ਅਧ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤੇ ਮਹ ਉਗ੍ਰ ਵਜ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਭृष੍ਟਿਂ ਵਵृਤਚ੍ਛਤਾਸ਼੍ਰਿਮ੍ । ਨਿਕਾਮਮਰਮਣਸਂ ਯੇਨ ਨਵਨ੍ਤਮਹਿਂ ਸਂ ਪਿਣਗृਜੀषਿਨ੍
ਫਿਰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੋਕਾਂ ਤੇ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਸਨ। ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਰੁਤਃ ਸਜੋषਾਃ ਪਚਚ੍ਛਤਂ ਮਹਿषਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਪੂषਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਸਰਾਂਸਿ ਧਾਵਨ੍ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਮਦਿਰਮਂਸ਼ੁਮਸ੍ਮੈ
ਸਭ ਮਰੁਤ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੋਗ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਸ਼ਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਮਦਿਰਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਕ੍ਸ਼ੋਦੋ ਮਹਿ ਵृਤਂ ਨਦੀਨਾਂ ਪਰਿष੍ਠਿਤਮਸृਜ ਊਰ੍ਮਿਮਪਾਮ੍ । ਤਾਸਾਮਨੁ ਪ੍ਰਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਨ੍ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਦਯੋ ਨੀਚੀਰਪਸਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮ੍
ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਦਾ ਮੋੜ ਛੱਡਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਾ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕृਵਾਂਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਮੁਗ੍ਰਮਜੁਰ੍ਯਂ ਸਹੋਦਾਮ੍ । ਸੁਵੀਰਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਯੁਧਂ ਸੁਵਜ੍ਰਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਵ੍ਯਮਵਸੇ ਵਵृਤ੍ਯਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ, ਵੱਡਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਜੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਨੋ ਵਾਜਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸ ਇषੇ ਚ ਰਾਯੇ ਧੇਹਿ ਦ੍ਯੁਮਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ । ਭਰਦ੍ਵਾਜੇ ਨृਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰੀਨ੍ਦਿਵਿ ਚ ਸ੍ਮੈਧਿ ਪਾਰ੍ਯੇ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਨ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਗੂ ਤੇ ਵੀਰ ਦੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣੇ।
ਅਯਾ ਵਾਜਂ ਦੇਵਹਿਤਂ ਸਨੇਮ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ; ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸੌ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ।
ਤਮੁ ष੍ਟੁਹਿ ਯੋ ਅਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾ ਵਨ੍ਵਨ੍ਨਵਾਤਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਅषਾਲ਼੍ਹਮੁਗ੍ਰਂ ਸਹਮਾਨਮਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧ ਵृषਭਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੋ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇੰਦਰ। ਉਹ ਭਾਰੀ, ਅਜੈ, ਤੇ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਲਦ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰੋ।
ਸ ਯੁਧ੍ਮਃ ਸਤ੍ਵਾ ਖਜਕृਤ੍ਸਮਦ੍ਵਾ ਤੁਵਿਮ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਦਨੁਮਾਁ ऋਜੀषੀ । ਬृਹਦ੍ਰੇਣੁਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨੋ ਮਾਨੁषੀਣਾਮੇਕਃ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਭਵਤ੍ਸਹਾਵਾ
ਉਹ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਚੈਂਪਿਅਨ ਬਣਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਨੁ ਤ੍ਯਦਦਮਾਯੋ ਦਸ੍ਯੂਁਰੇਕਃ ਕृष੍ਟੀਰਵਨੋਰਾਰ੍ਯਾਯ । ਅਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨੁ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਸ੍ਵਿਦਸ੍ਤਿ ਤਦृਤੁਥਾ ਵਿ ਵੋਚਃ
ਤੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਦਾ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਦੱਸਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਇੰਦਰ? ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਹੈ? ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਸਦਿਦ੍ਧਿ ਤੇ ਤੁਵਿਜਾਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯੇ ਸਹਃ ਸਹਿष੍ਠ ਤੁਰਤਸ੍ਤੁਰਸ੍ਯ । ਉਗ੍ਰਮੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵਸਸ੍ਤਵੀਯੋऽਰਧ੍ਰਸ੍ਯ ਰਧ੍ਰਤੁਰੋ ਬਭੂਵ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਜੰਗੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਅਡੋਲ ਨੀਤੀ ਹੋਰ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਸਖ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਯੁष੍ਮੇ ਇਤ੍ਥਾ ਵਦਦ੍ਭਿਰ੍ਵਲਮਙ੍ਗਿਰੋਭਿਃ । ਹਨ੍ਨਚ੍ਯੁਤਚ੍ਯੁਦ੍ਦਸ੍ਮੇषਯਨ੍ਤਮृਣੋਃ ਪੁਰੋ ਵਿ ਦੁਰੋ ਅਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਅਡੋਲ, ਅਡਿੱਠ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਿ ਧੀਭਿਰ੍ਹਵ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤ੍ਯੁਗ੍ਰ ਈਸ਼ਾਨਕृਨ੍ਮਹਤਿ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ । ਸ ਤੋਕਸਾਤਾ ਤਨਯੇ ਸ ਵਜ੍ਰੀ ਵਿਤਨ੍ਤਸਾਯ੍ਯੋ ਅਭਵਤ੍ਸਮਤ੍ਸੁ
ਉਹ, ਜੋ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸਰਤਾਜ ਹੈ। ਉਹ ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਪੂਤ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸ ਮਜ੍ਮਨਾ ਜਨਿਮ ਮਾਨੁषਾਣਾਮਮਰ੍ਤ੍ਯੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾਤਿ ਪ੍ਰ ਸਰ੍ਸ੍ਰੇ । ਸ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਸ ਸ਼ਵਸੋਤ ਰਾਯਾ ਸ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨृਤਮਃ ਸਮੋਕਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਅਮਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯੋ ਨ ਮੁਹੇ ਨ ਮਿਥੂ ਜਨੋ ਭੂਤ੍ਸੁਮਨ੍ਤੁਨਾਮਾ ਚੁਮੁਰਿਂ ਧੁਨਿਂ ਚ । ਵृਣਕ੍ਪਿਪ੍ਰੁਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਸ਼ੁष੍ਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਾਂ ਚ੍ਯੌਤ੍ਨਾਯ ਸ਼ਯਥਾਯ ਨੂ ਚਿਤ੍
ਉਹ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਭਟਕਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ, ਕੂਮੁਰੀ ਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪਿਪਰੂ, ਸੰਬਰ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚਯੌਤਨਾ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦਾਵਤਾ ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਾ ਪਨ੍ਯਸਾ ਚ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਰਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿष੍ਠ । ਧਿष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਹਸ੍ਤ ਆ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤ੍ਰਾਭਿ ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦ ਪੁਰੁਦਤ੍ਰ ਮਾਯਾਃ
ਉਠ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਗੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ। ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਵਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹੇਤੀ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ਨਿਰ੍ਨ ਭੀਮਾ । ਗਮ੍ਭੀਰਯ ऋष੍ਵਯਾ ਯੋ ਰੁਰੋਜਾਧ੍ਵਾਨਯਦ੍ਦੁਰਿਤਾ ਦਮ੍ਭਯਚ੍ਚ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੁੱਕਾ ਲੱਕੜ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਹਥਿਆਰ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ, ਭਿਆਨਕ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ। ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਦੂਰ ਕਰਿਆ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ।
ਆ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਥਿਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਤੁਵਿਵਾਜੇਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ । ਯਾਹਿ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਯਸ੍ਯ ਨੂ ਚਿਦਦੇਵ ਈਸ਼ੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਯੋਤੋਃ
ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਹਾਂ, ਦੌਲਤ, ਵਧੀਕ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਲਈ, ਪੁਰੁਹੂਤ, ਤੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਜੰਗ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸ੍ਥਵਿਰਸ੍ਯ ਘृष੍ਵੇਰ੍ਦਿਵੋ ਰਰਪ੍ਸ਼ੇ ਮਹਿਮਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਨਾਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਮਸ੍ਤਿ ਨ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਃ ਪੁਰੁਮਾਯਸ੍ਯ ਸਹ੍ਯੋਃ
ਪੁਰਾਣੇ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ, ਕੋਈ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ।
ਪ੍ਰ ਤਤ੍ਤੇ ਅਦ੍ਯਾ ਕਰਣਂ ਕृਤਂ ਭੂਤ੍ਕੁਤ੍ਸਂ ਯਦਾਯੁਮਤਿਥਿਗ੍ਵਮਸ੍ਮੈ । ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨਿ ਸ਼ਿਸ਼ਾ ਅਭਿ ਕ੍ਸ਼ਾਮੁਤ੍ਤੂਰ੍ਵਯਾਣਂ ਧृषਤਾ ਨਿਨੇਥ
ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ, ਆਯੁ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਿਰੜੇ ਤੁਰਵਯਾਨਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਈ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾਹਿਘ੍ਨੇ ਅਧ ਦੇਵ ਦੇਵਾ ਮਦਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਕਵਿਤਮਂ ਕਵੀਨਾਮ੍ । ਕਰੋ ਯਤ੍ਰ ਵਰਿਵੋ ਬਾਧਿਤਾਯ ਦਿਵੇ ਜਨਾਯ ਤਨ੍ਵੇ ਗृਣਾਨਃ
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦਬੇ ਹੋਏ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਤਤ੍ਤ ਓਜੋऽਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਜਿਹਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵਾਃ । ਕृष੍ਵਾ ਕृਤ੍ਨੋ ਅਕृਤਂ ਯਤ੍ਤੇ ਅਸ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਥਂ ਨਵੀਯੋ ਜਨਯਸ੍ਵ ਯਜ੍ਞੈਃ
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ, ਇੰਦਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਕਰ, ਨਵੇਂ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਸਤਿ ਬਣਾਉ।
ਮਹਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨृਵਦਾ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾ ਉਤ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾ ਅਮਿਨਃ ਸਹੋਭਿਃ । ਅਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਗ੍ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯੋਰੁਃ ਪृਥੁਃ ਸੁਕृਤਃ ਕਰ੍ਤृਭਿਰ੍ਭੂਤ੍
ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਦੋਹਰੀ ਉਚਾਈ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇਰੇ ਜੰਗੀ ਕੰਮ ਵਧਾਏ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੇਵ ਧਿषਣਾ ਸਾਤਯੇ ਧਾਦ੍ਬृਹਨ੍ਤਮृष੍ਵਮਜਰਂ ਯੁਵਾਨਮ੍ । ਅषਾਲ਼੍ਹੇਨ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਂਸਂ ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯੋ ਵਾਵृਧੇ ਅਸਾਮਿ
ਧਿਸ਼ਣਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਰੱਖੇ—ਉੱਚਾ, ਮਹਾਨ, ਕਦੇ ਨਾ ਵਧੇਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ—ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰ ਹੀ ਵਧ ਗਿਆ।
ਪृਥੂ ਕਰਸ੍ਨਾ ਬਹੁਲਾ ਗਭਸ੍ਤੀ ਅਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸਂ ਮਿਮੀਹਿ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਯੂਥੇਵ ਪਸ਼੍ਵਃ ਪਸ਼ੁਪਾ ਦਮੂਨਾ ਅਸ੍ਮਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਸ੍ਵਾਜੌ
ਤੇਰੇ ਚੌੜੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਥੇ ਨਾਮ ਦਿਵਣ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਓ।
ਤਂ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚਤਿਨਮਸ੍ਯ ਸ਼ਾਕੈਰਿਹ ਨੂਨਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹੁਵੇਮ । ਯਥਾ ਚਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇ ਜਰਿਤਾਰ ਆਸੁਰਨੇਦ੍ਯਾ ਅਨਵਦ੍ਯਾ ਅਰਿष੍ਟਾਃ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਚਤਿਨਾਮਾ ਦੀਆਂ ਸਤਿ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਥੇ ਹੁਣ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗਾਇਕ—ਉਹ ਜੋ ਯੋਗ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਅਖੰਡ ਰਹੇ।
ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਧਨਦਾਃ ਸੋਮਵृਦ੍ਧਃ ਸ ਹਿ ਵਾਮਸ੍ਯ ਵਸੁਨਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਃ । ਸਂ ਜਗ੍ਮਿਰੇ ਪਥ੍ਯਾ ਰਾਯੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਨ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਯਾਦਮਾਨਾਃ
ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਉਹ ਵਧੀਕ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਦੇ ਰਾਹ ਇਥੇ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਵਿष੍ਠਂ ਨ ਆ ਭਰ ਸ਼ੂਰ ਸ਼ਵ ਓਜਿष੍ਠਮੋਜੋ ਅਭਿਭੂਤ ਉਗ੍ਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ ਮਾਨੁषਾਣਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦਾ ਹਰਿਵੋ ਮਾਦਯਧ੍ਯੈ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਤੇ ਤੀਖੀ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਹੇ ਹਰਿਵਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਤੇ ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ।
ਯਸ੍ਤੇ ਮਦਃ ਪृਤਨਾषਾਲ਼ਮृਧ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਨ ਆ ਭਰ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਂਸਮ੍ । ਯੇਨ ਤੋਕਸ੍ਯ ਤਨਯਸ੍ਯ ਸਾਤੌ ਮਂਸੀਮਹਿ ਜਿਗੀਵਾਂਸਸ੍ਤ੍ਵੋਤਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਉਸ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕੀਏ ਤੇ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਪਾਈਏ।
ਆ ਨੋ ਭਰ ਵृषਣਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਧਨਸ੍ਪृਤਂ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਂਸਂ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਯੇਨ ਵਂਸਾਮ ਪृਤਨਾਸੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਤਵੋਤਿਭਿਰੁਤ ਜਾਮੀਁਰਜਾਮੀਨ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਰਦਾਨਾ ਜੋਸ਼, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਈਏ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਰਾਏ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਆ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮੋ ਵृषਭ ਏਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੋਤ੍ਤਰਾਦਧਰਾਦਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ । ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਅਭਿ ਸਮੇਤ੍ਵਰ੍ਵਾਙਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਦ੍ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਵੱਢੇ, ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ, ਹੇਠੋਂ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵਡਿਆਈ ਦੇ।