ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਸੂਨਵੋ ਗਿਰਃ ਕਾष੍ਠਾ ਅਜ੍ਮੇष੍ਵਤ੍ਨਤ । ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਭਿਜ੍ਞੁ ਯਾਤਵੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੋਤਿਆਂ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਥੰਮ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਂ ਚਿਦ੍ਘਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪृਥੁਂ ਮਿਹੋ ਨਪਾਤਮਮृਧ੍ਰਮ੍ । ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤਿ ਯਾਮਭਿਃ
ਉਹ ਲੰਬਾ, ਚੌੜਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਤੋ ਯਦ੍ਧ ਵੋ ਬਲਂ ਜਨਾਁ ਅਚੁਚ੍ਯਵੀਤਨ । ਗਿਰੀਁਰਚੁਚ੍ਯਵੀਤਨ
ਜਦੋਂ, ਮਰੁਤੋ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਧ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਰੁਤਃ ਸਂ ਹ ਬ੍ਰੁਵਤੇऽਧ੍ਵਨ੍ਨਾ । ਸ਼ृਣੋਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇषਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਰੁਤ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਜਰੂਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਾਤ ਸ਼ੀਭਮਾਸ਼ੁਭਿਃ ਸਨ੍ਤਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਵੋ ਦੁਵਃ । ਤਤ੍ਰੋ षੁ ਮਾਦਯਾਧ੍ਵੈ
ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਚਲੋ; ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਅਸ੍ਤਿ ਹਿ ष੍ਮਾ ਮਦਾਯ ਵਃ ਸ੍ਮਸਿ ष੍ਮਾ ਵਯਮੇषਾਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚਿਦਾਯੁਰ੍ਜੀਵਸੇ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਜੀ ਸਕੀਏ।
ਕਦ੍ਧ ਨੂਨਂ ਕਧਪ੍ਰਿਯਃ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਹਸ੍ਤਯੋਃ । ਦਧਿਧ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਫੜਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋ।
ਕ੍ਵ ਨੂਨਂ ਕਦ੍ਵੋ ਅਰ੍ਥਂ ਗਨ੍ਤਾ ਦਿਵੋ ਨ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਕ੍ਵ ਵੋ ਗਾਵੋ ਨ ਰਣ੍ਯਨ੍ਤਿ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਆਪਣਾ ਲਕੜੀ ਲੈਣ ਜਾਓਗੇ, ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ? ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਕਿੱਥੇ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ?
ਕ੍ਵ ਵਃ ਸੁਮ੍ਨਾ ਨਵ੍ਯਾਂਸਿ ਮਰੁਤਃ ਕ੍ਵ ਸੁਵਿਤਾ । ਕ੍ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸੌਭਗਾ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਦਇਆਵਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਯਦ੍ਯੂਯਂ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰੋ ਮਰ੍ਤਾਸਃ ਸ੍ਯਾਤਨ । ਸ੍ਤੋਤਾ ਵੋ ਅਮृਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮਰਤ ਲੋਕ ਬਣ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਗਾਇਕ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਾ ਵੋ ਮृਗੋ ਨ ਯਵਸੇ ਜਰਿਤਾ ਭੂਦਜੋष੍ਯਃ । ਪਥਾ ਯਮਸ੍ਯ ਗਾਦੁਪ
ਤੁਹਾਡਾ ਗਾਇਕ, ਚਰਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਨਾ ਚਲ ਪਵੇ।
ਮੋ षੁ ਣਃ ਪਰਾਪਰਾ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਦੁਰ੍ਹਣਾ ਵਧੀਤ੍ । ਪਦੀष੍ਟ ਤृष੍ਣਯਾ ਸਹ
ਕਦੇ ਵੀ, ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਮੌਤ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਵਾਪਰੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵੇषਾ ਅਮਵਨ੍ਤੋ ਧਨ੍ਵਞ੍ਚਿਦਾ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸਃ । ਮਿਹਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਵਾਤਾਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ, ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਹਵਾ ਦੇ ਮੀਂਹ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਵਾਸ਼੍ਰੇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਿਮਾਤਿ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਾ ਸਿषਕ੍ਤਿ । ਯਦੇषਾਂ ਵृष੍ਟਿਰਸਰ੍ਜਿ
ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਬਿਜਲੀ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵਾ ਚਿਤ੍ਤਮਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੇਨੋਦਵਾਹੇਨ । ਯਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰਜਨਿਆ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਸ੍ਵਨਾਨ੍ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਸਦ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍ । ਅਰੇਜਨ੍ਤ ਪ੍ਰ ਮਾਨੁषਾਃ
ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਕੰਬ ਗਏ, ਤੇ ਲੋਕ ਹਿਲ ਗਏ।
ਮਰੁਤੋ ਵੀਲ਼ੁਪਾਣਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਰੋਧਸ੍ਵਤੀਰਨੁ । ਯਾਤੇਮਖਿਦ੍ਰਯਾਮਭਿਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਗ੍ਹਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਖੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਚਲਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਥਿਰਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਨੇਮਯੋ ਰਥਾ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ਏषਾਮ੍ । ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾ ਅਭੀਸ਼ਵਃ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ।
ਅਚ੍ਛਾ ਵਦਾ ਤਨਾ ਗਿਰਾ ਜਰਾਯੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਨੂੰ ਬੁੱਢੇਪੇ ਲਈ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੀਏ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਮਿਮੀਹਿ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾਸ੍ਯੇ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਇਵ ਤਤਨਃ । ਗਾਯ ਗਾਯਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਗੀਤ ਬਣਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਭਜਨ ਅਤੇ ਉਕਥ ਗਾਓ।
ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਮਾਰੁਤਂ ਗਣਂ ਤ੍ਵੇषਂ ਪਨਸ੍ਯੁਮਰ੍ਕਿਣਮ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਵृਦ੍ਧਾ ਅਸਨ੍ਨਿਹ
ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰ ਯਦਿਤ੍ਥਾ ਪਰਾਵਤਃ ਸ਼ੋਚਿਰ੍ਨ ਮਾਨਮਸ੍ਯਥ । ਕਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸਾ ਕਂ ਯਾਥ ਕਂ ਹ ਧੂਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਮਾਰੁਤੋ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?
ਸ੍ਥਿਰਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਾਯੁਧਾ ਪਰਾਣੁਦੇ ਵੀਲ਼ੂ ਉਤ ਪ੍ਰਤਿष੍ਕਭੇ । ਯੁष੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਤਵਿषੀ ਪਨੀਯਸੀ ਮਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਹਥਿਆਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ, ਡਿੱਗਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹੇ।
ਪਰਾ ਹ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰਂ ਹਥ ਨਰੋ ਵਰ੍ਤਯਥਾ ਗੁਰੁ । ਵਿ ਯਾਥਨ ਵਨਿਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਸ਼ਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਨਹਿ ਵਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਿਦੇ ਅਧਿ ਦ੍ਯਵਿ ਨ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ । ਯੁष੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਤਵਿषੀ ਤਨਾ ਯੁਜਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸੋ ਨੂ ਚਿਦਾਧृषੇ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਰੁਦ੍ਰੋ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੇ, ਹੁਣ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਪ੍ਰ ਵੇਪਯਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿ ਵਿਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ । ਪ੍ਰੋ ਆਰਤ ਮਰੁਤੋ ਦੁਰ੍ਮਦਾ ਇਵ ਦੇਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵਯਾ ਵਿਸ਼ਾ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹੋ।
ਉਪੋ ਰਥੇषੁ ਪृषਤੀਰਯੁਗ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰष੍ਟਿਰ੍ਵਹਤਿ ਰੋਹਿਤਃ । ਆ ਵੋ ਯਾਮਾਯ ਪृਥਿਵੀ ਚਿਦਸ਼੍ਰੋਦਬੀਭਯਨ੍ਤ ਮਾਨੁषਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਲਾਲ ਘੋੜਾ ਰਥ ਦੀ ਲੱਕੜ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਵੋ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਤਨਾਯ ਕਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਵੋ ਵृਣੀਮਹੇ । ਗਨ੍ਤਾ ਨੂਨਂ ਨੋऽਵਸਾ ਯਥਾ ਪੁਰੇਤ੍ਥਾ ਕਣ੍ਵਾਯ ਬਿਭ੍ਯੁषੇ
ਤੁਹਾਡੀ ਤੇਜ਼ ਮਦਦ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰੋ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਕਣਵਾ ਲਈ, ਜਰੂਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋਗੇ।
ਯੁष੍ਮੇषਿਤੋ ਮਰੁਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषਿਤ ਆ ਯੋ ਨੋ ਅਭ੍ਵ ਈषਤੇ । ਵਿ ਤਂ ਯੁਯੋਤ ਸ਼ਵਸਾ ਵ੍ਯੋਜਸਾ ਵਿ ਯੁष੍ਮਾਕਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਅਸਾਮਿ ਹਿ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯਵਃ ਕਣ੍ਵਂ ਦਦ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ । ਅਸਾਮਿਭਿਰ੍ਮਰੁਤ ਆ ਨ ਊਤਿਭਿਰ੍ਗਨ੍ਤਾ ਵृष੍ਟਿਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਤੁਸੀਂ, ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਮਾਰੁਤੋ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਆਓ।