ਮਾ ਵੋ ਮृਗੋ ਨ ਯਵਸੇ ਜਰਿਤਾ ਭੂਦਜੋष੍ਯਃ । ਪਥਾ ਯਮਸ੍ਯ ਗਾਦੁਪ
ਤੁਹਾਡਾ ਗਾਇਕ, ਚਰਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਨਾ ਚਲ ਪਵੇ।
ਮੋ षੁ ਣਃ ਪਰਾਪਰਾ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਦੁਰ੍ਹਣਾ ਵਧੀਤ੍ । ਪਦੀष੍ਟ ਤृष੍ਣਯਾ ਸਹ
ਕਦੇ ਵੀ, ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਮੌਤ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਵਾਪਰੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵੇषਾ ਅਮਵਨ੍ਤੋ ਧਨ੍ਵਞ੍ਚਿਦਾ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸਃ । ਮਿਹਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਵਾਤਾਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ, ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਹਵਾ ਦੇ ਮੀਂਹ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਵਾਸ਼੍ਰੇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਿਮਾਤਿ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਾ ਸਿषਕ੍ਤਿ । ਯਦੇषਾਂ ਵृष੍ਟਿਰਸਰ੍ਜਿ
ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਬਿਜਲੀ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵਾ ਚਿਤ੍ਤਮਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੇਨੋਦਵਾਹੇਨ । ਯਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰਜਨਿਆ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਸ੍ਵਨਾਨ੍ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਸਦ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍ । ਅਰੇਜਨ੍ਤ ਪ੍ਰ ਮਾਨੁषਾਃ
ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਕੰਬ ਗਏ, ਤੇ ਲੋਕ ਹਿਲ ਗਏ।
ਮਰੁਤੋ ਵੀਲ਼ੁਪਾਣਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਰੋਧਸ੍ਵਤੀਰਨੁ । ਯਾਤੇਮਖਿਦ੍ਰਯਾਮਭਿਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਗ੍ਹਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਖੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਚਲਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਥਿਰਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਨੇਮਯੋ ਰਥਾ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ਏषਾਮ੍ । ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾ ਅਭੀਸ਼ਵਃ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ।
ਅਚ੍ਛਾ ਵਦਾ ਤਨਾ ਗਿਰਾ ਜਰਾਯੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਨੂੰ ਬੁੱਢੇਪੇ ਲਈ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੀਏ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਮਿਮੀਹਿ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾਸ੍ਯੇ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਇਵ ਤਤਨਃ । ਗਾਯ ਗਾਯਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਗੀਤ ਬਣਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਭਜਨ ਅਤੇ ਉਕਥ ਗਾਓ।
ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਮਾਰੁਤਂ ਗਣਂ ਤ੍ਵੇषਂ ਪਨਸ੍ਯੁਮਰ੍ਕਿਣਮ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਵृਦ੍ਧਾ ਅਸਨ੍ਨਿਹ
ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰ ਯਦਿਤ੍ਥਾ ਪਰਾਵਤਃ ਸ਼ੋਚਿਰ੍ਨ ਮਾਨਮਸ੍ਯਥ । ਕਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸਾ ਕਂ ਯਾਥ ਕਂ ਹ ਧੂਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਮਾਰੁਤੋ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?
ਸ੍ਥਿਰਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਾਯੁਧਾ ਪਰਾਣੁਦੇ ਵੀਲ਼ੂ ਉਤ ਪ੍ਰਤਿष੍ਕਭੇ । ਯੁष੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਤਵਿषੀ ਪਨੀਯਸੀ ਮਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਹਥਿਆਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ, ਡਿੱਗਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹੇ।
ਪਰਾ ਹ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰਂ ਹਥ ਨਰੋ ਵਰ੍ਤਯਥਾ ਗੁਰੁ । ਵਿ ਯਾਥਨ ਵਨਿਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਸ਼ਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਨਹਿ ਵਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਿਦੇ ਅਧਿ ਦ੍ਯਵਿ ਨ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ । ਯੁष੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਤਵਿषੀ ਤਨਾ ਯੁਜਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸੋ ਨੂ ਚਿਦਾਧृषੇ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਰੁਦ੍ਰੋ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੇ, ਹੁਣ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਪ੍ਰ ਵੇਪਯਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿ ਵਿਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ । ਪ੍ਰੋ ਆਰਤ ਮਰੁਤੋ ਦੁਰ੍ਮਦਾ ਇਵ ਦੇਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵਯਾ ਵਿਸ਼ਾ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹੋ।
ਉਪੋ ਰਥੇषੁ ਪृषਤੀਰਯੁਗ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰष੍ਟਿਰ੍ਵਹਤਿ ਰੋਹਿਤਃ । ਆ ਵੋ ਯਾਮਾਯ ਪृਥਿਵੀ ਚਿਦਸ਼੍ਰੋਦਬੀਭਯਨ੍ਤ ਮਾਨੁषਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਲਾਲ ਘੋੜਾ ਰਥ ਦੀ ਲੱਕੜ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਵੋ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਤਨਾਯ ਕਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਵੋ ਵृਣੀਮਹੇ । ਗਨ੍ਤਾ ਨੂਨਂ ਨੋऽਵਸਾ ਯਥਾ ਪੁਰੇਤ੍ਥਾ ਕਣ੍ਵਾਯ ਬਿਭ੍ਯੁषੇ
ਤੁਹਾਡੀ ਤੇਜ਼ ਮਦਦ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰੋ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਕਣਵਾ ਲਈ, ਜਰੂਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋਗੇ।
ਯੁष੍ਮੇषਿਤੋ ਮਰੁਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषਿਤ ਆ ਯੋ ਨੋ ਅਭ੍ਵ ਈषਤੇ । ਵਿ ਤਂ ਯੁਯੋਤ ਸ਼ਵਸਾ ਵ੍ਯੋਜਸਾ ਵਿ ਯੁष੍ਮਾਕਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਅਸਾਮਿ ਹਿ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯਵਃ ਕਣ੍ਵਂ ਦਦ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ । ਅਸਾਮਿਭਿਰ੍ਮਰੁਤ ਆ ਨ ਊਤਿਭਿਰ੍ਗਨ੍ਤਾ ਵृष੍ਟਿਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਤੁਸੀਂ, ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਮਾਰੁਤੋ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਆਓ।
ਅਸਾਮ੍ਯੋਜੋ ਬਿਭृਥਾ ਸੁਦਾਨਵੋऽਸਾਮਿ ਧੂਤਯਃ ਸ਼ਵਃ । ऋषਿਦ੍ਵਿषੇ ਮਰੁਤਃ ਪਰਿਮਨ੍ਯਵ ਇषੁਂ ਨ ਸृਜਤ ਦ੍ਵਿषਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਦਿਆਲੂ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜਿੱਤ ਹੈ; ਮਾਰੁਤੋ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਓ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਯਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਮਹੇ । ਉਪ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤਃ ਸੁਦਾਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਸ਼ੂਰ੍ਭਵਾ ਸਚਾ
ਉਠੋ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਦਿਆਲੂ ਮਾਰੁਤ ਆਉਣ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਸਹਸਸ੍ਪੁਤ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਉਪਬ੍ਰੂਤੇ ਧਨੇ ਹਿਤੇ । ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਮਰੁਤ ਆ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਦਧੀਤ ਯੋ ਵ ਆਚਕੇ
ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਨੁੱਖ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਮਾਰੁਤੋ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰੈਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯੇਤੁ ਸੂਨृਤਾ । ਅਚ੍ਛਾ ਵੀਰਂ ਨਰ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰਾਧਸਂ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਸੁਭਾਸ਼ਣੀ ਦੇਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਦੇਵਤੇ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਉੱਚੇ, ਮਰਦਾਨਾ, ਉੱਤਮ, ਦਾਤਾ, ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵਣ।
ਯੋ ਵਾਘਤੇ ਦਦਾਤਿ ਸੂਨਰਂ ਵਸੁ ਸ ਧਤ੍ਤੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਲ਼ਾਂ ਸੁਵੀਰਾਮਾ ਯਜਾਮਹੇ ਸੁਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿਮਨੇਹਸਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਲੋਕੋ, ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ।
ਪ੍ਰ ਨੂਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਦਤ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਦੇਵਾ ਓਕਾਂਸਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਹੁਣ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਮਨਤਰ ਅਤੇ ਉਕਥ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਤਮਿਦ੍ਵੋਚੇਮਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾ ਅਨੇਹਸਮ੍ । ਇਮਾਂ ਚ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਤਿਹਰ੍ਯਥਾ ਨਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦ੍ਵਾਮਾ ਵੋ ਅਸ਼੍ਨਵਤ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।
ਕੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤਮਸ਼੍ਨਵਜ੍ਜਨਂ ਕੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਮ੍ । ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਦਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਭਿਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਤਰ੍ਵਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਧੇ
ਕੌਣ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਦਾਨੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਵਸੇਬਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪृਞ੍ਚੀਤ ਹਨ੍ਤਿ ਰਾਜਭਿਰ੍ਭਯੇ ਚਿਤ੍ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਦਧੇ । ਨਾਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਾ ਨ ਤਰੁਤਾ ਮਹਾਧਨੇ ਨਾਰ੍ਭੇ ਅਸ੍ਤਿ ਵਜ੍ਰਿਣਃ
ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਠਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ।
ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਨੂ ਚਿਤ੍ਸ ਦਭ੍ਯਤੇ ਜਨਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਮਝਦਾਰ ਰਖਵਾਲੇ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਆਰਯਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।