ਵੇषਿ ਹ੍ਯਧ੍ਵਰੀਯਤਾਮਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾ ਦਮੇ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ । ਸਮृਧੋ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਕृਣੁ ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ। ਸਾਡੀ繁ਤੀ ਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾ, ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨੇ ਵੋਚਃ ਸੁਮਤਿਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਵੀਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਂ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਦਿਵੋ ਨॄਨ੍ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹਾਂਸਿ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰੇਮ ਤਾ ਤਰੇਮ ਤਵਾਵਸਾ ਤਰੇਮ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਾ, ਅੱਗੇ, ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਵਧੀਆ ਘਰ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ ਕ੍ਸ਼ੇषਦृਤਪਾ ऋਤੇਜਾ ਉਰੁ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਨਸ਼ਤੇ ਦੇਵਯੁष੍ਟੇ । ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣਃ ਸਜੋषਾ ਦੇਵ ਪਾਸਿ ਤ੍ਯਜਸਾ ਮਰ੍ਤਮਂਹਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਚਾਨਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ। ਹੇ ਦੇਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਈਜੇ ਯਜ੍ਞੇਭਿਃ ਸ਼ਸ਼ਮੇ ਸ਼ਮੀਭਿਰृਧਦ੍ਵਾਰਾਯਾਗ੍ਨਯੇ ਦਦਾਸ਼ । ਏਵਾ ਚਨ ਤਂ ਯਸ਼ਸਾਮਜੁष੍ਟਿਰ੍ਨਾਂਹੋ ਮਰ੍ਤਂ ਨਸ਼ਤੇ ਨ ਪ੍ਰਦृਪ੍ਤਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸੂਰੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਦृਸ਼ਤਿਰਰੇਪਾ ਭੀਮਾ ਯਦੇਤਿ ਸ਼ੁਚਤਸ੍ਤ ਆ ਧੀਃ । ਹੇषਸ੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਰੁਧੋ ਨਾਯਮਕ੍ਤੋਃ ਕੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਰਣ੍ਵੋ ਵਸਤਿਰ੍ਵਨੇਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਲਪਟਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਆਗੂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਚਲਚਲਾਹਟ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਸੇਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਗ੍ਮਂ ਚਿਦੇਮ ਮਹਿ ਵਰ੍ਪੋ ਅਸ੍ਯ ਭਸਦਸ਼੍ਵੋ ਨ ਯਮਸਾਨ ਆਸਾ । ਵਿਜੇਹਮਾਨਃ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਨ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਵਿਰ੍ਨ ਦ੍ਰਾਵਯਤਿ ਦਾਰੁ ਧਕ੍ਸ਼ਤ੍
ਇਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸ਼ਕਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੌੜ ਲਈ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਰਪਾਣ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਚੁੰਘਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਧਾਤ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਇਦਸ੍ਤੇਵ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਦਸਿष੍ਯਞ੍ਛਿਸ਼ੀਤ ਤੇਜੋऽਯਸੋ ਨ ਧਾਰਾਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਧ੍ਰਜਤਿਰਰਤਿਰ੍ਯੋ ਅਕ੍ਤੋਰ੍ਵੇਰ੍ਨ ਦ੍ਰੁषਦ੍ਵਾ ਰਘੁਪਤ੍ਮਜਂਹਾਃ
ਉਹੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਿਘਲੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਜੋਕੇ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਈਂ ਰੇਭੋ ਨ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤ ਉਸ੍ਰਾਃ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਰਾਰਪੀਤਿ ਮਿਤ੍ਰਮਹਾਃ । ਨਕ੍ਤਂ ਯ ਈਮਰੁषੋ ਯੋ ਦਿਵਾ ਨॄਨਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਅਰੁषੋ ਯੋ ਦਿਵਾ ਨॄਨ੍
ਉਹ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲ ਹੈ, ਅਮਰ ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਵਿਧਤੋ ਨਵੀਨੋਦ੍ਵृषਾ ਰੁਕ੍ਸ਼ ਓषਧੀषੁ ਨੂਨੋਤ੍ । ਘृਣਾ ਨ ਯੋ ਧ੍ਰਜਸਾ ਪਤ੍ਮਨਾ ਯਨ੍ਨਾ ਰੋਦਸੀ ਵਸੁਨਾ ਦਂ ਸੁਪਤ੍ਨੀ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਵੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਠੀਕ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਤਰ, ਤੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ।
ਧਾਯੋਭਿਰ੍ਵਾ ਯੋ ਯੁਜ੍ਯੇਭਿਰਰ੍ਕੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਨ ਦਵਿਦ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਵੇਭਿਃ ਸ਼ੁष੍ਮੈਃ । ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਵਾ ਯੋ ਮਰੁਤਾਂ ਤਤਕ੍ਸ਼ ऋਭੁਰ੍ਨ ਤ੍ਵੇषੋ ਰਭਸਾਨੋ ਅਦ੍ਯੌਤ੍
ਚਲਾਕ ਘੋੜਿਆਂ ਜਾਂ ਭਜਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਹੋਤਰ੍ਮਨੁषੋ ਦੇਵਤਾਤਾ ਯਜ੍ਞੇਭਿਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਯਜਾਸਿ । ਏਵਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸਮਨਾ ਸਮਾਨਾਨੁਸ਼ਨ੍ਨਗ੍ਨ ਉਸ਼ਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਅੱਜ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਇਕਤਾ ਤੇ ਸਾਂਝ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸ ਨੋ ਵਿਭਾਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ਣਿਰ੍ਨ ਵਸ੍ਤੋਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਨ੍ਦਾਰੁ ਵੇਦ੍ਯਸ਼੍ਚਨੋ ਧਾਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰ੍ਯੋ ਅਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੂषਰ੍ਭੁਦ੍ਭੂਦਤਿਥਿਰ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ; ਅਮਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਜਾਤਵੇਦ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਯਾਵੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਪਨਯਨ੍ਤ੍ਯਭ੍ਵਂ ਭਾਸਾਂਸਿ ਵਸ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ । ਵਿ ਯ ਇਨੋਤ੍ਯਜਰਃ ਪਾਵਕੋऽਸ਼੍ਨਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛਿਸ਼੍ਨਥਤ੍ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ
ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਦ੍ਮਾ ਹਿ ਸੂਨੋ ਅਸ੍ਯਦ੍ਮਸਦ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਨੁषਾਜ੍ਮਾਨ੍ਨਮ੍ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਰ੍ਜਸਨ ਊਰ੍ਜਂ ਧਾ ਰਾਜੇਵ ਜੇਰਵृਕੇ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਯਨ੍ਤਃ
ਅਸੀਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਖੁਰਾਕ ਬਣਾਈ; ਤੂੰ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤਿਕ੍ਤਿ ਯੋ ਵਾਰਣਮਨ੍ਨਮਤ੍ਤਿ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਰਾष੍ਟ੍ਰ੍ਯਤ੍ਯੇਤ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ । ਤੁਰ੍ਯਾਮ ਯਸ੍ਤ ਆਦਿਸ਼ਾਮਰਾਤੀਰਤ੍ਯੋ ਨ ਹ੍ਰੁਤਃ ਪਤਤਃ ਪਰਿਹ੍ਰੁਤ੍
ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਫੜਿਆ ਤੇ ਘੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਭਾਨੁਮਦ੍ਭਿਰਰ੍ਕੈਰਗ੍ਨੇ ਤਤਨ੍ਥ ਰੋਦਸੀ ਵਿ ਭਾਸਾ । ਚਿਤ੍ਰੋ ਨਯਤ੍ਪਰਿ ਤਮਾਂਸ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਪਤ੍ਮਨ੍ਨੌਸ਼ਿਜੋ ਨ ਦੀਯਨ੍
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਨਾਲ, ਦਾਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਮਨ੍ਦ੍ਰਤਮਮਰ੍ਕਸ਼ੋਕੈਰ੍ਵਵृਮਹੇ ਮਹਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਗ੍ਨੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਵਸਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਯੁਂ ਪृਣਨ੍ਤਿ ਰਾਧਸਾ ਨृਤਮਾਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇਵ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਰਲੇ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ।
ਨੂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇऽਵृਕੇਭਿਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵੇषਿ ਰਾਯਃ ਪਥਿਭਿਃ ਪਰ੍ष੍ਯਂਹਃ । ਤਾ ਸੂਰਿਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਰਾਸਿ ਸੁਮ੍ਨਂ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੁਣ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸੌ ਵਿਰਲੇ, ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ।
ਹੁਵੇ ਵਃ ਸੂਨੁਂ ਸਹਸੋ ਯੁਵਾਨਮਦ੍ਰੋਘਵਾਚਂ ਮਤਿਭਿਰ੍ਯਵਿष੍ਠਮ੍ । ਯ ਇਨ੍ਵਤਿ ਦ੍ਰਵਿਣਾਨਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾਣਿ ਪੁਰੁਵਾਰੋ ਅਧ੍ਰੁਕ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਤਰ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਵੇ ਵਸੂਨਿ ਪੁਰ੍ਵਣੀਕ ਹੋਤਰ੍ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਰੇਰਿਰੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ । ਕ੍ਸ਼ਾਮੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂ ਸੌਭਗਾਨਿ ਦਧਿਰੇ ਪਾਵਕੇ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਯੋਗ, ਸਵੇਰ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਦਿਵਃ ਸੀਦ ਆਸੁ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਰਥੀਰਭਵੋ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਅਤ ਇਨੋषਿ ਵਿਧਤੇ ਚਿਕਿਤ੍ਵੋ ਵ੍ਯਾਨੁषਗ੍ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਸੂਨਿ
ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਰਥਵਾਹ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਤਵੇਦ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਗੁੱਝੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਯੋ ਨਃ ਸਨੁਤ੍ਯੋ ਅਭਿਦਾਸਦਗ੍ਨੇ ਯੋ ਅਨ੍ਤਰੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਵਨੁष੍ਯਾਤ੍ । ਤਮਜਰੇਭਿਰ੍ਵृषਭਿਸ੍ਤਵ ਸ੍ਵੈਸ੍ਤਪਾ ਤਪਿष੍ਠ ਤਪਸਾ ਤਪਸ੍ਵਾਨ੍
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ, ਚਾਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਝੂਠਾ ਮਿੱਤਰ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਬਲਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਵੇ; ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਾਅ।
ਯਸ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞੇਨ ਸਮਿਧਾ ਯ ਉਕ੍ਥੈਰਰ੍ਕੇਭਿਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਦਦਾਸ਼ਤ੍ । ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਮृਤ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਰਾਯਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਵਿ ਭਾਤਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਯਜਨ, ਸਮਿੱਧ, ਭਜਨ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੌਲਤ, ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਤ੍ਕृਧੀषਿਤਸ੍ਤੂਯਮਗ੍ਨੇ ਸ੍ਪृਧੋ ਬਾਧਸ੍ਵ ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍ । ਯਚ੍ਛਸ੍ਯਸੇ ਦ੍ਯੁਭਿਰਕ੍ਤੋ ਵਚੋਭਿਸ੍ਤਜ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਜਰਿਤੁਰ੍ਘੋषਿ ਮਨ੍ਮ
ਇਹ ਕਰ, ਅਗਨਿ, ਜਦੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਵੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਕੇ; ਜੋ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲਪਟਾਂ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਚਾਹਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਗਾਇਕ, ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਤਂ ਕਾਮਮਗ੍ਨੇ ਤਵੋਤੀ ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਰਯਿਂ ਰਯਿਵਃ ਸੁਵੀਰਮ੍ । ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਵਾਜਮਭਿ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋऽਸ਼੍ਯਾਮ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਜਰਾਜਰਂ ਤੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ; ਅਸੀਂ ਧਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲੈਈਏ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕਰੀਏ; ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ ਤੇ ਕਦੇ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਪਾ ਲਈਏ।
ਪ੍ਰ ਨਵ੍ਯਸਾ ਸਹਸਃ ਸੂਨੁਮਚ੍ਛਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਗਾਤੁਮਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨਃ । ਵृਸ਼੍ਚਦ੍ਵਨਂ ਕृष੍ਣਯਾਮਂ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਵੀਤੀ ਹੋਤਾਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਜਿਗਾਤਿ
ਨਵੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਫੈਦ, ਦਿਵਿਆ ਹੋਤ੍ਰ, ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ਼੍ਵਿਤਾਨਸ੍ਤਨ੍ਯਤੂ ਰੋਚਨਸ੍ਥਾ ਅਜਰੇਭਿਰ੍ਨਾਨਦਦ੍ਭਿਰ੍ਯਵਿष੍ਠਃ । ਯਃ ਪਾਵਕਃ ਪੁਰੁਤਮਃ ਪੁਰੂਣਿ ਪृਥੂਨ੍ਯਗ੍ਨਿਰਨੁਯਾਤਿ ਭਰ੍ਵਨ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਗਰਜਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਜਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਤੇ ਵਿष੍ਵਗ੍ਵਾਤਜੂਤਾਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਭਾਮਾਸਃ ਸ਼ੁਚੇ ਸ਼ੁਚਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤੁਵਿਮ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਸੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਨਵਗ੍ਵਾ ਵਨਾ ਵਨਨ੍ਤਿ ਧृषਤਾ ਰੁਜਨ੍ਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ। ਉਹ ਤੀਬਰ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵਿਆ, ਨਵੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੀਆਂ ਹਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਟੋੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੇ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼ੁਚਿष੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਪਨ੍ਤਿ ਵਿषਿਤਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾਃ । ਅਧ ਭ੍ਰਮਸ੍ਤ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਭਾਤਿ ਯਾਤਯਮਾਨੋ ਅਧਿ ਸਾਨੁ ਪृਸ਼੍ਨੇਃ
ਤੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਘੋੜੇ, ਤੇਜ਼, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪਹੀਆ ਬੱਦਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚਲਦਿਆਂ, ਦੂਰ ਤਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਜਿਹ੍ਵਾ ਪਾਪਤੀਤਿ ਪ੍ਰ ਵृष੍ਣੋ ਗੋषੁਯੁਧੋ ਨਾਸ਼ਨਿਃ ਸृਜਾਨਾ । ਸ਼ੂਰਸ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਸਿਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤਿਰਗ੍ਨੇਰ੍ਦੁਰ੍ਵਰ੍ਤੁਰ੍ਭੀਮੋ ਦਯਤੇ ਵਨਾਨਿ
ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ consuming ਲਪਟ ਛੱਡਦੀ ਹੈ। ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।