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਨਾਲ, ਉਹ, ਭਾਵੇਂ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਝਟਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦਲੇਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵੋ ਧਿਯਾ ਨਵ੍ਯਸ੍ਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਤ੍ਪਰਿਤਂਸਯਧ੍ਯੈ । ਸ ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼ਦਨਿਮਾਨਃ ਸੁਵਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਗਹਾਣਿ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ, ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਲਾਓ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਘੇਰੋ; ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੇ।
ਆ ਜਨਾਯ ਦ੍ਰੁਹ੍ਵਣੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦੀਪਯੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾ । ਤਪਾ ਵृषਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੇ ਸ਼ੋਚਯ ਕ੍ਸ਼ਾਮਪਸ਼੍ਚ
ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ; ਹੇ ਵੱਡੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾੜ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹਨ।
ਭੁਵੋ ਜਨਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵੇषਸਂਦृਕ੍ । ਧਿष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਜੁਰ੍ਯ ਦਯਸੇ ਵਿ ਮਾਯਾਃ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਗਤ ਦਾ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ; ਵਜਰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਜਰ, ਮਾਇਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਆ ਸਂਯਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਣਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤੂਰ੍ਯਾਯ ਬृਹਤੀਮਮृਧ੍ਰਾਮ੍ । ਯਯਾ ਦਾਸਾਨ੍ਯਾਰ੍ਯਾਣਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਕਰੋ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਸੁਤੁਕਾ ਨਾਹੁषਾਣਿ
ਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ, ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਦਾਸਾ ਅਤੇ ਆਰੀਆ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵੇਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾਭਿਰਾ ਗਹਿ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੋ । ਨ ਯਾ ਅਦੇਵੋ ਵਰਤੇ ਨ ਦੇਵ ਆਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਤੂਯਮਾ ਮਦ੍ਰ੍ਯਦ੍ਰਿਕ੍
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਯੋਗ ਦਾਨੀ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਤਾ-ਰਹਿਤ, ਨਾ ਦੇਵਤਾ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਇੱਥੇ ਆ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ-ਪੱਥਰ 'ਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਸੁਤ ਇਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਮਿਸ਼੍ਲ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੇ ਸ੍ਤੋਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨ ਉਕ੍ਥੇ । ਯਦ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮਘਵਨ੍ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਸਿ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਭਜਨ ਵਿੱਚ, ਗੀਤ ਵਿੱਚ, ਉਚਾਰਿਤ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਆਵੇਂ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ।
ਯਦ੍ਵਾ ਦਿਵਿ ਪਾਰ੍ਯੇ ਸੁष੍ਵਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇऽਵਸਿ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ । ਯਦ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਿਭ੍ਯੁषੋ ਅਬਿਭ੍ਯਦਰਨ੍ਧਯਃ ਸ਼ਰ੍ਧਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਸ੍ਯੂਨ੍
ਚਾਹੇ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਜਾਂ ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਕੇ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਕੰਬੇ।
ਪਾਤਾ ਸੁਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਣੇਨੀਰੁਗ੍ਰੋ ਜਰਿਤਾਰਮੂਤੀ । ਕਰ੍ਤਾ ਵੀਰਾਯ ਸੁष੍ਵਯ ਉ ਲੋਕਂ ਦਾਤਾ ਵਸੁ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕੀਰਯੇ ਚਿਤ੍
ਇੰਦਰ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਵੇ, ਵੱਡਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਲੇਰ, ਗਾਇਕ ਦਾ ਸਹਾਇਕ; ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਏ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਏ, ਦਾਤ ਦੇਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੀ।
ਗਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਤਿ ਸਵਨਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਬਭ੍ਰਿਰ੍ਵਜ੍ਰਂ ਪਪਿਃ ਸੋਮਂ ਦਦਿਰ੍ਗਾਃ । ਕਰ੍ਤਾ ਵੀਰਂ ਨਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਂ ਗृਣਤ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਲਾ, ਵਜਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ, ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ; ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ, ਮਰਦਾਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਵਯਂ ਯਦ੍ਵਾਵਾਨ ਤਦ੍ਵਿਵਿष੍ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਯੋ ਨਃ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਅਪਸ੍ਕਃ । ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਸ੍ਤੁਮਸਿ ਸ਼ਂਸਦੁਕ੍ਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਧਨਂ ਯਥਾਸਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਉਪਰੋਂ ਸਹਾਇਕ ਹੈ; ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਉਹ ਭਜਨ ਜੋ ਵਧਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਹਿ ਚਕृषੇ ਵਰ੍ਧਨਾਨਿ ਤਾਵਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਿਵਿष੍ਮਃ । ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਸੁਤਪਾਃ ਸ਼ਂਤਮਾਨਿ ਰਾਣ੍ਡ੍ਯਾ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਮ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਯਜ੍ਞੈਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਇਤਨਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਹੈ; ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗੇ, ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਾਂਗੇ।
ਸ ਨੋ ਬੋਧਿ ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਰਰਾਣਃ ਪਿਬਾ ਤੁ ਸੋਮਂ ਗੋऋਜੀਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸੀਦੋਰੁਂ ਕृਧਿ ਤ੍ਵਾਯਤ ਉ ਲੋਕਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਸਾਡਾ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਬੈਠ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਥਾਂ ਵੱਡੀ ਕਰ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨੁ ਜੋषਮੁਗ੍ਰ ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਾਸ ਇਮੇ ਅਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ਤੁ । ਪ੍ਰੇਮੇ ਹਵਾਸਃ ਪੁਰੁਹੂਤਮਸ੍ਮੇ ਆ ਤ੍ਵੇਯਂ ਧੀਰਵਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਮ੍ਯਾਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ; ਇਹ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ; ਇਹ ਸੱਦੇ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਯੋਗ ਸੋਚਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯਃ ਸਂ ਯਥਾ ਸੁਤੇषੁ ਸੋਮੇਭਿਰੀਂ ਪृਣਤਾ ਭੋਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਤਸ੍ਮਾ ਅਸਤਿ ਨੋ ਭਰਾਯ ਨ ਸੁष੍ਵਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਵਸੇ ਮृਧਾਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ 'ਤੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦਾਤਾਰ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਜੋ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ? ਇੰਦਰ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ।
ਏਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤੇ ਅਸ੍ਤਾਵਿ ਸੋਮੇ ਭਰਦ੍ਵਾਜੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਯਦਿਨ੍ਮਘੋਨਃ । ਅਸਦ੍ਯਥਾ ਜਰਿਤ੍ਰ ਉਤ ਸੂਰਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਸ੍ਯ ਦਾਤਾ
ਇੰਦਰ ਇੱਥੇ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਭਰਦਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾਰ ਰਾਜਾ; ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।