ਅਧ ਸ੍ਮਾਸ੍ਯ ਪਨਯਨ੍ਤਿ ਭਾਸੋ ਵृਥਾ ਯਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ਦਨੁਯਾਤਿ ਪृਥ੍ਵੀਮ੍ । ਸਦ੍ਯੋ ਯਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿषਿਤੋ ਧਵੀਯਾਨृਣੋ ਨ ਤਾਯੁਰਤਿ ਧਨ੍ਵਾ ਰਾਟ੍
ਤਦ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਭਟਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਾਰੀਗਰ ਵਿਅਰਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ, ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ; ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਰੇਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਰ੍ਵਨ੍ਨਿਦਾਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਭਿਰਿਧਾਨਃ । ਵੇषਿ ਰਾਯੋ ਵਿ ਯਾਸਿ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਅਗਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਗਾਏ ਜਾ। ਤੂੰ ਧਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਸੌ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁਭਗ ਸੌਭਗਾਨ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਿ ਯਨ੍ਤਿ ਵਨਿਨੋ ਨ ਵਯਾਃ । ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀ ਰਯਿਰ੍ਵਾਜੋ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ ਦਿਵੋ ਵृष੍ਟਿਰੀਡ੍ਯੋ ਰੀਤਿਰਪਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਉੱਡਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਾਂਗ।
ਤ੍ਵਂ ਭਗੋ ਨ ਆ ਹਿ ਰਤ੍ਨਮਿषੇ ਪਰਿਜ੍ਮੇਵ ਕ੍ਸ਼ਯਸਿ ਦਸ੍ਮਵਰ੍ਚਾਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਬृਹਤ ऋਤਸ੍ਯਾਸਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਵਾਮਸ੍ਯ ਦੇਵ ਭੂਰੇਃ
ਤੂੰ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਦਭੁਤ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰਤਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਰਖਵਾਲੀ ਵਾਂਗ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਵੰਡਣਹਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।
ਸ ਸਤ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਵਸਾ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਮਗ੍ਨੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿ ਪਣੇਰ੍ਭਰ੍ਤਿ ਵਾਜਮ੍ । ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੇਤ ऋਤਜਾਤ ਰਾਯਾ ਸਜੋषਾ ਨਪ੍ਤ੍ਰਾਪਾਂ ਹਿਨੋषਿ
ਉਹ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨੀ, ਕੰਜੂਸ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਧਨ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰੁਕ੍ਥੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਮਰ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਿਤਿਂ ਵੇਦ੍ਯਾਨਟ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਰਮਗ੍ਨੇ ਧਤ੍ਤੇ ਧਾਨ੍ਯਂ ਪਤ੍ਯਤੇ ਵਸਵ੍ਯੈਃ
ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਾਂ, ਉਕਥਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ—ਉਹ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ 'ਤੇ ਹਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਨृਭ੍ਯ ਆ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸਾ ਸੁਵੀਰਾਗ੍ਨੇ ਸੂਨੋ ਸਹਸਃ ਪੁष੍ਯਸੇ ਧਾਃ । ਕृਣੋषਿ ਯਚ੍ਛਵਸਾ ਭੂਰਿ ਪਸ਼੍ਵੋ ਵਯੋ ਵृਕਾਯਾਰਯੇ ਜਸੁਰਯੇ
ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸ਼ੂ, ਵੰਸ਼ ਵੈਰੀ ਲਈ, ਤੇ ਧਨ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਦ੍ਮਾ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨੋ ਵਿਹਾਯਾ ਅਗ੍ਨੇ ਤੋਕਂ ਤਨਯਂ ਵਾਜਿ ਨੋ ਦਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰਭਿ ਪੂਰ੍ਤਿਮਸ਼੍ਯਾਂ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾਈਏ; ਅਸੀਂ ਸੌ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਅਗ੍ਨਾ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੁਵੋ ਧਿਯਂ ਜੁਜੋष ਧੀਤਿਭਿਃ । ਭਸਨ੍ਨੁ ष ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਇषਂ ਵੁਰੀਤਾਵਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚਮਕਦਿਆਂ ਪੁਰਾਣਾ ਧਨ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਦੇਵੇਂ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵੇਧਸ੍ਤਮ ऋषਿਃ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਮੀਲ਼ਤੇ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਨੁषੋ ਵਿਸ਼ਃ
ਅਗਨਿ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇऽਵਸੇ ਸ੍ਪਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਰਾਯੋ ਅਰ੍ਯਃ । ਤੂਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਦਸ੍ਯੁਮਾਯਵੋ ਵ੍ਰਤੈਃ ਸੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਅਵ੍ਰਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲਾ ਧਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਵਰਤ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਰਪ੍ਸਾਮृਤੀषਹਂ ਵੀਰਂ ਦਦਾਤਿ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਸਨ੍ਤਿ ਸ਼ਵਸਃ ਸਂਚਕ੍ਸ਼ਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਭਿਯਾ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਸਰਤਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਵਿਦ੍ਮਨਾ ਨਿਦੋ ਦੇਵੋ ਮਰ੍ਤਮੁਰੁष੍ਯਤਿ । ਸਹਾਵਾ ਯਸ੍ਯਾਵृਤੋ ਰਯਿਰ੍ਵਾਜੇष੍ਵਵृਤਃ
ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਧਨ, ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨੇ ਵੋਚਃ ਸੁਮਤਿਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਵੀਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਂ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਦਿਵੋ ਨॄਨ੍ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹਾਂਸਿ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰੇਮ ਤਾ ਤਰੇਮ ਤਵਾਵਸਾ ਤਰੇਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਿਤਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਦਿਲੀ ਲੈ ਕੇ ਦੱਸ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਚੰਗੀ ਵਸਤੀ ਤੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਅਸੀਂ ਵੈਰ, ਦੁਖ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਇਮਮੂ षੁ ਵੋ ਅਤਿਥਿਮੁषਰ੍ਬੁਧਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤਿਮृਞ੍ਜਸੇ ਗਿਰਾ । ਵੇਤੀਦ੍ਦਿਵੋ ਜਨੁषਾ ਕਚ੍ਚਿਦਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਜ੍ਯੋਕ੍ਚਿਦਤ੍ਤਿ ਗਰ੍ਭੋ ਯਦਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪੱਕੀ ਆਸਥਾ ਤੇ ਭੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਯਂ ਸੁਧਿਤਂ ਭृਗਵੋ ਦਧੁਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤਾਵੀਡ੍ਯਮੂਰ੍ਧ੍ਵਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਵੀਤਹਵ੍ਯੇ ਅਦ੍ਭੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਹਯਸੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗੂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਇਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਸਤਕਾਰਯੋਗ, ਸਿੱਧੀ ਲੋਅ ਨਾਲ; ਤੂੰ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਵृਕੋ ਵृਧੋ ਭੂਰਰ੍ਯਃ ਪਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਸ੍ਯ ਤਰੁषਃ । ਰਾਯਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਚ੍ਛ ਵੀਤਹਵ੍ਯਾਯ ਸਪ੍ਰਥੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵਿਰੋਧ ਰਹਿਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ; ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਨਾਮ ਦੇ।
ਦ੍ਯੁਤਾਨਂ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਮਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਮਨੁषਃ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਵਚਸਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਰਤਿਂ ਦੇਵਮृਞ੍ਜਸੇ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੋਤ੍ਰ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਾਦਰੀ ਵਾਂਗ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦਯਾਲੁ ਦੇਵਤਾ।
ਪਾਵਕਯਾ ਯਸ਼੍ਚਿਤਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਪਾ ਕ੍ਸ਼ਾਮਨ੍ਰੁਰੁਚ ਉषਸੋ ਨ ਭਾਨੁਨਾ । ਤੂਰ੍ਵਨ੍ਨ ਯਾਮਨ੍ਨੇਤਸ਼ਸ੍ਯ ਨੂ ਰਣ ਆ ਯੋ ਘृਣੇ ਨ ਤਤृषਾਣੋ ਅਜਰਃ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ; ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਂ ਵਃ ਸਮਿਧਾ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਗृਣੀषਣਿ । ਉਪ ਵੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰਮृਤਂ ਵਿਵਾਸਤ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਵਨਤੇ ਹਿ ਵਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਵਨਤੇ ਹਿ ਨੋ ਦੁਵਃ
ਸਮਿਧਾ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਵੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਦ੍ਧਮਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾ ਗਿਰਾ ਗृਣੇ ਸ਼ੁਚਿਂ ਪਾਵਕਂ ਪੁਰੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਪੁਰੁਵਾਰਮਦ੍ਰੁਹਂ ਕਵਿਂ ਸੁਮ੍ਨੈਰੀਮਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਸਮਿਧਾ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਗਾਏ ਹੋਏ ਅਗਨਿ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨਾ ਅੱਗੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਾਦਰੀ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਜਾਤਵੈਦਸ ਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦੂਤਮਗ੍ਨੇ ਅਮृਤਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਦਧਿਰੇ ਪਾਯੁਮੀਡ੍ਯਮ੍ । ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤਾਸਸ਼੍ਚ ਜਾਗृਵਿਂ ਵਿਭੁਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਨਮਸਾ ਨਿ षੇਦਿਰੇ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਮਰ ਦੂਤ, ਹਰੇਕ ਯੁਗ ਵਿਚ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰੱਖਿਆਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭੂषਨ੍ਨਗ੍ਨ ਉਭਯਾਁ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਾ ਦੂਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਜਸੀ ਸਮੀਯਸੇ । ਯਤ੍ਤੇ ਧੀਤਿਂ ਸੁਮਤਿਮਾਵृਣੀਮਹੇऽਧ ਸ੍ਮਾ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਃ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ
ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬੁਧੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦਿਲੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿ।
ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਂ ਸੁਦृਸ਼ਂ ਸ੍ਵਞ੍ਚਮਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਵਿਦੁष੍ਟਰਂ ਸਪੇਮ । ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰ ਹਵ੍ਯਮਗ੍ਨਿਰਮृਤੇषੁ ਵੋਚਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਸੀਂ, ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮੰਗੀਏ; ਉਹ, ਸਭ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ, ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੱਸੇ।
ਤਮਗ੍ਨੇ ਪਾਸ੍ਯੁਤ ਤਂ ਪਿਪਰ੍षਿ ਯਸ੍ਤ ਆਨਟ੍ ਕਵਯੇ ਸ਼ੂਰ ਧੀਤਿਮ੍ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਵਾ ਨਿਸ਼ਿਤਿਂ ਵੋਦਿਤਿਂ ਵਾ ਤਮਿਤ੍ਪृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਸ਼ਵਸੋਤ ਰਾਯਾ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪਾਲਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ; ਚਾਹੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਤ੍ਵਮੁ ਨਃ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਵਦ੍ਯਾਤ੍ । ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਧ੍ਵਸ੍ਮਨ੍ਵਦਭ੍ਯੇਤੁ ਪਾਥਃ ਸਂ ਰਯਿ ਸ੍ਪृਹਯਾਯ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰੀ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਤੂੰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਤੋਂ ਰੱਖ; ਤੇਰੀ ਧਾਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਧਨ, ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਿਲੇ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਗृਹਪਤਿਃ ਸ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵੇਦ ਜਨਿਮਾ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯਜਿष੍ਠਃ ਸ ਪ੍ਰ ਯਜਤਾਮृਤਾਵਾ
ਅਗਨਿ ਹੋਤਾਰ ਹੈ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦ; ਉਹ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਯਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਦਦ੍ਯ ਵਿਸ਼ੋ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਹੋਤਃ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚੇ ਵੇष੍ਟ੍ਵਂ ਹਿ ਯਜ੍ਵਾ । ऋਤਾ ਯਜਾਸਿ ਮਹਿਨਾ ਵਿ ਯਦ੍ਭੂਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਵਹ ਯਵਿष੍ਠ ਯਾ ਤੇ ਅਦ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਜਦੋਂ ਅੱਜ ਤੂੰ, ਹੋਤਾਰ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਜੋ ਭੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਲਿਆਵੀਂ, ਨੌਜਵਾਨ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਸੁਧਿਤਾਨਿ ਹਿ ਖ੍ਯੋ ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਦਧੀਤ ਰੋਦਸੀ ਯਜਧ੍ਯੈ । ਅਵਾ ਨੋ ਮਘਵਨ੍ਵਾਜਸਾਤਾਵਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰੇਮ ਤਾ ਤਰੇਮ ਤਵਾਵਸਾ ਤਰੇਮ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਰੱਖਣ। ਦਾਤਾ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਜੇਤੂ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸ੍ਵਨੀਕ ਦੇਵੈਰੂਰ੍ਣਾਵਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੀਦ ਯੋਨਿਮ੍ । ਕੁਲਾਯਿਨਂ ਘृਤਵਨ੍ਤਂ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸਾਧੁ
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸੰਗ, ਉੱਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਪਹਿਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ। ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਲਈ ਘੋਂਸਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਯਜਕ ਲਈ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰ।